فایل پاورپوینت کامل تازه های چاپ

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تازه های چاپ :

۱. کتاب

آثار فارسی حضرت شیخ شهاب الدین سهروردی، ویرایش و پیشگفتار: فرشید اقبال، تهران، سبکباران، ۱۳۸۲، ۱۴۳ ص، واژه نامه.

یحیی بن حبش بن امیرک معروف به شهاب الدین سهروردی که در سال ۵۴۹ ق در سهرورد زاده شده و در سال ۵۸۷ ق در سی و هشت سالگی در حلب به قتل رسید، از بزرگ ترین عارفان نواندیش و نور تاریخ ایران و صاحب تألیفات گوناگون به فارسی و عربی است که مجموعه ای از آثار فارسی او در این کتاب گرد آورده شده است و شامل هفت رساله است: رساله العشق، آواز پر جبرئیل، عقل سرخ، رساله فی حاله الطفولیه، صفیر سیمرغ، لغتِ موران، روزی با جماعت صوفیان. با این کتاب خواننده فارسی زبان مأخذ ارزنده ای برای آگاهی از حکمت اشراق و عرفان ایرانی در اختیار دارد.

اصطلاحات الصوفیه، للشیخ الکامل مولاناکمال الدین عبدالرزاق الکاشانی، تصحیح و مقدمه و تعلیقات: مجید هادی زاده، تهران، حکمت، ۱۳۸۱، نوزده + ۳۹۴ ص، زرکوب.

عبدالرزاق کاشانی از عارفان برجسته سده هشتم هجری و صاحب تألیفات بسیار به عربی است، از آن جمله اصطلاحات صوفیه شامل دو قسم: قسم اوّل در تعریف اصطلاحات عرفانی که برحسب حروف الفبا تنظیم شده است، و قسم دوم شامل چند باب در زمینه های معاملات، اخلاق، اصول، اودیه، احوال، ولایات، حقایق و نهایات. تصحیح کتاب براساس چند نسخه صورت گرفته است.

از همیشه تا جاویدان، به کوشش دکتر ابراهیم قیصری، تهران، توس، ۱۳۸۳، ۴۴۸ ص، رقعی.

در روزگاران گذشته تهیه شرح احوال بزرگان همراه با نقل نمونه هایی از آثار وگفتارهای آنان، رسمی جاری بود که برای کمک به اهل علم و مخصوصاً جماعت طلاب و مردمان عادی اهل کتاب تهیه می شد. این رسمِ ستوده که در سده جاری به فراموشی سپرده شده بود، با ابتکار محسن باقرزاده مدیر انتشارات توس و کوشش دکتر ابراهیم قیصری، بار دیگر با انتشار این کتاب که «برگزیده متون عرفانی» است، زنده شده است. در این کتاب با شرح مختصر احوال بیست و نه تن از عارفان ایرانی و نمونه های گفتارها و نوشته هایشان آشنا می شویم. کتاب با شیخ ابوالحسن خرقانی آغاز می شود و به شمس الدین افلاکی پایان می یابد و به نوشته مؤلف «تلفیق و ترکیبی است از آثار برجسته منثور صوفیه که به قصد آشنایی و آگاهی نسل جوان… فراهم آمده است»، بی آنکه نظم خاصی داشته باشد.

اسنادی از روابط ایران و فرانسه، به کوشش حسین احمدی، تهران، سازمان اسناد وکتابخانه ملی، ۱۳۸۲، پنجاه و سه + ۲۸۳ ص، نامنامه.

برابر آنچه در «مقدمه» کتاب آمده است «آغاز روابط ایران و فرانسه دوره صفویه [کذا] را می تون به دنبال حضور کشیشی به نام پرو زوست [یعنی پِر ژوست = پدر ژوست = کشیش] در دربار شاه عباس اوّل دانست»، اما در اینجا پس از گزارش فرازها و نشیب های روابط دو کشور، اسناد روابط آنها در سال های «پس از مشروطه تا پایان قاجار» یعنی سال های ۱۳۲۵ تا ۱۳۴۲ ق گردآورده و در شش فصل تنظیم شده اند: مستشاران فرانسوی در ایران، دکتر مورل، اختلاف کنسول فرانسه با حکمران بوشهر، سفارت ایران در پاریس، اعانه دولت ایران به اشخاص و مؤسسات فرهنگی مختلط، یعنی جمعاً ۳۷۵ سند که غالب آنها از دو تا چهار سطرند.

کار گردآوری اسناد قدیمی و چاپ آنها بس ارزنده و سودمند است، اما کارِ تصحیح متن و سند قدیمی فنی پیچیده و پرفوت و فن است و به اسباب و لوازم گوناگون نیاز دارد؛ از جمله آنها تسلط بر زبانِ زمانه ای است که متن در آن زمان نگاشته شده است، و مجموعه حاضر از این بابت بسیار ضعیف است، ولی درعوض سخت تحت تأثیر زبان رایج روزنامه نگاری امروز قرار دارد مثل این عبارت در همان آغاز کتاب: «این روابط در سال های پایانی حکومت سلسله صفویه با توجه به انعقاد دو قرارداد سال های ۱۷۰۸ و ۱۷۱۵، از جایگاه و اهمیت ویژه ای برخودار شد».

اما ایراد دیگر به استفاده از تاریخ میلادی برای تعیین زمان های وقوع حوادث و امور مربوط می شود. گویی که ما، نه در آن زمان و نه درحال حاضر، تاریخ تقویم محلی و ملّی نداشته ایم.

و سرانجام، صرف نظر از غلط های چاپی،نوعی غلط ناشی از «غلط خوانی» نیز به کتاب راه یافته است؛ غلط هایی که از همان ناآشنایی با «زبان نامه» سرچشمه گرفته اند.

اوستا کتاب مقدس پارسیان، مقدمه و تصحیح و تحشیه ازکارل فریدریش گِلدنر، با پیشگفتار دکتر ژاله آموزگار، تهران، اساطیر (و) مرکز بین الملی گفت وگوی تمدن ها، ۱۳۸۱، پنجاه و شش ۲۷۶ + ۱۴۰ + ۳۸ ص، رحلی، زرکوب.

اوستا کهن ترین متن مکتوب فرهنگ ایرانی است که سده ها در میان پارسیان هند محفوظ مانده و در اواسط سده گذشته به وسیله آنکتیل دو پرون فرانسوی در هند کشف و به فرانسه برده شد و اروپاییان از آن آگاه شدند و به تحقیق درباره آن پرداختند. یکی از بزرگترین محققان اروپایی که متن اوستا را پیراسته و چاپ کرده است فریدریش گلدنر است. او متن های یسنا، ویسپرد، خرده اوستا، وندیداد را در سال ۱۸۹۶ م به چاپ رساند و صورت افست آن اینک در دست خواننده ایرانی است.

تاریخ بختیاری، علیقی خان سردار اسعد و لسان السلطنه سپهر، چ ۲، به اهتمام جمشید کیان فر، تهران، اساطیر، ۱۳۸۳، ۸۰۸ ص، زرکوب، تصویر.

کتاب که در اصل خلاصه الأعصار فی تاریخ البختیار نام دارد و حاصل توجه حاج علیقلی خان سردار اسعد بختیاری به ضبط و ثبت تاریخ طایفه اوست، از بیست و دو فصل مجزا تشکیل شده است: اصل و نسب و جغرافیا و تاریخ و سرزمین بختیاری و آداب و عادات و رسوم مردم آن و آنچه سیاحان اروپایی درباره این سرزمین نوشته اند و نقش بختیاری ها در مشروطه. در چاپ جدید کتاب شماری از تصویرهای چاپ نشده «آلبوم بختیاری» نقل شده که بر ارزش و ظرافت کتاب افزوده است.

تاریخ رشیدی، میرزا محمد حیدر دوغلات، تصحیح دکتر عباسقلی غفاری فرد، تهران، مرکز نشر میراث مکتوب، ۱۳۸۳، دویست و یازده + ۸۵۹ ص، فهرست.

محمدحیدر، مؤلف کتاب، پسر محمدحسین گورکان از طایفه دوغلاتِ مغولان جغتایی است که نیاکانش در خدمت خان های مغول سمت امیری و وزیری داشته اند و مؤلف خود از نعمت سواد و علم برخوردار بوده است. او در سال ۹۰۵ ق یعنی دو سال پیش از برآمدن شاه اسماعیل صفوی زاده شد و پس از کشته شدن پدرش به فرمان شیبک خان اوزبک، به نزد بابر رفت. بعد به سلطان سعیدخان مغول پیوست و پس از مرگ او به خدمت کامران میرزا و ناصرالدین همایون، پسران بابر، درآمد. سرانجام درحدود ۹۴۷ ق به حکومت کشمیر گماشته شد و در ۹۵۷ ق در همان جا به قتل رسید.

میرزاحیدر تألیف تاریخ رشیدی را در ۹۴۸ ق آغاز کرد و در ۹۵۳ ق به اصلاح و تکمیل آن پرداخت. سبب نامیده شدن کتاب به نام تاریخ رشیدی این است که تألیف کتاب به نام و به روزگار عبدالرشیدخان آخرین خاقان مغول تحقق یافته است.

کتاب، گزارش وقایع و اموری است که در اواخر سده نهم و نیمه اوّل سده دهم هجری در سرزمین های ماوراءالنهر، ترکستان، خراسان، تبت، کشمیر، افغانستان کنونی، شمال هند روی داده اند و با چگونگی برآمدن «توغلق تِمورخان» و اسلام آوردن او و لشکرکشی به ماوراءالنهر آغاز می شود. پس از «ذکر» احوال شخصیت های نامی آن روزگار، ضمن «گفتار»های جداگانه با گزارش «سبب آمدن مؤلف به کشمیر» و گرفتن آن خطه و چگونگی جداشدن از همایون پادشاه، به «مناجات رب الارباب» خاتمه می پذیرد. در پایان، برای تتمیم فایده، سه پیوست و دو کتابنامه فارسی و لاتین افزوده شده است.

تصحیح کتاب از روی «نسخه برگردان» عکسی یک نسخه کاملِ موجود در کتابخانه انگلستان و در مقابله با ترجمه انگلیسی آن که خود مبتنی بر مقابله سه نسخه بوده انجام گرفته است. ترجمه انگلیسی در سال ۱۸۹۵ م / ۱۲۷۴ ش در لندن انتشار یافته و پس از آن در سال های ۱۳۶۷ و ۱۳۷۰ تجدید چاپ شده است. مصحّح انگلیسی آن مقدمه ای مُمتّع و مشبع در ابتدای کتاب و تعلیقات مفصّل در پایان آن