فایل پاورپوینت کامل نقد برخی روایت های مهدوی در کتب شیخ ابوالحسن مرندی

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل نقد برخی روایت های مهدوی در کتب شیخ ابوالحسن مرندی – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل نقد برخی روایت های مهدوی در کتب شیخ ابوالحسن مرندی شامل 114 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل نقد برخی روایت های مهدوی در کتب شیخ ابوالحسن مرندی گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نقد برخی روایت های مهدوی در کتب شیخ ابوالحسن مرندی با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نقد برخی روایت های مهدوی در کتب شیخ ابوالحسن مرندی از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل نقد برخی روایت های مهدوی در کتب شیخ ابوالحسن مرندی با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل نقد برخی روایت های مهدوی در کتب شیخ ابوالحسن مرندی را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نقد برخی روایت های مهدوی در کتب شیخ ابوالحسن مرندی :

مقدمه

آشکار شدن وقایعی مانند:مشروطیت،تشکیل شورای ملی و رای گیری در ایران برای انتخاب صاحب منصبان، فرقه گرایی و سوءاستفاده مدعیان از مباحث مهدویت مانند بابیه و بهائیه،تخریب قبور اهل بیتعلیهم السلام در بقیع، تعرض به حرم مطهر رضوی توسط لشکر روس و مخالفت با دستورات صریح اسلام توسط غرب زدگان و مرعوبین صنعت غربی باعث گردید تا عده ای از واعظان در شهر تهران به این موارد حساسیت نشان داده و در نقد آن ها کتاب های متعددی را تدوین نمایند.اگر چه حرکت ابتدایی آنان قابل تقدیر بوده و غیرت دینی این گروه را ارج می نهیم اما تعدادی از این نویسندگان مسیر را اشتباه پیموده و بدون توجه به آسیب های مباحث خود از احادیثی غیرمعتبر و جعلی و همچنین تطبیق های بی اساس در القای تفکر بهره برده اند. این گروه گمان نمودند که هدف وسیله را توجیه نموده و می توانند در جهت اغنای تفکر توده مردم و بر انگیختن غیرت دینی آنان از هر مطلبی که گمان بر صحتش باشد استفاده نمایند؛ این نگرش موجب گردید تا به صرف نقل قولی از یک کتاب یا نویسنده اکتفا نموده و فارغ از روش های متقن دینی و عقلی به ارائه نظرات خود بپردازند. از طرف دیگر تساهل برخی عالمان دینی در نقد این تفکرات باعث گردیده تا مطالب بدون سند جزو عقاید روزمره عموم مردم شده و پس از مدتی به عقیده ای مشهور و معروف تلقی گردد تا جایی که متاسفانه در برخی از کتب معاصر دیگر زحمت تحلیل و تحقیق به خود نداده وبا این عنوان که روایتی مشهور از فلان معصوم نقل شده است به ارائه آن دست می زنند.

با توجه به این که تعدادی از این وقایع ذکر شده و روایت های بدون اعتبار مرتبط با مباحث مهدویت و نشانه های ظهور بوده وبرخی از سخنرانان و نویسندگان در کتب خود از آن بهره برده اند ضرورت تدوین مطلبی در نقد تفکرات و نگاشته های فردی با عنوان شیخ ابوالحسن مرندی به نظررسید که تا کنون جز یادداشت های حجت الاسلام رسول جعفریان را در این باره نیافتیم و تلاش نموده ایم تا با غنا بخشیدن به مطالب آن و بیان نکات جدید روزنه ای در تحقیق جدی تر پیرامون مهدویت را به خوانندگان تقدیم نماییم.

مختصری از شرح حال شیخ ابوالحسن مرندی

اگرچه با توجه به اجازه نامه های علما در نقل روایت و سپردن مزرعه ای موقوفه در مرند به ایشان می توان او را اعلم و اشهر علمای مرند دانست[۱] و علمایی همچون محمد غروی شرابیانی، محمدعلی خوانساری نجفی، محمد علی رشتی غروی و محمد حسین حائری مازندرانی تأییدیه بر کتاب مجمع النورین نوشته و ایشان را با عناوینی مانند: العالم، المجتهد و الفقیه نام برده اند؛ اما در مورد تولد و موقعیت علمی ایشان اطلاع زیادی در اختیار نداریم و مفصل ترین بیان را می توان به علامه آقابزرگ تهرانی نسبت داد که او را با عنوان عالمی صاحب تصنیف ذکر می کند که پس از مهاجرت از نجف به شاگردی فاضل شربیانی پرداخته و در بازگشت به ایران در ری ساکن شده و در تاریخ محرم ۱۳۴۹ ق وفات نموده است.[۲]

مؤلف در کتاب مجمع النورین به اساتید اجازه خود در نقل حدیث اشاره کرده و متن اجازه نامه فاضل شرابیانی را به صورت کامل ذکر می نماید.[۳] علامه آقا بزرگ نیز در دو جای دیگر از کتاب خود به اجازه روایی او از آیت الله محمد علی خوانساری اشاره نموده است.[۴]

شیخ محمد رضا مامقانی محقق کتاب تنقیح المقال در تتمه شرح حال آیت الله شیخ محمد حسن مامقانی به تعدادی از شاگردان ایشان که اجازه اجتهاد یا نقل روایت را از شیخ محمد حسن داشته اند اشاره می کند و یکی از آن افراد را شیخ ابوالحسن مرندی دانسته اند.[۵] اگر چه علامه آقا بزرگ تهرانی و صاحب مخزن المعانی رحلت ایشان را در سال ۱۳۴۹ ق ذکر کرده اند[۶] اما در دو موردآقابزرگ به خلاف سخن خود سال وفات ایشان را حدود ۱۳۴۰ ق و ۱۳۵۲ق ذکر می کند[۷] و آیت الله سید محسن امین نیز با توجه به مسوده ای که در کتاب ایشان دیده اند زمان وفات را ۱۳۵۲ق تلقی نموده است.[۸]

تألیفات

تألیفات ایشان متعدد بوده و نوع کتب ایشان نشان می دهد که توجه به مسائل سیاسی و اجتماعی دوران خود داشته است و این مطلب از نقد های او به وهابیت در ایام تخریب قبور ائمه بقیع و موضع گیری هایشان در مورد مشروطیت و حمایتش از شیخ فضل الله نوری به دست می آید.[۹] آقابزرگ کتب ایشان را نور الانوار در پنج جلد و در هر یک از آن ها به گوشه ای از معارف دینی اشاره شده است[۱۰] بستان الانوار یا لمعان الانوار به عنوان جلد پنجم نام گذاری شده است[۱۱] صواعق محرقه که این کتاب در علائم ظهور و تخریب قبور ائمه بقیععلیهم السلام به زبان فارسی نگارش شده است.[۱۲] مجمع النورین و ملتقی البحرین فیما وقع من الجور علی والده السبطین[۱۳]، دلائل براهین الفرقان، فی ابطال القوانین الناسخات لمحکمات القرآن،[۱۴] فجایع الدهور فی انهدام قبور در علائم ظهور[۱۵]، جرائد سبعه[۱۶]

۱. کتاب دلائل براهین الفرقان

منبع مورد اشاره در این مقاله،نسخه موجود از این کتاب در کتابخانه آیت الله بروجردی (مسجداعظم) است که در مطبعه حاج عبدالرحیم به چاپ رسیده است.و با توجه به گزارش علامه آقابزرگ تهرانی و شناسنامه ای که برای کتاب ذکر کرده اند تاریخ چاپ آن سال ۱۳۰۳ش است.[۱۷] مؤلف این کتاب را در رد تفکر مشروطیه نگاشته اند ودر ابتدای کتاب متذکرشده است که در دوره ایشان احکام اسلام مورد بی مهری قرار گرفته و عده ای تصمیم به نسخ آیات الهی گرفته اند و دستورات شرع را اطاعت نمی کنند و از طرفی پیامبر اسلام(ص) دستور داده اند که عالم وظیفه امر به معروف و نهی از منکر و آگاه سازی مردم را دارد،از این روی در ادامه می گویند:

لهذا محض امتثال فرمان واجب الاذعان حضرت رسالت پناهی(ص) با قلت بضاعت این وجیزه را برای بیداری برادران ایمانی خود مینگارد و آن را مسمی نمود به دلائل براهین الفرقان فی بطلان قوانین نواسخ محکمات القرآن.[۱۸]

ساختار کتاب دلائل براهین الفرقان

این کتاب مشتمل بر دوازده برهان و یک خاتمه است و مباحث آن در رد تفکر مشروطیت است.ایشان در قسمت های مختلف کتاب به نقد تفکر مشروطه و تشکیل مجلس شورای ملی پرداخته و با توجه به این که در این مجلس مصوباتی خلاف اسلام صورت می پذیرد و دستورات الهی نقض می شود،مخالفت خودرا اعلام می کند.البته در قسمتی از کتاب که به درخواست مؤلف و توسط یکی از هم فکران ایشان نگارش گردیده چنین توضیح می دهد که با سلطنت استبدادی نیز مخالف است و اگر مشروطه فقط به امر سیاست می پرداخت و متعرض احکام دین نمی شد، بهتر از سلطنت استبدادی بود، و در نتیجه با تشکیل مجلسی مخالف با قوانین اسلام مقابله می نماید.[۱۹] در مجموع کتاب شامل:وجوب اطاعت سلطان وقت و پادشاه زمانه است.[۲۰] پاسخ گو بودن اسلام به تمام نیاز های مردم[۲۱] ، مذمت اشخاص بی دین و تجاوز کنندگان به حدود شرعی[۲۲]، ذم و قبح انتخاب وکلاء در جعل احکام توسط عقول ناقصه و آراء باطله[۲۳] بیان دوستی با کفار و زیاد شدن شوکت مخالفان دین خدا و تمایل به اجرای دستورات یهود و نصاری به جای دستورات الهی[۲۴] بیان علائم ظهور حضرت مهدی است.که در مورد برخی از آن علائم در ادامه مقاله اشاره خواهیم کرد.[۲۵]

ایشان در برهان هفتم کتاب خود در قبح ذاتی حرمت شراب و این که قائل به حلال بودن آن کافر سخن گفته و از فروش علنی مشروبات الکلی در خیابان لاله زار تهران و مجاورت حرم حضرت عبدالعظیم(ع) انتقاد نموده اند. سپس شعری از فرهاد میرزا در مذمت مردم تهران می خواند و تفصیل بحث را به جلد پنجم کتاب نورالانوار با عنوان (لمعان الانوار) ارجاع می دهد[۲۶] در خاتمه کتاب نیز در بیان فساد چهار طایفه گمراه و فساد عقایدشان مطالبی ذکر کرده[۲۷] و در این قسمت یکی از دسته های گمراه را بلشویک ها و مشروطه چی ها می داند و معتقد است عبارت مشروطه از نظر حروف ابجد مساوی با عبارت مشرک است.[۲۸] در پایان نیز تکمله ای بر برهان یازدهم زده اند.[۲۹]

آخرالزمان و نشانه های ظهور در این کتاب

الف) تطبیقات در روایت کنزالفوائد

روایتی را از کنزالفوائد[۳۰] نقل کرده که در آن وقایعی را برای آینده امت اسلام پیش بینی نموده است و مرحوم مرندی با توجه به پیش زمینه ذهنی اش که مخالفت با مجلس شورای ملی و مشروطه است و البته بدون هیچ قرینه ای قطعیه آن را به روزگار خود نسبت می دهد و سعی در تطبیق برخی از فراز ها می نماید.به عنوان نمونه:

زمانی که بی نیاز شوند مردان شما به مردان شما و زن های شما مستغنی شوند به زن های شما (یعنی مردان به مردان و زنان به زنان اکتفا نمایند) و نسبت داده شوید به غیر نسبتتان (چنان که حالا به فرس قدیم و مجوس اسامی خود را می دهند، از اسامی ائمه و انبیاءعلیهم السلام اعراض کرده کیقباد و کیخسرو مسمی و منتسب می سازند).[۳۱]

یا در جایی دیگر می گوید:

و لعن و طعن می کنند آخر امتتان با اول امتتان (اگرچه شیخ کراجکی علیه الرحمه این را حمل کرده است بلعن کردن معاویه و اتباع ظالمین او (علیهم لعائن الله)به سب و لعن حضرت امیرالمؤمنین(ع) ولی معاویه و اتباعش آخر امت نبودند، بلکه تقریباً معاصر بودند) شاید موافق باشد با مجددین این زمان (روشنفکران غربزده دوره ایشان) که بد می گویند و طعن می زنند به قدماء و اعمال آن ها.[۳۲]

آن چه که در این تطبیق ها خود را نشان می دهد عدم دلیل و قرینه ای بر ادعای ایشان است و نمی توان به صرف احتمالات موجود در هر دوره ای روایت را تفسیر نمود.

ب) مذمت شورای ملی در روایتی ادعایی

ایشان در قسمتی از کتاب به مذمت چهار شورا اعم از: دارالندوه،سقیفه،شورای

کوفه برای قتل امام حسین(ع) و شورای ملی ایران اشاره می کنند.سپس در تأیید حرف خود به روایتی از حضرت رسول(ص) و به نقل از کتاب مناقب العتره تمسک جسته و چنین می گوید:

حذیفه یمانی از حضرت رسالت پناه(ص) روایت می کند که فرمود:

الویل الویل لامتی من الشوری الکبری و الشوری الصغری.سئل(ص) فی تعیینهما.قال(ص) الشوری الکبری تنعقد فی بلدی بعد وفاتی لغصب خلافته اخی و حق بنتی و الصغری تنعقد فی الغیبه الکبری فی الزوراء لتغییر سنتی و تبدیل احکامی.

حاصل ترجمه کلام معجز نظام حضرت نبوی(ص) آن که با کمال تأسف و سوز دل می فرماید: وای وای بر امت من از شورای بزرگ منعقد می شود در شهر من بعد از وفات من برای غصب خلافت برادر من علی بن ابی طالب و غصب حق دختر من صدیقه طاهره و شورای کوچک منعقد می شود در زمان غیبت کبرا در زوراء برای تغییر دادن سنت سنیه من و عوض کردن احکام من.

زوراء چنان که معاویه بن وهب از بعض محدثان روایت می کند شهرری است.[۳۳]

نقد:

با توجه به این روایت،مرندی قصد دارد که مشروطه و مجلس شورای ملی را از نشانه های پیش گویی شده توسط حضرت محمد(ص) بداند و به نوعی آن را از فتن آخرالزمان بشمارد اما در بیان اشتباه ایشان و تحلیل روایت به این نکات باید توجه نمود:

۱.در هیچ منبعی فهرستی کتاب مناقب العتره به ابن فهد حلی نسبت داده نشده است و مستندی بر وجود این کتاب در اختیار نداریم،به گونه ای که علامه آقابزرگ تهرانی نیز از اختصاصات کتاب دلائل براهین الفرقان این جمله را ذکر می کند:

مناقب العتره للشیخ أحمد بن فهد الحلی، ینقل عنه المولی أبو الحسن المرندی المعاصر فی” دلائل براهین الفرقان.[۳۴]

مناقب العتره به احمد بن فهد حلی نسبت داده شده و ابوالحسن مرندی از آن در کتاب دلائل براهین الفرقان نقل نموده است.

۲.این روایت هیچ گونه مشابهی در منابع شیعی ندارد و نمی توان ادعا نمود که رسول خدا(ص) این سخن را فرموده باشند، به ویژه این که مرحوم مرندی فردی دقیق در بیان روایات نیست.

۳.عبارت «الغیبه الکبری» در روایت های اهل بیت علیهم السلام معهود نیست و در هیچ یک از روایت های بیان کننده غیبت کبرا این عبارت استفاده نشده است.که این امر می تواند یکی از قرائن ساختگی بودن این روایت باشد.

ج) مذمت روزنامه

ایشان در قسمتی دیگر از کتاب خود به مذمت روزنامه های موجود در دوره خود پرداخته و سخن خود را مستند به چنین روایت می نماید:

چنان که در کتاب تحف التحف فاضل سلماسی از جراید ابن عقده بسند معتبر از حضرت جواد محمد بن علی بن موسی علیهم السلام روایت می کند: کانی بجرائد شتی تدعی باسماء شتی لا اری لهم رشدا و لا لدینهم صیانه کلما مالوا الی جانب انهدر منهم الآخر یعارضهم رجل طبری.

حاصل ترجمه شریف حضرت جواد(ع) آن که گویا می بینم جراید و روزنامه های عدیده مختلف العبایر که نامیده می شوند باسامی مختلفه متشتته و نمی بینیم برای صاحبان آن ها رشدی و تدین و نمیینیم برای دین آن ها صیانت و ندارد برای آن ها حافظه. به هر طرف که میل می نماید نابود و باطل می شود از آن ها طرف. کنایه است از آن که مطلب اول که در ورق اول می نویسید در ورق دوم عکس او را رقم می زنند در این هنگام معارضه می کند با آن ها مردی طبری و تکذیب می نماید ایشان را.[۳۵]

نقد: این روایت نیز از جمله روایت های جعلی دوران مشروطه است که هیچ سند و دلیل بر آن وجود ندارد و صرف بیان یک کتاب در دوره معاصر نمی توان بدان تمسک نمود. و عبارت «یعارضهم رجل طبری»دلالتی آشکار بر مقابله شیخ فضل الله نوری با جریان مشروطه دارد.از طرف دیگر نگارنده پس از جست وجو در اینترنت و کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی،آیت الله بروجردی (مسجد اعظم)،آستانه حضرت معصومه(س)،مدرسه حجتیه و مدرسه فیضیه به نسخه ای از این کتاب دست نیافتیم تا بتوان با مراجعه به اصل نقل فاضل سلماسی تحلیلی دقیق تر نمود.

د) تخریب قبور ائمه بقیع علیهم السلام

ایشان روایتی را در مورد آخرالزمان به کتاب (حقایق فی حدیث خیر الخلائق) نسبت داده چنین می گوید:

یاتی علی الناس زمان یخربون قباب الائمه بالبنادیق.

حاصل فرمایش معجز نظام حضرت رسول خدا خاتم انبیا(ص) به زودی می آید از امتان من زمانی که خراب می کنند در آن زمان قباب ائمه را با بنادیق (گلوله ها).[۳۶]

استدلال ایشان بر این مبناست که در زمان حاضر تخریب قبور ائمه بقیع و حرم امام رضا(ع) صورت پذیرفته است. و در تأیید سخن خود کلامی از فیض کاشانی آورده و می گوید:

چنان که در تفسیر صافی در ترجمه وافی هدایه و لولا دفع الله الناس بعضهم ببعض لهدمت صوامع و بیع و صلوات و مساجد یذکر فیها اسم الله اشاره بر خرابی قبه سامیه ثامن حجج(ع) و خرابی مسجد گوهر شاد به ضرب گلوله توپ مسلسل و شنیدر سلطان جابر و کافر روس اشاره فرموده «من اراد التحقیق فلیرجع الی کتاب لمعان الانوار جلد خامس نور الانوار».[۳۷]

نقد:

۱.کتاب کنوز الحقائق من حدیث خیر الخلائق، از کتب عبدالرؤوف مناوی (۱۰۳۱ق) است و به صورت حروف الفبا قسمتی از احادیث را از کتب دیگر نقل نموده است. اما همانند موارد دیگر، حدیث ذکر شده در این کتاب و دیگر کتب مشابه یافت نگردید و گویا از ساخته های جناب مرندی است که بدون دلیل به مناوی نسبت داده است.

۲.در تفسیر صافی مطلبی صریح از فیض کاشانی نیافتم و مشخص نسیت که استناد مرندی به کدام مطلب ایشان است.

هـ ) بنو قنطوراء

نویسنده در موارد متعدد از کتب خود به تطبیق های بدون دلیل دست زده و به عنوان نمونه در تحلیل یکی از روایات آخرالزمانی می گوید:

و در حدیث حذیفه یوشک بنو قنطورا ان یخرجوا اهل العراق من عراقهم شاید حاصل مضمون کلام امیرالمؤمنین(ع) این شد که تصرف می کند لشکر هندی (انگلیس)بلده بصره را و محل جنگ قرار می دهد او را و طایفه عرب ضایع می شود و عجم های ایران وزیر و فرمان فرما و حکمران می نمایند عجم های ترک را شاید که عبارت از نصاری و یهود اروپا که مستشار و مشاورهای دوایر دولت اسلام می نمایند و باطل می کنند حدود و احکام خدا را.[۳۸]

برداشت ایشان در حالی است که آن چه که از روایات به ذهن می رسد به کار گیری لفظ بنوقنطورا برای ترکان و مغولان است. و در روایت هایی مشابه و هم خانواده با این روایت که اشاره به ملاحم و فتن دارد حمله مغول به عراق و بصره را ذکر نموده اند و خصوصیت هایی مانند داشتن چشمان ریز و صورت پهن و حرکت از منطقه خراسان ویژگی های قوم مغول و نژاد زرد است[۳۹] پس وجهی برای تطبیق این روایت بر لشکر انگلیس وجود ندارد کما این که مرندی نیز این تطبیق را با عبارت شاید و ممکن است، آورده اند.

و) اشاره به شهید نوری

ایشان به نقل از خطبه ای آخرالزمانی از حضرت علی(ع) می گویند:

و در فقره خطبه ملاحمه حضرت امیر(ع) اشاره بقتل و صلب شیخ شهید نوری می فرمایند که عین خطبه مبارکه را رقم می نمایم از بحار. و منها لکأنی اری منیه الشیخ علی ظاهر اهل الحصینه قد وقعت به وقعتان یخسر فیها الفریقان. حاصل کلام معجز نمای آن حضرت آن که گویا می بینم کشتن شیخ را در محضر اهل حصار محکم به تحقیق واقع خواهد شد به شیخ دو فقره هایله که شاید یکی اشاره به تیر خوردن آن مرحوم و یکی صلب و قتل باشد که زیانکار و خاسر می شوند در آن هر دو فرقه که حاضر و ناظرو مخالف و موافق باشند با شیخ.[۴۰]

ایشان در کتاب دیگر خود این دو واقعه را چنین توضیح داده اند:

لعله اشاره الی قضیه صلب الشیخ الشهید النوری قدس سره لعل المراد من الوقعتین وقعه الجرح علی فوق الیعفور جنب المدرسه المروی و الثانیه صلبه فی الحصینه اعنی میدان التوپخانه.[۴۱]

بسا این اشاره به داستان، به دار آویختن شیخ شهید نوری باشد. همچنین بسا مقصود از دو واقعه، یکی زدن ضربه به وی نزدیک مدرسه مروی، و دیگری به دار آویختن وی در الحصنیه یعنی میدان توپخانه باشد.

نقد:

اولاً: اصل این خطبه در مناقب ابن شهر آشوب است و چنین آمده است:

لَکَأَنِّی أَرَی مَنِیَّهَ الشَّیْخِ عَلَی ظَاهِرِ أَهْلِ الْحِصَّهِ قَدْ وَقَعَتْ بِهِ وَقْعَتَانِ یَخْسَرُ فِیهَا الْفَرِیقَانِ یَعْنِی وَقْعَهَ الْمَوْصِلِ حَتَّی سَمَّی بَابَ الْأَذَانِ وَ وَیْلٌ لِلطِّینِ مِنْ مُلَابَسَهِ الْإِشْرَاکِ وَ وَیْلٌ لِلْعَرَبِ مِنْ مُخَالَطَهِ الْأَتْرَاکِ _ وَیْلٌ لِأُمَّهِ مُحَمَّدٍ إِذَا لَمْ تَحْمِلْ أَهْلَهَا الْبُلْدَانُ وَ عَبَرَ بَنُو قَنْطُورَهَ نَهَر