فایل پاورپوینت کامل اقتصاد بی فرهنگ و فرهنگ بی اقتصاد

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اقتصاد بی فرهنگ و فرهنگ بی اقتصاد :

در نظام واره امام و امت از آنجا که عامل تحرک جامعه قیادی و نه سیاقی است و امام در مقام قائد قرار دارد و نه سوق دهنده از این رو انتظار این است که نام گذاری سال ها متناسب با ارتقای ظرفیت های درونی ملت صورت بپذیرد.

یعنی امام از آنجا که باید دست امت را بگیرد، در معیت و معاضدت با آنها حرکت کند و جامعه را به سر منزل مقصود برساند می بایست در هر نقطه از این حرکت رو به جلو، متناظر با اقتضائات و الزامات این حرکت اقدام به گفتمان سازی کند.

بر این اساس رهبران جموری اسلامی چه در دوره حضرت امام خمینی رحمت الله علیه و چه در دوره مقام معظم رهبری حضرت آیت الله اخامنه ای گفتمان های هادی در دهه های مختلف را بر این اساس مورد صورت بندی قرار داده اند.

به تعبیر یکی از بزرگان، فرق امام راحل(ره) با عالمان دیگر این بود که آنان می گفتند: «مردم! قیام کنید؛ حرکت کنید؛ بشورید». نه جامعه دیروز سخن چنین عالمی را گوش داد و نه امروز گوش می دهد.

مردم سخن کسی را که نشسته است و فرمان قیام می دهد گوش نمی دهند. امام خمینی(ره) نفرمود: «مردم! بروید»، بلکه فرمود: «من رفتم؛ شما هم بیایید!». فرق ایشان با دیگران در این بود که آنان می گفتند بر شما واجب استمبارزه کنید؛ یعنی آنان «محرک سائق» بودند و می خواستند مردم را از پشت سر سوق بدهند و لذا مردم نیز گوش نمی دادند؛ اما امام امت(ره) خود جلو افتاد و سالیان متمادی اهانت و فحش شنید، تبعید و زندان و سختی را تحمل کرد، شهید داد، بخش زیادی از راه مبارزه را به تنهایی طی کرد و مردم را به تاسیس حکومت الهی دعوت نمود و مردم نیز «لبیک یا امام!» گفتند و به دنبال ایشان حرکت کردند. حضرت امام(ه)، «محرک قیادی» بودند و آن دیگران، «محرک سیاقی»؛ آنان می خواستند از پشت سر مردم را به حرکت سوق بدهند، ولی امام، خود «قائد» شد و در پیش مردم به راه افتاد و آنان را رهبری کرد.

در دوران زعامت حضرت آیت الله خامنه ای نام گذاری های سالانه به عنوان یکی از ابزارهای گفتمان ساز نیز از این منطق پیروی کرده است.

یعنی معظم له همراه و همگام با مردم و تعالی بطئی و تدریجی جامعه اقدام به گفتمان سازی کرده اند.

ارتقای ظرفیت های درونی ملت از ابتدای انقلاب اسلامی یک واقعیت غیر قابل انکار است. گفتمان های هادی امام نیز همراه با این رشد عمومی امت ارتقا پیدا کرده اند. استطرادا باید گفت مفهوم سرمایه اجتماعی که در جامعه شناسی مدرن مطرح است فقط بخش کوچکی از ظرفیت های درونی امت را به نمایش می گذارد و به تنهایی قادرنیست شاخص دقیقی برای پایش حرکت روبه جلو یک جامعه مسلمان باشد که البته این بحث مجال موسعی برای تحلیل می طلبد و در این وجیزه نمی گنجد.

نامگذاری امسال تحت عنوان « اقتصاد و فرهنگ با عزم ملی و مدیریت جهادی » وتطبیق آن در پازل نامگذاری های رهبر معظم انقلاب طی چند سال اخیر به وضوح بیانگر این واقعیت است که معظم له با عنایت به ارتقای ظرفیت های جامعه مسلمان ایران، امسال بر درهم تنیدگی غیر قابل انفکاک فرهنگ و اقتصاد در جامعه تمرکز کرده اند و نگاه های تجریدی در هر دو حوزه فرهنگ و اقتصاد را آفت حرکت رو به جلو جامعه اسلامی قلمداد می کنند.

اقتصاد بدون التفات به فرهنگ اسلامی و ایرانی کژراهه ای است که در ذیل عنوان پرطمطراق و مخملین توسعه طی دوقرن گذشته نه تنها کشور ما را به پیشرفت نرسانده بلکه ره آورد آن شبه مدرنیسم وارداتی بوده است که به دلیل عدم تجانس ارزشها، ساختارها و رفتارهای عمومی مردم با آن، جامعه مسلمان ایرانی را وارد برزخی کرده که اولین قربانی آن احساس خشنودی و رضایت ایرانیان مسلمان بوده است.

امروز جامعه ایرانی از معماری شبه مدرن، از بانک شبه مدرن، از تفریح شبه مدرن، از سبک زندگی شبه مدرن، از نظام آموزشی شبه مدرن، از رسانه های شبه مدرن و از هرچیزی که بوی شبه مدرنیسم بدهد، خسته شده اند.

تازه آنهایی که سنگ توسعه را به سینه می زنند و ساده اندیشانه می پندارند که توسعه نیز مانند نسخه های سازمان بهداشت جهانی فراگیر و قابل تجویز برای تمام ملت هاست، گلایه می کنند چرا علی رغم تمام تلاش های جریان روشنفکری از اواسط دوران قاجار تا به امروز جامعه ایران شبیه فرنگستان نشده است!

از سویی فرهنگ بدو