فایل پاورپوینت کامل اصول و مولّفه های اخلاقی در قیام امام حسین (ع) از منظر قرآن و احادیث

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل اصول و مولّفه های اخلاقی در قیام امام حسین (ع) از منظر قرآن و احادیث؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل اصول و مولّفه های اخلاقی در قیام امام حسین (ع) از منظر قرآن و احادیث انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 113 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل اصول و مولّفه های اخلاقی در قیام امام حسین (ع) از منظر قرآن و احادیث:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل اصول و مولّفه های اخلاقی در قیام امام حسین (ع) از منظر قرآن و احادیث آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل اصول و مولّفه های اخلاقی در قیام امام حسین (ع) از منظر قرآن و احادیث با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل اصول و مولّفه های اخلاقی در قیام امام حسین (ع) از منظر قرآن و احادیث از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل اصول و مولّفه های اخلاقی در قیام امام حسین (ع) از منظر قرآن و احادیث، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اصول و مولّفه های اخلاقی در قیام امام حسین (ع) از منظر قرآن و احادیث :

مقدمه

واقعه عاشورا، جریانی است که هرگز از یادها نخواهد رفت و تا ابد در دل مسلمانان زنده خواهد ماند. این نهضت چنان عظیم و بزرگ است که بعد از گذشت چندین قرن، گوئی این جریان، تازه به وقوع پیوسته و به جریان در آمده است. واقعه عاشورا، یک جریان سیاسی صرف نیست که تنها در زمان خودش قابل تفسیر باشد. بلکه بسیاری از حرکت های اصلاحی در جهان نیز از این جریان الگو گرفته و بهره برداری کرده اند؛ چنان که انقلاب اسلامی نیز آراسته به شعار ها و اهداف حسینی بوده و هست و الگوی خود را از امام حسین (ع) و یاران باوفای ایشان قرار داده است و شهدا نیز مظهر همین انقلاب بوده و هستند. از طرفی نهضت عاشورا نباید از یک جهت و یک حالت، تبیین و تفسیر شود؛ چرا که ابعاد مختلفی بر این واقعه حاکم است که نمی توان هیچ کدام از این موارد را نادیده گرفت. تلاش ما این بوده است تا مهم ترین اصول اخلاقی و نه همه آنها را از منظر قرآن و احادیث جویا شویم. این تحقیق در پی آن است که با یک روش تطبیقی _ تحلیلی و بر مبنای یک رویکرد عقلانی تصویری صحیح از اصول و مؤلّفه های اخلاقی در قیام امام حسین (ع) به دست دهد.

مفهوم شناسی

در بعضی از کتب لغت واژه ی اخلاق را یک اسم عربی، جمع واژه ی خُلق و به معنای هنجارهای مورد قبول جامعه که نشان دهند درستی یا نادرستی رفتار اشخاص است، معنا کرده اند. (عمید، ش، ذیل واژه اخلاق).

تقریباً همین مفهوم را در فرهنگ معین با اندکی تغییر نیز می توان دریافت. (معین، ش. ، ذیل واژه اخلاق). اما به نظر، تعبیر دهخدا در این زمینه جالب تر و دقیق تر است: اخلاق دانش بد و نیک خوی ها و یکی از سه بخش فلسفه عملیه است. و باز در ذیل همین واژه می گوید: علم اخلاق عبارتست از علم معاشرت با خلق و آن از اقسام حکمت عملیه است و آن را تهذیب اخلاق و حکمت خلقیه نیز می نامند. (دهخدا، ش.، واژه اخلاق).

مفهوم اخلاق زمانی روشن خواهد شد که این واژه در اصطلاح خود این علم (علم اخلاق) معنا و بررسی شود. برخی محققین در کتابهای خود این علم را بدین صورت تعریف کرده اند: اخلاق جمع خُلق است. خلق حالت و کیفیت باطنی است که با چشم سر و حواس ظاهری دریافتنی نیست. در مقابل خلق عبارت است از حالت و کیفیتی محسوس که با چشم سر و حواس ظاهری دریافتنی نیست. البته در زبان فارسی صورت در معنای اول به کار می رود و سیرت در معنای اول. (داوودی، ش.، ص ).

از نظر ابن مسکویه اخلاق، حالتی است که باعث می شود افعال مناسب با آن بدون نیاز به فکر و تامّل از فرد صادر شود. (ابن مسکویه، ق.، ص ).

خواجه نصیر الدین طوسی در این باره می گوید: علم اخلاق، علم است به آن که نفس انسانی را چگونه خلقی اکتساب تواند کرد که جملگی افعالی که به ارادت او از او صادر شود، جمیل و محمود بود. (طوسی، ش.، ص ).

و نیز در جای دیگری در تعریف این علم آمده است که: اخلاق عبارت است از پیدایش کیفیّت مثبت و منفی (فضیلت و رذیلت) در ظهور فعلی استعدادها و سجایای باطنی که در پی ممارست و تمرین، ملکه می گردند. (امین زاده، ش.، ص ).

در برخی از کتب نیز در رابطه با تعریف اخلاق چنین می خوانیم: اخلاق عبارت از صفات نفسانی است و اخلاق نیکو به ملکاتی گفته می شود که منشأ صدور اعمالی گردد که از نظر شرع و عقل شایسته و پسندیده باشد. (اسماعیلی یزدی، ش.، ص ).

اهمیت و جایگاه اخلاق حسینی

نهضت عاشورا و واقعه کربلا از جهات بسیاری تا به حال مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است؛ اما به طور دقیق تر یکی از زیبایی های این جریان و نهضت، در بُعد اخلاقی آن نمود پیدا کرده است. در تأیید این مطلب می توان به سخنان تنی چند از محققان معاصر اشاره کرد.

یکی از این محققان در کتاب خود می گوید: با قطع نظر از شخصیتهای این واقعه و در رأس آن ها امام حسین (علیه السلام) که انسان کامل بود، مهم ترین دلیل ممتاز بودن این حادثه از سایر حوادث، فضیلت ها و اخلاق حاکم بر این نهضت است؛ یعنی از هنگامی که کاروان از مدینه به سمت مکّه و سپس به سوی کربلا حرکت می کند، تا روز عاشورا و پس از آن در طول این جریان از ابتدا تا انتها یک نقطه سیاه مشاهده نمی شود. تمام نقاط این حرکت سراسر فضیلت، نور و روشنایی است و همین باعث ماندگاری واقعه عاشورا شده است. آن چه واقعه کربلا را تبدیل به حماسه ای ماندگار نموده، اصول اخلاقی است که در سخت ترین شرایط هم نادیده گرفته نشد. (مسعودی، ش.، ص و ).

آیت الله صافی گلپایگانی از مراجع تقلید، در کتاب ارزشمند خود، مکارم اخلاق حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) را یاد آور شده و می گویند: گرچه فداکاری بی مانند، استقامت، حق پرستی، توکل، قدرت اراده، چشم پوشی از مظاهر و جلوه های فریبنده دنیا و قطع علائق در واقعه جانسوز کربلا به قدری از وجود حسین (علیه السلام) تجلّی کرده، و دل ها را مجذوب او نموده که به عظمتهای دیگر آن حضرت کمتر توجّه می شود. مثل اینکه افکار جامعه و عقول بشر کسی را که در راه یاری حقّ، فداکاری و از خودگذشتگی نشان دهد مالک تمام عظمت ها و فضایل می دانند و هرچه درجه فداکاری عالی تر و خالص تر باشد، عظمت شخصیت او در دل ها بیشتر می شود. (صافی گلپایگانی، ش.، ص ).

محقق دیگری در پاسخ به این سؤال که چرا باید اخلاق اهل بیت (ع) را برگزید، می آورد: به حق امامت، زمام دین، نظام مسلمانان، صلاح دنیا و عزّت مؤمنان است. امامت ریشه بالنده اسلام و شاخه بلند آن است. امام است که حلال خدا را حلال و حرام خدا را حرام می کند، حدود خدا را حفظ می دارد، از دین خدا دفاع می کند و با حکمت و اندرز نیکو و حجت رسا به راه پروردگارش فرا می خواند. امام به سان خورشید تابان است که نورش جهان را فرا گیرد و خود در اُفق باشد، به گونه ای که دستها و دیده ها بدان نرسد. امام، ماه کامل تابان، چراغ فروزان، نور درخشان و ستاره راهنماست در شبهای دیجور، در رهگذر شهرها و بیابانها و گرداب دریاها. (بیاتی، ش.، ص ).

اصول اخلاق حسینی (ع) در نهضت عاشورا از منظر قرآن

قطعاً مکارم اخلاقی حضرت سیّد الشهداء (ع) و یاران بزرگوارشان آنقدر زیاد هستند که مجال پرداختن به همه این موارد در این تحقیق و پژوهش ناچیز نیست. قصد این بوده است تا مهم ترین و والاترین صفات اخلاقی در اینجا بیان شوند، تا بتوانند چراغ راهی برای دوستداران و شیعیان و عاشقان حضرت و یاران باوفایش باشند. صفاتی که قطعاً بدون نام امام حسین (ع) و هفتاد و دو تن یارانش اصلاً جلوه و معنایی در این جهان نخواهند داشت. چه بسا اینان بودند که به این واژه ها معنا و روح بخشیدند و جلوه ای دیگر از زیبایی را در این جهان رقم زدند.

صبر حسینی (ع) از نگاه قرآن

در قرآن کریم آیات بسیاری پیرامون مفهوم صبر آمده است که به دو نمونه از مهم ترین این آیات خواهیم پرداخت. بی تردید والاترین و بهترین مفهوم صبر بر مشکلات و مصائب را در رفتار و عملکرد حضرت ابا عبدالله (ع) و یاران با وفایش می توان مشاهده کرد.

«وَ لَنبْلُوَنَّکُم بشَیْءٍ منَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِّنَ الْأَمْوَالِ وَ الْأَنفُسِ وَ الثَّمَرَاتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِینَ، (سوره بقره، آیه )؛

به یقین همه شما را با اموری همچون ترس، گرسنگی و کاهش در مالها و جانها و میوه ها آزمایش می کنیم. و بشارت ده به صابران».

«وَ لَنبْلُوَنَّکمْ» مقصود این است که نحوه عمل ما مانند عمل کسی است که شما را می آزماید تا معلوم شود آیا در مقابل شخصیتها صبر کرده و تسلیم فرمان خدا می شوید یا نه؟ «بِشَی ءٍ» یعنی به اندکی یا مقداری از هر یک از این بلایا. [ و منظور این است که به مقداری از ترس و گرسنگی و زیان مالی و جانی شما را می آزماییم ]. (طبرسی، ش.، ج ، ص ).

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صَابِرُوا وَ رَابِطُوا وَ اتَّقُوا اللَّه لَعلَّکُمْ تفْلِحُونَ (سوره آل عمران، آیه )؛

ای کسانی که ایمان آورده اید! (در برابر مشکلات و هوسها،) استقامت کنید. و در برابر دشمنان پایدار باشید و از مرزهای خود، مراقبت کنید و از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید، شاید رستگار شوید!».

در توضیح پیرامون این آیه چنین آمده است:

اگر روح استقامت و پایمردی در مسلمانان زنده شود، اگر در برابر افزایش تلاش و کوشش دشمنان، مسلمانان تلاش بیشتری از خود نشان دهند و پیوسته از مرزهای جغرافیایی و عقیده ای خود مراقبت نمایند و به علاوه بر همه اینها – با تقوای فردی و اجتماعی، گناه و فساد را از جامعه خود دور کنند، پیروزی آنها تضمین خواهد شد. (بابایی، ش.، ص ۳۹۰ و ۳۹۱).

صبر حسینی از نگاه روایات

در روایات بسیاری به مفهوم صبر و آثار آن پرداخته شده است که به مهم ترین این موارد اشاره خواهیم کرد.

پیامبر اسلام (ص) در حدیثی می فرماید:

«فی الصَّبرِ علی ما یُکرَهُ خَیرٌ کثیرٌ، (کراجکی طرابلسی، ق.، ص )؛

در شکیبایی بر ناملایمات، خیر بسیاری نهفته است».

همچنین ایشان می فرمایند:

«الصَّبرُ خَیرُ مَرکَبٍ، ما رَزَقَ اللّهُ عَبدا خَیرا لَهُ و لا أوسَعَ من الصبرِ، (محمدی ری شهری، ش.، ج، ص )؛

شکیبایی بهترین مرکب است. خداوند به هیچ بنده ای روزی ای بهتر و فراختر از صبر نداده است».

و نیز می فرمایند:

شکیبایی، سر پناهی در برابر گرفتاریهاست و یاور در برابر مشکلات است. (محمدی ری شهری، ش، ج ، ص).

و نیز پیامبر (ص) می فرمایند:

پیامبر خدا (ص) در سفارش به ابوذر فرمود: اگر می توانی که با خرسندی و یقین برای خدا کار کنی، بکن و اگر نتوانستی، بدان که در صبر بر آنچه ناخوش داری، خیر فراوانی نهفته است. (طبرسی، ق.، ج، ص ).

امیر مومنان حضرت علی (ع) می فرمایند:

صبر در کارها، به منزله سر در بدن است. همچنان که اگر سر از بدن جدا شود، بدن فاسد می گردد، صبر نیز هرگاه از کارها جدا شود، کارها تباه می گردد. (کلینی، ق.، ج ، ص ).

زهد حسینی از نگاه قرآن

اگر بخواهیم زهد حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) را دقیق تر معنا کنیم، بهتر است که به سخنان یکی از محققان سنّی مذهب در این رابطه مراجعه کنیم.

علایلی در کتاب خود بیان می کند که:

حسین در این ناحیه نیز بزرگ و یگانه بود. زندگی دنیا را خوار می شمرد و از مرگ نیز بیم و هراسی نداشت، و به جز برهان پروردگارش که همه چیز را فدای آن می کرد، به هیچ چیزی نظر نیندوخت. از این جهت سزاوار است مانند شاعر هندی (معین الدین اجمیری) او را دومین بنا کننده کاخ اسلام بعد از جدّش و مجدد بنای توحید و یکتا پرستی بنامیم. و نیز در جای دیگری می گوید حسین (ع) به کل وجود و تمام هستی اش از دنیا رو گردانده بود. (علایلی، ق.، ص و ).

آیات متعددی در قرآن کریم به مسئله زهد اشاره کرده است که به مهم ترین آنها خواهیم پرداخت.

«وَ الَّذِینَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَ الْإِیمَانَ مِن قَبْلِهِمْ یُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَیْهِمْ وَ لَا یَجِدُونَ فِی صدُورِهِمْ حاجَهً مِّمَّا أُوتُوا وَ یُؤْثِرُونَ عَلَی أَنفُسِهِمْ وَلَوْ کانَ بهِمْ خصَاصَهٌ وَ من یوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فأُولَئِکَ همُ الْمُفْلِحُونَ، (سوره حشر آیه )؛

و برای (نیازمندان از) کسانی است که در این سَرا [= سرزمین مدینه] و در سرای ایمان پیش از مهاجران مسکن گزیدند و کسانی را که به سویشان هجرت کنند دوست می دارند، و در دل خود نیازی به آنچه به مهاجران داده شده احساس نمی کنند و آنها را بر خود مقدم می دارند هر چند خودشان بسیار نیازمند باشند. و کسانی که از بخل و حرص نفس خویش باز داشته شده اند رستگارانند.

در تفسیر این آیه آمده است که:

مدحی کامل از انصار است که از رسیدن مال به مهاجران ناراحت نمی شدند؛ چنان که در تقسیم اموال بنی نضیر معلوم شد و با آن که خود احتیاج داشتند، مهاجران را بر خود مقدّم می کردند. (قرشی، ش.، ج ، ص ).

در سوره ی ذاریات نیز بیان می کند که با زهد و بخشش نیز می توان به مقام احسان دست پیدا کرد:

«آخِذِینَ مَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ کَانُوا قَبْلَ ذَلِکَ محْسِنِینَ، کانُوا قَلِیلًا مِّنَ اللَّیْلِ مَا یَهْجَعُونَ، وَ بِالْأَسْحَارِ هُمْ یَسْتَغْفِرُونَ، وَ فِی أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ، (سوره ذاریات آیات تا )؛

و آنچه پروردگارشان به آنها بخشیده دریافت می دارند، زیرا پیش از آن (در سرای دنیا) از نیکوکاران بودند. آنها کمی از شب را می خوابیدند. و در سحرگاهان استغفار می کردند. و در اموال آنها حقّی برای سائل و محروم بود.

یعنی به همان گونه که در دنیا آموزش های پروردگارشان را دریافت می کردند و به آنها تسلیم می شدند، امروز پاداش بزرگ آن را دریافت می کنند. البته این گرفتن در مقابل بخشیدن ایشان است. چه ایشان در دنیا، پیش از رسیدن به آخرت، در زمر نیکوکاران و محسنان بوده اند. (مدرسی، ش، ج ، ص ).

زهد حسینی از نگاه روایات

در روایات بسیاری به مفهوم زهد پرداخته شده است و این واژه در احادیث و روایات شاید بتوان گفت که یکی از مطالب پربسامد است.

در حدیثی پیامبر (ص) می فرمایند:

خوشا به حال کسی که برای خداوند، عزّ ذکره، فروتنی کند و از آنچه برایش حلال کرده نیز کناره گیرد بی آن که از سنّت من روی گرداند؛ زرق و برق دنیا را کنار نهد، بی آن که از سنّت من منحرف شود. (حرّانی، ق.، ص ).

همچنین می فرمایند:

خداوند به چیزی برتر از بی اعتنایی به دنیا عبادت نشده است. (نوری طبرسی، ق.، ج ، ص ).

امیر مؤمنان حضرت علی (ع) نیز در حدیثی بسیار زیبا می فرمایند:

نشانه کسی که به پاداش آخرت رغبت دارد، زهد ورزیدن به زرق و برق دنیاست. (مجلسی، ق.، ج، ص).

همچنانکه ایشان در جای دیگری نیز می فرمایند:

زهد خوی پرهیزگاران است و خصلتِ همیشه توبه کنندگان. (تمیمی آمدی، ش. ، ص ).

نیز می فرمایند:

زهد، یک ثروت است. (سیّد رضی، ش، حکمت ).

شجاعت حسینی از نگاه قرآن

نهضت عاشورا سراسر جلوه و مظهر شجاعت امام حسین (ع) و یارانشان است. قیام عاشورا از ابتدا تا انتها شجاعت و غیرت حسینی را برای ما یاد آور می شود. از نپذیرفتن بیعت یزید توسط حضرت ابا عبدالله (ع) تا جنگ با لشگر بی شمار کوفی، همه و همه نشان از شجاعت و دلاوری حسینی دارد.

آیات متعددی در قرآن کریم به این مفهوم والا و بلند مرتبه اشاره دارد که در اینجا به دو مورد از آنها اشاره می شود:

«إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِهِ صَفًّا کَأَنَّهُم بُنْیَانٌ مرْصُوصٌ، (سوره صف آیه )؛

خداوند کسانی را دوست می دارد که در یک صف در راه او پیکار می کنند گویی بنایی آهنین اند».

(کَأَنَّهُمْ بُنْیانٌ مَرْصُوصٌ) یعنی که گویا با سُرب بنا شده بواسط فشرده بودن و تو هم بودنشان. و بعضی گویند: مثل آن که آن دیواری است کشیده شده یا بنائی است بر اساس محکم کاری در استحکام و پیوستن به یکدیگر و استقامتش… و بدان که خداوند سبحان دوست دارد کسانی را که ثابت در پیکار باشند و لازم باشند میدان جنگ را مثل ثبوت بناء مستحکم و معنای محبّت خدا ایشان را این است که او ثواب و منافع ایشان را در آخرت می خواهد. (طبرسی، ش. ، ج ، ص ).

«وَ مَا أُبَرِّئُ نَفْسِی إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَهٌ بِالسُّوءِ إِلَّا ما رَحمَ رَبی إِنَّ رَبِّی غَفُورٌ رَّحِیمٌ، (سوره یوسف آیه )؛

من خودم را تبرئه نمی کنم، که نفس (سرکش) بسیار به بدی ها امر می کند. مگر آنچه را پروردگارم رحم کند. پروردگارم آمرزنده و مهربان است».

در تفسیر مخزن العرفان ذیل این آیه چنین آمده است:

آری اینکه چنین حکایات و قصص پیغمبران درس عبرت به ما می آموزد برای اینکه بدانیم که سنّت الهی بر این جاری شده که کسی به مرتبه و مقامی نمی رسد، مگر پس از اینکه در بوته امتحان واقع گردد. منتهی الامر آزمایش هر فردی به قدر استعداد و تحمل وی است. البته آزمایش اشخاص بزرگ به قدر بزرگی و قوّت عزم و درجه استعداد آنها است. اگر کسی قدری در حکایت پیغمبران و اشخاص برجسته سیر کند درجه هر کسی را به قدر آزمایش و درجه صبر و متانت نفس آنها تا اندازه ای می تواند تشخیص دهد. (امین، ش.، ج ، ص و ).

به تعبیر دقیق تر این آیه به یکی از مراتب شجاعت که همان نفس سرکش آدمی است اشاره می کند.

شجاعت حسینی از نگاه روایات

در احادیث بسیاری به مفهوم شجاعت پرداخته شده است که اینک به چند مورد اشاره خواهیم کرد.

امام زین العابدین (ع) در حدیثی می فرمایند:

رسول خدا (ص) به قومی که سنگی را بلند می کردند رسید و فرمود چه کار می کنید؟ گفتند: با این کار قوی ترین و زورمندترین مان را می شناسیم. حضرت فرمود: آیا زورمندترین و قوی ترین شما را معرفی نکنم؟ عرض کردند: بفرمایید، ای رسول خدا! فرمود: زورمندترین و قویترین شما کسی است که هرگاه خشنود باشد، خشنودی اش او را به گناه و نادرستی نکشاند و هرگاه ناخشنود باشد، از جاده حق گویی خارج نشود و هرگاه قدرت یابد آنچه را که حق او نیست نستاند. (صدوق، ش.، ج ، ص ).

حضرت علی (ع) نیز می فرمایند:

شجاعت، نیمی از عزّت است. (محمدی ری شهری، ش.، ج ، ص ).

و نیز می فرمایند:

شجاعت، نصرتی نقد و فضیلتی آشکار است. (همان)

همچنین می فرمایند:

اگر خصلتها از یکدیگر متمایز می شدند، بی گمان راستی با شجاعت بود و بزدلی با دروغ. (همان).

نیز می فرمایند:

سخاوت و شجاعت خصلتهای والایی هستند که خداوند سبحان آنها را در وجود هر کس که دوستش داشته و او را آزموده باشد می گذارد.

امام حسن (ع) نیز در پاسخ به این سؤال که شجاعت چیست؟ فرمودند:

ایستادگی در برابر هماوردان و پایداری در نبرد. (محمدی ری شهری، ش، ج ، ص ).

کرامت حسینی از نگاه قرآن

کرامت امری فطری در انسان ها است و مردم فارغ از هر دین و آیینی عاشق کرامت می