فایل پاورپوینت کامل تعدیل ثروت در جامعه اسلامی

فایل پاورپوینت کامل تعدیل ثروت در جامعه اسلامی؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل تعدیل ثروت در جامعه اسلامی شامل 118 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل تعدیل ثروت در جامعه اسلامی را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل تعدیل ثروت در جامعه اسلامی با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل تعدیل ثروت در جامعه اسلامی با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل تعدیل ثروت در جامعه اسلامی تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل تعدیل ثروت در جامعه اسلامی را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تعدیل ثروت در جامعه اسلامی :

نگاه اسلام به همه ابعاد جوامع بشری نگاهی وسیع و همه جانبه است. نظریات، راهبردها و رهیافت های اقتصادی آن نیز برای حل مسائل بشری از متین ترین و معتدلترین نظریات می باشد. نظریات اسلام در خصوص چگونگی برپایی نظام مالی، استخراج معیارها، ملاکهای اقتصادی، مالکیت خصوصی، عدالت اجتماعی و…. می تواند برای جامعه بشری، اقتصادی پاک و سالم بنا نهد، اقتصادی که در سایه آن، انسان بتواند به تکامل مناسب روحی و منعوی دست یابد. در این راستا مسأله تعدیل ثروت برای برقراری عدالت اجتماعی یکی از مهمترین سیاستهای اقتصاد اسلام می باشد تبیین ابعاد مسئله تعدیل ثروت و راهکارهای تحقق آن در جامعه اسلامی مستلزم بحثی بسیار مستوفی و مبسوط است و دامنه بحث بسیار گسترده تر از اشاراتی است که در این مقاله به آن پرداخته شده، لکن مقاله حاضر صرفاً به بهانه غائله این فصل (مفاسد اقتصادی) به عنوان فهرست و نمایه ای از رؤوس اهم مطالبی که در این زمینه قابل بحث است تنظیم گردیده است. که در این مقاله بصورتی گذرا به این مسائل اشاره می شود.

نظرگاه اسلام در باره فقر

فقر، آثار سوء فراوانی را به همراه دارد. اصولاً یکی از ریشه های اساسی مفاسد اجتماعی، فقر است. نیاز به تأمین مخارج زندگی، نیازمند را به سر فرود آوردن، ذلت پذیرفتن، انحرافات اخلاقی، جنسی و حتی سرقت اموال دیگران می کشاند، گاهی از اوقات فقر، زمینه قبول عقاید انحرافی و باطل را فراهم می سازد.

پیغمبر اکرم(ص) می فرماید:«الفقر سواد الوجه فی الدارین» و در باره خود نیز فرموده اند: «الفقر فخری»،افتخار می کنم که فقیرم، اما در مورد افراد معمولی می فرماید: «فقر وسیله سیه رویی برای انسان در دو جهان است»، زیرا فقر برای بسیاری از افراد معمولی بلایی است که نمی تواند با آن برخورد مثبت داشته و از آن در جهت کمال و تکامل خود بهره برداری نمایند. (حالا یا فقر در آخرت، که به معنای تهی بودن از عمل خیر می باشد و یا فقر در دنیا، که باعث فراهم آمدن عاقبت شر خواهد بود.)

امام علی بن ابیطالب(ع) فرموده اند: «الفقر، موت الاکبر» فقر، مرگ بزرگ است و در جای دیگر فرمودند: «لوتمثل الفقر قتلته»، اگر فقر را به صورت انسانی مجسم در مقابلم می آوردند، آن را می کشتم. و در جمله ای دیگر به فرزندش محمد حنفیه می فرماید: «یا بنی انی أخاف علیک الفقر، فاستعذ بالله منه فان الفقر منقصه للّدین و مدهشه للعقل و داعیه للمقت» من برای تو از فقر می ترسم که به دین و به عقل تو ضربه بزند.

نه تنها فقر سبب ساز مشکلات فردی، بلکه آفتی اجتماعی است که مسبب بسیاری از مشکلات جامعه نیز می شود. علی بن موسی الرضا(ع) می فرمایند: «المسکنه مفتاح البؤس» بدبختی کلید بسیاری از بیچارگی هاست. در بسیاری از موارد، فقر اجتماعی فراگیر، مولود ظلم اجتماعی گسترده است،که هر چه فاصله قطب ثروت از حد اعتدال بیشتر شود بر فاصله قطب فقر از حد اعتدال نیز افزوده می گردد. البته لازم نیست که در جوامع متمدن امروز که دارای روابط بسیار پیچیده اقتصادی می باشند حتما این ظلم بصورت ساده و آشکار قابل تشخیص باشد، بلکه گاهی اثرات ثروت افزایی در یک مجموعه کلی، (از طریق معادلات چند گزاره ای پیچیده)، بر روی بعضی از حواشی و متون جامعه باقی می ماند. چنانکه امام صادق(ع) می فرمایند: «ان الناس ما افتقروا و لا احتاجوا و لاجاعوا ولا غروا الا بذنوب الأغنیاء» آنچه بر سر نیازمندان و گرسنگان و برهنگان می آید، همه در اثر جنایت و گناه اغنیاء و توانگران است.

فقر در دیدگاه روایات، از سویی عاملی است که وجاهت اجتماعی را از انسان می گیرد و از سوی دیگر اگر انسان فقیر ایمان نداشته باشد به جهت آنکه خود را بی آبرو می داند، چه بسا به هر کاری دست بزند. چنانچه در روایات اسلامی آمده است از کسی که در نزد خویش و دیگران بی آبرو شده است خوف داشته باشید.

امام سجاد(ع) به این نکته ظریف در طی دعاهای بلند و نورانی خود اشاره کرده و می فرمایند: «اللهم صن وجهی بالیسار و لاتبتذل جاهی بالاقتار»خداوندا آبروی مرا با گشادگی در امور زندگی نگهدار و با سختی و تنگدستی حیثیت مرا پایمال نگردان.

متأسفانه اگر فرهنگ جامعه اسلامی با ارزشهای آن خو نگرفته و الگوهای کاذب و مظاهر دنیا در چشم افراد جامعه آراستگی پیدا نموده باشد، شخص فقیر در چنین جامعه ایی فردی بی شخصیت تلقی می شود، و حتی ممکن است با شخصیت انسانی و مقام علمی شخص فقیر به جهت فقرش اعتنایی نشود. در این باره امام علی (ع) می فرمایند:«الفقیر حقیر، لایستمع کلامه و لایعرف مقامه» شخص تهی دست، حقیر بشمار می آید، بگونه ای که به سخن او توجه نمی شود و منزلت او را نمی شناسند.

اسلام، مال را به منزله ستون فقرات جامعه اسلامی و سبب قیام مردم می داند. فقیر یعنی کسی که مهره کمرش شکسته و قدرت ایستادن و ایستادگی ندارد.

در دیدگاه اسلام، سرمایه و ارزاق مادی وسیله ایی برای قوام فرد و برپایی او محسوب می شود. چنانچه در روایت مشهور نبوی آمده است:« لولا الخبز ما صلینا و لاصمنا» اگر نان نبود نه می توانستیم روزه بگیریم و نه نماز بخوانیم.

نظرگاه اسلام در باره ثروت اندوزی

ثروت زیاد طغیان می آورد. . . «انه طغی»، «ان رآه استغنی» پیغمبر اکرم(ص) به امتش می فرمود: «أخوف ما أخاف علی امتی، ان یکثرلهم المال فیحاسدون و یقتتلون» من از آنچه که بسیار بر این مردم، می ترسم این است که روزی أموال عده ای از اینها زیاد شود، به رقابت، حسادت، چشم و هم چشمی، تفاخر در ثروت و تکاثر در امکانات مادی پرداخته و همدیگر را بکشند.

یکی از آفتهای ثروت اندوزی فخر فروشی می باشد. انسان غیر الهی دوست دارد بواسطه نعمتهایی که خدا به او داده به دیگران فخر فروشی بکند. قرآن کریم در این باره می فرماید:

«و لئن اذقناه نعماء بعد ضراء مسته، لیقولن ذهب السئیات عنی، انه لفرح فخور» اگر به انسان، بعد از آسیبی نعمتی برسد، بسیار فخر فروشی می کند. چه بسا شاید در مقام مقایسه بتوان گفت که استغناء فراوان نسبت به فقر سبب طغیانهایی در مقیاسی وسیعتر می شود.

روح تعالیم اسلام، ضمن احترام به مالکیت خصوصی و ترغیب به تلاش برای بدست آوردن مال از طریق حلال، با دو قطبی شدن مطلق جامعه و ثروت اندوزیهای فراوان، موافق نیست. اصولاً در مجموعه معارف اسلامی، امور بدان گونه طراحی شده است که اگر کسی بخواهد صددرصد تمام مبادی حلال و حرام شرعی را رعایت کرده، به همه امور اخلاقی پایبند بوده، مالیاتهای شرعی را رعایت کرده، توصیه های اسلام را در جهت مصرف و هزینه مال بکار گیرد، هرگز ثروتهای بادآورده فراوان سبب مفاسد اجتماعی و اقتصادی نخواهد شد. «اسلام احتکار ثروت و اکتناز مال و ذخیره کردن آن را ممنوع می داند و این عمل را به منزله خبط خون در رگهای بدن که سبب فلج شدن سایر اعضا می گردد، تلقی می کند. لذا جریان و حرکت آن را لازم می شمارد.»

قرآن کریم در این باره می فرماید:«و الذین یکنزون الذهب و الفضه و لاینفقونها فی سبیل الله، فبشرهم بعذاب الیم»کسانیکه طلا و نقره را انبار کرده و آن را در راه خدا انفاق نمی کنند آنها را به عذاب دردناک بشارت بخش.

تدابیر اقتصادی و نظام مالی اسلامی بدان گونه طراحی شده است که اهداف معنوی اسلام در سایه آن محقق شده و بشریت به حیات معقول راه پیدا کند. «اسلام تمامی جریان ناتمام مال و منحنی ناقص مسیر آن را ممنوع و جریان کامل و منحنی تام آن را لازم می داند و اجازه نمی دهد که ثروت مملکت در دست گروهی خاص جاری باشد. و هرگز بدست دیگران نرسد، بلکه فتوا می دهد که لازم است دور آن کامل باشد و به دست همگان برسد. آیاتی مانند «کی لا یکون دوله بین الاغنیاء منکم» گواه بر این سخن است. گردش و تداول ثروت در دست گروهی خاص و حرمان توده جامعه از آن به دو صورت ترسیم می شود که هر یک از آن دو نادرست است. یکی بر اساس نظام کاپیتال و سرمایه داری غرب، دیگری بر پایه نظام دولت سالاری و مکتب مارکسیسم فرو ریخته شرق. به هر تقدیر، مال نباید در اختیار اشخاص حقیقی خاص یا شخصیت هایی حقوقی مخصوص محصور گردد»،«فیلیسین شاله» یکی از تاریخ نویسان غربی می نویسد:

«بزرگترین فریادها علیه مالکیت های بزرگ در طول تاریخ از طرف انبیاء بوده است.»

یکی از مفاسد بزرگ که توسط مالداران و ثروت اندوزان در جوامع ایجاد می شود این است که بر تلبیسات شیطانی و تهاجمات فرهنگی دامن می زنند و سخنان حق را در زیر انواع تبلیغات می پوشانند و این همان فرموده خداوند است که می فرماید: «و ما ارسلنا فی قریه من نذیر الا قال مترفوها انا بما أرسلتم به کافرون»به هیچ شهری انذارگری نفرستادیم مگر این که ثروتمندان آن شهر گفتند ما رسالت شما را باور نداریم. در طول تاریخ اینگونه بوده که همواره مترفان با حق و عدالت مخالفت نموده اند.

امام خمینی (ره) در این باره می فرمایند:« این قرآن است که وادار کرد پیامبر اسلام، با این سرمایه دارها دائماً در جنگ باشد»،«از بدو بعثت تا آخر، پیامبر(اسلام) با قدرتمندها، غدارها، ملک دارها و سرمایه دارها همیشه در جدال بود.»

اختلاف فزاینده فقر و غنا در جهان امروز

سال به سال، تقسیم دنیا به دو قسمت، شدیدتر و آشکارتر می گردد. از یک سو، اقتصادهایی پیشرفته صنعتی،توسعه یافته و بالغ، قرار دارند و در سوی دیگر، اقتصادهای در حال توسعه، کمتر توسعه یافته، عقب مانده، توسعه نیافته، ماقبل صنعتی و یا عقب مانده شدید هستند. بنابراین بطور کلی می توان گفت دنیا به دو قسمت تقسیم شده است: دنیای غنی و دنیای فقیر.

با در نظر گرفتن جداول مربوط به تغییرات تقریبی توزیع جمعیت، درآمد و جدولهای درآمد سرانه، می توان به این نتیجه رسید که «نابرابریهای بین المللی اقتصادی، ابعاد بسیار گسترده ای را داراست و به عنوان یک حقیقت می توان گفت: نیمه فقیر جمعیت دنیا، فقط ۷درصد از درآمد دنیا را به دست می آورند، در صورتی که ۲۲درصد بالای جمعیت دنیا، ۷۳درصد از درآمد را به خود اختصاص می دهند.»

«در دوره معاصر، یعنی در دو قرن اخیر، میزان رشد و تولید، بطور پایدار از رشد جمعیت، زیادتر بوده است. آنچه که این امر را ممکن ساخته، فرآیند رشد اقتصادی امروز است. بیش از دو قرن است که کشورهای متنعم، سال به سال بر امکانات تولیدی خود افزوده اند. اینها از طریق تجمع سرمایه، گشایش خطهای جدید، افزایش عرصه کار با کیفیت بالاتر، با بالا بردن دانش فنی منابع خود را توسعه داده اند و آموخته اند که چگونه با استفاده کارآمد تر از این منابع، بازده بیشتری از آنها بدست آورند. بطور کلی این فرآیند موجب شده است که مثلاً در انگلستان، درآمد حقیقی سرانه فعلی، هفت یا هشت برابر آن در اواخر قرن هفدهم باشد.»

در هر حال، فاصله بین جهان غنی و فقیر، بسیار است و این فاصله ایست که قبل از کارهای دیگر باید بر حسب شرایط و معیارهای مطلق، نگریسته شود.

ازدیاد تصاعدی فقر و غنا در فرآیند جهانی شدن اقتصاد

در جهان امروز، بی عدالتی های اقتصادی تحت عنوان فرآیند جهانی شدن اقتصاد، بر دو قطبی شدن کشورهای جهان می افزاید. اصولاً مفهوم جهانی شدن و جهانی سازی که استحاله، ادغام منطقه ای و جهانی به محوریت منافع آمریکا است، به شدت بیم این نابرابریهای اقتصادی را افزایش می دهد. تضاد ساختاری و عملکرد در سیستم سازمان تجارت جهانی به خوبی این مطلب را روشن می سازد که هدف اصلی همه تدابیر اقتصادی در فرآیند جهانی شدن رو به سوی حفظ منافع قطب ثروت و قدرت جهان یعنی آمریکا دارد. البته جهانی شدن اقتصاد بحث جدیدی بشمار نمی آید، چه بسا سوابق آن به مسائل پس از جنگ جهانی دوم بر گردد ولی تسریع در تحقق این فرآیند در دهه اخیر به صورت تصاعدی بالا می رود.

سازمان تجارت جهانی واقع در آمریکا که در حادثه ۱۱ سپتامبر از هم پاشید، با داشتن ۱۴۰کشور عضو، حاکم بلامنازع مناسبات تجارت خارجی بین کشورها بود. مسلم است که نوع برنامه های اقتصادی، حق و حقوق و امتیازات کشورهای عضو این سازمان، بصورتی طراحی شده است که همه منافع کشورهای جهان سوم در روند جهانی سازی در حاشیه قرار گیرد و بر ازدیاد فقر و غنا در جهان افزوده می گردد.

فاصله فقر و غنا در کشورهای مسلمان

فاصله فقر و غناء متأسفانه در کشورهای فقیر و عقب افتاده و کشورهای مسلمان، در بین طبقات اجتماع، کاملاً محسوس است.

اگر چه روح تعالیم اسلام و معنویات حاکم بر احکام آن، کاملاً با پیدایش چنین جوی مخالف است، اما با کمال تأسف، در مرحله عمل، نمونه های بارزی از فواصل بسیار چشمگیر بین فقر و غناء را در کشورهای مسلمان مشاهده می نمائیم، زیرا عموماً زندگی اجتماعی در جهان اسلام، غیر اسلامی است.

معمولاً زندگی اجتماعی در اکثر کشورهای مسلمان، بر پایه برنامه ریزی هایی پیش می رود که برخلاف روش اسلام و مناقض با آن است، زیرا زیر بناهای زندگی اجتماعی در تمام جوانب آن، با بینش اسلامی، مخالف است.

نظام های حکومتی در اکثر کشورهای مسلمان، با نظام حکومتی اسلام، سازگاری ندارد. جهت گیریهای روحی ای که مسلمانان به آن گرایش دارند با مفاهیم اسلامی، هماهنگی نداشته و سازمان فکری اجتماع که اساس اندیشه و تفکر آن به شمار می رود، موافق با طرز تفکر اسلامی نیست. ریشه مخالفت این امور یاد شده با برنامه ها و روشهای اسلامی، این است که این حکومتها بر اساس روشهای خاصی بنا شده اند که با اسلام، مغایرت دارد.

در اکثر کشورهای مسلمان جهان، شکاف عمیقی بین مسلمانان و فرمانروایان اسلامی وجود دارد و مسلمانان از زندگی در سایه اسلام، اطلاعات بسیار اندکی داشته و نتوانسته اند تصور کاملی از آن داشته باشند.

«افراد غیر مسلمان هم در اثر همین شکاف عمیق از اسلام و زندگی اسلامی، پنداری معکوس و اطلاعاتی کاملاً مخالف با آن دارند. مخصوصاً با توجه به این نکته که مسلمانان خود مدتها، شاخه تطبیق نادرست قوانین اسلامی و یا تطبیق قوانین خلاف اسلام بوده اند که از سوی زمامداران دولتهای اسلامی، به نام اسلام و احکام اسلامی، اجرا می شده است.»

راه حل های تعدیل ثروت

برای رهایی از چنگال این مشکل باید مسلمانان از واقعیت های ناگوار موجود در جوامع خویش پافراتر گذاشته و با روح تعالیم اسلامی آشنا شده و با برخورداری از معارف و اخلاق عظیم اسلامی بتوانند زندگی لذت بخش و واقع بینانه ای را در تحت سایه و حمایت یک حکومت اسلامی، برای خود ترتیب دهند.

به طور کلی،«اسلام، برای از بین بردن فاصله های فاحش ثروت و درآمد، با دو کار همزمان، اقدام به برقراری عدالت اقتصادی می کند، از طرفی با تحدید و کنترل ثروت اغنیاء، تعدیل ثروت را برقرار می سازد و از طرف دیگر با ایجاد تأمین اجتماعی، سطح متوسطی از زندگی را برای نیازمندان بوجود می آورد.»

اما هر کدام از این روشهای مذکور نیز، در متن اسلام، به دو صورت، قابل اجراست و هر دو حالت پیاده کردن واجرای این اهداف، باید هماهنگ با هم و در راستای تحقق هدف غایی، پیش رود. یکی از این روشها این است که روحیات متناسب با تعدیل ثروت و تأمین اجتماعی را در پرتو تبلیغ فرهنگ واخلاق اسلامی در جامعه بوجود آورند تا هر کدام از افراد با داشتن روحیه ای اسلامی به اقدامات شخصی و فردی در حیطه اختیارات خود، برای ایجاد زمینه مناسب، بپردازند. از طرف دیگر، اختیاراتی به حکومت اسلامی، واگذار می شود که هماهنگ با ایجاد چنین روحیه ای در جامعه به اقدامات عملی و وسیع حکومتی در این زمینه، بپردازد و با تشخیص و صلاحدید خود در محدوده های مختلف و زمینه های متفاوتی که به نحوی از أنحاء در برپایی عدالت اجتماعی، مؤثر و دخالت داشته باشد تا امکان رسیدن به جامعه آرمانی را که در آن فقر و غنای قابل توجهی وجود ندارد، فراهم نماید.

چاره اندیشی حکومت اسلامی؛ برای تعدیل ثروت

مسئولین حکومت اسلامی، موظف می باشند برای تعدیل ثروت، خطوط اساسی نظام مالی در جامعه اسلامی را تبیین نموده و آن را عملی سازند. چه بسا بتوان موارد ذیل را از رؤوس وظایف حاکمان اسلامی در زمینه مالی و ثروت محسوب نمود:

الف) تصحیح و تعالی فرهنگ جامعه در راستای ایجاد انگیزه های مثبت برای پویا نمودن اقتصاد؛

ب) بهره گیری از تمام امکانات، نیروهای فکری و نیز سرمایه های مادی در جهت کاشت، داشت و برداشت مناسب؛

ج) تصحیح و تعالی فرهنگ جامعه برای حلال نمودن مکاسب، رعایت ضوابط و احکام اقتصادی دین در همه مراحل تحصیل مال، اعم از نگهداری، توزیع، صرف و هزینه مال؛

د) تصحیح و تعالی فرهنگ جامعه برای مبارزه با ثروت اندوزی؛

ه) تصحیح و تعالی فرهنگ جامعه برای بسیج عمومی در جهت فقر زدایی؛

و) تصحیح سیستم مدیریتی حاکم بر نظام اقتصادی؛

ز) نظارت بر برنامه ریزی و اجرای طرحهای اقتصادی، آن سان که با روح تعالی دینی هماهنگ باشد؛

ح) نظارت صحیح بر اخذ مالیاتهای اسلام؛

ط) برنامه های ویژه امدادی اقتصادی و طرحهای خود اشتغالی برای بیکاران و فقراء.

حکومت اسلامی موظف می باشد، مردم مظلوم و محروم را نجات داده، پشتیبان مظلوم و دشمن ظالم باشد. همین وظیفه ای که امیرالمؤمنین(ع) در وصیت معروف به دو فرزند بزرگوارش، تذکر می دهد و می فرماید:«و کونا للظالم خصماً و للمظلوم عوناً»، دشمن ستمگر و یاور و پشتیبان ستمدیده باشید.

بنابراین «علمای اسلام موظفند با انحصار طلبی و استفاده های نامشروع ستمگران، مبارزه کرده و نگذارند که عده کثیری، گرسنه و محروم باشند و در کنار آنها، ستمگران غارتگر و حرامخوار در ناز و نعمت، بسر ببرند.»

امیرالمؤمنین (ع) می فرماید:«من حکومت را به این علت قبول کرده ام که خداوند تبارک و تعالی می فرماید، از علمای اسلام، تعهد گرفته و آنها را ملزم کرده است که در مقابل پرخوری، غارتگری ستمگران، گرسنگی و محرومیت شدید ستمدیدگان، ساکت ننشینند و بیکار نایستند.»

«اما والذی خلق الحبه و برأ النسمه ، لولا حضور الحاضر و قیام الحجه بوجود الناصر و ما أخذ الله علی العلماء، أن لایقاروا علی کظّه ظالم و لاسغب مظلوم، لا لقیت حبلها علی غاربها و سقیت آخرها بکأس اولها ولالفیتم دنیاکم هذه أزهد عندی من عفطه عنز».