فایل پاورپوینت کامل مسئولان، گره گشا یا گره ساز؟!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مسئولان، گره گشا یا گره ساز؟! :

خرد ژرف

‎

اندیش و عشق رازورانه مردم سرزمین ما، نسبت به حقیقت و همچنین کوشش خستگی ناپذیر آن پیر فرزانه بر مدار کشش والایِ ولایت، به پیدایی واقعیتی انجامید که در نوع خود یگانه و بی

‎

رقیب بود. این رخداد عظیم که چیزی جز انقلاب اسلامی نبود، سبب انفجار نور و انفطار نیرو در عمق قلب ها و فطرت ها گشت که در یخبندان ناامیدی و ظلمات کفر گرفتار شده بودند. ظهور انقلاب اسلامی به عنوان انقلابِ «به نام خدا» در عصر الهه

‎

های دروغین به مثابه جاری شدن چشمه پاک و زلال در برهوتی بود که به اهالی تشنه آن هر گل

‎

آلودی را خورانده بودند از این

‎

رو چون با چشمه آشنا شدند چشمشان را آشیان مهرش نمودند و برای بقا و زلالی آن جان خود و فرزندانشان را نثار کردند و اکنون که سال

‎

ها از پیروزی و برپایی آن حماسه می

‎

گذرد، اگر مسیر پرفراز و نشیبش را از دیروز تا به امروز به حکم کریمه «ان تقوموالله مثنی و فردی ثم تتفکروا» مرور کنیم می

‎

بینیم که پس از فریضه قیامِ برای خدا، همه ما مخاطب ندای «ثم تتفکروا» هستیم، یعنی باید آن چه را گفتیم و کردیم و آن چه را امروز بدان مشغولیم، مرور کنیم و بر سؤال

‎

های مقدّر آن پاسخ دهیم که آیا همه آنچه را که تاکنون انجام داده

‎

ایم از نظر «نیت» و «نتیجه» در جهت رشد و بالندگی انقلاب و اجتماع بوده است؟ یا خدای ناخواسته راه سست کردن و ستیز با ارزش

‎

ها، آرمان

‎

ها و الگوهای انقلاب، همین راه

‎

ها و کارهایی بوده که رفته

‎

ایم و کرده

‎

ایم؟!

به هر حال این

‎

ها پرسش

‎

های جدی ای است که تأمل در آنها و یافتن یک پاسخ وجدانی و بدون توجیه ما را راحت نخواهد گذاشت، اگرچه ممکن است عده

‎

ای در برابر این سؤال

‎

ها خود را با طناب توجیه از این شانه به آن شاخه برسانند و بگویند آن چه شد راهی بود گریز

‎

ناپذیر، پس باید می

‎

شد و برخی دیگر هم به گونه

‎

ای دگر خود را مورد نوازش قرار دهند که ما در قله

‎

های خدمت مشغول بودیم، پس دره

‎

های هولناک خلاف و خطا فقط کار دشمنان است. اما همه ما گذشته از این توضیحات و توجیهات، باید بدانیم که دیر یا زود همگی با خدای خود ملاقات خواهیم کرد و چون در آنجا سِرّ «جئتمونا فرادی کما خلقناکم اولَ مرّه» سَرباز کند خود را در برابر خدای خویش تنها و بصیر در محاصره بازخواست الهی می یابیم. «تنهائیم» تا شرمندگی

‎

مان بین نفرات تقسیم و سرشکن نشود و «بصیریم» زیرا همه حالات نفس فریبکارمان را بعینه می

‎

بینیم بی

‎

آنکه راه گریز داشته باشیم. اما از حالا تا آن حال ملاقات، فرصت داریم تا نقش خود را در مسیر این امانت بیابیم و ببینیم که کجای این نهیب الهی با ماست آنجا که می

‎

فرماید: «لا تکونوا کالتی نقضت غزلها من بعد قوه انکاثاً» یعنی همچون آنان نباشید که رشته

‎

ای را محکم کردند و سپس آن را واتابانده و باز کردند. رشته محکم انقلاب با فداکاری و جانفشانی صدها هزار انسان والا آن هم در زیباترین حالات عارفانه و خالص

‎

ترین وجه، پدید آمد و استحکام یافت و سپس به دست ما ماندگان سپرده شد که در این باره باید گفت، حفظ این امانت الهی به دست سه کانون مهم یعنی رهبری، مردم و مدیران و مؤثران جامعه داده شده که یکایک آن را مرور خواهیم کرد.

حفاظت و هدایت انقلاب در بُعد رهبری چه در زمان حیات امام و چه در غروب جسمانی آن وجود مطهر و طلوع آرمانی

‎

اش از مشرق خلف صالحش با همان سلامت و صلابت تداوم یافته و در درخشش، ذره

‎

ای افول نکرده است و در بُعد دوم نیز باید گفت که مردم ما به حمد الهی قدرشناس

‎

ترین مردم، فداکارترین ملت و با ایمان

‎

ترین امت در جهان معاصرند. مردمی که با تار و پود، اخوّت و ولایت با یکدیگر و با رهبری پیوند دارند، اما در بُعد مسؤلان و مؤثران جامعه، ماجرا فرازها و فرودهای متعددی پیدا می

‎

کند، مسئولان قطعاً جزو مؤثران هستند، اما لزوماً مؤثران جزء مسؤلان نیستند. از این

‎

رو این دو واژه بیانگر دو بخش مدیریت رسمی تأثیر

‎

گذار و تأثیرگذاران غیر رسمی است که این بخش اخیر می

‎

تواند فردی یا گروهی باشد که آن هم گاه مستقل است و گاه وابسته به بیگانگان که در این حالت به عنوان سرانگشتان بومی شده دشمن، در داخل عمل می

‎

کند. در حقیقت گرفتاری اصلی انقلاب ما در این بخش هاست. کمترین اختلال در بخش مدیران و مؤثران، جامعه را با طیف وسیع اختلال و انحراف مواجه می

‎

سازد، در واقع گرفتاری اصلی جامعه ما از کوتاهی مسئولان و مؤثرانی است که موظفند به حکم اولین بندِ اصلی

‎

ترین ندای توحید که «لا اله» و نفی و نهی همه سایه

‎

های باطل است، جامعه مدیریتی خود را از دروغ، تملق، تکبر، خودرایی، ارتشاء، رابطه

‎

بازی، تبذیر، اسراف، بی

‎

نظمی، ظلم، کاغذبازی، ریاکاری، جهل، تجسّس، سوءظن، توهین، رخوت، تنبلی و در یک کلام بی

‎

اعتقادی به خدا و بی

‎

اعتنایی به مردم، تطهیر کنند و همچنین به حکم دومین بند ندای توحید که «الاالله» و اثبات و ایجاد همه جلوه

‎

های حق است، جامعه مدیریتی خود را از صداقت، صفا، قناعت، مشورت، خدمت، تکریم انسان

‎

ها، علم و آگاهی، ادب و احترام، محکم

‎

کاری و سخت کوشی، نظم و انضباط، رسیدگی و نظارت، برخوردار نمایند؛ بدیهی است هر خللی که در هریک از این دو بخش، در نگرش و کنش مدیران ایجاد شود، جامعه را با سیل مشکلات و رنج

‎

ها و ناکامی

‎

ها مواجه می

‎

سازد. گرفتاری اصلی ما از مدیران و مؤثرانی است که خیلی راحت بی

‎

آنکه به اعتدال بیندیشند، افراط

‎

ها را با تفریط

‎

ها، پاسخ می دهند و آرمان

‎

ها را با تاریخ انقضاء، بدرقه می

‎

نمایند و آیات مسئولیت را به روایت تساهل و تسامح قرائت می

‎

کنند و کمربندهای همت را در خوش

‎

نشینی

‎

های قُرُق

‎

شده، آویز می

‎

کنند و کمبود مدیریت امکانات را با کمبود امکانات فریاد می

‎

زنند و با این همه، بی

‎

آنکه کارنامه شان به قدرِ بچه

‎

های کلاس اول، از مُهر «حق ارتقاء به بالاتر را دارد» برخوردار باشند یا کمی دلواپس این ماجراها باشند، به مدیریتی تازه دعوت می

‎

شوند و از این غمنامه آنچه می

‎

ماند، گنجِ امکانات جدید برای مدیر تازه است و رنج ندانم

‎

کاری

‎

های جدیدتر برای مجموعه بهره مندان و کارمندان آن ساختار و سازمان، به هر حال گواه این عبارت تکرار شده که مشکل اصلی جامعه ما از برخی مدیران و مؤثران است افزایش پنج ضلعی ضایعات انسانیِ اعتیاد، فساد، بی

‎

کاری، تبعیض و فقر است که نقطه کانونی اعتقاد و هویت مردم به ویژه نسل جوان را به محاصره خود درآورده است و هر قدر هویت و اعتقاد فردی مستحکم

‎

تر و فضای عمومی کشور آرام و مثبت تر باشد، تأثیر آسیب های برشمرده کمتر می شود و چنانچه فقدان اعتقاد و هویت نیز بر این پنج ضلعی ضایعات اضافه گردد، بدیهی است که نشانگرهای مخرب بیرونی، حس

‎

گرهای تأثیرپذیر درونی را درمی

‎

نوردند و آسیب

‎

های بسیار جدی را وارد می

‎

سازند به همین منظور به جهت حساس

‎

تر کردن مدیران نسبت به موضوع و انتقال شناخت علمی به آنان، شماره های متعددی از کتاب زنان را به موضوع انحرافات اجتماعی اختصاص دادیم تا بی

‎

آنکه سیاه

‎

نمایی کرده باشیم، نمایی از سیاهی

‎

های موجود در جامعه را به دور از گزافه و اغراق به شکل یک خبر کلین