فایل پاورپوینت کامل بحران دولت های ایدئولوژیک

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل بحران دولت های ایدئولوژیک؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل بحران دولت های ایدئولوژیک انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 43 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل بحران دولت های ایدئولوژیک:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل بحران دولت های ایدئولوژیک آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل بحران دولت های ایدئولوژیک با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل بحران دولت های ایدئولوژیک از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل بحران دولت های ایدئولوژیک، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بحران دولت های ایدئولوژیک :

گفت وگو با حسین بشیریه

باور، ش ۷

چکیده: این گفت وگو به بحران هایی که دولت های مدرن، به ویژه دولت های ایدئولوژیک، با آن ها مواجه می شوند می پردازد . به نظر آقای بشیریه بحران مشارکت، بحران مشروعیت، بحران هویت، بحران کارآیی، بحران هنجاریابی و بحران توزیع عادلانه، دامن گیر جوامع در حال گذار است . دولت های لیبرال، در نظر ایشان، به راحتی از این بحران ها عبور می کنند، و دولت های ایدئولوژیک در برخورد با این بحران ها با دشواری هایی روبه رو هستند و بحران های تازه ای می آفرینند .

تعریف خودتان را از دولت های ایدئولوژیک ارائه نموده، درباره بحران هایی که ممکن است دامن گیر این دولت ها بشود توضیح فرمایید .

در درجه ی اول منظور از دولت ایدئولوژیک، دولتی است که بر اساس ایدئولوژی واحدی که مدعی کنترل و تنظیم همه ی وجوه زندگی سیاسی و اجتماعی و فرهنگی جامعه است تاسیس شده و می کوشد تا بر حسب اصول عقاید آن ایدئولوژی زندگی اجتماعی را تنظیم و کنترل کند و هم چنین ابعاد مختلف زندگی اخلاقی و فرهنگی را تحت انضباط در آورد . این گونه دولت ها ره آورد قرن بیستم و بحران هایی هستند که در پاسخ به بحران زمان گذار از دوران سنتی به دوران مدرن پیدا شده اند، و روی هم رفته در دوران گذار، بحران هایی از قبیل بحران هویت، بحران مشارکت، بحران مشروعیت، بحران کارآیی دستگاه های سیاسی، بحران هنجاریابی و بحران توزیع عادلانه، دامن گیر چنین جوامعی می شود .

دولت های ایدئولوژیک ذاتا دارای مجموعه ای از بحران ها هستند و در واقع می کوشند تا موجودیت خود را بر اساس همین بحران ها حفظ کنند، و استمرار یابند .

بحران هویت طبعا در جوامع سنتی ناشی از پیدایش نمادها و شیوه های زندگی مدرن است، و دولت های ایدئولوژیک سعی می کنند با عرضه ی یک ایدئولوژی واحد و یک پارچه این بحران را پاسخ دهند و در واقع معنای تازه ای از زندگی ارائه دهند و در چارچوب آن معنا اقتدار خود حفظ کنند .

کوشش برای پاسخ گویی به بحران هویت در جامعه ی در حال گذار، خود باعث بحران می شود; به این معنا که دولت های ایدئولوژیک که می خواهند تعریف واحدی از سرشت انسان به دست دهند باعث غیرسازی سایر هویت ها و خودفردی های انسان ها می شوند و می کوشند در غالب واحد ایدئولوژیکی انسان را تعریف کنند . ولی چنان که هانا آرنت هم می گوید «با تولد هر انسان تازه ای معنای تازه ای خلق می شود» ; پس دولت های توتالیتر نمی توانند این چارچوب را تا آخر حفظ کنند در نتیجه انواعی از هویت ها سرکوب و حذف می شوند .

به نظر می رسد که بحران کارآیی، محوری ترین فایل پاورپوینت کامل بحران دولت های ایدئولوژیک باشد; به نحوی که تمامی بحران ها حتی بحرانی مانند بحران هویت در ارتباط متقابل با این بحران شکل می گیرند; علت آن نیز می تواند این باشد که در دنیای مدرن کارآیی، رابطه ی تنگاتنگی با مسئله ی مقبولیت عمومی دارد و نظامی که نتواند مثلا با ایجاد یک اقتصاد قوی حداقل نیازهای جامعه را تامین کند نخواهد توانست مقبولیت عمومی یابد .

در این مقام ممکن است یک اختلاف نظری پدید آید . بنده معتقدم بحران کارآیی، محصول سایر ویژگی های دولت ایدئولوژیک و یکی از نتایج آن به حساب می آید و تعیین کننده نیست; به این معنا که هدف دولت های ایدئولوژیک ارائه ی خدمات نیست بلکه پیاده کردن یک ایدئولوژی است; به گونه ای که حتی ممکن است این دولت ها بخواهند به هر قیمتی این ایدئولوژی را اعمال کنند و در نتیجه ی اعمال آن ایدئولوژی برخی از ناکارآیی ها نیز بروز کند .

دلیل اساسی بروز این بحران ها، اعمال یک ایدئولوژی واحد برای واقعیت متکثر، متنوع و متغیر، به خصوص در شرایط حاضر است که با گسترش فرآیند جهانی شدن، اعمال و حفظ یک هویت برای هیچ قوم و ملتی مقدور نیست، و اقوام با توجه به این که اسیر فرآیندهای جهانی شدن از یک سو و سنت و گذشته ی پیچیده از سوی دیگرند، شبیه پدیده هایی موزاییک مانند هستند که انواع هویت ها و خودفردی ها به صورت فشرده ای در انسان های امروز مشاهده می شود . در نتیجه به عقیده ی بنده ریشه ی همه ی این بحران ها را باید در ایدئولوژی گرایی جست وجو کرد .

عقیده ی جناب عالی درباره ی بحران هنجاریابی چیست؟

در بحث از ثبات سیاسی به صورت عمیق تری باید گفت جامعه ی باثبات می باید هنجارهای مستمر و با دوامی داشته باشد . هنجارهای سیاسی مستمر و بادوام آنهایی هستند که بر گردشان اجماع و اتفاق نظر و وفاق حاصل می شود و در واقع محورها و مبناهای سامان سیاسی در یک جامعه اند; در حالی که از طرف دیگر هنجارهای نرمال را نیز به دو دسته تقسیم می کنیم: یکی «هنجارهای سرد» یعنی همان چیزهایی که در قالب قوانین اساسی مطرح می شوند; و دوم «هنجارهای گرم » که در واقع همان شعارها و اعتقادات مرکزی ای هستند که ممکن است بر آن وفاق حاصل شود .

در ایران هنجارهای گرم بسیار سیال اند و دوام نمی آورند . بحث بازگشت به اسلام با آن همه تعابیری که درباره ی آن مطرح شد، در مجموع معنای مشخص خود را از دست داد; هم چنین بحث جامعه مدنی و بحث های دیگر . به نظر می رسد در ایران هنوز یک هنجار مرکزی در زمینه ی مفاهیم و هنجارهای اصلی جامعه ی سیاسی شکل نگرفته باشد; مثلا اگر همگان قواعد دموکراسی، اصل رقابت و اصل ترقی را بپذیرند، این یک هنجاریابی سیاسی است . در حالی که می توان گفت ما در هیچ زمینه ای توافق نداریم و در واقع ما جامعه ی سیاسی نداریم .

وظیفه ی سیاست و حکومت، تامین مصلحت واحد سیاسی موردنظر است; حتی اگر بین این مصلحت و مصالح دینی و اخلاقی تعارض پدید آید . این پیامی بود که ماکیاول داد . او مؤسس این سیاست مدرن بود . کوشش اساسی همه ی دولت های مدرن کم و بیش تامین مصلحت عمومی است . در درجه ی اول مصلحت عمومی را در تامین نظم و امنیت و تامین رفاه عمومی و خدمات دولتی جست وجو می کنند . مشکلی که این جا وجود دارد آن است که ما در ایران، دولتی داریم که تا حد زیادی واجد نهادهای مدرن است و می باید وظیفه ی تامین مصلحت دولت ملی و تامین کارآیی خود را در راس اهدافش قرار دهد; در حالی که از سوی دیگر بر اساس وظیفه ای که از قبال انقلاب اسلامی بر عهده اش گذاشته شده می باید در گسترش اخلاق عمومی و حفظ اصول اسلامی و … نیز ایفای نقش کند و طبعا میان این وظایف تعارض ایجاد می شود; یعنی دولت ما نیمه مدرن، نیمه سنتی است . تعارضی هم که اکنون بین راست و چپ نظام مشاهده می شود در واقع همان تعارضی است که بین برداشت سنتی از سیاست، که اکنون دیگر در جهان کارآیی ندارد، و برداشت مدرن که با وجود دستگاه ایدئولوژیکی ما توانایی خودش را از دست داده است، وجود دارد .

دولت های غیرایدئولوژیک مثل آمریکا یا کشورهای اروپایی در دوران مدرن دچار بحر