فایل پاورپوینت کامل سنت و مدرنیته

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل سنت و مدرنیته – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل سنت و مدرنیته شامل 57 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل سنت و مدرنیته گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل سنت و مدرنیته با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل سنت و مدرنیته از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل سنت و مدرنیته با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل سنت و مدرنیته را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سنت و مدرنیته :

گوناگون، ۱۳ و ۲۰/۲/۸۲

چکیده: در گذر از سنت به مدرنیته یک گسست معرفتی رخ می دهد; به طوری که همه واژه ها معنای جدیدی پیدا می کنند . در این میان، دین سنتی نیز کاملا از دین مدرن متمایز می شود . در دوران سنت، دین را جامع و کامل می دانستند تا به همه سؤالات بشر پاسخ می گوید، ولی دین در دوران مدرن، تنها عهده دار عبودیت و بندگی خالصانه است و به حوزه خصوصی رانده می شود . پروژه روشن فکری دینی در سال های اخیر معرفی و تحقق همین دین جدید بوده است . این سخنرانی در سال ۷۷ و در اردوی دفتر تحکیم وحدت انجام شده است .

جوامعی که در گذشته وجود داشته، جوامع سنتی بوده است . جوامعی که امروز وجود دارند، دو دسته هستند: مدرن و در حال گذار . جوامع در حال گذار جوامعی هستند که بخشی از آنها مدرن و بخشی سنتی است . این جوامع به مرور با مدرنیزاسیون به سوی مدرنیته پیش می روند . و معمولا با بحران دست به گریبان هستند; به ویژه بحران هویت .

انسان سنتی هیچ گاه نمی پرسد که سنت چیست؟ موقعی که از سنت عبور می کنیم، وارد دوران مدرن می شویم، سؤال می کنیم که سنت چیست؟ همین طور اینکه امروز می پرسند مدرنیته چیست به معنای دوری از مدرنیته و زیر سؤال بردن مدرنیته است و به این موقعیت پست مدرن گفته می شود .

چیزی که گوهر مدرنیته را تشکیل می دهد، یک نوع خاصی از عقلانیت است که به آن عقلانیت انتقادی می گویند . البته دوران سنت هم مبتنی بر عقلانیت است، ولی عقلانیت آن دو تفاوت گوهری با یکدیگر دارد . حداکثر کاری که از عقلانیت سنتی بر می آید، عقل تفسیری است . فیلسوفانی که در دوران سنت بودند حداکثر با عقل خودشان جهان را تفسیر می کردند اما در دوران مدرن، صحبت بر سر تغییر است و این عقل «خود بنیاد» می خواهد در کل نظام عالم تغییر ایجاد کند . انسان سنتی به زندگی در آن دوران قانع بود و نظام عالم را عادلانه می دانست . اما انسان مدرن می خواهد هم در عالم و هم در اجتماع تغییر بدهد .

امروز، در دوران مدرن، دین چه وضعیتی دارد یا دین مدرن ما را به کجا می برد؟ مقام من، مقام ناظر بیرونی است . عبوری که از سنت به مدرنیته صورت گرفته، سبب گسست کامل معرفتی شده است . یعنی اصلا مفاهیم در دوره مدرن، مفاهیم سنتی نیست . حتی اگر مفاهیم، مفاهیم مشترک باشد، معنای آنها قلب ماهیت پیدا کرده است و آن مفاهیمی که امروز در دوران مدرن به وجود آمده، اصلا معنای سنتی ندارند .

می خواهم نشان بدهم که میان آن پارادایم دین شناسانه که در دوران سنت وجود داشته و امروز هم وجود دارد با پارادایمی که روشن فکری دینی ما به دنبالش هست، یک گسست کامل معرفتی وجود دارد .

گفتیم که در دوران سنت، عقل، عقل خود بنیاد و عقل نقاد نیست; عقل وابسته به شریعت و برای اثبات شریعت است; عقل تفسیری است و حداکثر می خواهد بفهمد . عقل استقلال از وحی ندارد و کاملا وابسته به وحی است . تصور از دین این است که یک دین جامع و کاملی وجود دارد که جواب گوی تمام نیازهای بشری است و در همه زمان ها و مکان ها به تمامی پرسش های ما پاسخ می دهد . اما پروژه ای که امروز در جامعه ما، روشن فکری دینی به دنبال آن است کاملا با آن پروژه تفاوت دارد و دینی به وجود می آورد و فهمی از دین ارائه می کند که این فهم با آن دین سنتی کاملا تفاوت دارد . اولا، در دین سنتی گفته می شود که برای گردش نظامات اجتماعی یک چیزی به نام فقه داریم و با این فقه، زندگی اجتماعی را اداره می کنیم . پروژه جدید منکر این نکته است و می گوید آن فقه برای اداره زندگی مدرن نیامده است . نه تنها برای این نیامده بلکه اصلا نمی تواند چنین کاری بکند . با فقه نمی شود زندگی مدرن را اداره کرد . فقه حداکثر احکامی برای روابط بین انسان ها است و این فقه، مال دوران ما قبل مدرن است . امروز به حقوق جدیدی نیاز داریم که این حقوق هم عرفی است . ثانیا، در دوران سنتی، مدیریت اسلامی یا دینی وجود دارد . امروز در این پروژه گفته می شود که مدیریت دینی وجود ندارد; مدیریت یک فن است، همان طوری که رانندگی و خیاطی یک فن است و می گویند مدیریت دو جزء دارد: جزء معرفتی و جزء مهارتی . جزء مهارتی اش فن است و جزء معرفتی اش را از جامعه شناسی، روان شناسی، علم اقتصاد و غیره می گیریم . ازاین رو مدیریت دینی هم معنا ندارد .

سراغ اخلاق می رویم . اخلاق آن دین، سنتی است و از دین گرفته می شد . در دین جدید روشن فکری دینی و اخلاق، استقلال ذاتی از شریعت دارد; اخلاق بنیادی دارد و بر پایه خودش می ایستد . شریعت حداکثر پشتیبان اخلاق است . کسی که عاقل است اینها را می خواند و به آن عمل می کند . یک آدم هایی هم هستند که سستند یا عاقل نیستند یا ضعیف اند . اینها را شریعت از ترس آخرت و بهشت و جهنم می ترساند . از این راه، دین پشتوانه اخلاق قرار می گیرد .

سراغ اعتقادات می رویم، فیلسوفان گذشته ما (فیلسوفان اسلامی) معتقد به عقل فراگیر بودند و کل اعتقادات را اثبات می کردند; اما در دوران مدرن، به ویژه بعد از کانت، گفته شد که اساسا اثبات اعتقادات در حوزه عقل معنی ندارد و در هیچ حوزه ای از اعتقادات اثبات نداریم . این نکته طبعا به موضع دین هم سرایت کرد و امروز یکی از ادعاهای روشن فکری دینی این است که هیچ گزاره ای از گزاره های دینی در حوزه اعتقادات اثبات پذیر نیستند . عقل مدرن خیلی تواضع دارد، بر عکس آن چیزی که در جامعه ما تبلیغ می شود که این عقل خود بنیاد، نفس اماره است . ببینیم گوهر دین چه بوده است؟ در این پروژه جدید گفته می شود که دین را خدا فرستاده و ذات دین برای عبودیت و بندگی است و این دین جنبه های اجتماعی ندارد . در این پروژه جدید، کلیه ابعاد سیاسی و اجتماعی دین کنار گذاشته می شود و نفی می شود و گفته می شود که دین اصلا برای حکومت نیامده است، بلکه آمده است تا بین انسان و خدا، رابطه برقرار شود . بدین ترتیب دین وارد حوزه خصوصی می شود . در دوران مدرن که عقل از شرع و دین استقلال پیدا می کند، نهادهای اجتماعی عقل بنیاد از نهادهای دین بنیاد، تمیز پیدا می کند و نهادهای سکولاریستی ایجاد می شود .

لذا در پروژه جدید یکی از اجزای لازم و ثابت روشن فکری دینی، سکولاریسم است . سکولاریسم به معنای تفکیک نهاد دولت از نهاد دین است; یعنی این دو از همدیگر جدا می شوند: نه دولت در دین دخالت می کند، نه دین در دولت دخالت می کند . در دوران سنت، نهاد هم دولت مشروعیت خودش را از دین می گرفت و هم قوانین اداره زندگی اجتماعی از دل شریعت بیرون می آمد . اما دولت مدرن اولا مشروعیت را از مردم می گیرد و ثانیا قوانین اداره زندگی جمعی را از دین نمی گیرد و به این معنا، این ولت خودبنیاد و عقل بنیاد از نهاد دین تمایز پیدا می کند و سکولار می شود . هر کس تمام قوانین شریعت را آزادانه در زندگی خود اجرا می کند; اما این شریعت در حوزه دولت دخالت نمی کند و به عکس، دولت هم قرائت خودش را از دین بر مردم تحمیل نمی کند یا دولت ضامن اجرای شریعت نمی شود .

چیزی که ذاتی و گوهر دین است، همان عبودیت است و به این ترتیب اخلاق و تاریخ دین، کلا از دین جدا می شود، و جدید هیچ لزومی در دفاع از آن ندارد . آن چیزی که دین پژوه روشن فکر خود را ملزم به دفاع از آن می داند، فقط همان عنصر عبودیت است; نه دیگر بقیه اجزاء تاریخی که بر دین افزوده شده است . در رابطه انسان – خدا معنای جدید دین داری، تجربه دینی می شود . یعنی یک انسان دین دار، کسی است که در رابطه مؤمنانه ای که با خدا برقرار می کند، دارای تجربه دینی و عرفانی می شود و می تواند امر قدسی را تجربه بکند و خود دین هم در تلقی جدید، همین معنا را پیدا می کند; یعنی دین، تجربه امر قدسی بر پیامبر گرامی اسلام است . در دین شناسی جدید، شیعه و سنی دو پاسخ به دعوت پیامبر گرامی اسلام هستند; هیچ کدام ضرورت دین نیستند . روشن فکری دینی در واقع از تسنن و تشیع عبور می کند . دین کاملا انتزاعی می شود . در اینجا فقه دینی کنار می رود، تاریخ دین کنار می رود، در خود دین هم تنها کسی که برایش می ماند شخصیت های دینی است . جز پیامبر گرامی اسلام بقیه شخصیت ها عرضی می شوند .

بحث بعدی این پروژه، بحث کمال دین است . در پروژه سنتی، دین را جامع و کامل می دانند . کامل بودن دین، به معنای جامع بودن دین است; یعنی دین به تمامی پرسش های ما در همه اعصار جواب می دهد . در این پروژه جدید این گونه نیست . دین مثل سوپرمارکتی نیست که هر چیزی شما بخواهید در آن پیدا بشود . دین فقط آمده است که دستان شما را بگیرد و در دستان خدا بگذارد . حداقل لازم را در این مرحله به ما داده است .

این پروژه جدیدی که می آید نه تنها حقانیت را در حوزه شیعه و سنی از بین می برد، بلکه در کل ادیان از بین می برد (پلورالیسم) . همه ادیان راه های رسیدن به خداست . هیچ دی