فایل پاورپوینت کامل آیین مقتل خوانی دهه اول محرم در شوشتر

با فایل فایل پاورپوینت کامل آیین مقتل خوانی دهه اول محرم در شوشتر یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل آیین مقتل خوانی دهه اول محرم در شوشتر شامل 74 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل آیین مقتل خوانی دهه اول محرم در شوشتر را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل آیین مقتل خوانی دهه اول محرم در شوشتر با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل آیین مقتل خوانی دهه اول محرم در شوشتر بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل آیین مقتل خوانی دهه اول محرم در شوشتر با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل آیین مقتل خوانی دهه اول محرم در شوشتر وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل آیین مقتل خوانی دهه اول محرم در شوشتر با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل آیین مقتل خوانی دهه اول محرم در شوشتر مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آیین مقتل خوانی دهه اول محرم در شوشتر :

مقدمه

شهرستان شوشتر در شمال استان خوزستان و در جنوب غربی کشور ایران قرار دارد. جمعیت شوشتر بر اساس سرشماری ۱۳۸۵ش، ۶۲۴ ۱۸۵ نفر بوده است و پنجاه و هفتمین شهر از نظر جمعیت در کشور و در استان خوزستان چهارمین شهر بزرگ از نظر جمعیت محسوب می شود. از نظر طبیعی دامنه پایانی کوه های زاگرس، مرز شرقی آن و رودخانه دز مرز غربی این شهرستان را تشکیل می دهد. شهرستان شوشتر دارای بخش های مرکزی به مرکزیت شوشتر و شادروان به مرکزیت (شُعیبیه) گُوریه[۱] «بر وزن حُوریه» است. شوشتر با شهرستان های اهواز، دزفول، مسجدسلیمان، شوش و گتوند هم مرز است (بیات، ۱۳۸۳: ۲۶۱-۲۵۹؛ خیاط و عفیفی، ۱۳۹۵: ۵).

شوشتر در ادوار تاریخی به عنوان کرسی یا جامع خوزستان یا مرکز این ایالت به شمار می آمده است. در اواخر دوره ساسانی، هرمزان حاکم شوشتر شد و با استفاده از موقعیت ویژه این شهر تسلط و نظارت خویش را بر سایر شهرهای ایالت خوزستان گسترش داد. با ورود تازیان مسلمان به ایران، شوشتر یکی از شهرهایی بود که در برابر یورش تازیان مقاومت کرد. در صدر اسلام، شوشتر شامل مناطقی همچون گتوند، عقیلی[۲]، دشت بزرگ، هفت شهیدون، و جلیعه (روستقباد، رستم کواد )، تا نزدیکی های سیا منصور و شاه آباد در نزدیکی دزفول ادامه داشته است و حتی در دوره صفویه بنا بر اسناد به جا مانده از خاندان گرجی تبار و اخوشتی خان که حاکمان شوشتر در سال های ۱۰۴۲- ۱۱۶۷ق بوده اند، اشاره به این دارد که املاک و زمین های بسیار زیادی در مناطق فتح آباد، نجف آباد، شاه آباد و حتی شمس آباد تحت اختیار حاکم شوشتر بوده است. شوشتر مرکزیت خود را در خوزستان تا اواخر قاجار حفظ کرد. بناهای تاریخی این شهر از جمله بازار قیصریه در سال ۱۳۲۹ش توسط شهرداری تخریب شد. قلعه سلاسل نیز بر اثر زلزله و سیلاب در سال های ۱۳۴۲، ۱۳۴۷، ۱۳۵۷ش تخریب شد. در سال های جنگ تحمیلی نیز شوشتر آسیب های فراوانی دید به طوری که رونق گذشته خود را از دست داد. افزون بر این مقاله، نویسندگان در شماره های ۴۷ و ۴۸ فصلنامه آفاق در علوم انسانی، مقالاتی درباره آیین های سنتی شوشتر در محرم به چاپ رسانیده اند.[۳]

بافت جمعیتی شهرستان شوشتر

بافت جمعیتی این شهرستان، شامل شوشتری ها در بخش مرکزی و اصلی، بختیاری ها در منطقه صاحب الزمان و بلیتی و عرب ها در شهرک اندیشه و علم الهداء است. روستاهای اطراف شوشتر، مانند عرب حسن و عرب اسد و زهوآباد و بندقیر بیشتر عرب نشین هستند و روستاهای سردارآباد، مهدی آباد، لُنگُر، تبَتِی، قلعه خان، شِلیلی بزرگ و کوچک بیشتر بختیاری نشین هستند. روستاییان شوشتر چون با شهر شوشتر مراوده دارند، گویش شوشتری را متوجه می شوند و تا حدودی می توانند صحبت کنند. در شوشتر گروهی وجود دارند که طِریفی هستند، یعنی اصالتاً عرب بوده اند اما اکنون به گویش شوشتری صحبت می کنند و عموماً زبان عربی را فراموش کرده اند و بیشتر آنها، در تولید لبنیات مشغول فعالیت هستند. مردم شوشتر مانند سایر مردم شهرهای تاریخی افرادی قانع، بردبار، زحمتکش، متعصب در دین و مذهب و پایبند به رسوم و آداب موروثی هستند (نیرومند، ۱۳۸۴: ۳۲). با توجه به پژوهش های صورت گرفته حداقل این مراسم تا اواخر دوره قاجار برگزار می شد. سپس از سال ۱۳۴۵ق/۱۳۰۵ش با تأیید برخی از علما به صورت فعلی برگزار می شود.

در مراسم مقتل خوانی مسجد آل طیب سنت های خاص عزاداری مردم شوشتر مربوط به چند صد سال پیش نیز اجرا می شود که در هیچ جای دیگری جز این مسجد برگزار نمی شود. از اواخر دوره قاجار تا کنون، تنها در ۴ سال، به دلیل ممنوعیت برگزاری مراسمات مذهبی در دوره پهلوی اول این مراسم ممنوع شد.

معنای مقتل

مقتل [م ت] (ع آ) جای کشتن و زمینی که در آنجا کسی کشته شده باشد (لغت نامه دهخدا، ذیل واژه). اما در اصطلاح مقتل در مورد کتاب هایی به کار می رود که یک حادثه خونین را شرح دهند و منجر به قتل شخصیتی بزرگ شده باشد، کاری که قبلاً به جای مداحی انجام می شد.

پس از واقعه جانگداز عاشورا در سال ۶۱ هجری، اولین گزارش ها را شاهدان عینی واقعه یعنی خانواده امام حسین(ع) به ویژه زینب کبری(ع) و امام سجاد(ع) به تاریخ ارائه کردند. بعدها این گزارش ها مقتل خوانده شد. ارزش و اعتبار گریه بر امام حسین(ع) از جمله فضیلت های برجسته ای است که ائمه(ع) و عالمان شیعی بر آن تأکید کرده اند، به گونه ای که امام صادق(ع) در این ارتباط می فرماید: «به راستی کسی را که برای حسین(ع) گریه می کند، او می بیند و از روی رحمت و دلسوزی برایش طلب آمرزش می کند » (پیشوایی، ۱۳۸۵: ۱/۲۰۳). به این اعتبار هر نوع مراسم با هدف زنده نگاه داشتن قیام امام حسین(ع) مورد استقبال عموم مردم واقع می شده است. مقاتل بسیاری وجود دارد اما مقتل خوانی مسجد آل طیب شوشتر در هیچ جای ایران با این سبک و سیاق انجام نمی گیرد.

از مراسمات مذهبی شیعیان، ذکر مصائب اهل بیت(ع) خصوصاً واقعه دشت کربلا است که در اصطلاح به آن مقتل خوانی می گویند. تاریخ دقیقی از برگزاری مراسمات مذهبی در ایران وجود ندارد ولی می توان گفت از زمانی که تشیع در بین مردم رواج پیدا کرد، این مراسمات نیز رایج شد. در کتاب تشیع در بختیاری به نقل از مجالس المومنین نوشته شده است که بخشی از مردم شوشتر مذهب تشیع داشته اند ولی با خلیفه شدن سلطان محسن بن سید محمد در دوران مشعشعیان بقیه مناطق شوشتر نیز به مذهب تشیع گرایش پیدا کردند و همچنین با ورود امیر نجم الدین محمود به شوشتر، سادات و علما شوشتر بیش از پیش به تبلیغ مذهب تشیع در مناطق اطراف پرداختند (علیزاده، ۱۳۸۸: ۲۱۴-۲۰۵). یکی از عوامل اصلی رواج تشیع در بین مردم بختیاری در دوران حکومت صفوی در قرن نهم علما و روحانیت بوده اند (همان، ۲۰۹).

آیت الله العظمی آقا سید مهدی آل طیب(ره)

عالم بزرگوار مرحوم آقا سید محمدمهدی آل طیب، ابن سید محمدتقی، ابن سید جعفر، ابن سید حسین، ابن سید طیب، ابن سید محمد، ابن سید نورالدین، ابن العالمه السید نعمت الله جزایری «اعلی الله مقامهم » از علمای محترم و طراز اول شوشتر و از رجال برجست علمی و صاحب فتوا و رساله بوده است.

وی در سال ۱۳۱۱ق در شوشتر متولد شد. پس از طی دروس مقدماتی سال ها از محضر جمعی از علمای اعلام شوشتر مانند آیت الله سید علی اصغر حکیم و عمو معظمشان آقا سید بزرگ آل طیب و مرحوم آیت الله حاج شیخ محمدکاظم حفید، مرحوم حاج شیخ جعفر شوشتری و مرحوم آیت الله حاج شیخ محمدرضا دزفولی بهره مند گردید و سپس رهسپار حوز نجف اشرف شد و سال ها از محضر اساتید بزرگ آن حوزه مانند آقا ضیاءالدین عراقی و سید ابوالحسن اصفهانی بهر فراوان برد و به مقام رفیع اجتهاد نائل آمد و از اساتید معظّم خود و از حاج شیخ محمدرضا دزفولی اجاز اجتهاد دریافت کرد و پس از مراجعت از نجف اشرف در شوشتر سکونت گزید و تا آخر عمر به اقام جماعت مشغول و مرجع اُمور شرعیه مردم بود تا اینکه در سال ۱۳۶۳ ق چشم از جهان فروبست.

آرامگاه وی در شوشتر است (معتمدی کاشانی، ۱۳۷۸: ۲/ ۴۵۵). آن فقید سعید در تقوی، ورع و زهد جدیتی کامل داشت و در فن موعظه و خطابه یدی طولا و مؤید من عندالله بود و دارای بیانی نافذ و موقر در دل ها بود (رازی، ۱۳۵۳: ۵/ ۴۱۴).

مجلس روضه خوانی آیت الله آل طیب شوشتری در ده عاشورا

مرحوم آیت الله سید محمد مهدی آل طیب شوشتری که از بزرگان علمای شوشتر و بیت آل طیب بودند، همه ساله مجلس روضه خوانی مفصّلی را برای تجدید اقام عزاداری اباعبدالله الحسین(ع) در لیالی عاشورا در مسجدشان معروف به مسجد آل طیب برپا می کردند که بسیار معروف و مورد توجه مردم شهر بود و از طبقات مختلف، خاصه اهل علم و فضیلت در آن شرکت می کردند و خودشان نیز منبر می رفتند و بعد از موعظه و ارشاد حاضرین به ذکر مصیبت خوانی[۴] می پرداختند (معتمدی کاشانی، ۱۳۷۸: ۲/ ۴۵۵).

سیدمهدی آل طیب شوشتری با توجه به دست نویس های آیت الله حاج سید محمد کاظم آل طیب و برادرشان حجت الاسلام والمسلمین سید مرتضی آل طیب که در بیش از ۳۰ سال پیش نوشته شده اند از بیش از ۱۲۰ منبع اصلی (مانند قرآن کریم، نهج البلاغه، امالی صدوق، تاریخ طبری، ارشاد شیخ مفید، لهوف سید بن طاووس، مقتل ابی مخنف، کامل الزیارات، خصائص الحسینیه شیخ جعفر شیخ شوشتری، اصول کافی، مقاتل الطالبیین، ابصار العین محمد سماوی و مانند اینها) استفاده کردند که در نوع خود بی نظیر بوده است.

امام خمینی (ره)، بنیانگزار جمهوری اسلامی ایران زمانی که در نجف اشرف تبعید بودند، مرحوم حاج رجب بیداربخت[۵] خدمت ایشان شرفیاب می شدند. ایشان از احوالات آیت الله آل طیب، برگزاری مراسمات مذهبی در مسجد آل طیب (خصوصاً مقتل خوانی)، همچنین احوالات علامه کبیر حاج شیخ محمد تقی شیخ شوشتری و اوضاع احوال مردم انقلابی شوشتر را جویا می شدند.[۶] مرحوم حاج سید عبدالله شیرازی با گوش دادن به یکی از منبرهای مقتل خوانی مسجد آل طیب شوشتر چنین فرمودند: گمان نمی کنم در هیچ جای عالم به این شکل مقتل خوانی کنند.

مقتل خوانی مسجد آل طیب از اواخر دوره قاجار (بیش از ۱۰۰ سال) سابقه دارد اما تاریخ دقیقی از مقتل خوانی در این مکان تاریخی وجود ندارد و فقط از سال ۱۳۱۸ تا ۱۳۲۲ به دلیل ممنوعیت برگزاری مراسمات مذهبی تعطیل شد. ایشان در اوایل ممنوعیت در زمان رضا شاه پهلوی، منبر نمی رفتند و روی سجاده به مقتل خوانی پرداختند و بعد با توجه به فشارهای رژیم به طور کامل مقتل خوانی را تعطیل کردند.[۷] نقل است در اوایل ممنوعیت مقتل خوانی در مسجد آل طیب در دوره رضا شاه پهلوی از طرف ژاندارمری دو مأمور برای جلوگیری از برپایی مقتل خوانی به مسجد آل طیب فرستاده شد. وقتی آیت الله آل طیب (ره) نمازشان تمام شد بر روی سجاده روبروی مردم نشستند و مقتل خوانی کردند. این دو مأمور بر روی زمین نشستند و چنان اشک ریختند که توان انجام فرمان حکومت یعنی تعطیلی مراسم را نداشتند.[۸] معتمدی کاشانی (۱۳۷۸: ۲/ ۴۶۰ ) در کتاب خود می نویسد: پس از ممانعت پهلوی اول، بسیاری از مراسم عزاداری رایج در کشور متروک شده و از بین رفت.

مقتل خوانی مسجد آل طیب توسط مرحوم آیت الله سید محمد مهدی آل طیب شوشتری پایه گزاری شد و بعد از رحلت ایشان برادرشان مرحوم آیت الله سید عبدالاسلام آل طیب شوشتری به مدت ۴۳ سال منبر می رفتند و مقتل خوانی می کردند. بیانات، نصایح و مواعظ منبری ایشان دلنشین و جالب قلوب مستمعین است و در ماه رمضان و ایام عاشورا مسجد ایشان با آن وسعت بسیار، تکمیل می شود و هزاران نفر در خارج و اطراف مسجد از اهالی شهر و اطراف آن برای استفاده حاضر می شوند و صدای ضجه و ناله از مردم بلند می شود. از این جهت بسیار کم نظیر است و منابر مرحوم حاج شیخ جعفر شوشتری را مجسم می کند. مکاشفات و منامات عجیب و غریبی برای ایشان و منابرشان دیده شده است (شریف رازی، ۱۳۵۳: ۵/ ۴۱۵) بعد از رحلت آیت الله سید عبدالاسلام آل طیب شوشتری نیز فرزندشان آیت الله حاج سید محمد کاظم آل طیب شوشتری به مدت ۳۶ سال است که مقتل خوانی می کنند.

نقل است شخصی به نام شیخ محمدجعفر دانشمند معروف به شیخ فرزانه از منبری های بسیار متبحر شوشتر بوده اند و از لحاظ فن موعظه وخطابه یدی طولا و همچنین از لحاظ زیبائی صوت در حد بالائی بوده اند. به طوری که می گویند بیست و چهار مقوم (مقام) شوشتری را مسلط بوده است. ایشان حضرت فاطمه(ع) را به خواب می بیند که گفتند من از این مسجد راضی وخوشحال هستم و مرتب به این مسجد سر می زنم و در مراسمات عزاداری فرزندم حسین حاضر می شوم. ایشان بعد از این خواب جریان را برای مرحوم عباس خیبر که پدر حاج محمد باقر خیبر، از زحمت کشان و مریدان این مسجد،