فایل پاورپوینت کامل تحریف حقایق در یک کتاب؛ بررسی انحرافات تاریخی و اعتقادی « زنان پرده نشین و نخبگان جوشن پوش»(بخش پایانی)

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل تحریف حقایق در یک کتاب؛ بررسی انحرافات تاریخی و اعتقادی « زنان پرده نشین و نخبگان جوشن پوش»(بخش پایانی)؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل تحریف حقایق در یک کتاب؛ بررسی انحرافات تاریخی و اعتقادی « زنان پرده نشین و نخبگان جوشن پوش»(بخش پایانی) انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 120 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل تحریف حقایق در یک کتاب؛ بررسی انحرافات تاریخی و اعتقادی « زنان پرده نشین و نخبگان جوشن پوش»(بخش پایانی):

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل تحریف حقایق در یک کتاب؛ بررسی انحرافات تاریخی و اعتقادی « زنان پرده نشین و نخبگان جوشن پوش»(بخش پایانی) آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل تحریف حقایق در یک کتاب؛ بررسی انحرافات تاریخی و اعتقادی « زنان پرده نشین و نخبگان جوشن پوش»(بخش پایانی) با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل تحریف حقایق در یک کتاب؛ بررسی انحرافات تاریخی و اعتقادی « زنان پرده نشین و نخبگان جوشن پوش»(بخش پایانی) از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل تحریف حقایق در یک کتاب؛ بررسی انحرافات تاریخی و اعتقادی « زنان پرده نشین و نخبگان جوشن پوش»(بخش پایانی)، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تحریف حقایق در یک کتاب؛ بررسی انحرافات تاریخی و اعتقادی « زنان پرده نشین و نخبگان جوشن پوش»(بخش پایانی) :

چکیده:

در این نوشتار، تحلیل تحریف گونه مرنیسی از شخصیت پیامبر گرامی اسلام مورد نقد و بررسی قرار گرفته است. وی با فروکاهیدن شخصیت پیامبر اسلام (ص) در حدّ یک انسان معمولی و انکار معصومیت، علم لدنی و اقتدار ایشان، سعی بر این داشته است که نقش همسران پیغمبر گرامی را به گونه ای مطرح سازد که پیامبر اسلام را نیازمند و تحت الحمایه همسران خویش قرار دهد.

تحلیل مرنیسی از علل تعدد ازدواج پیامبر، موضوع دیگر این بخش است. وی بیشتر به عامل ظاهری همسران توجه کرده و نقش زمینه های فرهنگی- اجتماعی در ظهور این پدیده را نادیده گرفته است. این تحلیل علاوه بر اینکه از جامع نگری در سیره های موجود برخوردار نیست، بلکه با عقل سلیم نیز برنمی تابد که به عنوان شاهد، دو جوابیه از نویسندگان مسیحی بیان گردیده است و سرانجام در این نوشتار، این تصور مرنیسی که احکام الهی تابع شرایط اجتماعی است، به نقد کشیده شده است.

واژگان کلیدی:

پیامبر اسلام، همسران پیامبر اسلام، وحی، فقه، برابری، زنان، مرد سالاری، فشارهای اجتماعی ، تعدد ازواج، مرنیسی.

«زنان پرده نشین و نخبگان جوشن پوش»، نمونه واضح دیگری از آیات شیطانی است. حمله به اسلام با حفظ نام اسلام، بسیار عمیق تر از حمله مستقیم به آن است. حفظ کردن صرف نام اسلام وتهی کردن آن از هرگونه معنایی و در عوض وارد کردن تمامی اهداف و آمال خویش با نام اسلام، زیرکانه ترین و با نفوذترین روش در راستای تخریب این دین مبین است. این کتاب با عنوان تحلیلی نو، علمی و جامع از تاریخ صدر اسلام نگاشته شده، اما در آن نه انطباق با قرآن مشاهده می شود، نه با سنت.

مرنیسی یک فمینیست افراطی است و از آنجا که مبانی فمینیست در باب حقوق زن، با مبانی اسلام در تعارض جدی است، با تغییرات جدی در اصول اساسی اسلام، سعی در پر کردن این چالش عظیم را دارد. او از یک طرف می خواهد مبانی اش را هماهنگ با اسلام معرفی نماید و از سوی دیگر این مبانی با اصول اولیه و آشکار اسلام در تعارض است؛ از این رو سعی می کند، بدون تغییر در مبانی اش، این چالش عظیم را به عرصه اسلام بکشاند؛ بدین صورت که درصدد تبیین این مطلب است که نه تنها نظرات وی با شریعت ناسازگاری ندارد، بلکه خواسته و آرزوی پیغمبر اسلام چنین بوده است، و این تعارض موجود، نتیجه مغایرت نظریات و برداشت مفسران، علما، فقها و حتی مورخان اسلامی با اسلام است، نه نظریات وی با اسلام و او کسی است که در این میان برخاسته و با زیر پا گذاشتن ۱۴ قرن کوشش علمای اسلامی و علوم مسلم اسلام (فقه، اصول و …)، درصدد تبیین واقعی از اسلام ناب است!!!

توصیف پیامبر اسلام

«در تاریخ، توصیف های بسیاری از دلتنگی ها و اضطراب های حضرت محمد(ص)، در دوران نزول اولین وحی ها وجود دارد که همه حاکی از این است که پیامبر(ص) همواره از زندگی با خدیجه انرژی و روحیه لازم را کسب می کرد و هرگز برای مطرح کردن مشکلات و دردهایش نزد مردی نمی رفت».

مرنیسی پیامبر را مردی معرفی می کند که خواهان گوشه گیری از مردان بوده و در موقعیت های مختلف، نظیر جنگ سعی می کرده است، از آنها فاصله بگیرد و در پی مشورت و حمایت از آنها نباشد، در عوض این تنهایی را با همسران خویش پر می کرد و تنها از حمایت آنها بهره مند می گشت. این نوع بررسی نه تنها با سیره های موجود، در تعارض آشکار است بلکه با عقل سلیم نیز برنمی آید. وی در تحلیل خود از واقعه اولین لحظه های پس از وحی، چنان مطالب را طرح و در کنار یکدیگر می نشاند، گویا در خصوص بعثت پیامبر(ص) و وحی، خدیجه(س) و بستگان او بیش از خود پیامبر(ص) با وحی و جبرئیل آشنا بودند. او به نقل از طبری و برخی دیگر از مورخین مطالبی نقل می کند که با نگاهی منصفانه سازگار نمی افتد.

«روزی پیامبر ضمن یکی از آن بحث های طولانی که معمولاً هربار پس از نزول جبرئیل میان او خدیجه در می گرفت، گفت: من به چه کسی پناه ببرم؟ چه کسی مرا قبول دارد؟ خدیجه از اینکه پیامبر (ص) دیگر به رسالت خود شکی ندارد، خوشحال شده بود و با شوق فریاد زد: دست کم پیش از همه می توانی به من روی کنی، برای اینکه من به تو ایمان دارم».

چگونه می توان پذیرفت که حضرت خدیجه(س) کتاب هایی را درباره ادیان مختلف خوانده باشد و عموی او «ورقه بن نوفل»، به مبعوث شدن پیغمبر اسلام (ص) آگاهی داشته باشد اما خود ایشان که پیش از نزول وحی در قالب قرآن کریم، بارها خواب های صادقه ای در این رابطه دیده و نیز تماس های مستقیمی با جبرئیل داشته، با وحی و جبرئیل آشنا نبوده باشد؟ چگونه می توان پذیرفت شخصی به قدرت و علم خدای تعالی آشنایی نداشته باشد، از آمادگی لازم برای دریافت وحی برخوردار نباشد و آن گاه از طرف باری تعالی به پیامبری مبعوث گردد؟ البته اتصال به منبع وحی، برای هر انسانی از جمله پیامبر(ص) بار سنگین و گرانی بوده است. سنگینی و سختی آن باعث گردید که هرگاه این ارتباط برقرار می شد، پیامبر از حالت عادی خارج شوند و وضعیت ظاهریشان دگرگون گردد. این دگرگونی حالت ظاهری، نه بدان معناست که پیامبر با وحی و جبرئیل آشنا نبوده بلکه پس از اولین وحی نیز هرگاه این ارتباط محقق می شد، حالت ظاهری پیامبر دگرگون می شد.

در نگاه مفسرین و مورخین، این نوع تفاسیر برخاسته از ذهنیت ها، خرافه ها و عملکردهای شیطانی دشمنان و ناآگاهان می باشد. البته ناگفته پیداست که به طور طبیعی هر انسانی در فرآیند زندگی به فراخور موضوعات و مشکلاتی که برایش به وجود می آید، افرادی را برای مشورت انتخاب می کند که بیشترین کمک را به او می کنند. پیامبر(ص) نیز از این قاعده مستثنی نبوده و در موارد مختلف و زمینه های گوناگون، از کمک های افراد متعددی بهره مند شده است. خدیجه به عنوان همسر پیامبر و نیز سایر افراد به پیامبر کمک های قابل توجهی کرده اند که قابل چشم پوشی نیست. اما مسئله اینجاست که در این کتاب، حمایت های مالی، روانی، اخلاقی و…، منحصر در همسران ایشان شده و نقش مردان بزرگی همچون حضرت علی (ع)، حضرت ابوطالب و حمزه سیدالشهدا نادیده انگاشته شده و هیچ گونه اشارتی بر آنها رفته است.

تعدد ازدواج

«بعضی ازدواج های پیامبر برای ملاحظات نظامی و تقویت اتحاد قبایل نو مسلمان صورت گرفت. به عنوان مثال ازدواج او با جویریه بنت الحارث پس از شکست قبیله اش در غزوه بنی مصطلق در سال ششم هجری انجام گرفت، ولی در موارد دیگر زیبایی زنان عامل اصلی بود…. پیامبر در لحظه مرگ دارای نه همسر بود، ولی فقط با آنهایی همبستری داشت که از آغاز برای او جذابیتی دنیوی داشتند، همچنین با کسانی مانند عایشه و ام سلمه که با او پیوند فکری پویایی داشتند».

تصور مرنیسی از پیامبر (ص) به عنوان یک پیامبر، برگزیده الهی و انسان معصوم نیست. وی نسبتی به پیامبر می دهد که در مورد انسان های معمولی نیز سزاوار نیست، چه رسد به پیامبر(ص) که معصوم نیز هست و همین عصمتش او را از سایرین متمایز ساخته است. پذیرفتنی نیست، پیامبری برای هدایت و سعادت انسان، در سایه قسط، عدل، علم و حکمت مبعوث گردد، اما خود اسیر هوی و هوس شود، در بین همسران خویش به عدالت رفتار نکند و فقط با آنهایی معاشرت داشته باشد که برایش جذابیتی داشته باشند. این برخورد اولاً با احکام اسلام ناسازگاری داشته، زیرا همبستری از حقوق مسلم زن و شوهر بر یکدیگر است؛ ثانیاً با روحیه عدالت جویی و عدالت خواهی شخص پیامبر اسلام نمی سازد. البته ممکن است، در برخی شرایط و در مورد برخی از همسران آن بزرگوار، مواردی به وجود آمده باشد که پیامبر برای تنبیه، در یک مدت کوتاه با آنها هم سخن نشده و احیاناً همبستر نشده باشد. اما این کجا و تحلیل مرنیسی از همبستری پیامبر با همسرانش و انتخاب های او کجا؟!

تحلیل مرنیسی از انگیزه پیامبر(ص) در اختیار کردن تعدد ازواج، بسیار سخیف و به دور از ملاحظه واقعیت ها و اعتقادات اصولی صورت گرفته است. لازمه یک تحقیق علمی، گستردگی و مطالعات همه جانبه محقق، در آن موضوع خاص است. خلاء و نقص این روش علمی، به قدری در کتاب مرنیسی مشهود است که وی نه تنها در تحلیل خویش از سیره های متعدد بهره نجسته، بلکه از همان سیره ای هم که استفاده نموده، کاملاً به نحو گزینشی عمل کرده است. از همین رو به عنوان شاهد، به چند سیره اهل سنت که مورد قبول مرنیسی است، اشاره می گردد تا به واسطه تحلیل این مورخان، نقش زمینه های اجتماعی در انتخاب این همسران مشخص گردد.

همسران پیامبر(ص)

۱)- خدیجه؛ پیامبر اسلام (ص) در ۲۵ سالگی، یعنی ۱۵ سال قبل از بعثت با بانویی به نام خدیجه دختر خویلد ازدواج کرد. وی از جمله زنان بزرگ و برجسته قریش و اولین همسر پیامبر(ص) بود که ۱۵ سال از پیامبر اسلام بزرگتر و قبل از پیامبر دوبار ازدواج کرده بود؛ عتیق بن عائذ و ابوهاله تمیمی. وی مادر همه فرزندان پیامبر، به استثنای ابراهیم بود که پس از ۲۵ سال زندگی در خانه پیامبر، سرانجام در سال دهم بعثت از دنیا رفتند. ازدواج پیامبر با خدیجه علاوه بر ابعاد مختلفی که داشت، به عنوان اولین گام برای رشد و فراگیری اسلام یک ضرورت بود. ثروت خدیجه در روزهایی که اسلام نیازمند حمایت های مالی بود، نقش به سزایی در گسترش اسلام داشت و تا زمانی که وی زنده بود، پیامبر هیچ همسر دیگری برای خود برنگزید.

۲)- سوده؛ وی زن مسنّی بود که خود به پیامبر می گوید: من زن مسنّی هستم و دیگر به معاشرت با مردان نیازی ندارم، اما مایلم در زمره همسران شما باشم. سوده و همسرش از جمله کسانی بودند که به دلیل فشار کفار و مشرکان به دستور پیامبر، به حبشه مهاجرت کرده بودند. شوهر سوده در حبشه از دنیا رفت. برخی از مهاجرین بر اثر بعضی شایعات به مکه بازگشتند و دوباره مورد اذیت و آزار دشمنان قرار گرفتند. در این فشارها، سوره هیچ حامی نداشت. پیامبر سوده را به عقد خویش درآورد تا بدین وسیله او را مورد حمایت خود قرار دهد. توجه به مجموعه عوامل یاد شده به خوبی بیانگر چرایی ازدواج پیامبر با سوده است. از دست دادن همسر، مورد اذیت و آزار دشمنان قرار گرفتن، بی بهره بودن از هر گونه حمایتی و مسن بودن، همگی حاکی از این امر است که پیامبر از روی انجام وظیفه انسانی و اخلاقی وی را به عقد خویش درآورده است و نه به خاطر هوس رانی.

۳)- عایشه؛ وی تنها همسر پیامبر بود که قبل از پیامبر با مرد دیگری ازدواج نکرده بود. زمانی که پیامبر عایشه را به عقد خود درآورد، دختر بچه ای شش یا هفت ساله بود. اما بعد از گذشت دو یا سه سال با او ازدواج کرد. ازدواج پیامبر با عایشه به اصرار پدرش صورت گرفت. اما این ازدواج از نظر فرزند ثمره ای برای آنها نداشت، زیرا عایشه هیچ گاه صاحب فرزندی نشد. به نظر می آید اصرار ابوبکر بر ازدواج عایشه با پیامبر بدان سبب بود که پیامبر اولین شخصیت جهان اسلام و آخرین پیامبر خدا بود و نزد مسلمانان از آبرو و حیثیت ویژه ای برخوردار بود؛ به طبع هرکس به هر شکل ممکن می کوشید، با او ارتباط خویشاوندی داشته باشد و به وسیله همین ارتباط، از مزایایی اجتماعی آن بهره مند شود. پیامبر هم با این ازدواج مخالفتی نکرد.

۴)- حفصه؛ وی دختر عمر بود که پس از بیوه شدن ، بارها توسط پدرش به عثمان و ابوبکر عرضه شد اما آنها همواره از ازدواج با حفصه امتناع می کردند. عمر نزد پیامبر رفت و از عدم تمایل عثمان و ابوبکر نسبت به ازدواج با حفصه شکایت نمود. توجه به جایگاه عمر در بین مسلمانان و نیز موضوع بیوه شدن حفصه، پیامبر را بر آن داشت تا با ازدواج با او از پدرش دلجویی کرده باشد.

۵)- ام حبیبه؛ وی دختر ابوسفیان رهبر مشرکان مکه بود. ام حبیبه ابتدا با عبیدالله بن جحش ازدواج کرد و برای امان از آزار و اذیت مشرکان همراه با شوهرش به حبشه مهاجرت کرد. شوهرش نیز بعد از مدتی مرتد شد و سپس مُرد. نجاشی پادشاه حبشه از او حمایت کرد و در راستای حمایت هایش از این بیوه زن مسلمان، از همان جا او را به عقد پیامبر درآورد و مهریه اش را خود بر عهده گرفت.

۶)- زینب بنت جحش؛ دختر عمه رسول خدا (ص) بود که مرنیسی بیشترین حرف هایش را درباره او زده و تحلیل های ناروا درباره این ازدواج طرح نموده است. وی در سال پنجم هجری به عقد پیامبر (ص) درآمد. در این هنگام پیامبر ۴۵ ساله و زینب ۳۵ ساله بود. وی در ابتدا توسط پیامبر(ص) به عقد زید، فرزند خوانده پیامبر درآمد. اما این ازدواج پایدار نبود و زید چندین بار نزد پیامبر آمد و از او درخواست کرد که همسرش را طلاق بدهد اما پیامبر همواره سعی می کرد که او را با نصیحت از این کار باز دارد. اما این روشن بود که ناسازگاری خیلی عمیق تر از آن است که بتوان با نصیحت مشکل را حل کرد؛ به همین دلیل پیامبر(ص) با جدایی آن دو موافقت نمود.

در آن دوران، سنتی در بین اعراب وجود داشت که فرزند خوانده را همچون فرزندان واقعی خود می دانستند و کلیه احکامی که فرزندان واقعی داشتند، به آنان تسری می دادند. پیامبر به منظور شکستن این سنت غلط، از طرف خداوند مأمور به ازدواج با زینب شد و این همان موضوعی است که زینب بارها بدان فخرفروشی می کرد. پس این ازدواج چندین ثمره در بر داشته است. از یک سو حکم الهی ازدواج با همسران فرزند خوانده معلوم شد و از سوی دیگر زینب که زنی مطلقه بود، مورد حمایت و پشتیبانی پیامبر واقع گردید و وی و زید را از آماج تهمت ها و شایعاتی که در پی غیبت می آید، مصون نگه داشت.

۷)- ام سلمه؛ وی همچون سوده، زن سالمندی بود که در سال چهارم هجری در مدینه به عقد پیامبر درآمد. او از جمله همسران شهدای جنگ احد بود. شوهرش در جنگ احد ابتدا زخمی و سپس به شهادت رسید. بیوه زنی که در آن شرایط سخت، دارای چهار فرزند یتیم بود و می خواست به تنهایی آن فرزندان را نگهداری کند. پیامبر می خواست او را همچون سایر همسرانش، در پناه خود قرار دهد و از او پشتیبانی کند. به همین دلیل چندین بار از او خواستگاری کرد اما ام سلمه همواره به دو موضوع اشاره می کرد. یکی به سنش که دیگر از او گذشته بود و دیگری فرزندانش که می بایست تحت حمایت های مادر، بزرگ شوند. اما به خوبی روشن بود که خطراتی آنها را تهدید می کند. اینکه ممکن بود مورد طعن و کنایه های دشمن واقع شوند و آنان از اسلام خود پشیمان شوند، زیرا کودکان محتاج حمایت بودند و قطعاً دشمنان از هر فرصت احتمالی بهره برداری می کردند. پیامبر با این ازدواج چند هدف را مورد نظر داشت. حمایت از همسر شهیدی که احتیاج به کمک و همراهی داشت، سرپرستی فرزندان شهیدی که فقدان پدر را احساس نکنند و آنها را ضربه پذیر نسازد، آموزش دادن به یاران خود که همسران شهدا را مورد حمایت قرار دهند و نیز آگاه ساختن یارانش که در صورت شهادت آنها، فرزندان و همسران آنها بدون یار و یاور نخواهند ماند.

۸)- جویریه بنت حارث؛ وی در ابتدا همسر رئیس قبیله بنی مصطلق بود. این قبیله با پیامبر(ص) وارد جنگ شد و از پیامبر شکست خورد. به همین دلیل جزء اسیران در آمد و در سهمیه ثابت بن قیس قرار گرفت. جویریه برای آزادی خویش، از پیامبر کمک خواست. پیامبر(ص) به او گفت، اگر مایل باشد می تواند با او ازدواج کند و با این کار هم آزاد شد و هم به مرتبه ای بهتر از آزادی نائل گردید. این ازدواج منشأ بسیاری خیرات و برکات گردید، چنان که پیامبر خود در این باره فرمودند: هیچ ازدواجی با برکت تر از این ازدواج، برای قومش نبوده است. چون یاران پیامبر آنها را از خویشان و بستگان پیامبر می دانستند، در نتیجه تمام اسرای این قبیله را آزاد کردند. وقتی خبر این ازدواج به حارث پدر جویریه رسید، به مدینه آمد و اسلام آورد و همین امر باعث گردید که همه اعضای قبیله بنی مصطلق مسلمان شوند.

۹)- صفیه؛ وی دختر حُیی بن اخطب بود و قبل از ازدواج با پیامبر دوبار ازدواج کرده بود؛ سلام بن مشکم و کنانه بن ربیع. زمانی که پیامبر (ص) یهودیان بنی النضیر را از مدینه اخراج کرد، عده ای از آنها به قلعه خیبر پناهنده شدند. حیی بن اخطب از سران بنی النضیر بود که به خیبر رفت و در آن جا به کمک دیگر سران یهودی، به توطئه علیه اسلام دست زد. بعد از حمله مسلمانان به خیبر، صفیه اسیر می شود. گفته شده که پس از اسارت، بلال او را از بین اجساد کشته شدگانی عبور می دهد که همگی از بستگان نزدیک صفیه بودند. این موضوع باعث آزار و اذیت شدید روحی او گردید. پیامبر که از ماجرا مطلع شد، ضمن سرزنش بلال، عبای خود را بر صفیه انداخت و این حرکت نمادی بود، برای آن که اعلان نماید، صفیه در سهم پیامبر قرار گیرد. با این کار پیامبر به بهترین شکل از صفیه دلجویی کرد. هرچند مورخین گفته اند که صفیه قبل از این ماجرا، خوابی دیده بود که با این عمل پیامبر، خوابش عینت یافت.

۱۰)- میمونه؛ وی خواهر ام فضل، همسر عباس عموی پیامبر بود. میمونه قبلاً نیز ازدواج کرده بود و تصمیم گیری درباره ازدواج مجددش را به خواهرش ام فضل سپرد. ام فضل نیز از همسرش عباس خواست که درباره ازدواج میمونه تصمیم بگیرد. عباس در سال هشتم هجری میمونه را به عقد پیامبر در آورد.

این بیان اجمالی از شرایط اجتماعی و فرهنگی پیامبر گرامی اسلام، به خوبی حاکی از این واقعیت است که مقتضیات زمان و مکان، نقش اصلی را در تعدد ازدواج پیامبر اکرم ایفا کرده است. علامه کاشف الغطاء در «فردوس الاعلی» در حکمت و مصلحت تعدد زوجات پیغمبر خاتم (ص) می نویسد: «سیاست دین محمدی (ص) ایجاب می کرد، برای جلب توجه مردم شرق و غرب جهان، زنانی که خود عرض وصلت می کردند، اجابت فرماید و خویشاوندی با هرزنی، موجب جلب توجه قوم و ملتی را می نمود. تعدد زوجات از نظر فردی، تحکیم مبانی دوستی بین مردم مختلف جهان بود که همه رو به اسلام بیاورند و از نظر جمعی بیان حکمت و مصلحت زندگانی اجتماعی بود که پیغمبر درس داد تا از یک خاندان یتیم در یک ملت عقب افتاده و دور از تمدن و در جهالت و ضلالت مردی برانگیخته شود و دارای چنان جاذبه اخلاقی و ملکوتی گردد که همه سلاطین جهان و پادشاهان آرزوی نسبت وخویشاوندی با او پیدا کنند و از عدالت اخلاقی و مکارم نفسانی او درس فضیلت برگیرند، زیرا او مثل اعلای انسان کامل و منتهای آرزوی هر بشری در کمال مطلوب بوده است. … اکثر این زنان خودشان با قبیله آنها یا پادشاهان به صورت هدایا و پیشکش تقدیم نمودند و برخی با عجز و الحاح، التماس، تضرع و زاری تقاضای قبول همسری نموده اند، بدون آنکه توقعی از خانه و منزل جداگانه و تجمل و اثات البیت داشته باشند».

ازدواج های پیامبر اسلام روی مصالح و اسرار واقعی اسلام بوده و هیچ گونه مقاصد شهوت رانی و زن پرستی در بین نبوده است. «جان دیون پورت» انگلیسی در این باره می نویسد: « خداوند متعال در آیه تخییر، زنان پیامبر را میان دو امر سلبی مختار نمود: یا طلاق گیرند یا ترک زینت نمایند، جائیکه می فرماید: «ای پیامبر به زنانت بگو، اگر عاشق زندگی و زرق و برق و زینت دنیا هستید، بیایید تا مهریه شما را پرداخته و شما را طلاق دهم، ولی اگر خدا و پیامبر را می خواهید و خواستار جهان ابدی هستید، بدانید خداوند عالم برای نیکوکاران از شما، جزای بزرگی مهیا داشته است»، او سپس در ذیل این آیه چنین می نگارد: «مبلغین نادان و عده ای از اهل عناد و الحاد و دسته ای از کوته نظران این زمان که در این بحث تحقیقی وارد می شوند، تصور می کنند که رسول اکرم (ص) از راه هوی و هوس، با زنان متعددی ازدواج کرده است، متأسفانه تصور این اشخاص به صورت گمان و از گمان به صورت شبهه و از شبهه به سوء ظن و از سوء ظن به درجه سخافت رأی می رسد، آنچه پیش من مسلم است، این است که همه این افراد مردمی کوته نظر و نادان هستند، زیرا این قسمت از آیات قرآنی، حاکی از نفی زینت و جلوگیری همه زنان از به کار بردن آن می باشد …، این آیه با منطقی صحبت می کند که زنان از آن گریزانند و در عرف شهوت پرستی، هیچگاه از این کلمات خشن به کار نمی برند»، این نویسنده مسیحی در پایان بحث اضافه می کند: «با اینکه زیاد زن گرفتن در عربستان معمول بوده و خلاف اخلاق شمرده نمی شد، باید در نظر داشت که ]حضرت[ محم