فایل پاورپوینت کامل تحریف زدایی از شخصیت عاشورایی زینب سلام الله علیها

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل تحریف زدایی از شخصیت عاشورایی زینب سلام الله علیها؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل تحریف زدایی از شخصیت عاشورایی زینب سلام الله علیها انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 47 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل تحریف زدایی از شخصیت عاشورایی زینب سلام الله علیها:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل تحریف زدایی از شخصیت عاشورایی زینب سلام الله علیها آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل تحریف زدایی از شخصیت عاشورایی زینب سلام الله علیها با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل تحریف زدایی از شخصیت عاشورایی زینب سلام الله علیها از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل تحریف زدایی از شخصیت عاشورایی زینب سلام الله علیها، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تحریف زدایی از شخصیت عاشورایی زینب سلام الله علیها :

سرآغاز

آیا یقه پاره کردن حضرت زینب در کاخ ابن زیاد یا کاخ یزید و کوبیدن سر به چوبه محمل به گونه ای که سر یا پیشانیش شکسته باشد، درست است؟ چگونه ممکن است، شخصیتی چون زینب کبری، آن هم در برابر چشم نامحرمان، چنان کارهایی انجام دهد؟[۱]

در برخی منابع متأخر آمده است، هنگامی که اهل بیت را بر یزید وارد کردند، چون زینب سربریده برادر را پیش روی یزید دید، بی تاب شد و گریبان چاک کرد و با صدایی حزین که دل ها را پاره پاره می کرد، فریاد برآورد: یا حسینا ای حبیب قلوب رسول خدا ای فرزند مکه و منی و ای فرزند دل بنده سیده نساء، ای جگر گوشه محمد مصطفی. اهل مجلس خروش برآوردند و یزید هم چنان ساکت بود.[۲]

نقد و بررسی

این گزارش در هیچ یک از منابع معتبر تاریخی نیامده است که زینب در کاخ ابن زیاد یا یزید، یقه پاره کرده باشد. در هیچ یک از آنها سخن و اثری از یقه پاره کردن نیست. اما آن چه در منابع متأخر آمده، از نظر سندی و محتوایی دارای اشکال است. از نظر سندی مرسل است و از نظر محتوایی، با سفارش امام حسین به زینب کبری سازگاری ندارد. در روایت مفصلی از امام سجاد(ع) آمده است: آن حضرت خواهرش را سوگند دادند که گریبان چاک نکند و صورت نخراشد. «لاتشقی علی جیبا و لاتخمشی وجها»[۳] آیا با وجود چنان سفارشی می توان گفت که عقیله بنی هاشم به چنین کاری دست زده است. افزون بر این، این گونه کارها با مقام والای زینب، شخصیتی که بسیاری از عصمت او سخن گفته اند،[۴] منافات دارد؛ به ویژه آنکه نقل شده، این کار در حضور نامحرمان صورت گرفته است.

سرشکستن حضرت زینب سلام الله علیها

برخی تاریخ نگاران آورده اند: هنگامی که کاروان اهل بیت را به کوفه وارد کردند، زن و مرد از خانه ها بیرون آمدند. زنان گریه می کردند…ناگهان سرهای شهدا و پیشاپیش آنها سر امام حسین(ع) را برنیزه کرده بودند، وارد کردند. چشم حضرت زینب که به سر بریده برادر افتاد سر خود را بر چوبه محمل زد به گونه ای که خون از زیر موهایشان جاری شد و سپس اشعاری در مصیبت برادر زمزمه کردند.

نقد و بررسی

چون این گزارش دستاویزی شده تا برخی بهانه جویان، اعمال غیرمعقول و غیرمنطقی خود، از جمله قمه زنی و کارهایی همانند آن را توجیه کنند، به نقد و بررسی مشروح روایت یاد شده می پردازیم.

نقل و استناد به این روایت از چند جهت مخدوش است:

۱. این روایت مرسله است. علامه مجلسی که این گزارش را آورده، به مرسله بودن آن تصریح کرده است.[۵] با چنین روایتی چگونه می توان کاری را به زینب کبری نسبت داد و براساس آن مسئله ای فقهی را اثبات کرد.

محدث قمی در نقد سند روایت یاد شده می نویسد: «ذکر محامل و هودج، در غیر خبر مسلم جصاص نیست و این خبر را گرچه علامه مجلسی نقل کرده؛ لیکن مآخذ آن منتخب طریحی و کتاب نورالعین است که حال هر دو کتاب بر اهل فن پوشیده نیست».[۶]

محدث قمی پس از نقد سند روایت، به نقد محتوایی آن پرداخته که بدان اشاره خواهیم کرد.

۲. از نظر محتوایی نیز، این روایت دارای اشکالاتی است از جمله این که این روایت با سفارش پیامبر به فاطمه زهرا و سفارش امام حسین به زینب کبری معارض است.[۷] امام حسین خواهر را سوگند دادند که به لطم و پریشان کردن مو اقدام نکنند؛ آیا با چنان سفارش هایی می توان گفت که عقیله بنی هاشم به چنین کاری دست زده اند.

۳. افزون بر این، همان گونه که محدث قمی اشاره کرده اند، این کار با مقام والا و روح بزرگ حضرت زینب منافات دارد و با شأن و جایگاه آن حضرت سازگاری ندارد.

«و نسبت سر شکستن به جناب زینب سلام الله علیها و اشعار معروفه نیز، بعید است از آن مخدره که عقیله هاشمیین و عالمیه غیرمعمله و رضیعه ثدی نبوت و صاحب مقام رضا و تسلیم است.»[۸] بی تردید زینب کبرایی که متون معتبر اسلامی توصیف کرده اند، با زینبی که این گونه راویان و ناقلان آورده اند، از زمین تا آسمان تفاوت دارد.

۴. افزون بر همه اینها، علامه مجلسی خود از لهوف نقل کرده که شتران محمل و هودج نداشته اند.[۹] بر همین اساس شیخ عباس قمی در ادامه سخنان یادآور است:

آنچه از مقاتل معتبر معلوم می شود، حمل ایشان بر شتران بوده که جهاز ایشان پلاس و روپوش نداشته، بلکه در ورود ایشان به کوفه، موافق روایت حذام بن ستیر که شیخان (شیخ مفید و شیخ طوسی) نقل کرده اند، به حالتی بوده که محصور میان لشکریان بوده اند، چون خوف فتنه و شورش مردم کوفه بوده؛ چه در کوفه شیعه بسیار بوده است.[۱۰]

۵. نسبت دادن شعرهایی به حضرت زینب که در این هنگام (دیدن سر برادر) سروده است، درست نیست، زیرا در آن سروده ها آمده است:

نخست: آن که فاطمه کوچک نبوده، بلکه در سنی بوده که پیش از رویداد عاشورا با حسن مثنی ازدواج کرده است.

دو: دیگر آنکه در شأن کسی که بنابر پاره ای گزارش ها، در دروازه کوفه برای مردم سخنرانی کرده و به افشاگری امویان و شناساندن کشته شدگان کربلا و اسیران پرداخته،[۱۲] نیست که این گونه از سوی زینب کبری اسم برده شود.

سه: دیگر آنکه ایشان از جمله گزارش گران مجلس یزید است و می گوید، من در آن وقت (جاریه) بودم؛ یعنی زن جوان. پس کسی که چنین جایگاهی داشته، می توانسته مجلس یزید را گزارش کند و در سن جاریه بوده، درست نیست که بگوییم این شعر را حضرت زینب درباره او سروده است.

چهارم. افزون بر این امام باقر(ع) می فرماید: آن گاه که زمان شهادت امام نزدیک شد، دختر خود فاطمه را فراخواندند و کتابی را که در هم پیچیده بود و نیز وصیت ظاهری را به او سپردند.[۱۳]آیا چنین شخصیتی سزاوار است که زینب کبری او را چنان خطاب کند.

در طرح شبهه اشاره کردیم که شماری برای توجیه اعمال غیرمنطقی خود به این گزارش استناد کرده و می گویند: اگر قمه زنی و سر شکافتن در عاشورا و عزای امام حسین روا نیست، پس چرا زینب سرش را به چوبه محمل کوبید و سر و صورتش را به خون آغشته کرد؟ مگر امام سجاد(ع)[۱۴]همراه زینب نبود و این اقدام عمه اش را ندید، اگر سرشکافتن حرام است، پس چرا امام به این کار اعتراض نکرد؟ آیا سکوت امام معصوم در این جا، نمی تواند تأیید و تقریر این عمل باشد؟

همان گونه که اشاره کردیم این روایت از ریشه بی اساس است.

۶. افزون براین بر فرض انجام چنین کاری از سوی آن حضرت در آن شرایط سخت و بحران، روشن نیست که با قصد سرشکستن اقدام به چنین کاری کرده باشند. حتی اگر چنین عملی واقع شده باشد و با قصد هم واقع شده باشد، دلیل جواز در شرایط عادی و عزاداری ها نیست. گواه آن این است که چنین عملی در سالگرد عاشورا از آن حضرت نقل نشده است.

۷. افزون بر همه اینها، قیاس قمه زنی براین عمل، بر فرض ثبوت که معلوم نیست با قصد صورت گرفته باشد یا خیر، قیاس مع الفارق است.[۱۵]

۸. علاوه بر همه اینها، این کار در جهان امروز، موجب به زیر سؤال رفتن اصول مکتب شیعه می شود و زبان یاوه گویان و دشمنان را در استهزاء و خرافی خواندن تشیع باز می کند. پس