فایل پاورپوینت کامل تأملی بر پیدائی نفاق

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل تأملی بر پیدائی نفاق – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل تأملی بر پیدائی نفاق شامل 41 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل تأملی بر پیدائی نفاق گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل تأملی بر پیدائی نفاق با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل تأملی بر پیدائی نفاق از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل تأملی بر پیدائی نفاق با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل تأملی بر پیدائی نفاق را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تأملی بر پیدائی نفاق :

تاریخ اسلام بر مبارزه جدی و عملی مسلمین با مسیر نفاق و چهره های منافق گواهان بسیاری دارد که هیچ کدام آنها از ذهن محققانه مورخان و پژوهشگران تاریخ بدور نمانده، البته از تحقیق موشکافانه کاشفان تاریخ نه کاتبان آن! چنین بدست می آید که خط نفاق در عرصه های مختلف و در زمان های مناسب! با تولید راست نماترین دروغ ها و حق نماترین باطل ها به بدعت در مفاهیم دینی پرداخته و با ایجاد انحراف و فاصله گرفتن از صراط مستقیم، به ورطه مغضوبین و دره ضالّین سقوط نموده است. شاخصان خط نفاق این واماندگی از حق و فروماندگی در باطل را به «حلّه حقیقت» آراستند تا جماعتی را که از محبت حق، سرشارند و از بصیرت حق بی بار، به دامشان افتد و از همین جاست که بخش های غم انگیز تاریخ اسلام و مرارت مسلمین ایجاد می شود.

اهل نفاق با نقاب مسلمانی و خودی بودن، به متن موضوعات و محافل اهل ایمان راه پیدا کرده و سامری وار دست دراز نموده و بر مشی اسلاف شان «فقَبَضْتُ قَبْضَهً مِنْ اَثَرَ الرّسول» قبضه ای از ردپای «رسول حقیقت» برگرفته و سپس با دم شیطانی «فنَبَذْتُها» هوای نفسانی خود را در آن دمیده و از این معجون بعمل آمده گوساله های زرّین عقایدشان، را ساخته و پرداخته نمودند تا پیروان «موسای حقیقت» که بر اثر غفلت و دنیاخواهی بر گوساله بودن محصول سامری ها چشم بسته و به زرّین بودن گوساله ها، دل بسته بودند، از راه مستقیم خارج و به ترک میثاق هبوط کنند. این است که مبارزه با نفاق، با توان بالایی که در فریب دهی دارد، در اولویت مبارزه فکری مسلمین قرار می گیرد و مسلمانان دائما به افشای خط نفاق و خاصّان آن می پردازند تا جائی که وجود مبارکی چون امام علی علیه السلام در یک اجتماع مردمی در شهر بصره در حالی که مشغول سخنرانی است متوجه یکی از همین چهره های خط نفاق می شود که قلم به دست! رو به امام دارد و گفته های امام را می نگارد، امام در حین سخنرانی می فرماید این کیست؟ و می شنود که او حسن بصری ست و امام به صدای بلند می فرماید: «اِنّ لِکُلِّ اُمَّه سامریٌ فهذا سامریُ هذاهِ الامّه»، یعنی هر امتی یک سامری دارد و این هم سامری این امت است. امام افشای چهره نفاق را تا پایان یک سخنرانی هم به تأخیر نمی اندازد! زیرا می داند سربازان جبهه نفاق تیر و شمشیر نیستند تا تعداد مشخص و محدودی را از پای درآورند بلکه سربازان جبهه نفاق کلام و قلم و کاغذ … هستند که با متن و محتوای مخرّب، بدون آنکه زنگ بزنند و یا از کار بیفتند می توانند سالیان سال فطرت و انسانیت انسان ها را، آن هم نه یک نفر و ده نفر، که اقشار عظیمی از انسان ها را از پای در آورند. بله رهبران آگاه و فردا بین امت اسلام، همواره هم هشدار می دادند و هم هوشیار می کردند، تا منافقین اساسا به موقعیت و مقبولیت نرسند، زیرا منافق بین حق و باطل است، از حق ظاهرش را دارد و از باطل، باطنش را. نفاق، بَدَلی است برای به بیراهه کشاندن مردم؛ وجه تقلّبی ست که با نشانه های وجه رایج ضرب و مسکوک شده تا هم توهّم به حق رسیدن را برای فریب خوردگان تأمین کنند و هم از خاصیت تحقق حق، دور مانند. اما تأمل در یک سؤال و یافتن پاسخ صحیح برای آن به اتخاذ شیوه های مناسب در مبارزه با نفاق کمک می کند. آن سؤال این است که نفاق چگونه بوجود آمده و چه زمانی توسعه و گسترش می یابد؟ در پاسخ باید گفت: نفاق در زمان حاکمیت یافتن حق و قدرتمند شدن آن و همچنین در زمانی که این اقتدار جهت تداوم به دیگری تفویض می شود، پدیدار می گردد و زمانی هم که عوام زدگی در آحاد مردم و بی تدبیری و عدم انسجام در مسئولان وجود داشته باشد، زمینه تکثیر نفاق و چهره های منافق فراهم می گردد. در علت نخست باید گفت تا زمانی که حق، حاکم نیست و از مراکز و منابع قدرت بدور است، باطل در لباس براندازی و کفر آشکار می شود و رو در رو مبارزه می کند اما به محض اینکه حق حاکمیت یافت و صاحب مراکز و منابع قدرت و قوت شد، چهره های کفر به چهره نفاق درمی آیند تا اولاً موریانه وار به استحکامات و بنای جبهه حق وارد شوند و ثانیا با میان تهی کردن آن و ایجاد فرسایش آرام زمینه را برای فروپاشی حتمی مهیّا کنند آن هم با استفاده از منابع مالی و تسهیلاتی جبهه حق، نفاق در پی در آمیختن ظاهری با حق است تا بتواند با کسب وجاهت و مقبولیت در پیش عوام، برای درآویختن با حق، کسب نیرو نماید!

زمان مناسب دیگر، برای بروز نفاق، زمانی است که رهبری و زعامت جبهه حق، حسب دستور مستقیم الهی همچون نصب حضرت علی علیه السلام از نبی اسلام به دست وصی اسلام می رسد و یا همچون عصر ما که با یک تدبیر دینی و قانونی از دست نبی انقلاب به دست وصی انقلاب می رسد. در زمان وصایت، اهل نفاق می کوشند تا با طرح القائات و شبهات، فضای اردوی حق را تیره کنند و از اعتماد و اعتقاد مردم نسبت به ولایت و زعامت بکاهند و بر تردید و دودلی بیفزایند، همین هاست که دردمندی های امام علی علیه السلام را در کنار تنهایی هایش صدچندان می کند و سینه چاه را رازدار ناگفته هایش می نماید، او هرگاه زبان به خطبه می گشاید، خطی از نفاق را برملا می کند و همواره می فرماید: «اُحَذِّرُکُم اَهْلَ النِّفاق»، یعنی من شما را از اهل نفاق پرهیز می دهم، زیرا ایشان «ضالّون المضلّون» هستند، یعنی گم گشتگانِ گمراه کننده، منافقان همچون کشتی های شکسته می مانند که هم غرق می شوند و هم غرق می کنند.

شناختن نفاق بسیار دشوار است زیرا «یَتَلَوَّنونَ اَلْوانا» یعنی دائما رنگ به رنگ می شوند و به پسند مشتری ها و محیط ها، حرف و سخن تقدیم می کنند و از خود مرام و منش نشان می دهند! در ادامه افشاگری امام علی علیه السلام اهل نفاق چنین معرفی می شوند که: «قلوبهم دِوِیّه» یعنی قلبشان بیمار است و مرض نفاق تا عمق جانشان، رخنه کرده اما برعکسِ باطنشان، «صفاحهم نَقیّه»، یعنی چهره هاشان آراسته و پاکیزه است. در حرف زدن نسخه های درمان و سعادت می پیچند که «وَصْفُهُمْ دَواء» اما در عمل «فِعلُهم الدّاءِ»، یعنی ایجاد زخم و درد می کنند. اهل نفاق زمان شناس اند «و لِکُلِّ شَجْوٍ دُمُوع» یعنی برای هر حادثه ای اشک آماده دارند تا نشان دهند که صاحب عزا و مصیبت اند و حال آنکه خود نقش اصلی را در ایجاد مصائب داشته اند!