فایل پاورپوینت کامل رمان به منزله پژوهش

با فایل فایل پاورپوینت کامل رمان به منزله پژوهش یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل رمان به منزله پژوهش شامل 38 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل رمان به منزله پژوهش را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل رمان به منزله پژوهش با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل رمان به منزله پژوهش بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل رمان به منزله پژوهش با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل رمان به منزله پژوهش وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل رمان به منزله پژوهش با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل رمان به منزله پژوهش مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل رمان به منزله پژوهش :

۱.

رمان شکل خاصی از روایت،

(

Recit

)

است.

روایت پدیده ای است که به طور قابل ملاحظه ای از قلمرو ادبیات فراتر می رود و یکی از سازندگان اصلی برداشت ما از واقعیت است. تا دم مرگمان، و از زمانی که درک سخن کرده ایم، به طور دائم در روایات احاطه شده ایم، نخست در خانواده، سپس در مدرسه و بعد از طریق شنیده ها و خوانده ها.

دیگران برای ما، فقط آن چیزهایی نیستند که ازشان به چشم دیده ایم، بلکه آنچه هم که آنها از خودشان برای ما تعریف کرده اند، یا آنچه دیگران از آنها برای ما تعریف کرده اند. تنها آنهایی نیستند که دیده ایم، بلکه همه آنهایی هم هستند که ازشان برای ما سخن گفته اند.

این فقط در مورد آدمها صادق نیست، بلکه درباره اشیا و به عنوان مثال مکانهایی هم صدق می کند که من نرفته ام، اما دیگران برای من وصف کرده اند.

این روایتی که ما در آن غوطه وریم، اشکال گوناگونی به خود می گیرد: از روایات خانوادگی، از اطلاعاتی که افراد خانواده سر میز غذا درباره آنچه آن روز صبح انجام داده اند به همدیگر می دهند، تا اخبار روزنامه یا کتابهای تاریخی، هر یک از این اشکال ما را با یکی از عرصه های خاص واقعیت مربوط می کند.

همه این روایات حقیقی خصیصه مشترکی دارند و آن این است که، به طور کلی، قابل تحقیق اند. باید من بتوانم آنچه را که فلانی به من گفته است با اطلاعاتی که از دیگری گرفته ام تایید کنم و این کار را الی غیرالنهایه ادامه دهد. درغیراین صورت با نوعی اشتباه یا امر خیالی سروکار دارم.

در میان همه این روایاتی که قسمت اعظم زندگی روزمره ما در سایه آنها شکل می گیرد، روایاتی وجود دارند که قطعا ساختگی هستند. اگر برای پرهیز از هرگونه شبهه ای، به حوادثی که تعریف می کنند خصوصیاتی بدهند که آنها را پیشاپیش از حوادثی که ما عادت داریم ببینیم جدا کند، در برابر ادبیات وهمی، اساطیر و قصه های پریان و غیره قرار داریم. رمان نویس حوادثی را به ما عرضه می کند، شبیه حوادث روزمره می خواهد به آنها تا حد امکان چهره واقعی بدهد، تا آنجا که در این کار می تواند تا حد گول زدن پیش برود (دانیل دفر).

اما آنچه رمان نویس برای ما حکایت می کند قابل تحقیق نیست و در نتیجه، کافی است که گفته او بتواند به آنچه تعریف می کند ظاهر واقعیت بدهد. اگر من با دوستی روبه رو شوم و او خبر حیرت آوری را به من بدهد، برای اینکه اعتماد مرا جلب کند، پیوسته این دستاویز را دارد که بگوید که فلانی و فلانی هم شاهد بودند و خودم هم می توانم بروم و تحقیق کنم. برعکس، وقتی که نویسنده ای روی جلد کتابش کلمه «رمان » را می نویسد، عملا اعلام می کند که دنبال چنین تحقیقی رفتن بیهوده است. تنها با اتکاء به گفته اوست که شخصیتهای داستان باید پذیرفته شوند و زندگی کنند، ولو اینکه آنها وجود خارجی هم داشته باشند.

فرض کنیم که ما نامه ای از شخص قابل اعتمادی در قرن نوزدهم پیدا کنیم که به مخاطبش نوشته است که او باباگوریو را بسیار خوب می شناخته است و این شخصیت به هیچ وجه آنگونه نبوده است که بالزاک برای ما وصف کرده است و مثلا در فلان و فلان صفحه اشتباهات بزرگی وجود دارد. این ادعا مسلما کوچکترین اهمیتی برای ما نخواهد داشت. باباگوریو همان است که بالزاک برایمان وصف می کند (و همان است که می توان با توجه به اثر بالزاک درباره او گفت و نوشت.) من می توانم ادعا کنم که بالزاک در قضاوتهایش درباره شخصی که خود ساخته است، اشتباه می کند و فلان جنبه او از نظرش دور مانده است، اما برای توجیه ادعای خودم باید به جملات متن خود بالزاک استناد کنم، نمی توانم شاهد دیگری بیاورم.

درحالی که روایت حقیقی متکی به یک منبع خارجی است، رمان باید برای قبولاندن آنچه به ما می گوید بسنده باشد. بدین سان رمان قلمرو پدیدار شناختی فوق العاده ای است، محل بسیار مناسبی است برای مطالعه در اینکه واقعیت چگونه بر ما ظاهر می شود یا می تواند ظاهر شود. از این رو رمان آزمایشگاه روایت است.

۲.

بنابراین، در رمان کار بر روی فرم در درجه اول اهمیت قرار می گیرد.

در واقع، روایات حقیقی، به تدریج که عمومی و تاریخی می شوند، ثابت می مانند، متحجر می شوند و طبق اصول معینی اهمیتشان را از دست می دهند. (این مساله امروزه در مورد رمانهای سنتی نیز صادق است، رمانهایی که مساله ای مطرح نمی کنند.) جای ادراک اولیه را برداشت دیگری می گیرد که غنای کمتری دارد و به تدریج جنبه هایی را از دست داده است. این برداشت کم کم تجربه واقعی را تحت الشعاع قرار می دهد و خود جای آن را می گیرد و سرانجام به فریب تعمیم یافته ای بدل می شود. کاوش در فرمهای گوناگون داستانی می تواند در این فرمی که برای ما عادی شده است، آنچه را که تکراری و بی اهمیت است آشکار کند، از آن نقاب بردارد و ما را از آن نجات دهد و به ما امکان بدهد که در ورای این روایت ثابت، هر آنچه را که پرده پوشی کرده یا درباره اش سکوت کرده است و تمام آن روایت عمقی را که همه زندگی ما در آن غوطه می خورد، بازیابیم.

از سوی دیگر، روشن است که فرم، اصلی است انتخابی (و سبک در این میان یکی از جنبه های فرم است و شیوه ارتباط جزئیات زبان با یکدیگر است، یعنی انتخاب فلان کلمه یا فلان طرز بیان به جای کلمه و طرز بیان دیگر). فرمهای تازه در واقعیت، چیزهای تازه ای کشف می کنند تا آنجا که انسجام درونی آنها نسبت به فرمهای دیگر پذیرفتنی تر باشد و به همان نسبت نیز فرم به دست آمده جدیتر باشد.

برعکس، برای واقعیتهای مختلف، فرمهای روایت مختلف متناسب است. باری، روشن است که دنیایی که ما در آن زندگی می کنیم با سرعت زیادی در تحول است. تکنیکهای سنتی روایت ناتوان اند از اینکه همه گزارشهایی را که به این ترتیب می رسند دربر بگیرند. نتیجه آن نارسایی مداوم است. برای ما غیرممکن است که در درونمان همه اطلاعاتی را که بر ما هجوم می آورند منظم کنیم; زی