فایل پاورپوینت کامل تربیت و اصلاح در خانه و خانواده

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل تربیت و اصلاح در خانه و خانواده؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل تربیت و اصلاح در خانه و خانواده انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 65 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل تربیت و اصلاح در خانه و خانواده:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل تربیت و اصلاح در خانه و خانواده آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل تربیت و اصلاح در خانه و خانواده با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل تربیت و اصلاح در خانه و خانواده از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل تربیت و اصلاح در خانه و خانواده، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تربیت و اصلاح در خانه و خانواده :

رُوِیَ عَن رَسولِ الله صلی الله علیه و آله و سلم: «إِنَّ الغَیرَهَ مِنَ الایمان؛[۱]همانا غیرت از آثار ایمان است.»

بحث راجع به تربیت در محیط­ هایی که انسان در آنها ساخته شده و روش رفتاری و گفتاری می­ آموزد، بود. اشاره شد که اولین محیط و تاثیرگذارترین محیط، محیط خانوادگی است و به طور کلی مسأله تربیت، در هر محیطی که باشد، تدریجی الحصول است و انسان به تدریج روش ها را یاد می ­گیرد. البته در مقام مقایسه میان روش فساد و روش صلاح، روش فساد برای انسان سریع ­تر حاصل شده و روش صلاح، کند تر صورت می­ پذیرد. اجمالاً به سرّ این مطلب هم اشاره شد که چون انسان حین تولد، از نظر شهوت و غضب و وهم یک حیوان بالفعل است و آن چیزهایی که از نظر انسانی و الهی­ دارد، در او نهفته است و جنبه استعدادی دارد که باید با تربیت شکوفا شود؛ لذا حرکت رو به صلاح، کند تر از حرکت رو به فساد اثر می ­گذارد.

قوای حیوانی، افسار گسیخته است!

گفتیم که تربیت یعنی روش دادن؛ اصل آن هم این است که به قوای حیوانی انسان، روش داده شود و آدمی از افسارگسیختگی قوای حیوانی خود نجات پیدا کند. قهراً وقتی که قوای حیوانی بالفعل است و شهوت و غضب و وهم در طفلی که متولد می­ شود وجود دارد، این سوال مطرح می ­شود که آیا این قوا کنترل شده است یا نه؟ بدانید که این قوای حیوانی شهوت، غضب و وهم، سقف ندارد و مرز نمی­شناسد! افسارگسیخته است. و تربیت در مراحل اولیه، این است که باید جلوی افسارگسیختگی این قوای حیوانی را گرفت. در تربیت اسلامی، از بین بردن شهوت و غضب مطرح نیست. آنچه اهمیت داشته و صحیح است، روش دادن، محدود کردن و مرز تعیین کردن برای قوای حیوانی نفس است.

هوای نفس یعنی،خواسته های حیوانی بی مرز

من به دو اصطلاح اشاره کنم که استاد ما رضوان الله تعالی علیه هم آنها را به کار می ­بردند. ایشان می­فرمودند: «شهوت و غضب در انسان اطلاق دارد». این یک اصطلاح است که معنایش همان است که من عرض کردم؛ یعنی مرز نمی­ شناسد. یک عبارت هم در روایات ما وجود دارد- که خیلی زیاد شنیده­ اید و استعمال هم می شود که عبارت است از «هوای نفس». این هوای نفس که می­ گویند، یعنی چه؟ این همان مرز نشناسی است. خواسته­ های حیوانی بی ­مرز، هوای نفس است. بحث در این است که برای تربیت، این نیروها باید کنترل شود و حد و مرز پیدا کند. این مسأله نسبت به تمام محیط­ هایی که انسان در آنها ساخته می ­شود، مطرح است؛ از محیط خانوادگی گرفته، تا محیط آموزشی، شغلی، رفاقتی و حتی آن جوّ حاکم بر کل جامعه که مسؤولیت آن با عده ­ای خاص است؛ در هر محیطی این بحث مطرح است.

دست عقل، نفس را از سرکشی باز می ­دارد.

در رابطه با بحث، دو روایت می­ خوانم. یک روایت از علی علیه السلام است که حضرت فرمود: «النّفوسُ طَلِقَهُ لکِن أَیدی العُقول تُمسِکُ أَعِنَّتَها عَنِ النُّحوس؛[۲]نفوس، رها و یله­اند، ولی دستان عقل است که آنها را از سرکشی باز می ­دارد.»نفوس یعنی همان قوای حیوانی که اشاره شد. نفْس همان روح حیوانیِ شهوت، غضب و وهم است. طَلِقَه یعنی آزادی حیوانی. می ­فرماید: نفْس، آزادی حیوانی می­خواهد. اما آنچه او را از سرکشی باز می ­دارد، دستان عقل است. این در ابتدا کارِ عقل عملی است و بعد هم عقل نظری که زیربنای اعتقادات است.

سر چشمه را با بیل می­شود گرفت

مسأله این است که اگر انسان قوای نفسانی­ اش را رها کند، حدّ یَقِف ندارد. هیچ گاه نمی ­ایستد و دائماً به دنبال میل خود می­ رود. البته محیط­ هایی که انسان در آنها ساخته می­ شود، با هم تفاوت دارند. مثلاً اگر کودکی را بخواهیم در محیط خانوادگی تربیت کنیم و قوای حیوانی ­اش را مهار کنیم، خیلی آسان تر است، نسبت به انسانی که وارد محیط دیگری شده است. قبلاً هم گفتم که تربیت فرزندخیلی آسان است. چون کودک هم سریع و زود و هم عمیق و مؤثر یاد می­ گیرد. حالا بعداً می­ گویم که این تربیت و روش ­دهی باید از کجا شروع شود. بحث این است که هرچه کودک رشد حیوانی پیدا کند، روش دادن به او مشکل تر می­ شود؛ تا به حالت تمییز برسد. به بلوغ طبیعی– نه شرعی- که برسد، کار مشکل می­شود. اگر کودک تربیت نشود، وقتی وارد محیط­ های بعدی می ­شود– محیط آموزشی، شغلی، رفاقتی و…- به جایی می ­رسد که اگر آن ­وقت بخواهد این قوای حیوانی را مهار کند، کارش بسیار مشکل است. می­ گویند: سرچشمه را با بیل می ­شود گرفت؛ اما اگر همان ابتدا جلوی آن را نگیری، بعداً با پیل هم نمی ­شود جلویش را گرفت!

تربیت بعد از دوران کودکی، بسیار سخت است

اینکه روی این محیط تأکید می­ شود برای این است که اولین محیط، محیط خانوادگی است. سازندگی و تربیت در آن، آسان ­تر از محیط ­های دیگر است. حال اگر انسان در کودکی تربیت نشد، و هواهای نفسانی در او غالب شدند، دیگر تربیت بسیار سخت است. در روایتی از حضرت عیسی علیه السلام یک تعبیری وجود دارد که می گوید: «إِنَّ الغالِبَ لِهَواه أَشَدُ مِنَ الَّذی یَفتَحُ المَدینَه وَحدَه؛[۳] کسی که بخواهد بر هوای نفْسش چیره شود، سخت ­تر از کسی است که به تنهایی شهری را فتح می­ کند.»

کار به جایی می­ رسد که اگر بخواهی جلوی این افسار گسیختگی قوای حیوانی را بگیری، مثل این است که بخواهی به تنهایی شهری را فتح­ کنی! کسی که بخواهد بر هوای نفْسش چیره شود، سخت ­تر از آن کسی است که به او بگویند برو به تنهایی یک شهر را فتح­ کن! اینکه من بارها تأکید کردم و بحث را روی محیط خانواده آوردم، برای این است که در این محیط و در این سن و سال، هنوز هوای نفسانی بر انسان چیره نشده است که بخواهی آن را مغلوب کنی.

نفس با لجام عقل و شرع مهار می­ شود.

در اینجا این بحث –که در اصطلاح اهل معرفت هم هست- مطرح می­ شود که برای تربیت باید به این قوای حیوانی، لجام و دهانه­ از عقل و شرع زد. در تمام مراحل هم، همین طور است که باید یک لجام عقل و شرع به این حیوان زد! چرا می­ گوییم حیوان؟ چون گفتیم که انسان در ابتدای کار یک حیوان بالفعل است. لذا برای کنترل کردن او و مهار کردنش باید یک لجام عقلی و شرعی به او زد.

چرا لجام عقل و شرع؟

یک سنخ مسائلی هست که حتی اگر دین هم نبود و دستوراتی هم برایش نیامده بود، خود ما آنها را با عقلمان می ­فهمیدیم. مثلاً می ­دانستیم که ظلم کردن بد است؛ آدم­ کشی بد است؛ عدل خوب است؛ و… فهمیدن این امور احتیاجی به وحی نداشت و عقل ما-عقل عملی ما- به تنهایی این مسائل را درک می­کند. حاکم بر این امور، عقل عملی است. یک سنخ امور دقیق تر و ظریف تری هم هست که فهم آنها برای ما پیچیده است. لذا شرع می آید و اینها را برای ما ظاهر و آشکار کرده و مفاسد آن را برای ما می­ گوید. اینکه ما تعبیر می­ کنیم به لجام عقل و شرع، برای این است.

شارع روش­ های مهار نفس را آموزش داده است.

لذا شارع همین مسائل ظریف که همان روش هاست را برای ما تبیین می­ کند. او پیامبران را فرستاده که به من روش گفتاری و رفتاری بدهد، تا من این غضب و شهوتم را در محدوده­ ای که عقل عملی می ­گوید، مهار کنم. از آنجا که انسان دو بُعدی است، خداوند در بُعد معنوی او نیز، دستور العمل تربیتی داده است.

آدمی سه بعدی است؛ الهی، انسانی و حیوانی

البته انسان سه بُعدی است. یک بعد دیگرش هم حیوانیتی است که می ­خواهد جلوی انسان شدن و الهی شدن را بگیرد. این بُعد حیوانی فعلی است و بُعد­های دیگر هنوز فعلی نشده­اند. این مانع شکوفایی آنها می شود. تا جلوی این گرفته نشود، بُعد انسانی و الهی انسان رشد نمی ­کند.

هوی و هوس، علف های هرز وجود آدمی

علف هرزه در باغ و باغچه را دیده ­اید؟ تا جلوی این علف های هرز را نگیری، آن بذری که کاشته­ ای رشد نمی کند. همین طور تا وقتی جلوی هوی و هوس­ ها گرفته نشود، آن نشائی که خدا- در بُعد انسانی و الهی – در دل آدمی گذاشته است، شکوفا نمی ­شود؛ نه آدم درست می ­شود نه فرشته. این اولین گام است.

اولین گام تربیت، مهار نفْس سرکش

علی علیه السلام در یک روایت فرمود: «ضَبطُ النَّفس عِندَ الرَّغب و الرَّهب مِن أَفضَلِ الأَدَب؛[۴] مهار نفْس هنگام میل و رویگردانی، از با فضیلت ترین ادب­ هاست.» مهار کردن شهوت و غضب نفْس، هنگام روآوری و روگردانی، از با فضیلت ­ترین تربیت­ ها و ادب­ ها است. یعنی همین، اولین گام است. وقتی که نفْس به یک کار نامشروعِ نامعقول رو آورده و می­ خواهد آن را انجام دهد، جلوی آن را بگیر! از آن طرف وقتی نفْس می­ خواهد از یک کار خوب روگردان شود، آنجا هم جلوی روگردانیش را بگیر! هر دو مورد، هم «رغب» و هم «رهب» آمده است؛ هم به روآوری و هم به روگردانی اشاره شده است.

استاد ما(رضوان الله تعالی علیه) این اصطلاح اهل معرفت را مطرح می کنند که «تقییدِ اطلاقِ شهوت و غضب»؛ این همان مهارکردن و افسار زدنی است که من گفتم. من بحث را خالی از این اصطلاحات کردم تا فهم آن آسان شود. وقتی ایشان می­ گوید «تقییدِ اطلاقِ شهوت و غضب»، یعنی مهار زدن به این قوای سرکش. نفْس را رهایش نکن!

مرزکشی برای خواسته­ها، کار انبیاست.

لذا امام رضوان الله علیه می­ گویند: «مقصد انبیاء تأدیب نفوس و تحدید هواهای نفسانیّه است». مقصد همه انبیاء، این است که می­ خواهند نفوس را تربیت کنند. تحدید در اینجا یعنی مرزکشی؛ انبیاء می­ خواهند نفوس سرکش را مرزشناس­ کنند.

حیوانات وحشی تربیت می­ شوند؛ چرا ناامیدی؟!

مگر نمی ­شود حیوان را تربیت کرد؟ الآن درنده ­ها را تربیت می­ کنند. آیا تو که از تربیت خود ناامیدی، بدتر از شیر و ببر و پلنگی؟ خوب است که اینها را می ­بینید! حیوان را می­ شود تربیت کرد. حیوانات را دارند