فایل پاورپوینت کامل طرح خاورمیانه بزرگ، غرب و کشورهای مسلمان / (زمینه ها، چیستی و پیامدها)

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل طرح خاورمیانه بزرگ، غرب و کشورهای مسلمان / (زمینه ها، چیستی و پیامدها) – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل طرح خاورمیانه بزرگ، غرب و کشورهای مسلمان / (زمینه ها، چیستی و پیامدها) شامل 120 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل طرح خاورمیانه بزرگ، غرب و کشورهای مسلمان / (زمینه ها، چیستی و پیامدها) گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل طرح خاورمیانه بزرگ، غرب و کشورهای مسلمان / (زمینه ها، چیستی و پیامدها) با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل طرح خاورمیانه بزرگ، غرب و کشورهای مسلمان / (زمینه ها، چیستی و پیامدها) از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل طرح خاورمیانه بزرگ، غرب و کشورهای مسلمان / (زمینه ها، چیستی و پیامدها) با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل طرح خاورمیانه بزرگ، غرب و کشورهای مسلمان / (زمینه ها، چیستی و پیامدها) را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل طرح خاورمیانه بزرگ، غرب و کشورهای مسلمان / (زمینه ها، چیستی و پیامدها) :

چکیده

کوتاه زمانی است که واژه و اصطلاح طرح خاورمیانه بزرگ به عرصه واژگان علوم سیاسی وارد شده است. از این رو از طرح خاورمیانه بزرگ در فرهنگ نامه های علوم سیاسی خبری نیست. از آن جا که آمریکا و متحدان اروپایی اش ارائه دهنده این طرح اند، تلاش های غربی فراوانی برای تحقق بخشی به آن صورت گرفته و به سخنی رایج در عرصه دیپلماسی و رسانه های جهانی و منطقه ای تبدیل شده است. با وجود این، هنوز مفهوم روشنی از طرح خاورمیانه بزرگ در دست نیست و تنها کلیاتی از آن ارائه می شود؛ پس طبیعی خواهد بود که سؤال از چیستی طرح خاورمیانه بزرگ، دغدغه ای برای ذهن های کنجکاو باشد. مقاله حاضر در پی آن است برای چیستی این طرح و سؤالات پیرامون آن، پاسخی بیابد.

کلید واژه ها: اسلام، کشورهای مسلمان، خاورمیانه، آمریکا، اسرائیل، دموکراسی و آزادی.

مقدمه

در تلاش برای یافتن پاسخی به سؤال اصلی این مقاله، نخست از تاریخچه واژه و اصطلاح خاورمیانه و از محدوه جغرافیایی و از مفهوم سیاسی گذشته و جدید آن سخن می رود، سپس از بخش های مهم و اساسی طرح خاورمیانه بزرگ به همان گونه که در طرح غربی آن آمده، گفت وگو می شود. آشنایی با مفروضه هایی که طرح خاورمیانه بزرگ را بر آن، نهاده اند، و نیز، هدف های غربی اجرای طرح، تصویر روشن تری از ماهیت آن به منظور پاسخ یابی به چیستی این پدیده، فراهم می کند. این طرح می تواند موانع و مزایایی هم، برای کشورهای مسلمان و رژیم صهیونیستی بیافریند که این موانع و مزایا، مواضع کشورهای بالا را نسبت به آن، رقم می زند، و سرانجام آن که، طرح خاورمیانه بزرگ با تناقضات و ابهامات بسیاری مواجه است که اجرای موفقیت آمیز آن را با مشکل روبه رو ساخته و می سازد.

خاورمیانه بزرگ، محدوده جغرافیایی

واژه خاورمیانه نخستین بار در ۱۹۰۲ / ۱۲۸۱ توسط یک آمریکایی به نام «آلفردتایرماهان» برای توصیف منطقه بین خاور دور(هندوستان و قلمرو انگلیس و ماورای آن) و خاور نزدیک (قلمرو امپراتوری عثمانی) به کار رفت. وی این پیشنهاد را طی مقاله ای در مورد دشواری های خلیج فارس برای انگلیس در نشریه «نشنال ریویو» مطرح کرد. اندکی بعد، این واژه از سوی روزنامه تایمز لندن و سپس در مکاتبات رسمی دولت انگلیس، و آن گاه توسط دولت های انگلیس و آمریکا در جنگ جهانی اول و دوم، مورد استفاده قرار گرفت. تأسیس اسرائیل غاصب در خاورمیانه و نیز آغاز و تداوم جنگ های متعدد اعراب و رژیم صهیونیستی و افزایش اهمیت جهانی نفت منطقه خاورمیانه، باعث کاربرد گسترده تر این واژه شد (شیرودی، ۱۳۸۳: ۱۴).

واژه خاورمیانه در یکی از محدودترین تعریف ها، به منطقه نفوذ انگلیس در فاصله دو جنگ جهانی اول و دوم، یعنی به فلسطین و ماورای اردن و عراق اطلاق می شد(خاورمیانه کوچک) اما بعدها، خاورمیانه تعداد بیشتری از کشورها را در برگرفت. این کشورها شامل ایران، ترکیه، اردن، مصر، قبرس، شبه جزیره عربستان، پاکستان، افغانستان، عراق، فلسطین، سوریه، لبنان و سودان است (خاورمیانه میانی) (علی بابایی، ۱۳۸۰: ۱/۱۲). در سال های اخیر، واژه «خاورمیانه بزرگ» به عرصه واژگانی علوم سیاسی وارد شد که زمینه های آن پس از حادثه ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ / ۲۰ شهریور ۱۳۸۰ فراهم آمده است.

از جمله: “کالین پاول” وزیر خارجه وقت آمریکا در سال ۲۰۰۲ / ۱۳۸۱ در سخنرانی خود در بنیاد هرتیج، برای نخستین بار و به طور رسمی، طرح این کشور برای خاورمیانه را مبنی بر اصلاحات سیاسی، اقتصادی و آموزشی اعلام کرد. “جرج بوش پسر” در سال ۲۰۰۳ /۱۳۸۲، اندکی پیش از تهاجم نظامی به عراق، طی سخنانی در انستیتوی آمریکایی اینترپرایز، عزم خود مبنی بر استقرار ارزش های دموکراتیک در خاورمیانه را ابراز داشت، و اندکی بعد، در جهت عملیاتی کردن ارزش های مورد نظر خود، پیشنهاد ایجاد منطقه مبادله آزاد میان آمریکا و خاورمیانه تا ده سال آینده را ارائه داد.

«دیک چینی» معاون رییس جمهور آمریکا در همین سال و در مجمع جهانی اقتصاد، صراحتا سیاست رسمی دولت آمریکا مبنی بر دموکراتیک ساختن خاورمیانه را بیان داشت. روزنامه عرب زبان «الحیات» در سال ۲۰۰۴ / ۱۳۸۳، مفاد سند اجرایی طرح خاورمیانه بزرگ را که از سوی آمریکا برای طرح در نشست سران گروه هشت^(۲) در سی آیلند جورجیای آمریکا ارائه شده بود، منتشر ساخت. این طرح دارای ابعاد جغرافیایی، سیاسی، فرهنگی و… است. در بعد جغرافیایی، خاورمیانه بزرگ علاوه بر کشورهایی که قبل از آن در خاورمیانه (میانی) قرار می گرفتند، شامل کشورهای آسیای میانه چون ازبکستان، تاجیکستان، ترکمنستان، قرقیزستان و قزاقستان و کشورهای حوزه قفقاز و ماورای آن، یعنی آذربایجان، ارمنستان و گرجستان هم می شود. خاورمیانه بزرگ در ابعاد سیاسی، فرهنگی و… را در مبحث زیرین پی می گیریم:

محتوای طرح خاورمیانه بزرگ

محتوای طرحی که خاورمیانه بزرگ نامیده می شود، مؤلفه های زیر را در بر دارد:

طرح مسئله:به اعتقاد غرب، کاستی های سه گانه ای که در گزارش توسعه انسانی سازمان ملل متحد طی سال های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ /۱۳۸۱ و ۱۳۸۲ آمده است، یعنی فقدان آزادی، سطح نازل دانش و جایگاه نامناسب زنان در کشورهای خاورمیانه، می تواند به عواقبی منجر شود که حتی منافع ملی هر یک از کشورهای عضو گروه هشت را نیز تهدید کند. به بیان دیگر، غربی ها معتقدند:مادام که تعداد افراد محروم از حقوق سیاسی و اجتماعی و اقتصادی در خاورمیانه زیاد باشد، جهان شاهد افزایش روند افراط گرایی، تروریسم و جرایم بین المللی و مهاجرت غیرقانونی خواهد بود. آمار موجود که وضعیت کنونی خاورمیانه بزرگ را توصیف می کند، در باور غربی ها وحشتناک است (وعیدی، ۱۳۸۳: ۱۶)، از جمله:

جمع کل در آمد داخلی کشورهای بیست و دوگانه عضو اتحادیه عرب کمتر از درآمد اسپانیا است. حدود چهل درصد اعراب بالای هیجده سال، یعنی ۶۵ میلیون نفر، بی سوادند و زنان یک سوم این تعداد را تشکیل می دهند. با ورود به سال ۲۰۱۰ / ۱۳۸۹ بیش از پنج میلیون جوان وارد بازار کار کشورهای عربی می شوند و با ورود به سال ۲۰۲۰/ ۱۳۹۹ این تعداد به ده میلیون می رسد. از این رو، باید دست کم شش میلیون شغل جدید ایجاد شود، تا کشورهای عرب بتوانند این افراد تازه وارد را جذب کنند، امّا اگر میزان بیکاری در همین سطح باشد، تا سال ۲۰۳۰ / ۱۳۸۹ شمار بیکاران به ۲۵ میلیون نفر بالغ خواهد شد. یک سوم از افراد منطقه با درآمد کمتر از دو دلار در روز، زندگی می کنند. برای بهبود شرایط زندگی در این منطقه، باید توسعه اقتصادی به دو برابر رشد کنونی برسد. در حال حاضر، این رشد، معادل سه درصد است و باید حداقل به شش درصد ترقی کند. تنها ۱/۶ درصد از مردم می توانند از اینترنت استفاده کنند. این رقم بسیار پایین تر از هرجای دیگری در جهان حتی کشورهای جنوب آفریقا است. زنان تقریبا ۳/۵ درصد از کرسی های پارلمان عرب را در اختیار دارند. یک مقایسه ساده نشان می دهد که برای مثال این میزان در کشورهای جنوب آفریقا، ۸/۴ درصد است. حدود ۵۱ درصد از جوانان عرب تمایل دارند به سایر کشورها مهاجرت کنند. این مسئله را گزارش توسعه انسانی سازمان ملل در سال ۲۰۰۲/۱۳۸۱ نشان می دهد. بهترین مقصد برای این جوانان کشورهای اروپایی است. (پاییز خطرناک…، ۱۳۸۰: ۱۴۱، به نقل از: محمدحسنین هیکل، ماه نامه جهات نظر، شماره ۳۲، ص ۱۱).

از نظر غرب، آمار یاد شده نشان می دهد که این منطقه در معرض دو راهی قرار گرفته و این آمار در حال رشد است، به گونه ای که در هر سال به تعداد جوانانی افزوده می شود که نیازمند سطح شایسته ای از زندگی، کار و آموزش هستند و از حقوق سیاسی خود محروم اند. این مسئله، تهدیدی مستقیم برای ثبات منطقه و منافع مشترک اعضای گروه هشت خواهد بود. کشورهای صنعتی اصلاحات را بهترین راه حل برای درمان مسائل منطقه خاورمیانه می دانند و گزارش توسعه انسانی اعراب را بهانه مناسبی برای طرح خاورمیانه بزرگ تلقی کرده اند. بهانه ای که گاه برخی فعالان، دانشگاهیان و بخش خصوصی منطقه که متمایل به غرب اند، مطرح کرده اند.

البته بعضی از رهبران کشورهای خاورمیانه، عملاً به آن چه مفاد طرح خاورمیانه بزرگ به دنبال آن است، پاسخ مثبت داده و گام هایی را در جهت اصلاحات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی برداشته اند. کشورهای عضو گروه هشت نیز به نوبه خود این تلاش را تأیید کرده و با پیشنهادهای خاص خود خواستار اصلاحات در منطقه خاورمیانه شده اند. طرح مشارکت اروپا و خاورمیانه و طرح مشارکت آمریکا و خاورمیانه و تلاش های چند جانبه برای بازسازی افغانستان و عراق، اشتیاق گروه هشت را برای انجام اصلاحات در منطقه آشکار ساخت (رویکرد مشترک…، ۱۳۸۳: ۷۸).

به هر روی، اولویت های طرح خاورمیانه بزرگ عبارت است از:اول:منطقه به سوی دموکراسی غرب گرایانه ترغیب شود. دوم: جوامع فرهیخته؟! در منطقه تأسیس گردد. سوم: فرصت های اقتصادی به سبک غرب توسعه یابد. این اولویت ها، راهی است به سوی توسعه غربی منطقه، زیرا دموکراسی، چارچوبی است که توسعه سرمایه داری در درون آن تحقق پیدا می کند. افرادی که از آموزش های دلخواه کاپیتالیسم برخوردار باشند، ابزارهای توسعه بورژوازی هستند و طرح توسعه فرصت های اقتصادی بانک جهانی، ماشین توسعه به حساب می آیند. توضیح هر یک از اولویت های یاد شده به این شرح است:

تشویق به تأسیس دموکراسی غرب مدار:در گزارش توسعه انسانی سال ۲۰۰۲ / ۱۳۸۱ اعراب آمده است:”از نظر سطح مشارکت، فاصله بزرگی بین کشورهای عربی و سایر مناطق جهان وجود دارد. این کاستی در سطح آزادی دو چندان است که آن، یکی از جلوه های دردمندتر عقب ماندگی توسعه سیاسی محسوب می شود، لذا، غرب و غرب گراها، دموکراسی و آزادی را برای شکوفایی فردی و جمعی کشورهای فوق، لازم می دانند؛ پدیده ای که آن را تا حدود زیادی در سراسر کشورهای خاورمیانه بزرگ، نایاب می بینند. در گزارش سال ۲۰۰۳ / ۱۳۸۲، تنها اسرائیل در خاورمیانه بزرگ آزاد توصیف شده، و نیز، چهار کشور دیگر، تا حدودی آزاد توصیف شده اند. گزارش توسعه انسانی کشورهای عرب نشان داده که در اواخر دهه ۱۹۹۰/۱۳۷۰ از بین هفت منطقه در جهان، کشورهای عرب مسلمان در کمترین سطح از آزادی قرار دارند. گزارش یاد شده با جدول هایی نشان داده که آزادی بیان و پاسخ گویی در کشورهای عربی مسلمان در مقایسه با سایر کشورهای جهان در پایین ترین سطح قرار دارد» (همان).

علاوه بر این، جهان عرب از نظر جایگاه زنان، تنها بر کشورهای جنوب صحرای بزرگ آفریقا رجحان دارد. این نشانه ها، با تمایلات ساکنان این منطقه، هماهنگی ندارد. به عنوان مثال، در گزارش توسعه انسانی سال ۲۰۰۳/ ۱۳۸۲ اعراب، ساکنان این کشورها در صدر فهرست کسانی قرار دارند که در سراسر جهان می گویند: دموکراسی بهتر از هر نو دیگر حکومت است. نیز بالاترین حد از عدم پذیرش حکومت های استبدادی را ابراز کرده اند. کشورهای عضو گروه هشت با استناد به آمار و ارقام یاد شده، به نحوی که در سطور آتی مشاهده می شود، از اصلاحات دموکراتیک در این منطقه حمایت می کنند:

۱ چند کشور در خاورمیانه بزرگ اعلام کرده اند،^(۳) که طی سال های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ / ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵ قصد دارند چند انتخابات را در سطوح ریاست جمهوری، پارلمان و شوراهای محلی برگزار کنند. به منظور همکاری با کشورهایی که آمادگی جدی برای اجرای انتخابات آزاد و منصفانه به تعبیر غرب داشته باشند، گروه هشت می تواند با ابتکار عمل خاص خود کمک هایی را برای مرحله پیش از انتخابات ارائه دهد. از جمله:

* ارائه کمک های فنی از طریق تبادل دیدارها یا فراخوان برای تأسیس یا تقویت کمیته های مستقل انتخابات به منظور نظارت و پاسخ گویی به شکایات و تحویل گرفتن گزارش ها.

* ارائه کمک های فنی برای ثبت نام انتخاب کنندگان و تربیت نیرو برای کشورهایی که چنین تمایلی دارند، با تأکید خاص بر زنان انتخاب کننده.

۲ به خاطر تقویت نقش پارلمان ها در روند دموکراتیزه کردن این کشورها، گروه هشت مایل است برنامه هایی برای دیدار اعضای پارلمان ها با تأکید بر اهمیت قانون گذاری و اجرای اصلاحات قانونی و گزینش انتخاب کنندگان از غرب را ترتیب دهد.

۳ زنان در کشورهای عرب فقط ۳/۵ درصد از کرسی های پارلمان را در اختیار دارند. به منظور افزایش مشارکت زنان در حیات سیاسی و اجتماعی، کشورهای گروه هشت می خواهند مؤسساتی را به راه اندازند که آموزش ویژه زنانی را بر عهده بگیرند که مایل به مشارکت در رقابت های انتخاباتی هستند، یا قصد تأسیس و راه اندازی سازمان های غیردولتی را دارند. این مؤسسات می توانند دیدارهایی را بین زنان پیشگام در کشورهای مجموعه گروه هشت و زنان منطقه فراهم سازند (کاستلز، ۱۳۸۱: ۳۲۱).

۴ در زمانی که آمریکا، اتحادیه اروپا، سازمان ملل متحد و بانک جهانی عملاً طرح های زیادی را برای ترغیب اصلاحات قانونی و قضایی به اجرا می گذارند، اکثر این طرح ها، در سطح ملی و در زمینه هایی مثل آموزش قضایی و مدیریت قضایی و اصلاح سیستم قانونی صرف می شود. در عین حال، کشورهای گروه هشت به دنبال آن هستند که با تأکید بر ارتقای سطح مردم عادی، تلاش های خود را افزایش دهند تا به زعم خود، نسبت به عدالت احساس واقعی پدید آورند. مجموعه گروه هشت در پی آن اند مراکزی را تأسیس یا در مؤسساتی سرمایه گذاری کنند که طی آن، افراد بتوانند در مورد قوانین اجتماعی و جنایی یا مذهبی به مشاوره یا اطلاعات دست یابند، یا با حقوق دانان و وکلا ارتباط برقرار کنند؛ مسئله ای که در باور گروه هشت تا حد زیادی در کشورهای منطقه وجود ندارد. آن ها مایل اند چنین مراکزی را در دانشگاه های حقوق منطقه تأسیس نمایند (علی بابایی، ۱۳۸۳:۴۲۵).

۵ گزارش توسعه انسانی سازمان ملل نشان می دهد که برای هر هزار شهروند عرب، کمتر از ۵۳ روزنامه یا نشریه وجود دارد. حال آن که این آمار در کشورهای پیشرفته برای هر هزار نفر، ۲۸۵ روزنامه و نشریه است. از سوی دیگر، غرب ادعا می کند نشریات عرب، دارای کیفیت پایین بوده و اکثر برنامه های تلویزیونی منطقه در مالکیت یا کنترل دولت است و غالبا چون کیفیت پایینی دارند، نیازمند برنامه هایی هستند که به صورت گزارش های تحلیلی و واقعی باشد. غرب در تحلیل های خود معتقد است این کاستی به عدم توجه توده های مردم به رسانه های مکتوب برمی گردد و مانع آگاهی و اطلاعات کافی در بین آنها می شود. به منظور حل این مشکل، گروه هشت اقدامات زیر را تعقیب می کند:

* به راه انداختن یکسری دیدارهای متقابل بین روزنامه نگاران در رسانه های نوشتاری و شنیداری.

* به راه انداختن برنامه های آموزش روزنامه نگاران مستقل.

* ارائه بورس های تحصیلی به دانشجویان تا بتوانند تحصیلات خود را در زمینه روزنامه نگاری در منطقه یا خارج از آن، تداوم بخشند. هم چنین، سرمایه گذاری برای اعزام روزنامه نگاران یا اساتید این فن به منطقه برای برگزاری همایش های آموزشی در مورد مسائلی چون پوشش دادن به انتخابات یا برگزاری یک دوره تحصیلی و یا تدریس آن در آموزشگاه های منطقه (استراتژی خاورمیانه…، ۱۳۸۳: ۹۸).

۶ گزارش بانک جهانی نشان می دهد که فساد اداری، مالی و اقتصادی، مهم ترین عامل توسعه نیافتگی کشورهاست. این مسئله در بسیاری از کشورهای خاورمیانه بزرگ، ریشه گرفته است و گروه هشت می کوشد:

* کشورهای خاورمیانه را ترغیب کند، تا برنامه شفاف سازی و مبارزه با فساد را که در کشورهای گروه هشت اجرا می شود، اتخاذ کنند.

* کشورهای گروه هشت باید به صورت علنی از پیشنهاد سازمان توسعه و تعاون اقتصادی برنامه سازمان ملل متحد در خاورمیانه و شمال آفریقا حمایت و پشتیبانی کند. رؤسای کشورها، کمک کنندگان و سازمان های غیردولتی متمایل به غرب می کوشند از طریق این برنامه ها، شیوه های ملی مبارزه با فساد را بررسی و مخالفان آن را به پاسخ گویی وادارند.

*کشورهای گروه هشت باید در این باره یک یا چند برنامه تجربه شده در غرب را در کشورهای خاورمیانه پیاده کنند.

۷ نظر به این راهبرد که نیروی پیشبرنده اصلاحات واقعی در خاورمیانه بزرگ باید از داخل ناشی شوند، و این که بهترین شیوه ها برای تشویق اصلاحات از طریق سازمان های انتخابی صورت می گیرد، غرب این امر را شایسته می داند که سازمان های کارآمد در حوزه جامعه مدنی را در منطقه توسعه داده و تشویق به فعالیت کند (همان). هم چنین، کشورهای گروه هشت می توانند به اقدامات زیر دست بزنند:

* کشورهای منطقه را ترغیب کنند تا به سازمان های جامعه مدنی از جمله سازمان های غیردولتی، به ویژه در عرصه حقوق بشر و رسانه ها، اجازه دهند که بدون هرگونه فشار یا محدودیتی، آزادانه فعالیت نمایند.

* مستقیما در سازمان های غیردولتی و فعال در حوزه دموکراسی، حقوق بشر، رسانه ها، زنان و غیره، سرمایه گذاری کنند.

* با سرمایه گذاری بیشتر در سازمان های محلی مثل مؤسسه وست مینستر در عربستان سعودی، توان تکنیکی سازمان های غیردولتی را در منطقه افزایش داده و به آنها آموزش دهند که چگونه برنامه ریزی کرده و بر دولت اثر بگذارند، یا استراتژی خاص مربوط به رسانه ها و کسب حمایت های مردمی را چگونه توسعه دهند. این برنامه ها هم چنین می تواند شامل دیدارهای متقابل و تأسیس شبکه های منطقه ای باشد.

* سرمایه گذاری در سازمان های غیردولتی می تواند کارشناسان حقوق و رسانه ای منطقه را گردهم آورد تا ارزیابی های سالانه ای را در مورد تلاش های صرف شده به خاطر اصلاحات قضایی و آزادی و رسانه های عمومی منطقه ترتیب دهند. در این باره، گروه هشت بر این باور است که می توان از الگوی پیشنهادی گزارش توسعه انسانی اعراب هم پیروی کرد (گزارش پژوهشی…، ۱۳۸۱: ۲۱).

تلاش برای ساختن جامعه مدنی: در گزارش توسعه انسانی سال ۲۰۰۲ / ۱۳۸۱ اعراب آمده است:شناخت و آگاهی، راهی است به سوی توسعه و رهایی، به ویژه در جهانی که با جهان گرایان گره خورده است. به هر روی، جهان غرب می گوید:منطقه خاورمیانه بزرگ که روزگاری مهد اکتشافات علمی و معرفت بود، تا حد زیادی از جهان کنونی که رویکردی اطلاعاتی دارد، عقب مانده است. منطقه از شکاف اطلاعاتی خاصی رنج می برد، به علاوه، فرار مغزها، چالش مهمی بر سر راه توسعه این کشورهاست. تولید کتاب در کشورهای عربی تنها ۱/۱ درصد کل تولید کتاب جهانی است، در حالی که کتاب های دینی بیش از ۱۵ درصد از این انتشارات را در بر می گیرد. حدود یک چهارم فارغ التحصیلان دانشگاهی به خارج مهاجرت می کنند و در مقابل، این کشورها تا حد زیادی، تکنولوژی مورد نیاز خود را وارد می سازند. تعداد کتاب های ترجمه شده به زبان یونانی که تنها یازده میلیون نفر بدان تکلم دارند، پنج برابر آن چیزی است که به زبان عربی ترجمه می شود. گروه هشت با تکیه بر تلاش های جاری منطقه ای، در حل و فصل مشکلات و چالش های بالا می خواهد برای حل موانع آموزشی در منطقه به شیوه های زیر کمک کند و دانشجویان را یاری دهد تا به منظور موفقیت در بازار جهانی شده عصر کنونی، مهارت های لازم را کسب نمایند:

۱ منطقه به علت کاهش سرمایه گذاری دولت و افزایش داوطلبان به موازات فشارهای جمعیتی، از فقدان آموزش های اساسی رنج می برد، کما این که اعتبارات فرهنگی لازم برای آموزش دختران نیز در دسترس نیست. کشورهای گروه هشت می توانند از طریق راهبردهایی، آموزش های اسلامی را در منطقه گسترش دهند (همان)، مانند راهبردهای زیر:

* در سال ۲۰۰۳ / ۱۳۸۲ سازمان ملل متحد برنامه مبارزه با بی سوادی، تحت شعار محو بی سوادی به مثابه آزادی را طرح کرد. کشورهای گروه هشت باید برنامه سازمان ملل متحد را از طریق تأکید بر نسلی رها از بی سوادی درخاورمیانه، طی یک دهه آینده تکمیل سازد و بکوشد تا با ورود به سال ۲۰۱۰ / ۱۳۸۹ میزان بی سوادی را در این منطقه، به نصف کاهش دهد. طرح کشورهای گروه هشت مثل برنامه سازمان ملل متحد به حضور زنان و دختران، تأکید خواهد داشت. اگر طرح گروه هشت بر رنج ها و مشکلات ۶۵ میلیون بی سواد بزرگ سال نیز تأکید کند، باید بکوشد از طریق برنامه های متنوع از جمله اصلاح شیوه های تدریس از طریق اینترنت، آموزش حضوری معلمان را توسعه بخشد.

* کشورهای گروه هشت باید تلاش کنند تا سطح خواندن و نوشتن در بین دختران بهبود یابد. هم چنین، آموزشگاه هایی را برای آموزش معلمان به ویژه زنان، تأسیس نمایند و یا توسعه دهند. معلمان زن و افرادی که اختصاص به امر آموزش دارند، می توانند در این آموزشگاه ها، زنان را برای سوادآموزی تربیت کنند، سپس آنها به نوبه خود، خواندن و نوشتن را به زنان و دختران دیگر می آموزند. در این برنامه، هم چنین می توان از رهنمودهای برنامه سازمان یونسکو تحت عنوان آموزش برای همگان، به منظور آماده سازی گروه های مبارزه با بی سوادی استفاده کرد تا تعداد آنها در سال ۲۰۰۸/۱۳۸۷ به یک صد هزار معلم زن برسد (کاستلز، ۱۳۸۱: ۳۲۱).

*گزارش توسعه انسانی اعراب کاستی مهمی را در ترجمه کتاب های اساسی در زمینه فلسفه، ادبیات، جامعه شناسی و علوم طبیعی نشان می دهد و به وضعیت تأسف بار کتاب ها در دانشگاه ها اشاره دارد. کشورهای گروه هشت بر پایه گزارش هایی چون گزارش یاد شده، به خود حق می دهند در برنامه ای به منظور ترجمه کتاب های کلاسیک برای کشورهای مسلمان، سرمایه گذاری کنند. هم چنین به نحوی که مناسب منافع دول غرب باشد، این دولت ها و انتشاراتی ها در یک مشارکت بین بخش خصوصی و عمومی، کتاب های کلاسیک و عربی کمیاب را چاپ و به مدارس و دانشگاه ها و کتابخانه های عمومی کشورهای خاورمیانه هدیه کنند.

* اردن اجرای طرح تأسیس مدارس علمی و اکتشافی را آغاز کرده و در این مدارس، از تکنولوژی پیشرفته و شیوه های جدید آموزشی استفاده می شود. کشورهای گروه هشت هم می توانند این ابتکار را توسعه داده و از طریق سرمایه گذاری یا با کمک بخش خصوصی به سایر کشورهای منطقه نیز انتقال دهند.

* خاورمیانه باید به کمک گروه هشت، کنفرانس اصلاحات آموزشی در خاورمیانه را ترتیب دهد که همایشی خواهد بود برای جریان های آگاه نسبت به اصلاحات و بخش خصوصی و رهبران نهادهای جامعه مدنی و اجتماعی منطقه و همتایان آنها در آمریکا و اتحادیه اروپا. هدف از این کار گفت و گو پیرامون راه های غلبه بر کاستی های موجود در حوزه های آموزشی در خاورمیانه است. کشورهای گروه هشت نیز می توانند به منظور گستردن طرح خاورمیانه بزرگ، در این کنفرانس شرکت جویند.

۲ از جهت استفاده و ارتباط با اینترنت، منطقه خاورمیانه در پایین ترین سطح قرار دارد. غربی ها می گویند کاملاً ضرورت دارد که با توجه به روند افزایش اطلاعات سپرده یا ذخیره شده در اینترنت و اهمیت آن در رابطه با آموزش و بازرگانی، شکاف اطلاعاتی بین خاورمیانه و جهان پر شود. کشورهای گروه هشت توان آن را دارند که برای فراهم ساختن ارتباطات کامپیوتری یا توسعه شبکه های آن در کل منطقه، با بخش خصوصی و عمومی وارد همکاری شوند. این مسئله باید حتی بین روستاها و شهرهای یک کشور نیز توسعه پیدا کند. برای بعضی مناطق شاید مناسب تر باشد که در دفاتر پستی کامپیوترهایی گذشته شود تا مثل شهرها و روستاهای کشور روسیه، مردم از آنها استفاده کنند. این طرح در درجه اول مربوط به کشورهایی از خاورمیانه خواهد بود که کمتر از کامپیوتر استفاده می کنند، مثل: عراق، افغانستان، یمن، سوریه، لیبی، الجزایر، مصر و مغرب. غرب بر پایه طرح خاورمیانه می کوشد تا ضمن فراهم ساختن کمک های مالی، شرایطی را به وجود آورد که کامپیوتر به اکثر مدارس و دفاتر پستی کشورهای منطقه ارسال شود. هم چنین، گروه هشت به دنبال آن است که طرح مجهز کردن مدارس به کامپیوتر را به طرح مبارزه با بی سوادی پیوند دهد تا مراکز تربیت مدرس، به منظور توسعه شیوه های آموزشی، آموزگاران مناطق را از طریق اینترنت آموزش دهند. ^(۴)

۳ مجموعه گروه هشت در چارچوب بهبود سطح مدیریت به سبک غرب، در تمام منطقه خاورمیانه می توانند بین مدارس حرفه ای کشورهای خود و آموزشگاه های منطقه، اعم از دانشگاه ها، مشارکت هایی را در حوزه آموزش مدیریت به وجود آورند. کشورهای گروه هشت می توانند در گروه ها و مواد آموزشی این آموزشگاه های مشترک، سرمایه گذاری کنند. برنامه های آموزشی این گونه آموزشگاه ها می تواند دوره های یک ساله یا دوره های کوتاه مدت تر باشد که در مواد مشخصی، مثل آماده سازی برنامه کار شرکت ها یا استراتژی بازاریابی، برگزار می شود. نمونه ای از این آموزشگاه ها را می توان مؤسسه پول و اعتبار بحرین توصیف کرد که با مدیریت آمریکا اداره می شود و با چند دانشگاه آمریکایی ارتباط دارد.

توسعه بخشی به اقتصاد کاپیتالیستی:در باور کاپیتالیستی، پرکردن شکاف اقتصادی بین کشورهای خاورمیانه و جهان غرب، به همان تحولی احتیاج دارد که تا حدودی در کشورهای اروپای شرقی با سابقه کمونیست اجرا شد. کلید این تحول در آزادسازی توان بخش خصوصی در منطقه به ویژه در طرح های کوچک و متوسط است که اصلی ترین موتور رشد اقتصادی و ایجاد فرصت های کاری به شمار می رود. رشد و پیدایش یک طبقه با تجربه در کارها، مهم ترین عنصر برای رشد دموکراسی و آزادی به شیوه غرب است. کشورهای گروه هشت در این رابطه می توانند اقدامات زیر را انجام دهند (پیشینه و مؤلفه ها…، ۱۳۸۳: ۳۸):

۱ تقویت کارآمدی بخش مالی، عنصری ضروری برای دست یافتن به میزان بالایی از رشد و ایجاد فرصت های کاری است که در غرب هم تجربه شده است. کشورهای گروه هشت در تحقق هدف مورد اشاره می توانند طرح مالی تکامل یافته ای را با مشخصات زیر آغاز کنند:

*در منطقه خاورمیانه، برخی مؤسسات در پروژه های کوچک سرمایه گذاری می کنند، اما دست اندرکاران آن غالبا با کمبودهای مالی فراوانی مواجه اند، زیرا برای سرمایه گذاری در این رابطه چیزی جز ۵ درصد از آن چه را می طلبند، پیدا نمی کنند و عموما بیش از ۷/۰ درصد از مجموع پولی که در این بخش درخواست می شود، پرداخت نمی گردد. مجموعه کشورهای گروه هشت می توانند از طریق سرمایه گذاری به خصوص با تأکید بر نوعی سرمایه گذاری به قصد سودآوری و خصوصا در طرح هایی که زنان به انجام آنها روی می آورند، این کاستی را جبران کنند. مؤسسات اعطای وام با سودهای کم می توانند به راه خود ادامه دهند و به سرمایه گذاری اضافی برای رشد و ادامه کار نیاز ندارند. ارزیابی گروه هشت این است که امکان اعطای وام ۴۰۰ تا ۵۰۰ میلیون دلاری در این مورد وجود دارد. این وام طی پنج سال به ۲/۱ میلیون فعال اقتصادی که ۷۵۰ هزار نفر آنها زنان می باشند، داده می شود تا از فقر رهایی یابند و به رفاه موجود در غرب نزدیک شوند.

* صندوق بین المللی پول و خاورمیانه بزرگ با کشورهای گروه هشت می توانند دریک مؤسسه مالی به سبک صندوق بین المللی پول سرمایه گذاری کنند که هدفش توسعه طرح های عملی در سطوح متوسط و بزرگ باشد تا بتوان به یک تکامل اقتصادی درمنطقه دست یافت. شاید بهتر باشد که مدیریت این صندوق به گروهی از دست اندرکاران بخش خصوصی گروه هشت واگذار شود تا کاردانی و مدیریت خود را به منطقه خاورمیانه بزرگ ارائه کنند (دموکراسی امریکایی…، ۱۳۸۳: ۶۹).

*مجموعه کشورهای گروه هشت باید بتوانند به منظور اعطای وام به داوطلبان در خاورمیانه بزرگ، یک سازمان منطقه ای رشد به سبک بانک اروپایی توسعه و آبادانی، تأسیس کنند تا به کشورهایی که قصد انجام اصلاحات را دارند کمک کرده و نیازهای اولیه آنها را تأمین نمایند. چنان که این مؤسسه جدید می تواند توان های مالی کشورهای غنی تر را یک پارچه کند و بر طرح های مربوط به توسعه و گسترش آموزش و مراقبت های بهداشتی و زیر ساخت های اصلی تأکید نماید. بانک توسعه خاورمیانه بزرگ می تواند پشتیبان اعطای کمک های تکنولوژیک و پیش بردن استراتژی های توسعه در کشورهای منطقه باشد. اعطای وام (یا کمک) باید منحصرا به این باشد که کشور وام گیرنده آن را اصلاحات ملموس و ضروری صرف کند.

*کشورهای گروه هشت می توانند به منظور اصلاح خدمات پولی در منطقه و بهبود روند ادغام آن، کشورها را به انجام اصلاحات اقتصادی تشویق نمایند. هدف از این مشارکت، آزادسازی خدمات پولی و توسعه و گسترش آن در تمام سطح منطقه است. این کار از طریق ارائه مجموعه ای از کمک های تکنولوژیک و کارشناسی در حوزه سازمان های مالی و با تأکید بر موارد زیر انجام می شود: اجرای طرح های اصلاح گرایانه که سلطه دولت را بر خدمات پولی و مالی کاهش می دهد؛ برداشتن موانع موجود بر سر راه تعاملات پولی بین کشورها؛ نوسازی خدمات بانکی، ارائه و بهبود و گسترش ابزارهای لازم برای پشتیبانی از اقتصاد بازار آزاد؛ و تأسیس ساختارهای سازمانی که از آزادسازی خدمات پولی پشتیبانی کند (همان).

۲ حجم تبادل تجاری در بین کشورهای خاورمیانه بسیار پایین است و بیش از شش درصد از کل تجارت کشورهای عربی را شامل نمی شود. اکثر کشورهای خاورمیانه بزرگ با کشورهای خارج از منطقه تبادل تجاری داشته و به جای همسایگان خود ترجیح می دهند با کشورهای بسیار دورتری روابط تجاری داشته باشند. در نتیجه این کار، موانع گمرکی و غیرگمرکی تقریبا یک امر عادی است و تجارت از طریق مرزها به ندرت انجام می گیرد. کشورهای گروه هشت می توانند طرح تازه ای را به منظور رونق بخشیدن به تجارت در خاورمیانه بزرگ به راه اندازند که دارای عناصری چون پیوستن به سازمان تجارت جهانی و اجرای برنامه هایی برای تسهیل بازرگانی باشد. گروه هشت می تواند بر پیوستن کشورهای منطقه به سازمان تجارت جهانی بیشتر تأکید ورزد.^(۵) این سازمان به منظور اعطای کمک های تکنولوژیک و مشاوره هایی برای حرکت به سمت اقتصاد غرب، دارای برنامه هایی است، بنابراین، کشورهای گروه هشت می توانند اصرار بیشتری بر پیوستن سایر کشورها نموده و نیز بر محدود کردن یا برداشتن موانع غیرگمرکی تأکید ورزند. وقتی روند پیوستن به سازمان تجارت جهانی انجام شود، مرکز توجه اعضا، پذیرش تعهدات اضافی، مثل ابعاد تجاری حقوق مالکیت فکری و پیوند دادن تداوم کمک های تکنولوژیک به اجرای این گونه تعهدات خواهد بود. می توان همین کمک های تکنولوژیک را به برنامه های دیگری در سطح منطقه و زیر نظر گروه هشت، پیرامون اع