فایل پاورپوینت کامل نمی توانیم جهانی نشویم

با فایل فایل پاورپوینت کامل نمی توانیم جهانی نشویم یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل نمی توانیم جهانی نشویم شامل 49 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل نمی توانیم جهانی نشویم را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل نمی توانیم جهانی نشویم با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل نمی توانیم جهانی نشویم بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل نمی توانیم جهانی نشویم با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نمی توانیم جهانی نشویم وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل نمی توانیم جهانی نشویم با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل نمی توانیم جهانی نشویم مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نمی توانیم جهانی نشویم :

صدای عدالت، ۹/۲/۸۱

چکیده: امروزه در این که جهانی شدن یک واقعیت است، تردیدی نیست . جهانی شدن دو بعد دارد: یک بعد به عنوان یک فرآیند و دیگری به عنوان یک ایدئولوژی . گفته اند که جهانی شدن محصول کاپیتالیسم و لیبرالیسم است; ولی به نظر من، فلسفه ی مناسب با عصر جهانی شدن، پست مدرنیسم است . آمریکا همواره در فکر جای گزین کردن نیروهای فئودالی حاکم بر جهان، به وسیله ی یک سیستم مشارکتی به رهبری خود است . ایران هدف خوبی برای استراتژی جدید آمریکاست . ما فرصت های زیادی را برای ورود به عرصه جهانی شدن از دست داده ایم .

امروزه در این که جهانی شدن یک واقعیت است، تردیدی نیست . درباره ی تاریخ شروع این پدیده، نظرات گوناگونی ابراز شده است که البته هر کدام در جای خود صحیح است . بعضی آن را بی آغاز و همگام با سیر تحولات بشری می دانند و بعضی شروع آن را به جنگ جهانی اول باز می گردانند که از آن زمان، سرعت تحولات جهانی رو به افزایش نهاده است، و بعضی معتقدند که این پدیده، به طور خاص، به دو دهه ی گذشته باز می گردد; زیرا این موضوع به طور جدی در این برهه مطرح شده است .

جهانی شدن دو بعد دارد: ۱ . جهانی شدن به عنوان یک فرآیند; ۲ . جهانی شدن به عنوان یک استراتژی (جهانی سازی) . زمینه ی اصلی جهانی شدن توسعه ی ارتباطات است و ویژگی خاص آن حذف مرزها و در هم تنیده شدن سطوح مختلف زندگی است . جهانی شدن هر چند به همه ی ابعاد زندگی انسان مربوط است، ولی حوزه ی اقتصاد را بیش از سایر حوزه ها تحت تاثیر قرار داده است . از بعد ویژگی دیگر، که ما به عنوان «امپریالیسم » می شناسیم، کتاب جدیدی در باب جهانی شدن از دو نویسنده ی آمریکایی، به نام های «آنتونیونگری » و «میکائیل هات » منتشر شده به نام امپراتوری که در آن جهانی شدن را گذار از امپریالیسم به امپراتوری تعریف کرده اند . به هر حال، سرمایه اولین گام را در جهت جهانی شدن برداشت . بعد از سرمایه، حوزه ی فلسفه به این پدیده روی آورد که توجیه گر یا تبیین کننده ی بحث جهانی شدن بود و هست . برای مثال، گفته می شود که لیبرالیسم، فلسفه ی جهانی شدن است و کاپیتالیسم به اضافه ی لیبرالیسم این پدیده را رقم زده اند . اما به نظر من، فلسفه ای که مناسب عصر جهانی شدن است، همان فلسفه ای است که به آن فلسفه ی پست مدرن می گوییم . مجموعه اصولی که در تمام نظریه های پست مدرن مطرح می شود، از جمله انکار حقیقت، دقیقا همان آشفتگی عصر جهانی شدن را بیان می کند; یعنی همان چیزی که از آن به هرمنوتیک تعبیر می شود و علیت هم وجود ندارد . جهانی شدن در حوزه ی سیاست، دیرتر، ولی محکم تر از همه عمل کرد و آن فرو شکستن و از صلابت انداختن تمام تشکل های کلاسیک، به ویژه دولت – ملت ها بود . اما دو نویسنده ای که از آنها یاد کردیم، معتقد هستند نوع جدیدی از حاکمیت در حال شکل گیری است و آن امپراتوری است . در عصر امپریالیسم (که در درون مدرنیته و عصر تجدد جای گرفت)، امپریالیست ها بر اساس حاکمیت ملی در دولت ها شکل گرفته اند و مرزها، مواضع و محدوده ی آنها را مشخص می کرد . این مرزها و محدوده ها در عصر امپراتوری از بین می رود و قدرت متشکله، غیر سرزمینی و غیر متمرکز است . در این فرآیند، تولید هم به کلی عوض می شود و جنبه ی «بتوپولتیک » به خود می گیرد; یعنی تولید زندگی اجتماعی، که در آن سیاست، اقتصاد و فرهنگ در تعامل با یکدیگر و در گذر از یکدیگر قرار دارند . بنابراین، حکومت امپراتوری چون محدوده ندارد، هیچ ملتی در آن موفق و برتر نخواهد بود . ولی ملت ها به دلیل پشتوانه هایی که در گذشته برای خود فراهم کرده اند، از امکان عملی بیش تری برخوردارند .

اما در بعد ایدئولوژیک، یعنی جهانی کردن، ملت هایی که از قبل در این جهان حضور گسترده داشتند و دارای ابزارهای کنش و تاثیرگذاری بوده اند، بهره ی بیش تری می برند و به دنبال این هستند که این فرآیند جهانی شدن را به خدمت خود درآورند و آن را هدایت کنند . به نظر می رسد که ایدئولوژی آن ملت ها در عصر کنونی، همان «حقوق بشر» باشد که در خدمت حذف نیروهای مقاوم قرار می گیرد و در عین حال، برای بسیاری از مردم جهان که در درون جامعه ی خود از تمام حقوق بی بهره مانده اند، نویدبخش یک زندگی بهتر است .

بنابراین، دانستن آن که قدرت های بزرگ چه استراتژی ای را طراحی کرده اند و چه سیاست هایی را در پیش گرفته اند، بیش از پیش برای سرنوشت ما اهمیت دارد و به نظر من آمریکا، در دوره ی جهانی شدن، همواره در فکر جای گزین کردن نیروهای فئودالی حاکم بر جهان، به وسیله ی یک سیستم مشارکتی به رهبری خود است . این سیستم فئودالی در حقیقت نکته ای است که یکی از صاحب نظران بحث های امپریالیستی به آن اشاره کرده بود; به این معنا که نظام بین المللی را به سیستم فئودالی اروپایی قرون وسطی تشبیه کرده بود که در آن سوزن یا سلطان در بالا قرار می گرفت و فئودال ها به ترتیب در درجات دیگر قرار می گرفتند و بعد زمین هایی را که در حوزه ی سوزن قرار داشت با سلطان بین خود تقسیم می کردند و مبادلاتی هم که بین اینها برقرار می شد زیر نظر سلطان قرار داشت . البته اینها سهمی از پایگاه خود را به سلطان پرداخت می کردند . حال در این جا به جای سلطان، آمریکا قرار دارد و می توان فئودال ها را اروپای غربی تصور کرد و کشورهای جهان سوم هم، سرزمین هایی هستند که بین فئودال ها تقسیم می شوند .

بحث این است که ایران در این شرایط، در چه جایگاهی قرار می گیرد؟ به نظر می رسد که ایران به چند دلیل هدف خوبی برای استراتژی جدید آمریکا محسوب می شود و اساسا چون هیچ گاه آمادگی قبلی برای ورود به عصر جهانی شدن پیدا نکرده است، بیش ترین ضربه را خواهد خورد . ایران به سه دلیل عمده در عصر جهانی شدن مورد چالش قرار می گیرد: نخست به دلیل این که بر دولت ملی پای می فشارد . این نکته را نویسنده ای عرب تبار به نام سلامه قسامه در مصاحبه ای که با مجله اپری در فرانسه انجام داده (سال ۱۹۹۶) همچون الی بولوار، ^(۱) بیان می کند، نکته ای که در حقیقت مخالف با مواضع صریح و اعلام شده ی ایران است . جمهوری اسلامی در لفظ به تنها چیزی که اشاره نمی کرد دولت ملی بود و به دنبال تشکیل یک امت اسلامی بود و در واقع ایران دولتی اسلامی است و ایدئولوژی تشیع هم در حقیقت یک ایدئولوژی ایرانی است . بنابراین، هر آنچه که ایران انجام داده در جهت قوام دولت ملی در ایران است و به همین دلیل ضربه خواهد خورد; زیرا دولت های ملی ای که بخواهند به حاکمیت ملی، استقلال، مجزا بودن و مشخص بودن خود تاکید کنند به هر صورت ضربه خواهند خورد . دوم این که دولت ایران یک دولت ایدئولوژیک است و اساسا دولت های ایدئولوژیک بسیار آسیب پذیر هستند و زودتر از سایر دولت ها ضربه می خورند; زیرا قابلیت انعطاف، آینده نگری و واقعیت بینی آنها اندک است که خود باعث می شود دولت مردان ایرانی فرآیند جهانی شدن را به حساب نیاورند . سوم این که نظام جمهوری اسلامی در تعارض با جامعه ی جهانی قرار گرفته است و آن را یک نظم ظالمانه قلمداد می کند .

در حقیقت ما فرصت های خوبی را از دست دادیم، فرصت هایی که می توانستیم خود را از درون بسازیم و برای ورود به مسئله ی جهانی شدن آماده شویم . یکی از این فرصت ها کارهای فرهنگی بود; یعنی در دوره ای می توانستیم فرهنگ ملی را در اذهان عمومی بنشانیم و آن را در مقابل هجوم فرهنگی واکسیناسیون کنیم . دولت امور فرهنگی را به دست کسانی سپرد که در این زمینه، تخصصی نداشتند . از نظر اقتصادی هم، در این مدت به اقتصاد بسته روی آوردیم و هم دچار تحریم های بین المللی بودیم و از طرفی بر خودکفایی و بریدن از اقتصاد جهانی تاکید داشتیم، در حالی که کشورهایی که مسیر اقتصادشان در جهت جهانی شدن قرار دارد، امروز از آمادگی بیش تری برای وارد شدن در این مسیر برخوردارند .

از نظر مواضع سیاسی که در داخل