فایل پاورپوینت کامل علامه شرف الدین عاملی؛ وحدت گرای مبارز

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل علامه شرف الدین عاملی؛ وحدت گرای مبارز – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل علامه شرف الدین عاملی؛ وحدت گرای مبارز شامل 66 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل علامه شرف الدین عاملی؛ وحدت گرای مبارز:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل علامه شرف الدین عاملی؛ وحدت گرای مبارز به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل علامه شرف الدین عاملی؛ وحدت گرای مبارز به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل علامه شرف الدین عاملی؛ وحدت گرای مبارز با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل علامه شرف الدین عاملی؛ وحدت گرای مبارز با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل علامه شرف الدین عاملی؛ وحدت گرای مبارز با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل علامه شرف الدین عاملی؛ وحدت گرای مبارز را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل علامه شرف الدین عاملی؛ وحدت گرای مبارز :

چکیده:

شرف الدین عاملی در دوران ضد استعماری، که تفرقه و اختلافات فزونی یافته بود، در وحدت مذاهب اسلامی به ویژه شیعه و سنی فعالیت های ارزنده ای داشت. در این مقاله تلاش شده بعد از بیان زندگی نامه ی شرف الدین عاملی، فعالیت های وی در عرصه ی وحدت اسلامی بررسی گردد. سپس آثار وی، به ویژه دو اثر مشهور او المراجعات و الفصول المهمّه که دارای دست مایه های وحدت گرایانه است، تحلیل می شود.

«فَرَّقَتْهُما السیاسه، فَلْتَجْمَعْهما السیاسه»

«شیعه و سنی را، از روز نخست، سیاست از هم دور کرد و اکنون باید سیاست (و مصالح سیاسی اسلام)، آنان را کنار هم گردآورد»

علامه سیدعبدالحسین شرف الدین به سال ۱۲۹۰ قمری در کاظمین به دنیا آمد. پدر و مادرش هر دو از سادات بودند. پدرش «سید یوسف شرف الدین» و مادرش بانو «زهرا» دختر «آیت الله سیدهادی صدر» بود. از طرف پدر نسبش به امام هفتم شیعیان «حضرت موسی بن جعفر (ع)» می رسد. او تا هشت سالگی در عراق ماند؛ سپس به دلیل اتمام تحصیلات پدر در عراق و مراجعت او به زادگاهش، همراه خانواده به «جبل عامل» وطن اجدادی اش بازگشت.

تحصیلات مقدماتی خود را در جبل عامل گذراند و نزد پدر صرف، نحو، منطق، معانی و بیان و سطوح فقه و اصول را فرا گرفت. سپس در هفده سالگی راهی نجف شد و سال ها در حوزه ی علمیه ی نجف به تحصیل پرداخت. در فقه و اصول، حکمت، تفسیر و حدیث به مداومت و تلاش روزگار گذراند و از محضر علمای برجسته ی زمان خود کسب فیض کرد. از جمله علمای بزرگی که سید عبدالحسین نزد آنان تلمذ کرده می توان از «شیخ حسین کربلایی»، «شیخ محمد طه نجف»، «آخوند ملامحمد کاظم خراسانی»، «سیدمحمدکاظم یزدی»، «سیداسماعیل صدر»، «شیخ الشریعه اصفهانی» و «سیدحسن صدر» نام برد. او نه تنها در حوزه ی نجف به تحصیل اشتغال داشت بلکه به کربلا و کاظمین و سامرا نیز سفر کرد تا از علما و استادان حوزه ی آن شهرها نیز کسب فیض کند و با آنان به مناظره و مباحثه پردازد.

بعد از پانزده سال تحصیل در حوزه ی نجف و سایر شهرهای عراق به درجه ی اجتهاد رسید و در همان جا به نوشتن مباحث فقهی پرداخت. در سی دو دو سالگی از نجف به سوی جبل عامل رهسپار شد؛ در این هنگام او صاحب اجتهاد بود و اجتهاد او مورد قبول همگان قرار گرفت، زیرا علمای حقیقی هیچ گاه پس از تحصیل علوم متداول و مدارج علمی متوقف نمی شوند و اصولاً رسیدن به این مدارج را غایت و اصل نمی دانند، بلکه به دنبال سرچشمه های علم و معرفت هستند. شرف الدین نیز همین راه را پیش گرفت و با استفاده از علومی که اندوخته بود در صدد روشن کردن ابعاد مختلف حکمت امامت و فلسفه ی سیاسی و مبانی اختلافی تشیع و تسنن برآمد چنان که «شیخ آقا بزرگ تهرانی» درباره ی او می گوید:

«شرف الدین، احادیثی که از پیامبر و صحابه و اهل بیت روایت شده است همه را خواند، چه از مأخذ سنی و چه شیعه، آن هم به صورتی دقیق و توأم با تحقیق؛ تا جایی که می توان گفت او همه ی احادیث را فرا گرفت. و از این جا بود که به نشان دادن مسائلی و روشن کردن حقایقی توفیق یافت، که بسیاری از عالمان نیز، تا پیش از آن که قلم آزاد و منزه او آن ها را بپراکند، اطلاعی از آن مسائل و حقایق نداشتند.»^(۲)

یکی از مهم ترین محورهایی که شرف الدین حول آن به تحقیق و تنبع می پردازد تاریخ اسلام است. او اسناد و مدارک و نوشته های تاریخ اسلام را به دقت می خواند تا معتبر را از نامعتبر بشناسد و اوهام و خیالات را از حقایق جدا کند.

وی علاوه بر احاطه بر علم حدیث متکلمی توانا نیز هست؛ با توجه به آثار شرف الدین درمی یابیم که او مسائل اعتقادی را با استدلال عقلی عرضه می کند.

در عرصه ی خطابه و شعر و نثر نیز حضوری توانا دارد. سخنرانی ها و خطابه های بلیغ و مؤثرش او را به عنوان خطیبی زبردست معرفی می کند. او معانی بلند را در لباس الفاظی زیبا اداء می نماید. سخنان فصیح و شیرین او گویای تسلط وی بر نکته های ادبی و ظرافت های بلاغی است. گفته اند در اجتماعی در مصر هنگامی که شرف الدین یکی از خطابه های غرّایش را بیان می کرد، بانوی نویسنده مشهور مصری «مَیْ زیاده»^(۳) در آن جمع حضور داشته است، وقتی که می بیند شرف الدین به هنگام ادای خطابه با انگشتری خویش بازی می کند می گوید: «نمی دانم انگشتری بیشتر رام انگشت اوست یا سخن و الفاظ رام زبان او».^(۴)

نثر او نیز چنان است که خواننده ی آگاه به ادب می تواند سبک خاص شرف الدین را در آن تشخیص دهد. او در شعر نیز دستی داشت و اشعار او از احساسی عمیق ریشه می گرفت. شعرهای او بیشتر یادگار زمان جوانی اوست.^(۵)

شرف الدین بعد از بازگشت به لبنان در دو جبهه به مبارزه پرداخت. یکی مبارزه علیه فئودالیسم و دیگر مبارزه علیه استعمار. شرف الدین را می توان به حق از جمله علمای پیش گام در مبارزه با استعمار دانست. او هنگام اشغال لبنان و سوریه به دست فرانسه در مقابل استعمار ایستاد و فتوای جهاد داد و به همین دلیل نیز محکوم به اعدام شد.

او دوبار به مصر سفر کرد، یک بار پیش از اعلام حکم اعدام و بار دوم بعد از آن که فرانسویان وجود او را در لبنان برای مصالح سیاسی و اهداف استعماری خود خطرناک دانستند به مصر پناه برد. در آن جا همه را به وحدت در مقابل بیگانگان دعوت کرد و همان جا بود که جمله ی معروف خود را بیان کرد:

«فَرَّقَتْهُما السیاسه، فَلْتَجْمَعْهُما السیاسه» یعنی شیعه و سنی را سیاست و اهداف سیاسی از هم جدا کرد و باید سیاست آن ها را با هم جمع کند». سخنان او را «رشید رضا» نویسنده ی مشهور مصری در مجله «المنار» چاپ کرد.^(۶)

سید بعد از بازگشت از سفر اول مصر هم چنان به مبارزات ضد استعماری خود ادامه می داد تا آن جا که فرانسویان شخصی را مأمور کردند تا به خانه او برود و سید را دستگیر کند و مدارک و طومارهایی را که او علیه استعمار فرانسه جمع کرده بود با خود بیاورد؛ اما آن شخص ناکام بازگشت. بار دیگر نیز خانه ی شرف الدین به دست عمال استعمار به آتش کشیده شد و کتابخانه ی او که محتوای تألیفات گران بها و چاپ نشده ی او بود طعمه ی حریق گشت.

او در اواخر سال ۱۳۳۸ هجری از مصر خارج شد و برای این که به وطن خود نزدیک باشد به فلسطین آمد در فلسطین و سوریه نیز به فعالیت های اجتماعی می پرداخت و به حال تبعیدیان لبنانی رسیدگی می کرد. در آن هنگام فلسطین در اشغال انگلیسی ها بود. از آن جایی که پسر دایی شرف الدین تحت تعقیب انگلیسی ها بود و به همین دلیل مورد احترام فرانسوی ها، توانست وساطت کند و حکم اعدام او لغو شود، همین امر سبب شد تا شرف الدین بتواند به وطن باز گردد.

در سال ۱۳۴۰ هجری قمری آماده ی سفر حج شد و از بیروت با یک کشتی همراه با تنی چند از یارانش به سوی خانه ی خدا رهسپار گردید. در عربستان با استقبال باشکوهی از طرف مقامات دولتی و نماینده ی پادشاه وقت عربستان «ملک حسین» روبه رو شد. حج آن سال به خاطر حضور شرف الدین یکی از باشکوه ترین مراسم حجی بود که تا آن روزگار مکه به یاد داشت. او در غبار روبی و عطر افشانی خانه ی کعبه همراه ملک حسین شرکت کرد و به خواست او نماز جماعت را در مسجد الحرام اقامه نمود. این اولین نماز جماعتی بود که در مسجد الحرام به امامت یک عالم شیعی برگزار می شد و همه ی مسلمانان اعم از شیعه و سنی پشت سر او نماز خواندند. این مهم از افتخارات شرف الدین هم چنین از آرزوهای دیرین او بود که شیعه و سنی در یک صف و در قبله ی مسلمین جهان، بدون تقیه و واهمه از یک دیگر، برادرانه نماز جماعت را به طریق اهل بیت (ع) بخوانند.^(۷)

یکی از کارهای علامه شرف الدین در راه وحدت اهل تسنن و تشیع گرامی داشت روز میلاد پیامبر (ص) بود او میلاد را در دوازدهم ربیع الاول^(۸) جشن می گرفت و هنگامی که مراسم جشن در مسجد و خانه ی خودش پایان می یافت به جشن اهل سنت می رفت و با آنان در برگزاری این جشن بود که مشارکت می کرد.

از بزرگ ترین کارهای اصلاحی سیدعبدالحسین شرف الدین در لبنان که در راستای مبارزات ضد استعماری او صورت می گرفت بنیاد نهادن مدارس اسلامی بود که در آن ها به رایگان به دختران و پسران مسلمان دروس جدید و معارف اسلامی می آموختند. این مدارس را به خاطر رویارویی با مدارس تبشیری^(۹) و مدارس دولتی که به روش غربی اداره می شد بنا نهاد.

علامه سیدعبدالحسین شرف الدین در مقام مصلح مسلمان و رهبر سیاسی عقیدتی شیعیان و بهتر بگوییم مسلمانان لبنان نمی توانست نسبت به مسائل سیاسی که در سایر کشورهای اسلامی می گذشت بی اعتنا باشد، از این جهت، او همواره مؤید جنبش های آزادی بخش و حرکت های انقلابی در سرزمین های اسلامی بود. او از جمله مشوقین و تأیید گران جنبش عربی، مصر و ملی شدن کانال سوئز در سال ۱۹۵۶ میلادی بود.

صنعت نفت ایران در سال ۱۳۲۹ شمسی (۱۳۷۰ ه ق) ملی شد. شرف الدین از این جنبش و مقاصد و اهداف رهبران این حرکت در ایران آگاهی کامل داشت و مردم لبنان را نیز در جریان این حرکت ملی قرار داده بود. تا آن جا که به هنگام سفر «آیت الله کاشانی» به لبنان (۱۳۳۱ ه ش) و دیدار با علامه شرف الدین مردم لبنان نیز از او استقبال شایانی کردند و آیت ا… کاشانی از آگاهی مردم لبنان نسبت به مسائل ایران اظهار شگفتی کرد.

«شهید نواب صفوی» نیز در سال ۱۳۳۲ شمسی در اوج مبارزات «فدائیان اسلام» سفری به کشورهای عربی کرد و در سر راه خود برای شرکت در کنفرانس قدس، شبی مهمان علامه شرف الدین شد و با او درباره ی مسائل مهم سیاسی و اجتماعی کشورهای اسلامی به گفت وگو نشست.

سیدعبدالحسین شرف الدین بعد از گذراندن عمری تلاش در راه اتحاد مسلمین و مبارزه با استعمار و به جای نهادن آثاری متعدد در شناخت مذهب شیعه و دعوت به وحدت مسلمین به سال ۱۳۷۷ ه ق در لبنان درگذشت و پیکرش در نجف اشرف در جوار جد بزرگوارش حضرت علی (ع) به خاک سپرده شد.

پس از یک نگاه اجمالی به زندگی پر بار علامه سیدعبدالحسین شرف الدین به آثار و اندیشه های او می پردازیم. همان گونه که قبلاً اشاره شد همه ی تلاش علامه در راستای وحدت اسلامی^(۱۰) برای مقابله با استعمار و عظمت جهان اسلام بود. به همین دلیل، او برای روشن شدن حقایق به تحریر کتاب «الفصول المهمه» پرداخت. این کتاب یکی از نخستین کتاب های شرف الدین و در واقع منشور وحدت اسلامی است. او در ضمن فصول این کتاب به بیان مطالبی که برای آگاه کردن مسلمانان اهل س