فایل پاورپوینت کامل پروتکل الحاقی ودپلماسی ایران / سخنران دکتر صالحی

با فایل فایل پاورپوینت کامل پروتکل الحاقی ودپلماسی ایران / سخنران دکتر صالحی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل پروتکل الحاقی ودپلماسی ایران / سخنران دکتر صالحی شامل 91 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل پروتکل الحاقی ودپلماسی ایران / سخنران دکتر صالحی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل پروتکل الحاقی ودپلماسی ایران / سخنران دکتر صالحی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل پروتکل الحاقی ودپلماسی ایران / سخنران دکتر صالحی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل پروتکل الحاقی ودپلماسی ایران / سخنران دکتر صالحی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل پروتکل الحاقی ودپلماسی ایران / سخنران دکتر صالحی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل پروتکل الحاقی ودپلماسی ایران / سخنران دکتر صالحی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل پروتکل الحاقی ودپلماسی ایران / سخنران دکتر صالحی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پروتکل الحاقی ودپلماسی ایران / سخنران دکتر صالحی :

جای خوشوقتی است که در جمع شما عزیزان هستم . علیرغم مشغله های فراوانی که دارم گفتگو با دانشجویان را که سازندگان آینده کشور هستند لازم و ضروری می دانم.درباره پروتکل الحاقی ابتدا تاریخچه ای از ماوقع را می گویم، بعد اگر سوالی داشتید پاسخگو خواهم بود. احتمال دارد برخی از سوالها را نتوانم پاسخ دهم.

این نکته را عرض کنم که مجموعه مسئولین به گونه ای حرکت می کنند که ضمن حفظ اصول انقلاب هیچ گاه مملکت را در معرض خطر قرار ندهند. این یک اصل است . و نیازمند تدبیری است که در این جهان وانفسا که قدرت تعیین حق می کند با مشکل برخورد نکنیم. متاسفانه در جهان امروز قدرت تعیین حق می کند. به قول فرنگیان ( power makes right) . قدرت حق را می سازد. شما ببینید دولت آمریکا آنجا که برایش مفید باشد شورای امنیت را دور می زند و یک جانبه به عراق حمله می کند. وهیچ توجهی هم به جامعه جهانی ندارد. اما زمانی دیگر تمسکی پیدا می کند. مانند همین موضوع فعالیت های هسته ای ایران و دائما اصرار می کند که به شورای امنیت ارجاع شود تا یک صبغه سیاسی به موضوع بدهد و در این چارچوب سیاسی بتواند مسائل دیگری را که با ایران دارد از این طریق حل کند. ایران در منطقه ای قرار گرفته که از نظر ژئوپولتیک منطقه مهمی است . به عبارت دیگر ایران کلید خاورمیانه است . یعنی اگر کسانی خواهان یک خاورمیانه آرام و همراه با نیات جهانی سازی هستند، باید عوامل اصلی آن را تحت کنترل درآورند و ایران یکی از مهمترین عوامل آن است.

ببینید ، غرب ما عراق است وشرق ما افغانستان. اینها وضعیتشان مشخص است. آسیای مرکزی هم وضعیت چندان مطلوبی ندارد. در آذربایجان معلوم نیست چه اتفاقاتی رخ خواهد داد. روسیه هنوز نگران ناتواست و حتی نسبت به نحوه گسترش آن هشدار داده است.خلیج فارس نیز رگ حیاتی دنیاست، پس در مجموع ایران در یک موقعیتی قرار گرفته که همه اینها را به متصل می کند. نکته بعدی این که از نظر آمریکاییها، ایران منبع رادیکالیسم است . و فکر می کنند که بایستی رادیکالیسم را بخشکانند. شما ببینید ! آنها منشاء تروریسم از اندونزی گرفته تا آمریکای شمالی را در ایران می دانند. و معتقدند که اگر بتوانند ایران را به مماشات وادار کنند و از اصولش دست بردارد. آن وقت می توانیم به دنیا بگوییم که منبع رادیکالیزم را خشک کردیم. مطلب بعدی این که روسیه مهم ترین تهدید برای آمریکاست . روسیه کشوری است که بیش از چند هزار کلاهک هسته ای دارد. فرانسه حدود ۵۰۰ کلاهک هسته ای دارد. چین ۵۰۰ –۴۰۰ کلاهک هسته ای دارد. روسیه و آمریکا تنها دو کشوری هستند که می توانند یکدیگر را چند بار نابودکنند . لذا آمریکا تا زمانی که روسیه را درکنترل نگیرد آرام نخواهد نشست .

یکی از موارد مهم برای این مساله ایران است. اگر آمریکا بتواند یک جوری به ایران دسترسی پیدا کند می شود گفت که روسیه را یک دورکامل زده است.

آمریکا فکر می کند بر عراق و افغانستان مسلط شده، در آسیای مرکزی هم تا حدود زیادی نفوذ پیدا کرده . ناتو را نیز تا گرجستان گسترش داده وازآن طرف نیز موضوع کره شمالی را به یک ترتیبی می خواهد حل کند بنابر این در این پازل فقط یک کانون دیگر مانده و آن ایران است. آمریکا برای ورود به ایران باید یک مستمسک حقوقی مقبول داشته باشد تا بتواند یک اجماع جهانی درست کند . این خیلی مهم است . ببینید! در مورد عراق نتوانست یک اجماع جهانی ایجاد کند.همواره در اخبار مربوط به عراق ازکشورهای متحد نام می برد. اما واقعیت آن است که فقط آمریکا و انگلیس در این قضیه با هم متحد بودند و به خاطر اینکه در قضیه عراق اجماع به دست نیامد شورای امنیت را دور زد. با این وضعیت جهان دیگر آمادگی آن را ندارد که بحرانی به سبک عراق ببیند و یک جانبه گرایی آمریکا نمی تواند بیش از این جلو برود. در نتیجه آمریکا برای برخورد با ایران نیاز به یک اجماع جهانی دارد. این اجماع جهانی را چگونه می تواند ایجاد کند؟ تنها راه اینست که ما را به ترتیبی به شورای امنیت برده، اما چگونه؟ آمریکا فعلا نمی تواند برای ما مساله بیافریند. تا کنون اقدامات آمریکا بر علیه ما نتیجه معکوس داشته. طالبان را بر علیه ما به راه انداخت، اما بعد خودش مشکل ساز شد. صدام را بر علیه ما بر انگیخت اما بعدخودش او را از قدرت به زیر کشید. اینها معجزات الهی است . به هر تقدیر انها به دنبال بهانه ای بودند تا ایران را در تنگنا قرار دهند ومتاسفانه فعالیت های هسته ای ایران را بهانه قرار دادند. این مساله از یک سال پیش شروع شد وتا یک سال پیش ما مشکل چندانی با آژانس نداشتیم.

ما یکی از کشورهای عمده استفاده کننده از خدمات فنی و علمی آژانس هستیم. و در سال، بیش از یک میلیون دلار از خدمات آژانس استفاده می کنیم. ما بیش از ۳۰۰۲۰۰ هزار دلار بیش از آن چیزی که خرج می کنیم از آژانس استفاده می کنیم، و این استفاده هم بسیار کارساز است. تا امروز کارمان را درست پیش بردیم. فقط یک مقدار بد سلیقگی به خرج دادیم و شاید بتوان گفت کوتاهیهایی داشتیم. آژانس هر سال گزارشی تحت عنوان «گزارش پادمان سالانه آژانس» منتشر می کند. پادمان یعنی نظارت بر فعالیت های هسته ای یک کشور. این نظارت ها در تمامی کشورها انجام می شود. این گزارش تخلفات را بر می شمارد. و آن چنان هم مشکل ساز نیست و دراساسنامه آژانس و نیز “NPT” نحوه اصلاح تخلفات پیش بینی شده است. لذا اگر یک کشور اشتباهی کرد به مسلخ نمی برندش .

یکی از بدسلیقگی هایی که ما انجام دادیم این بود که فعالیت عمده ای در اصفهان برای تبدیل اورانیوم (تاسیسات تبدیل اورانیوم) داریم. این تاسیسات اورانیوم را از معدن می گیرند و به UF6 تبدیل می کنند. UF6ماده تغذیه کننده تاسیسات نطنز به حساب می آید. بنابراین وقتی شما به دنیا اعلام می کنید که UF6 تولید می کنید به این معنا است که می خواهیم وارد یک جریان غنی سازی شویم. ما تولید UF6 را سه سال پیش اعلام کردیم. علی رغم اینکه مطابق موافقت نامه های پادمانی ضرورتی نداشت که ما این فعالیت ها را اعلام کنیم. چرا که مطابق مقررات جاری غیر از پروتکل الحاقی ما باید فعالیتهایی را اعلام کنیم که اولاً : آن فعالیت هسته ای باشد. ثانیاً :۱۸۰ روز قبل از ورود مواد آن را اعلام کنیم.ما هنوز تولید UF6 را آغاز نکرده بودیم که اعلام کردیم. این خیلی خوب بود. آمریکایی ها هم یکی دو بار اعتراض کردند ولی آژانس جواب داد که ما باید ممنون ایران هم باشیم زیرا قبل از اینکه روی زمین کار کنند گفتند ما می خواهیم تاسیسات تولید UF6 بسازیم. اگر ما همین کار را در مورد غنی سازی نیز می کردیم مشکلی نداشتیم. ما غنی سازی را طبق مقررات جلو بردیم. آمریکا ماه اوت گذشته به آژانس اعلام کرد که در ایران فعالیت غنی سازی انجام می گیرد، یک دفعه آژانس این مطلب را با من مطرح کرد. البته خوشبختانه ۲ ماه قبل از آن ژوئن سال گذشته به آقای البرادعی در یک جلسه خصوصی گفته بودم که ما می خواهیم ۷۰۰۰ مگاوات نیروگاه هسته ای بسازیم و برای تامین سوخت مطمئن برای این نیروگاه ضرورت دارد که خودمان دست به کار شویم و تمام امکانات لازم برای تولید سوخت را در ایران ایجاد کنیم تا مطمئن از تامین سوختش باشیم. این گونه فعالیتها هم نیاز به یک پیش زمان دارد. یعنی اگر شما امشب اراده کنید که سوخت هسته ای بسازید و زمنیه های صنعتی اش را هم داشته باشید تا زمانی که به آن سوخت مورد نظر برسید به ۱۵-۱۰ ماه زمان نیاز دارید. به هر حال من به آقای البرادعی گفتم ما احتیاج داریم تا تأسیسات های چرخه ای سوخت را در ایران ایجاد کنیم، اما اسمی از نطنز یا اراک نبردم. وقتی منافقین در ماه اگوست گفتند ایران به غنی سازی اقدام کرده و آمریکا نیز بهانه لازم را به دست آورد، آقای البرادعی گفت: ما مطلع بودیم. ایران به ما گفته بود، یعنی فشار اول آمریکا با این جمله که «ما از قبل مطلع بودیم» خنثی شد. البته من نام نطنز را نگفته بودم. چرا که فعالیت نطنز فعالیت مخفی ای نبود. هر کس برود اصفهان وچند کیلومتر از جاده اصفهان دورشود، در جاده نطنز یک تاسیسات عظیمی است که اصلا نمی شودآن را مخفی نگه داشت. تاسیساتی که چند ده هکتار است . یا آب سنگین اراک را نمی شود مخفی نگه داشت. برج هایی که در آنجاست ۵۰۴۰ متر ارتفاع دارد. لذا بحث، بحث مخفی نبود. به هر حال من نفس فعالیت را گفته بودم. به هر حال بعد از این اقدام منافقین، روند بحث مربوط به فعالیت های هسته ای ایران شتاب و سرعت بیشتری گرفت. مخصوصا که کره شمالی شروع به مقابله کردن با جامعه جهانی یا آمریکا کرده بود. کره شمالی موضع گیری شدیدی کرد و بنابراین آژانس نیز وارد بررسی قضایا شد و ایران را نیز در دستور کار خود قرار داد. یکی از دلایل آن بودکه ما یک مقدار بد سلیقگی داشتیم . یعنی اگر ما غنی سازی را یک مقدار زودتر اعلام می کردیم ، بی گمان یک مقدار مسأله فرق می کرد. البته نه به آن معنا که آمریکاییها فشار نیاورند. بلکه یک مقدار راه فرار ما متعددتر بود. الان یک مقدار ما در تنگنای بیشتری قرار داریم . آژانس ۱۳۶ عضو دارد، یک شورای حکام هم دارد که اداره کننده آژانس است و ۳۵ عضو دارد. از این ۳۵ عضو ۱۳ عضو دائم و ۲۲ عضو دوره ای هستند. این ۲۲ عضو به مدت ۲ سال عضویت دارند. ما در ۲ سال پیش عضو دورهای شدیم که یک ماه پیش مدت آن تمام شد. و به جای ایران و کویت از منطقه خاورمیانه، پاکستان و یمن آمدند. اما ۱۳ کشور عضو دائم آنجا هستند. مانند، آمریکا، کانادا و …. این ۳۵ کشور هر ۳ماه یکبار دور هم می نشینند و اداره آژانس را در دستور کار قرار می دهند. آمریکا هم بحث ایران را آرام آرام تقریبا از ۹ ماه پیش شروع کرد . و از همان اول هم می خواست مسأله را سفت بگیرد. آمریکا با یکجانبه گرایی عراق را حذف کرده بود و اروپا نیز یک نوع شکست را متحمل شده بود. اما در این قضیه اروپا می خواهد ایران را بهانه قرار داده و به آمریکا نزدیک شود. برای مثال وقتی رئیس جمهور فرانسه بعد از قضیه عراق می خواست با رئیس جمهور آمریکا تماس بگیرد، ۲ هفته طول کشید تا توانست با بوش تلفنی صحبت کند. چرا شیراک این همه بی توجهی ها را تحمل کرد؟ برای این که کمپانی های بزرگ آمریکا بدون اینکه آمریکا اعلام کند فرانسه را محاصره اقتصادی می کنیم قراردادهای خودشان را با فرانسه قطع کردند. به همین خاطر اروپایی ها خواهان نزدیکی به آمریکا هستند. آنها در برخی از امورکاسه داغتر از آش می شوند. وقتی تندتر از آمریکا حرکت می کنند، اروپایی ها در باطن نمی خواهند یک بحران دیگر به سبک عراق ببینند. لذا آمریکا ۹ ماه پیش سعی کردکه مسئله را به شورای امنیت ببرد ولی با تمهیدات سیاسی که اندیشیده شد نگذاشتیم به شورای امنیت برود.

اگر یادتان باشد شش ماه پیش آمریکایی ها گفتند که می خواهیم پرونده به شورای امنیت ارجاع داده شود. که جنبش عدم تعهد که ۱۵ عضو درشورای حکام دارند به اضافه چین و روسیه به ما کمک کردند و پرونده به شورای امنیت نرفت.

دو، سه ماه که گذشت آمریکا روی کشورهای عدم تعهد فشار آورد که در نتیجه آن، شورا قطعنامه را در سپتامبر صادر کرد . آمریکا می خواست جنبش را از هم بپاشد اما نتوانست . فشار زیادی روی جنبش می آورد. به گونه ای که نمایندگان خیلی از کشورهای این جنبش خیلی برای من جالب بود وتجربه بسیار جالبی است توی این عالم دیپلماسی که ببینید دنیا واقعا چه جوری کار می کند می آمدند و می گفتند دلمان با شماست اما رای ما با آمریکاست. شما کاری نکنید که به مرحله رای گیری برسد و ما مجبور شویم دستمان را بالا بگیریم. نمی خواهیم این اتفاق بیفتد. علیرغم اینکه می خواهیم در دل جنبش بمانیم و این مسئله رو نشود نگذارید دوست و دشمن ظاهر شود و در مقابل یکدیگر قرار بگیرند. به هر حال این بار هم لطف خدا شامل حالمان شد. جنبش که از هم نپاشید هیچ، حتی یک بیانیه هم صادر کرد . و آمریکایی ها گفتند که ما ۶ ماه است می خواهیم مساله را ببریم شورای امنیت نشده، این بار باید برود شورای امینت. آمریکا به دنبال آن بود تا آژانس به صورت تنبیهی عمل کند، خیلی بحث شد و چهار پیش نویس قطعنامه تهیه شد و آمریکا با قطعنامه ای بودکه پرونده برود شورای امنیت.

در دومین پیش نویس قطعنامه که انگلیس کانادا و آلمان بانی آن بودند بحث رفتن به شورای امنیت منتفی شد. و ما با فشار جنبش عدم تعهد و مذاکره و فعالیت سیاسی توانستیم پیش نویس اول را ملغی کنیم و برسیم به پیش نویس دوم که یک قدم پائین تر بود.

پیش نویس دوم مطالب بسیار منفی داشت. نکات عمده منفی آن عبارت بود از:

۱. توقف غنی سازی

۲. یک بخش از پیش نویس به یک بند از موافقت نامه میان جمهوری اسلامی و آژانس اشاره داشت. در این بخش به طور غیر مستقیم این مطلب به ذهن متبادر می شدکه ایران در حال فعالیت های غیر صلح آمیز . به هر حال با کمک یکی از کشورهای دوست اقداماتی کردیم تا پیش نویس قطعنامه سوم مورد توجه قرار نگیرد، که از ۲ قطعنامه قبلی رقیق تر بود. باز بحث و حدیث فراوان شد. و آن هم ملغی شد.

پیش نویس چهارم امتزاجی از ۲ قطعنامه قبلی بود. که این بار بانیان قطعنامه ژاپن ، کانادا و استرالیا بودند. خیلی جالب است بدانید کشورها چگونه عمل می کنند، نماینده آمریکا تلفنی به نماینده ژاپن می گوید که این دفعه شما باید بانی قضیه شوید . ژاپن نمی خواست جلودار قضیه شود. می خواستند میانداری کنند. اما فشارهایی که پایتخت ها به هم آوردند ژاپن مجبور شد بانی قطعنامه چهارم شود. در قطعنامه چهارم مفاد قطعنامه خیلی فرق می کرد. اگر مفاد قطعنامه اول را براساس خواست آمریکا ۱۰۰ بگیریم در قطعنامه چهارم ۵۰% رقیق تر شد. یعنی آمریکا۵۰% از آنچه که می خواست به دست نیاورد دراین قطعنامه:

۱. اشاره ای به ماده ۱۸ نشد.

۲. توقف غنی سازی مشروط شد، یعنی توصیه کردند که ایران فعالیتهای غنی سازی را تا امضای پروتکل متوقف کند. لذا اگر در قطعنامه خواسته ما صفر بودبه پنجاه رسید و اگر خواسته آمریکا ۱۰۰ بود به ۵۰ رسید . یعنی ما ۵۰ تا بالا آمدیم و آنها ۵۰ تا پایین آمدند. بحث دوم قطعنامه «اجم