بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل گذری بر زندگی پدر مقام معظم رهبری :

سید جواد فرزند سید حسین و پدر مقام معظم رهبری – که با شهرت خامنه ای شناخته می شود – در نجف اشرف در خانواده ای روحانی، در سال ۱۲۷۳ شمسی متولد شد. نسب ایشان به حضرت سلطان سید محمد که از سادات حسینی است و با چهار واسطه فرزند امام سجاد می شود می رسد.[۱]

در سه سالگی همراه پدر به تبریز می آیند و در محله «خیابان» سکنی بر می گزینند. وی در نوجوانی شاهد ماجراهای مشروطیت بود، مخصوصا اینکه شوهر خواهرش «شیخ محمد خیابانی» رهبری بخش بزرگی از جریان مشروطه خواهی را در شمال غرب ایران رهبری می کرد و بطور بدیهی تمام خانواده را درگیر این جریانات ساخته بود.

آقا سید جواد خامنه ای در جوانی سفری به عتبات و سفر دیگری به مشهد کرد و در همین سفر آخر، جذب معنویت و صفای علمای مشهد و هم جواری با امام همام حضرت علی بن موسی الرضا (ع) شدند و تصمیم به اقامت در مشهد گرفتند.

وی ابتدا نه ماه و سپس نه سال در مشهد ساکن شد و از حضور علمای بزرگی چون «آیت الله آقازاده خراسانی» و «آیت الله حاج آقا حسین قمی» استفاده کردند.

پدر گرامی مقام معظم رهبری در سال ۱۳۴۵ قمری برای ادامه تحصیل به نجف اشرف می روند و تا سال ۱۳۵۰ در نجف از درس علمای عظام، «آیت الله العظمی میرزای نایینی» و «آیت الله سید ابوالحسن اصفهانی» بهره وافر می برند. پس از این آقا سید جواد به مشهد باز می گردند و تا انتهای عمر پر برکت خود به وظایف دینی و علمی اشتغال می یابند.

ایشان در عین بر خورداری از مقامات عالی علمی، وجهه ای مردمی و محبوب داشتند و تا آخر عمر در خانه ای محقر و البته با صفا زندگی کردند. او همواره با رژیم های سلطه ستم شاهی مخالف بود و هرگز حاضر نشد تا قدمی در موافقت و تأیید آنها بر دارد.

مقام معظم رهبری پدرشان را اینگونه توصیف می فرمایند: پدرم روحانی معروفی بود، امّا خیلی پارسا و گوشه گیر. منزل پدری من که در آن متولد شده ام، تا چهار ـ پنج سالگی من، یک خانه ۶۰ ـ ۷۰ متری در محّله فقیر نشین مشهد بود که فقط یک اتاق داشت و یک زیر زمین تاریک و خفه. هنگامی که برای پدرم میهمان می آمد و معمولاً پدر بنا بر این که روحانی و محل مراجعه مردم بود، میهمان داشت همه ما باید به زیر زمین می‌رفتیم تا مهمان برود. بعد عدّه ای که به پدر ارادتی داشتند، زمین کوچکی را کنار این منزل خریده به آن اضافه کردند و ما دارای سه اتاق شدیم.

پدرم با هر کاری که رضاخان پهلوی کرده بود، مخالف بود ـ از جمله؛ اتحاد و شکل از لحاظ لباس ـ و دوست ن