فایل پاورپوینت کامل مطهری شخصیتی جامع

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل مطهری شخصیتی جامع؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل مطهری شخصیتی جامع انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 51 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل مطهری شخصیتی جامع:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل مطهری شخصیتی جامع آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل مطهری شخصیتی جامع با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل مطهری شخصیتی جامع از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل مطهری شخصیتی جامع، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مطهری شخصیتی جامع :

متن سخنرانی حضرت آیت الله العظمی موسوی اردبیلی دام ظله العالی به مناسبت سالگرد شهادت استاد مطهری و روز معلم مورخه ۱۲/۲/۷۸ در محل سالن اجتماعات دانشگاه مفید

قصد من از شرکت در این جلسه که به مناسبت بزرگداشت شهید بزرگوار آیت الله مطهری- (ره) تشکیل شده، تنها برای استفاده از سخنان استاد (دکتر دینانی) بود و به دلیل بیماری و عدم آمادگی قصد سخنرانی نداشتم; اما آقایان درخواست کردند که در مورد این شهید صحبت کنم، من هم به این عنوان که یادی از آن مرحوم شده باشد سخنانی به عرض می رسانم و از شما می خواهم که این سخنان را به حساب سخنرانی نگذارید. برادران، این جلسات و یاد بودها برای تجلیل و تعظیم از مقام شامخ یک معلم یا رفیق، یک اسلام شناس یک فیلسوف، نیست، گرچه این هم هست ولی بیشتر برای تجدید خاطره برای بازماندگان است تا از این خاطرات استفاده کنیم و تجلیل کنیم و خودمان را در آن مسیر قرار دهیم و با او هماهنگ شویم که این جهت برای ما نفعش بیشتر است. مطلب دیگر این است که نمی دانم آیا برای شما تاکنون اتفاق افتاده که در مجلس عزای دوستتان صحبت کنید؟ آن هم کسی که من از سال ۱۳۲۲ تا روز شهادت، با ایشان بوده ام و برای من خیلی سخت است که در باره او یا مرحوم بهشتی یا… صحبت کنم، ولی چه باید کرد این واقعیتی است که از آن گریزی نیست. اشخاص زیادی پیرامون شهید مطهری سخن گفته اند و در ایام شهادت ایشان ویژه نامه هایی به چاپ رسانده اند همین امروز ویژه نامه ای را می خواندم که در آن مطالب عجیبی در مورد ایشان آمده بود که به هیچ وجه مبالغه نیست; چرا که در او صفاتی بیش از اینها بود. بهشتی، هاشمی و امام راجع به ایشان سخن گفته اند و سخنانشان اصلا جنبه مبالغه نداشته است. نمی دانم نوشته دکتر (شریعتی) راجع به حضرت زهرا سلام الله علیها را دیده اید یا نه؟ ایشان کتابی نوشته است به نام فاطمه، فاطمه است. در آن کتاب مطالبی راجع به حضرت زهرا (س) نوشته و گفته: اینها بود، اما فاطمه اینها نبود و در آخر نوشته است فاطمه، فاطمه است. مطهری فیلسوف، آیت الله، فقیه، اصولی، ادیب، عابد و تمام اینها بود اما اینها مطهری نبود. مطهری شخصیتی بود که من امروز هر چه فکر کردم که تعبیر جامعی راجع به ایشان پیدا کنم نتوانستم. من در سال ۱۳۲۲ هجری شمسی به قم آمدم، ایشان در آن زمان ساکن قم بودند و من ایشان را از دور می شناختم که خیلی زود این آشنایی تبدیل به دوستی صمیمی شد. آقای مطهری مردی جامع بود، تمام فضایل را داشت و هیچگاه خود نمایی نمی کرد اگر می شنید در بروجرد شخصیتی علمی به نام آقای بروجردی هست، فورا وسایل سفر را فراهم می کرد و به بروجرد می رفت، یا اگر می شنید در کاشان آقایی به نام آقای یثربی هست، به کاشان می رفت، یا اگر می شنید در اصفهان شخصیتی به نام آقای حاج میرزا شیرازی هست، به اصفهان می رفت. او در کسب علوم و فضایل و کمالات هیچ کوتاهی نداشت و در این مورد بسیار کوشا بود. چیزی که برای من در برخورد اول- در مدرسه فیضیه- جالب بود (حجره من در بالای همان راهی که به دار الشفاء می رود بود حجره آقای مطهری دست چپ در آن طرف طبقه فوقانی بود) این بود که همیشه بعد از نیمه شب چراغ حجره اش روشن بود و نماز شب می خواند. او با آقای منتظری هم خیلی مانوس بود. آقای منتظری می گفت: او می آمد و مرا برای نماز شب بیدار می کرد، من تنبلی می کردم و می گفتم هوا سرد است، آب سرد است، یا چیزهای دیگر. او می گفت: آشیخ حسینعلی بلند شو، من آب گرم کرده ام وضو بگیر و نماز شب بخوان. این تهجد و نماز شب به طور مداوم از آن زمان -سال ۱۳۲۲- تا شبی که ایشان به شهادت رسید ادامه داشت. فردا یا پس فردای روزی که آقای مطهری را ترور کرده و به شهادت رساندند، من به منزل ایشان رفتم و همسر ایشان این داستان را برای من نقل کرده گفتند: شما می دانید که آقای شیخ مرتضی دائما نماز شب می خواند گفتم: بله می دانم. گفت: عجیب این است که من دیدم ایشان قبل از وقت نماز برخاسته داخل اتاق راه می رود و قدمهایش را محکم به زمین می زند. گفتم آشیخ مرتضی (او به آقای مطهری تا دم مرگ آشیخ مرتضی می گفت) هنوز وقت نشده است. گفت: پا شو خوابی دیده ام، در خواب دیدم من و امام خمینی در مسجد الحرام هستیم، درب کعبه باز شد و پیغمبر (ص) از کعبه بیرون آمد و رسول الله (ص)به طرف ما می آمد، من متوجه شدم که توجه پیغمبر (ص) به سوی من است. من خجالت کشیدم و کنار رفتم. گفتم: یا رسول الله (ص) فرزند شما آقای خمینی ایشان هستند. حضرت توجهی به آقای خمینی کرد و مثلا حالی پرسید (دقیقا یادم نیست) و بعد طرف من آمد و مرا به آغوش گرفت و لبهایش را روی لبهای من گذاشت، به من اصرار کرد که من الان گرمای لبهای پیغمبر (ص) را احساس می کنم. همان روز هم به منزل آقای سحابی رفته بود و در بازگشت به شهادت رسید. تعبد و نماز شب ایشان هیچ گاه ترک نمی شد. من بارها با ایشان بودم و می دیدم که هر شب قبل از خواب، یک یا دو آیه قرآن می خواند، من در تمام عمرم آیات و فقهاء و آدمهای خوب زیادی را دیده ام، اما کسی که بقدر ایشان نسبت به خود عبادت، وقت عبادت و حضور قلب در عبادت مقید باشد ندیده ام. از آن طرف، او مردی بود آماده و قلم به دست، هرگاه می شنید که فلان شبهه در میان جوانان مرسوم و در دانشگاهها مشهور شده، تا می آمدی مساله را با ایشان در میان بگذاری می گفت: من یک مقاله دو مقاله، یا یک کتاب نوشته ام، یا می گفت: شروع به نوشتن کرده ام. او فلسفه شرق و غرب را خوب می دانست با اینکه ایشان زبان خارجه نمی دانست و از کتابهای انگلیسی، آلمانی و فرانسوی نمی توانست استفاده کندو از ترجمه استفاده می کرد. البته کمی می دانست ولی آن مقدار نبود که بتواند از کتابها استفاده کند. اما اگر یک کتاب دو سه و یا چهار تا ترجمه داشت، تحقیق می کرد که کدام یک از آنها صحیح تر و بهتر است، از آن استفاده می کرد. با اینکه رشته ایشان فلسفه بود اما از فقه نیز دور نبود و تاریخ خیلی خوب می دانست، مسایلی که برای ایشان پیشامد می کرد یا مثلا مشهور بود در آن مسایل عمیقا فکر می کرد. انجمنی به نام انجمن مهندسین اسلامی در تهران وجود داشت (دکترها و مهندسین بودند) و آقای مطهری ملای آنها بود. خودش به آنها گفته بود اگر هر هفته سخنران جلسه من باشم، هم شما خسته می شوید و هم من، پس اجازه بدهید من از دوستانی که برای این جلسه مناسب می دانم دعوت کنم گاهی بیایند در اینجا صحبت کنند، تنوعی است هم برای شما و هم برای آنها. آنها نیز موافقت کرده بودند. او از آقایان بهشتی، و باهنر و دیگران دعوت می کرد، و سه بار هم از من دعوت کرد. من می دیدم با اینکه او سخنران نیست اما مقید است در جلسه شرکت کند و رسما مثل یک شنونده می آمد اعتراض و اشکال می کرد، جواب می داد و جواب می گرفت و اهمیت نمی داد که من مطهری هستم، شناخته شده ام، مقامم بالاست، برای من خوب نیست مثل یک شنونده اینجا بنشینم، اصلا اهل این حرفها نبود. کمونیستها نزدیک پیروزی انقلاب مشترکا با مسلمانها در دانشگاه شریف جلسه ای گذاشته بودند. آقای غفوری نژاد با آقای حداد عادل آمدند و مرا دعوت کرده و گفتند ما تصمیم داریم شما از طرف مسلمانان صحبت کنید. من تعجب کردم و گفتم: چرا مرا دعوت کردید! گفتند: چون قرار است از آنها دو نفر صحبت کنند و از ما هم دو نفر، ما هر کسی را گفتیم آنها رد کردند و دو نفر را قبول کردند یکی شمایید. گفتم: اگر اینطور است من می آیم. بعدا می روند با آقای مطهری صحبت می کنند و می گویند. ما به موسوی اردبیلی گفته ایم و او قبول کرده است، حالا شما بیایید. ایشان گفتند، نه، من دیگر نمی آیم چون شما قبلا از ایشان وقت گرفته اید. آنها دوباره پیش من آمدند و گفتند، ما یک کار ناشیانه کردیم و با آقای مطهری هم صحبت کرده ایم; من پرسیدم: ایشان قبول کردند؟ گفتند: نه، قبول نکرده اند و گفته اند چون با موسوی اردبیلی صحبت کرده اید من دیگر نمی آیم. من گفتم: آیا