فایل پاورپوینت کامل دراسه فی الارجاز الحسینیه

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل دراسه فی الارجاز الحسینیه!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل دراسه فی الارجاز الحسینیه بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل دراسه فی الارجاز الحسینیه از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل دراسه فی الارجاز الحسینیه شامل 83 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل دراسه فی الارجاز الحسینیه استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل دراسه فی الارجاز الحسینیه با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل دراسه فی الارجاز الحسینیه قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل دراسه فی الارجاز الحسینیه حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل دراسه فی الارجاز الحسینیه به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل دراسه فی الارجاز الحسینیه :

ان للامام الحسین ( علیه السلام) اشعار رقیقه قیمه تفوح منها رائحه الحریه و الحکمه و الشجاعه و الایمان، و قد جمعها عدد من رجال العلم و الادب کابی مخنف الازدی المؤرخ المتوفی عام ۱۵۷ ه و ابن الخشاب النحوی ^(۱) الشاعر المتوفی سنه ۵۶۷ ه لفصاحتها و بلاغتها و عذوبتها، منها ارجازه الحربیه التی انطلقت من حنجره طیبه واثقه بلقاء الله سبحانه و هی تحتوی علی مضامین عالیه و معارف سامیه تدعوالانسان الی السیاده الدنیویه و السعاده الاخرویه، و تکون درسا للایثار و التضحیه والثوره علی الظالمین، و تدل علی ان جهاده کان لاجل احقاق الحق واحیاء الدین والدفاع عن مبادئه الاصیله، و تکشف عن قناع الزیف الاموی و مساراته المنحرفه عن جاده الاسلام و کتاب الله و سنه الرسول ( صلی الله علیه و آله وسلم .)

و لا شک ان الارجاز الحسینیه تعتبر ماده ادبیه شیقه لعشاق هذا الفن و مریدیه، والتی لا تخرج من قسمین رئیسین : الاول ما یقال منها علی الخاطر والبدیهیه فی ساحه القتال، والثانی: ما یتمثل به الامام من اشعار غیره من الشعراء بان یختار ما یناسب الحال معتمدا علی محفوظاته الشعریه .

و لا یغیب عن البال ان هذه الارجاز تمثل عنصرا مهما من عناصر الحرب، و شاهدا تاریخیا علی الاحداث، کما تشتمل علی مفاهیم عقائدیه لا یستغنی عنها من یرغب البحث عن احوال الامام النفسیه و دوافعه الذاتیه فی وقعه الطف، تلک الوقعه التی تعد المعرکه الفاصله الثالثه فی تاریخ الاسلام الجهادی امتدادا للصراعین علی التنزیل والتاویل ^(۲) ، و کان بطلها الامام الحسین ( علیه السلام)، و قد واجه فیها و ضعا متردیا عاشته الامه المسلمه فی زمان طغاه بنی امیه الذین انحرفوا عن مسار الاسلام الصحیح، ثم استهتروا بقیم و تعالیم الدین، و ترکوا معالم القرآن و محکم التنزیل والتبیان، واسرفوا فی تعاطی المنکرات، و مارسوا ابشع انواع البغی والجور مع الصالحین والابریاء، و تالبوا لحرب الامام الحق مطالبین بثارات بدر و ضغائن الجاهلیه التی تکنها صدروهم للاسلام، فخذلوه بعد ان کاتبوه، و نکثوا بیعتهم بعد ان عاهدوه، و قاتلوه بعد ان دعوه لینصروه .

و بما ان الحسین ( علیه السلام) یمثل الصوره المثلی للاسلام فی سیرته و سلوکه و خطه الرسالی الاصیل، وهو اختصار لشخص النبی ( صلی الله علیه و آله وسلم) ^(۳) و سنته و نهجه و کتاب ربه، لما احس به من مسئولیه عظیمه بالنسبه الی الشؤون العامه و زعامه الامه، و تسلط الفسقه الفجره من الامراء والولاه علی الامه والمله، فعند ذلک قام حامیا للدین و حافظا لحقوق المسلمین ونادی نداء ایقظ به الناس و حذرهم من السلطات الجائره المؤدیه الی الذله والدنیه والسقوط من غیر خوف ولا مداهنه و لاتقیه، ثم ذکر ما ینور قلوبهم وافکارهم فی اصلاح المجتمع ورد الحکومه الامویه الجاهلیه الی حکومه صالحه عادله یعیش فی ظلها المسلمون فی رخاء و رفاهیه و سلام، آمنین علی نفوسهم و حقوقهم وشؤونهم .

فلیس ثمه احدا احق بالنهضه لاجل اصلاح و تغییر الوضع المتردی فی الامه غیر الامام الحسین ( علیه السلام) فحدد سلفا اهداف ثورته الخالده، فکانت احیاء معالم الحق واماته البدع، والامر بالمعروف والنهی عن المنکر، و قطع ایدی الظلمه عن حوزه الدین و مجتمع المسلمین، و طلب الاصلاح فی الامه والعمل بکتاب الله وسنه رسوله، کما خطب الامام الحسین ( علیه السلام) اصحابه واصحاب الحربالبیضه فحمد الله واثنی علیه، ثم قال :

«ایها الناس، ان رسول الله ( صلی الله علیه و آله وسلم) قال: «من رای سلطانا جائرا مستحلا لحرم الله، ناکثا لعهد الله، مخالفا لسنه رسول الله ( صلی الله علیه و آله وسلم)، یعمل فی عباد الله بالاثم و العدوان، فلم یغیر ما علیه بفعل ولا قول، کان حقا علی الله ان یدخله مدخله » .

الا و ان هؤلاء قد لزموا طاعه الشیطان، و ترکوا طاعه الرحمن، واظهروا الفساد، و عطلوا الحدود، واستاثروا بالفی، واحلوا حرام الله، و حرموا حرامه، وانا احق من غیر ^(۴) . . . .

و لما خرج الامام الحسین ( علیه السلام) مصمما علی تحقیق اهداف نهضته، قام خطیبا فی اصحابه بذی حسم، فحمد الله واثنی علیه، ثم قال :

انه قد نزل من الامر ما قد ترون، وان الدنیا قد تغیرت و تنکرت، وادبر معروفها و استمرت جدا، فلم یبق منها الا صبابه کصبابه الاناء، وخسیس عیش کالمرعی الوبیل . الا ترون ان الحق لا یعمل به وان الباطل لا یتناهی عنه، لیرغب المؤمن فی لقاء الله محقا، فانی لا اری الموت الا شهاده و لا الحیاه مع الظالمین الا برما ^(۵) .

و قد روی ان الامام الحسین ( علیه السلام) حینما منعه اخوه محمد بن الحنیفه من الخروج الی الکوفه، دعا بدواه و بیاض و کتب له وصیه، قال فیها:

انی لم اخرج اشرا و لا بطرا و لا مفسدا و لا ظالما، وانما خرجت لطلب الصلاح فی امه جدی ( صلی الله علیه و آله وسلم)، ارید ان اامر بالمعروف وانهی عن المنکر، واسیر بسیره جدی و ابی علی بن ابی طالب ( علیه السلام)، فمن قبلنی بقبول الحق فالله اولی بالحق، و من رد علی هذا اصبر حتی یقضی الله بینی و بین القوم بالحق وهو خیر الحاکمین ^(۶) .

و قد جاء فی روایه لما اشتد الامر بالحسین بن علی بن ابی طالب ( علیه السلام) یوم عاشوراء، التفت الی اصحابه و قال لهم :

صبرا بنی الکرام، فما الموت الا قنطره تعبر بکم عن البؤس والضراء الی الجنان الواسعه والنعیم الدائمه فایکم یکره ان ینتقل من سجن الی قصر وما هو لاعدائکم الا کمن ینتقل من قصر الی سجن وعذاب ^(۷) .

ومن هنا یبدو ان ارجاز الحسین ( علیه السلام) فی معرکه الطف التی کانت فی حساب الزمن ساعات من نهار، لکنها فی حساب المبادی ء والمثل العلیا ثوره استغرقت الزمن کله، و ستبقی منارا لکل من استشهد فی سبیل عقیدته، فضلا عن احتجاجاته العدیده مع القوم، یفتح بابا جدیدا لان یعرف لهم الامام نفسه وجده و اباه وامه واقرباءه من الشهداء الذین لهم عظمه بین المسلمین، وجلاله فیهم، و یتکلم معهم بلسان العواطف والاحساسات الانسانیه لیرشدهم الی سبیل الحق و ینقذهم من الضلاله والجهاله، حتی یصرفهم عن سفک دماء الذریه الطاهره، ثم یفتخر بانه کلام الله الناطق، وودیعه نبویه عند امته، و ابن الخیرتین، وهدی للناس الی الایمان، و فاتحه مصحف الشهاده، و ابوالائمه الاطیاب، و الامام الحق، والقائد الرسالی، و خامس اهل الکساء الذین اختارهم الله تعالی لمباهله نصاری نجران، واذهب عنهم الرجس و طهرهم تطهیرا ^(۹) .

و کل ذلک لم یکن الا اتماما للحجه لیهلک من هلک عن بینه، کما راینا ان الامام لما وجد اعداءه مثلا للشر بشتی جهاته و مظهرا للفساد بجمیع خصائصه، قام بتبیین شقاوتهم و عداوتهم، وانحرافهم عن الاخلاق والفضیله، واعراضهم عن الدین و الحقیقه، حتی ینعکس فی حیاتهم ویثبت فی التاریخ .

و بما ان هذه الارجاز تشتمل علی شفقه الامام علی الامه، و نبوغ حریته، وسمو هدفه و عظمته و شخصیته وادبه وحماسته، تعد من اهم ادوات الاعلام الفعاله التی تقف الی جانب السیف فی الذود عن الاسلام مقابل الطغاه والمفسدین والمنافقین، و من هنا یمکن جعل الارجاز الحربیه احد ادوات الحکم علی عقیده صاحبها، بالاضافه الی انها تعتبر ماده تاریخیه وادبیه رائعه لا یستغن عنها المورخ والادیب علی السواء .

ان للامام الحسین ( علیه السلام) سبعه ارجاز نجد فیها بعض المقارنات بین معسکر الحق و معسکر الباطل، کما و صف معسکر الحق بانهم انصار الله و رسوله و شیعه الرحمن، وانهم اهل البصیره والصبر والوفاء; و وصف معسکر الباطل بانهم اعداء الله و رسوله و شیعه الشیطان، وانهم فجار فساق ناکثون غادرون .

ومما لا شک فیه ان غرض الامام من بیان الارجاز فی ساحه الحرب یوم عاشوراء لم یکن تفاخرا بالآباء فقط، بل یرید ان یعرفنا طریق التضحیه والفداء فی سبیل الحق، والتقدم الی الشهاده، والتسابق الی نیل الرضوان، کما عبر عن وفاء اصحابه و اهل بیته وتفانیهم فی نصرته بقوله :

«اما بعد، فانی لا اعلم اصحابا اوفی و لا خیرا من اصحابی ولا اهل بیت ابر ولا اوصل من اهل بیتی . . ^(۱۰) .

فمن المعلوم ان الامام الشهید ( علیه السلام) عبر بارجازه عن حماسته و شجاعته، و مسؤولیته الالهیه، و قیادته الرسالیه، و قوه شکیمته فی لقاء الاعداء، و انکاره الشدید علی الظلمه، والتعبیر بهم، والتغییر علیهم و علی افکارهم المظلمه و سیاستهم الموحشه کما یلی:

۱ . حین قصد الامام الطف ولاقی الحر، فقال له الحر: انی اذکرک الله فی نفسک، فانی اشهد لئن قاتلت لتقتلن . فقال له الحسین ( علیه السلام) :

ابالموت تخوفنی؟ هل یعدو بکم الخطب ان تقتلونی؟ وما ادری ما اقول لک! ولکنی اقول کما قال اخو الاوس لابن عمه وهو یرید نصره رسول الله ( صلی الله علیه و آله وسلم)، فقال له: این تذهب؟ فانک مقتول! فقال :

سامضی وما بالموت عار علی الفتی

اذا ما نوی خیرا وجاهد مسلما

و واسی رجالا صالحین بنفسه

و خالف مثبورا و فارق مجرما

فان عشت لم اندم وان مت لم الم

کفی بک ذلا ان تعیش وترغما ^(۱۱)

اصل الشعر لشاعر من الاوس و قد استحسنه الامام الحسین ( علیه السلام) و تمثل به فی موارد عدیده ^(۱۲) یشیر الی انه خرج لنصره الدین و الدفاع عن الاسلام والمسلمین، کما کان لا یری فی سبیل اهدافه، وازاله العدو عن مقره و مقامه الا التضحیه و الفداء والقتل والشهاده .

۲ . روی عن علی بن الحسین ( علیه السلام) انه قال: انی والله لجالس مع ابی فی تلک اللیله (ای لیله عاشوراء)، وانا علیل، وهو یعالج سهاما له، و بین یدیه جون مولی ابی ذر الغفاری، اذا ارتجز الحسین :

یا دهر اف لک من خلیل

کم لک فی الاشراق والاصیل

من صاحب و ماجد قتیل

و الدهر لا یقنع بالبدیل

والامر فی ذاک الی الجلیل

وکل حی سالک السبیل ^(۱۳)

ففهمت ما قال و عرفت ما اراد و خنقتنی عبرتی، ورددت دمعی، و عرفت ان البلاء قد نزل بنا ^(۱۴) .

واما عمتی فسمعته دون النساء فلزمتها الرقه والجزع، فشقت ثوبها، ولطمت وجهها، و خرجت حاسره تنادی : واثکلاه! واحزناه! لیت الموت اعدمنی الحیاه، یا حسیناه، یا سیداه، یا بقیه اهل بیتاه، استقلت ویئست من الحیاه; الیوم مات جدی رسول الله ( صلی الله علیه و آله وسلم)، و امی فاطمه الزهراء، و اخی الحسن، یا بقیه الماضین، و ثمال الباقین . فقال لها الحسین: لو ترک القطا لنام . قالت: فانما تغتصب نفسک اغتصابا، فذاک اطول لحزنی واشجی لقلبی; و خرت مغشییا علیها ; فلم یزل یناشدها واحتملها حتی ادخلها الخباء ^(۱۵) .

۳ . لما استکف الناس بالحسین ( علیه السلام) رکب فرسه واستنصت الناس . فحمد الله واثنی علیه، ثم قال:

تبا لکم ایتها الجماعه وترحا وبؤسا لکم! حین استصرختمونا ولهین، فاصرخناکم موجفین، فشحذتم علینا سیفا کان فی ایدینا، وحمشتم علینا نارا اضرمناها علی عدوکم و عدونا، فاصبحتم البا علی اولیائکم و یدا علی اعدائکم من غیر عدل افشوه فیکم، ولا امل اصبح لکم فیهم، ولا ذنب کان منا الیکم، فهلا لکم الویلات اذکرهتمونا و السیف مشیم، والجاش طامن، والرای لمن یستحصف ولکنکم اسرعتم الی بیتنا کطیره الدبا، وتهافتم الیها کتهافت الفراش، ثم نقضتموها سفها و ضله، فبعدا و سحقا لطواغیت هذه الامه، وبقیه الاحزاب ونبذه الکتاب، و مطفئی السنن، ومؤاخی المستهزئین الذین جعلوا القرآن عضین، و عصاه الامام، و ملحقی العهره بالنسب، ولبئس ما قدمت لهم انفسهم ان سخط الله علیهم و فی العذاب هم خالدون .

افهؤلاء تعضدون، و عنا تتخاذلون ! اجل والله خذل فیکم معروف، نبتت علیه اصولکم ، واتزرت علیه عروقکم، فکنتم اخبث ثمر شجر للناظر، واکله للغاصب، الا لعنه الله علی الظالمین الناکثین الذین ینقضون الایمان بعد توکیدها وقد جعلوا الله علیهم کفیلا .

الا و ان الدعی ابن الدعی قد ترکنی بین السله والذله، و هیهات له ذلک منی ! هیهات منا الذله! ابی الله ذلک لنا و رسوله و المؤمنون و حجور طهرت وجدود طابت ، ان یؤثر طاعه اللئام علی مصارع الکرام ، الا وانی زاحف بهذه الاسره علی قله العدد، و کثره العدو و خذله الناصر، ثم تمثل فقال :

فان نهزم فهزامون قدما

وان نهزم فغیر مهزمینا

وما ان طبنا جبن ولکن

منایانا و دوله آخرینا

فلو خلد الملوک اذا خلدنا

و لو بقی الکرام اذا بقینا

فقل للشامتین بنا افیقوا

سیلقی الشامتون کما لقینا ^(۱۶)

و مما یجدر ذکره ان بعض تلک الابیات لغروره بن مسیک المرادی انشدها یوم الردم فی وقعه بین مراد و همدان ، اصابت فیها همدان من مراد ما ارادوا، و کما هو واضح استحسنها الامام الحسین ( علیه السلام) و تمثل بها یوم عاشوراء، مشیرا الی ان الفتح و النصر و الغلبه والعزه والعظمه له ولاصحابه الابریاء ، وان قتلوا فی ذلک الیوم .

۴ . لما احاط بالحسین ( علیه السلام) جموع ابن زیاد و قتلوا من قتلوا من اصحابه ، ومنعوهم الماء ، دعا بابنه الرضیع عبدالله ^(۱۸) ، فاحتضنه و جعل یقبله، فاذا بسهم قد اقبل حتی وقع فی لبه الصبی فقتله ، فنزل الامام عن فرسه ، و حفر له بسیفه ، ورمله بدمه ، وصلی علیه ، و دفنه ، ثم و ثب قائما وهو یقول :

غدر القوم و قدما رغبوا

عن ثواب الله رب الثقلین

قتلوا قدما علیا وابنه

حسن الخیر کریم