فایل پاورپوینت کامل تاملی بر اندیشه های سانتریستی

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تاملی بر اندیشه های سانتریستی :

مردم سالاری، ۳/۹/۸۱

چکیده: نویسنده مقاله که از طرفداران اندیشه های دکتر شریعتی است، بر آن است که تنها جریان فکری ای که می تواند اسلام حقیقی را به توده مردم بشناساند، روشن فکری دینی است . وی هفت ویژگی اساسی برای روشن فکری دینی برمی شمارد

:

دگراندیشی; مسئولیت; میهن دوستی; سیاست و دیانت را عین یکدیگر دانستن; ارتقای فرهنگی توده ها; شناساندن اسلام حقیقی و بدعت زدایی از آن; اعتقاد به مردم سالاری

.

اگر بخواهیم تعریف مجملی از واژه سانتریسم ارائه دهیم، به اختصار باید گفت که همان تمایل سیاسی نسبت به میانه (یعنی نه چپ و نه راست) است . چهره واقعی این نهضت فکری و سیاسی همیشه در هاله ای از ابهامات و شک آفرینی های ناشی از اغراض سیاسی چپ و راستی مستور مانده است

.

مخالفین سانتریست ها به مثابه حلقه های به هم پیوسته زنجیری هستند که یک سر آن به ساینتیست

(۱)

ها و سر دیگرش به انتگریست

(۲)

های تئوکرات متصل است

.

به جرات می توان گفت که دلیل هم داستانی و همسویی سکولاریسم و انتگریسم – به رغم تضادهای شدیدی که در میان خود دارند

–

در عناد و مخالفت با روشنفکران مذهبی و پراکندن پانیک

(۳)

های آمورالیستی

(۴)

بر علیه آنها، اصرار و ابرامی است که این فرزندان خالص دیانت و ملیت بر آشتی دادن علم و دین و سیاست داشته اند و نیز از سوی دیگر، به جهت اشراف فراگیری است که سانتریست ها بر نقاط ضعف لائیسم و بنیادگرایان افراطی دارند

.

با توجه به محبوبیت فزاینده ای که این گروه از آن برخوردار است و نیز پایگاه نیرومند اجتماعی آنها، به جا خواهد بود به تشریح پلاتفرم های اساسی حاکم بر اندیشه های آنان پرداخته شود

:

الف) دگراندیشی

دگراندیشی به معنای نفی دیدگاه های تک بعدی و تحمیلی، به منظور تجزیه و تحلیل پدیده ها و طرد تلقینات القایی در مسیر رسیدن به حقیقت است . با این تعریف، یک دگراندیش، اندیشه های متداول و کلیشه ای را وا نهاده و خود به اندیشیدن می پردازد

.

دگراندیشان به سبب برخورداری از دو مزیت اشراق قلبی و اشراف عقلی، بینش ماورایی داشته، رخدادها را با خردورزی و آگاهی کامل آنالیز می نمایند و از شک به یقین واصل می شوند; یا اینکه با اعتماد به نفس کامل، خردورزی خود را به «عقل محاسبه گر

»

جمعی ترجیح داده، با تحلیل بهینه وقایع به حقایق مکتوم می رسند و از این طریق به مقام اشراق یا اشراف نایل می گردند . در هر دو حالت یاد شده، یک دگراندیش، به صورت تعبدی و مقلدانه، به باور چیزی نمی نشیند . حضرت آدم علیه السلام اولین دگراندیش بشریت است که با خوردن میوه ممنوع (آگاهی) برزخ خودخواسته را به مینوی خداساخته ترجیح داد

.

در یک کلام، دگراندیشی یعنی عدم اکتفا به «آنچه هست » و رسیدن به «آنچه باید باشد

» .

ب) مسئولیت

مسئولیت زاییده اندیشه های تکاملی یک انسان آزاد و آزاده و محصول «دانستن » و «توانستن » چنین انسانی است . البته عدم وجود عامل توانایی در کنار دانایی در یک شخص، موجب سلب مسئولیت از وی نمی شود; زیرا تکثیر دانایی به انسان های توانای دیگر خود بالاترین مسئولیت هاست . یک انسان مسئول، موظف است که در چارچوب جهان بینی ای که دارد، پتانسیل دانایی را به جنبش توانایی مبدل سازد، و این به معنای تنویر افکار عموم است . با این تفاصیل یک سانتریست مسئول، خود یک پداکسیسیست نمونه است

.

دریدن نقاب مثلی شکل استضعاف (که با زور و زر و تزویر شکل می گیرد و جز در سایه استعمار مردم میسر نمی شود) از چهره به ظاهر مقبول و دوست داشتنی «قارون » ها و «فرعون » ها و «بلعم باعورا» های زمان، تنها کار یک جریان سانتریستی یا روشن فکری مذهبی است که به لحاظ عدم وابستگی طبقاتی و عدم سرسپردگی به مظاهر دنیا و به دلیل تخصص در تعلیل و تحلیل صحیح اندیشه های مذهبی، میسر است; زیرا طبقه ای که با وجوهات شرعی مردم پا گرفت و از آن ارتزاق کرد، به خودی خود عوام زده می شود; یعنی به جای اینکه سیادت و رهبری فکری جامعه را در دست گیرد، خود تبدیل به تخته پاره ای می شود که روی امواج فکری عوام جابه جا می گردد . ناگفته پیداست که فرهنگ سیاسی چنین طبقه ای به جای همسویی با روشنفکران، با دیدگاه های اقتصادی ولی نعمتان خود گره می خورد و زمانی هم که به هر تقدیر بر مسند کشورداری تکیه زدند، یقینا به لحاظ دیدگاه های صنفی و طبقاتی، نوع حاکمیتشان – در ظاهر، هر چه باشد – در اساس، یک آریستوکراسی روحانی خواهد بود

.

ج) میهن دوستی

اگر باور آوریم که هیچ مظروفی بدون ظرف دوامی نخواهد داشت، استنتاج از این باور این خواهد بود که میهن همان ظرفی است که باید مظروف عقیده را در آن نگهداشت . بنابراین میهن و میهن دوستی لازمه بقا و دوام عقیده جمعی است که در چارچوب جغرافیایی مشخص و ثابتی دارای اشتراکاتی نظیر زبان، نژاد و زمین می باشند . به همین جهت، در اعتقاد اسلامی ما، دفاع از آب و خاک به هنگام تطاول و تجاوز بیگانگان، با اینکه نوعی دفاع فیزیکی برای حفظ تمامیت ارضی است، حکم جهاد پیدا می کند

.

د) سیاست و دیانت را عین یکدیگر دانستن

پرواضح است که در یک جامعه مذهبی، هر تغییر و تحولی بدون راهبردهای عقیدتی و راهکارهای سیاسی امکان پذیر نیست

.

وطن، مادر اجتماعی ماست و دین، پدر اجتماعی ما و سیاست، احکام اجتماعی پدر یادشده برای تربیت و تعالی جامعه انسانی ماست . آنهایی که دین را از سیاست جدا می دانند، از پدر مترسکی می سازند که صرفا حضوری سمبلیک و عاطفی داشته و با تربیت اجتماعی فرزندش بیگانه است . بدیهی است که چنین فرزندی بی تربیت و لاابالی بار خواهد آمد و به مرور زمان، تربیت پراکنده و بدآموز و ناسالم کوچه و بازار را به خود خواهد گرفت و ناگفته پیداست که چنین فرزندی هم پدر را بدنام می کند هم مادرش را خانه خراب . این امر در تناقض آشکار و در تعارض مطلق با فلسفه تکاملی ادیان الهی است . نغمه جدایی دین از سیاست دقیقا ضربه را جایی می نوازد که حساس ترین نقطه رسالتی و فلسفی اسلام است; یعنی اداره امور اجتماعی خلق طبق فرامین الاهی . با این نغمه، اسلامی که با تعالیم و احکام آسمانی اش، با نکته سنجی تمام، ریزترین مسائل فردی انسان را پاسخ می دهد، باید در سطح کلان و اجتماعی مسلمانان کنار بنشیند تا شاهد چپاول امت خود توسط سودجویان غیر مسلمان باشد . قائلان به جدایی دین از سیاست می خواهند با مطرح کردن شائبه بی کفایتی اسلام در امر سیاست و حکومتداری، امت مسلمان