فایل پاورپوینت کامل امیرمؤمنان علی(ع)، استمرار رسالت محمدی (ص)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل امیرمؤمنان علی(ع)، استمرار رسالت محمدی (ص) :

پیامبر(ص) بارها در تعابیر گوناگون جایگاه امیرمؤمنان علی(ع) را در رسالت خویش بیان کرده است و با تعبیر معروف خود بویژه در «حدیث منزلت»، شراکت آن حضرت(ع) را در رسالت اعلام می کند؛ البته اگر بخواهیم تعبیر قرآن را در حق آن حضرت(ع) بیان کنیم تعابیری از این دست بسیار کم اهمیت تر خواهد شد؛ زیرا خداوند در آیه۶۱ سوره آل عمران بصراحت امیرمؤمنان علی(ع) را نفس پیامبر(ص) دانسته است که به یک معنا وحدت و یکتایی و یگانگی وجودی آنان را حتی در مرتبه نفس بیان می کند. اما آنچه در اینجا مورد نظر نویسنده است، تأکید بر خلافت ظاهری ایشان است که البته در ادامه همان یکتایی و یگانگی نفس است.

روز عید غدیر اعلام رسمی و اعلان آشکار یک امر باطنی در قالب ولایت و امارت است و همین مسئله برای ابلیس و شیاطین انسی و جنی بس گران آمده است؛ زیرا تا زمانی که امر باطنی ظهوری نیافته حجت برای بسیاری تمام نشده است و با اظهار علنی آن امر باطنی، هرگونه اعتذار و توجیهی در مخالفت با ولایت امیرمؤمنان علی(ع) به معنای کفر و ارتداد خواهد بود؛ چرا که حجت بالغه الهی به اتمام و اکمال رسیده است و هر نفسی می داند که عذر او بیهوده است.

حقیقت نفس پیامبر بودن

خداوند در آیه ۶۱ سوره آل عمران که به آیه مباهله مشهور است، از حقیقتی پرده برمی دارد که برای بسیاری سنگین و دشوار است. در این آیه بصراحت از امیرمؤمنان علی(ع) به عنوان نفس پیامبر(ص) تعبیر شده است و بیانگر حقیقتی است که خداوند بدان آگاه است و آن را این گونه به انسان ها گوشزد می کند.

واژه نفس به سکون فاء دارای معنای چندی است که از جمله آنها می توان به ذات اشاره کرد. خداوند در آیات ۱۲ و ۵۴ سوره انعام واژه نفس را به همین معنا بر خود اطلاق می کند. از دیگر معانی نفس همان روان آدمی است.[۱] به این معنا که وقتی روح و جان در کالبد قرار گیرد، از آن به نفس یعنی روان تعبیر می شود. گاه دیگر به معنای هواهای نفسانی است که بخشی از نفس است؛ زیرا همین حضور در کالبد به آن، دو وجه می بخشد که از آن به بخش خلقی و ملکوتی تعبیر می شود. این جنبه خلقی نفس است که گرایش به مادیات یافته و می کوشد تا به خواسته های غرایز پاسخ دهد. این بخش خلقی نفس را به هوای نفس نیز تعبیر می کنند که بسیاری از مردم به آن بیشتر توجه کرده و اصولا آن را معبود خود قرار داده و می پرستند و نیازها و حوائج آن را به طور دربست برآورده می سازند.[۲]

همچنین نفس به معنای شخص انسانی نیز آمده است[۳] ، چنانکه به معنای خود جان و روح نیز به کار رفته است[۴] از دیگر معانی نفس، می توان به معنای تأکید یعنی خودش و همان اشاره کرد.

طبرسی در مجمع البیان می نویسد: «نفس در کلام بر سه وجه است: ۱.به معنای روح، ۲.به معنای تأکید، ۳.به معنای ذات که این وجه، معنای اصلی نفس است».[۵]

کلمه نفس، ۱۴۰ بار و کلمه نفوس، ۲بار و کلمه انفس، ۱۵۳ بار در قرآن کریم آمده است. در همه این موارد «نفس» به معنای ذات وحقیقت شیء آمده، گرچه مصادیق آن متفاوت است.

واژه انفسنا در آیه مباهله از واژه نفس به سکون فاء گرفته شده است. انفسنا به معنای جانهای ماست که باتوجه به اینکه در روایات تفسیری از اهل سنت و شیعه تنها مصداق آن امیرمؤمنان علی(ع) است، پس خداوند در این آیه امیرمؤمنان علی(ع) را نفس پیامبر(ص) معرفی می کند و این گونه در مقام ستایش اوبرمی آید. از این آیه به دست می آید که امیرمؤمنان علی(ع) در ذات و حقیقت، با پیامبر(ص)، یکتایی و یگانگی دارد؛ چنان که از روایات متواتری که درباره مقام وحدت و اتحاد نور پیامبر(ص) و امیر(ع) آمده این معنا اثبات شده که نور آن دو، یکتا و یگانه است: اول ما خلق الله نوری، ثم فتق منه نور علی فلم نزل نتردد فی النور حتی وصلنا حجاب العظمه فی ثمانین الف الف سنه، ثم خلق الخلائق من نورنا، فنحن صنائع الله و الخلق بعدلنا صنائع؛ اولین چیزی که خدا خلق کرد، نور من بود، آنگاه نورعلی را از آن نور جدا کرد و ما همچنان در نور بودیم تا اینکه در طی هشتاد میلیون سال به حجاب عظمت رسیدیم. آنگاه خداوند خلائق را از نور ما خلق کرد و لذا ما مصنوع خدائیم و خلائق مصنوع ما هستند.[۶]

پس حقیقت ذاتی در مقامات نوری و حتی نفس به معنای خلقی آن یکتایی و یگانگی است، هر چند که در مرتبه اخیر از خلقت، آنان از هم جدا شدند ولی یکتایی آنان در همان حقیقت ذات یعنی مقام نوری و روحی، همچنان برقرار است.

اظهار این معنا در کلام الله و نیز کلمات پیامبر(ص) به اشکال گوناگون صورت گرفته است؛ ولی آنچه اساسی است و تأثیر شگرف در موضوع خلافت انسان در زمین دارد، همین وجه خلقی و ظاهری آن است. از این رو پیامبر(ص) بر آن است تا با عناوینی چون اخوت و حدیث منزلت، این یگانگی روحی میان خود و امیرمؤمنان علی(ع) را به گوش مردم برساند.

حدیث منزلت، تبیین شراکت

در رسالت

یکی از مهم ترین اظهارات در این باره را می توان در حدیث منزلت یافت. از پیامبر(ص) نقل شده که فرمود: أنت منی بمنزله هارون من موسی الا انه لانبی بعدی؛ تو برای من در مقام و منزلت هارون پشت به موسی هستی جز اینکه بعد از من پیغمبری نخواهد بود.[۷]

در آیات قرآن از شراکت هارون نسبت به موسی(ع) در رسالت سخن گفته شده است. به عنوان نمونه در آیات ۲۹ تا ۳۲ سوره طه آمده است: واجعل لی وزیرا من اهلی، هارون اخی، اشدد به ازری و اشرکه فی امری؛ برای من از اهلم وزیری قرار داده! برادرم هارون را که به وسیله او پشتم قوی شود و در امر رسالت شریک من گردان!

این گونه است که خداوند هارون(ع) را شریک در رسالت موسی(ع) قرار می دهد و آن دو مأمور می شوند تا رسالت الهی را به انجام رسانند.[۸]

هارون(ع) در مقام خلافت قرار می گیرد و مسئولیت های رسالت را در غیاب حضرت موسی(ع) به عهده می گیرد، هر چند که در برخی از موارد اهل طغیان از قبیل سامری ها، پیشوایی و خلافت را غصب می کنند و مردم را به ارتداد می کشانند و گوساله پرستی