فایل پاورپوینت کامل کارکرد اجتماعی موجود دین(۱)

تحولی در ارائه‌ها با فایل پاورپوینت کامل کارکرد اجتماعی موجود دین(۱)!

اگر به دنبال یک روش ساده اما حرفه‌ای برای ارائه‌ی مطالب خود هستید، فایل پاورپوینت کامل کارکرد اجتماعی موجود دین(۱) بهترین انتخاب شما خواهد بود. فایل پاورپوینت کامل کارکرد اجتماعی موجود دین(۱) از پایه بر اساس اصول طراحی مدرن ساخته شده و تضمین می‌کند که اسلایدهای شما جذاب، منظم و آماده‌ی استفاده باشند.

فایل پاورپوینت کامل کارکرد اجتماعی موجود دین(۱) شامل 76 اسلاید است که با ترکیب بصری زیبا و چیدمانی حرفه‌ای، ارائه‌ی شما را به سطحی بالاتر می‌برد.

چرا باید از فایل پاورپوینت کامل کارکرد اجتماعی موجود دین(۱) استفاده کنید؟

✔ طراحی حرفه‌ای: هر اسلاید فایل پاورپوینت کامل کارکرد اجتماعی موجود دین(۱) با دقت بالا تنظیم شده تا بیشترین تأثیر را روی مخاطبان بگذارد.

✔ صرفه‌جویی در زمان: نیازی نیست ساعت‌ها وقت خود را برای طراحی پاورپوینت بگذارید، همه چیز آماده است.

✔ استفاده‌ی آسان: بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، کافی است فایل را باز کنید و ارائه دهید.

✔ فایل پاورپوینت کامل کارکرد اجتماعی موجود دین(۱) قابل استفاده در هر محیطی: چه در دانشگاه، چه در جلسات کاری، فایل پاورپوینت کامل کارکرد اجتماعی موجود دین(۱) حرفه‌ای نیاز شما را کاملاً برآورده خواهد کرد.

متمایز باشید!

دیگر نگران بهم‌ریختگی یا طراحی‌های غیرحرفه‌ای نباشید. فایل پاورپوینت کامل کارکرد اجتماعی موجود دین(۱) به شما این امکان را می‌دهد که بدون دغدغه روی محتوای خود تمرکز کنید و ارائه‌ای تأثیرگذار داشته باشید.

همین حالا دریافت کنید و تجربه‌ای متفاوت از ارائه‌های حرفه‌ای را داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل کارکرد اجتماعی موجود دین(۱) :

پیش گفتار

ارتباط میان دین و مدرنیته یکی از محوری ترین مباحث جامعه شناسی دین است. نویسنده در این نوشتار، به اختصار به نحوه مواجهه آیین مسیحیت با پدیده مدرنیزم در غرب پرداخته و با استناد به آرای برخی متفکران، ظهور سکولاریسم و کنار نهادن دین از قلمرو تدبیر اجتماعی را پیامد مستقیم این رویارویی برشمرده است. مسیحیت از قرون وسطی به این سو، به دلیل ناهمسویی با اقتضائات تمدنی جدید و ناتوانی در ایفای نقش های مورد انتظار و در مواردی ناسازگاری و ستیز با برخی نمادهای مدرنیته و بروز اختلافات درونی، عملاً از مشارکت فعال در عرصه های مختلف زندگی اجتماعی بازماند و با ظهور جریانات سکولار، مشروعیت دخالت آن در عرصه های مذکور مورد مناقشه و تردید واقع شد. از این پس، دین [مسیحی[ هرچند به عنوان یک مؤلفه برجسته فرهنگی در قالب طیف گسترده ای از اشکال تجربه دینی باقی ماند و احتمالاً برای همیشه نیز در این موقعیت باقی خواهد ماند و از برخی کارکردها همچنان برخوردار خواهد بود، اما به عنوان یک اصل و یک عامل مهم و ساخت دهنده به جامعه برای همیشه به کنار نهاده شد.

نویسنده بدون ذکر شواهد روشن و ترتیب مقدمات منطقی در استنتاجی بی مبنا، این رویداد شگرف را امری طبیعی و قهری انگاشته و در توضیح مدعای خویش، پیدایش دین و ضرورت آن برای جامعه انسان را به عهد اساطیر و دوره ما قبل تاریخ و مرحله شکل گیری اولیه نهادهای اجتماعی در جوامع ابتدایی که بالطبع با وضعیت جدید تمدنی تفاوت جدی دارد، مستند می سازد. در این دوره، خدا به عنوان منشأ و خاستگاه نظم اجتماعی انگاشته می شد، تکالیف دینی، سامان بخش زندگی انسان بود و سرنوشت انسان به گونه ای ثابت و تغییرناپذیر ملاحظه می شد.

سنت گرایی دین و تأکید بر اصول ثابت و لایتغیر از ایفای نقش در عصر مدرنیته، که عصرتحولات شتابان نام گرفته است، مانع شد. سرانجام، با ظهور دولت جدید و شکل گیری نخبه گان، خاستگاه نظم اجتماعی از آسمان به زمین منتقل شد، فعالیت دین به قلمروهای خاص محدود گشت، تکالیف دینی به تنظیم ارتباط انسان با خدا منحصر شد، ارزش های دینی و مقدس جای خود را به ارزش های غیر دینی داد، قلمرو حاکمیت مقدس پاپ به امور و شؤون روحانی و قلمرو حاکمیت غیردینی سلطان به امور و شؤون دنیایی محدود شد و در یک کلام، همه آنچه روزی رنگ خدایی داشت، رنگ انسانی گرفت. مسیحیت از آن پس با تأکید بر شعارهایی همچون برابری گوهری انسان ها، اخوت مبتنی بر عشق و محبت، تلاش برای پاسداری ارزش های اخلاقی و کنار آمدن نسبی با وضعیت جدید، به حضور اجتماعی خود ادامه داد. به اعتقاد نویسنده، مهم ترین خصیصه دین در عصر سکولارْ غیر تحکمی بودن دین و آزادی کنش دینی است.

جالب این که نویسنده با وجود ضعف های آشکار در مقدمات و نتایج و نحوه استدلال خویش و عدم تبیین مدعای موردنظر، با تکیه بر کلیشه ها و مشهورات جریانات دین ستیز غرب، به یک استنتاج شبه قانونی سوق یافته و رسالت دین، به ویژه در قلمرو اجتماعی را در عصر حاضر پایان یافته تلقی کرده است. پس از ذکر این مقدمه توضیحی، به نقل کلام ترجمه شده مؤلف می پردازیم.

[دین و مدرنیته]

این سؤال که با ظهور دنیای جدید، چه بر سر دین آمده است، سؤالی است که پاسخ بدان مشکل است. یکی از ویژگی های خاص مدرنیته، درک جامعه به عنوان یک پدیده انسان ساز و محصول کارگزار انسانی است.[که با برخی از تلقی های سنتی دین ناهماهنگ است. [البته، مشکل دین و مدرنیته گسترده تر از این موضوع است. توافق چندانی بر سر ویژگی های مقوّم جامعه مدرن به عنوان یک واقعیت مشخصا مدرن و مشخصه های تعیین کننده دین وجود ندارد. به راستی اگر ما بر معنایی از مدرنیته و معنایی از دین توافق نکنیم، چگونه می توانیم از ارتباط میان آن دو سخن به میان آوریم؟

تا دهه ۱۹۶۰، توده های مذهبی به ویژه کاتولیک ها، دنیای جدید را اساسا دشمن باور و نحوه زندگی مسیحی تلقی می کردند. جان سیزدهم، اولین مقام برجسته کلیسایی [پاپ [است که به اظهار تأسف بر دنیای مدرن پایان داد و در مقابل، دستاوردهای آن را مثبت ارزیابی کرد. دیدگاه عام مسیحیان این بود که دنیای مدرن در مراحل آغازین خود درعصر روشنگری و انقلاب فرانسه بر نفی و طرد حقانیت ایمان و اعتقاد مسیحی و اقتدار کلیساهای آن بنا شده است، مدرنیته به معنای سکولاریزم و در نتیجه محروم ساختن دین از دخالت در زندگی عمومی و فرایند تدبیر جامعه است. از این رو، جای تعجب نیست اگر دنیای مدرن و مسیحیت در تقابل با یکدیگر ملاحظه شوند.

از دهه ۱۹۶۰ به این سو، تغییر شگرفی در این نگرش به وجود آمد. هاروی کوکس (Harvey Cox) در کتاب پرفروش خود «شهر سکولار»، با شور و هیجان از ارزش های سکولار و جامعه سکولار سخن گفت و درستی و صدق آن ها را تصدیق کرد و استقلال نسبی آن ها در نحوه تحقق و عینیت از وابستگی به ایمان مسیحی را مورد تأیید قرار داد. وی می نویسد: سکولارشدن مربوط به جهان سکولار با فعالیت ها و ارزش های آن را نباید با سکولاریسم ضد دین اشتباه گرفت. هاروی کوکس، اگرچه خود یک کشیش [غسل[ تعمیدی^(۲) است، اما کتابش تأثیر قابل توجهی بر کاتولیک ها برجای نهاده است.

[شورای] دوم واتیکان نیز، کاتولیک ها را به روی آوردن به دنیای جدید با فعالیت ها و ارزش های آن، به ویژه فعالیت ها و ارزش های مربوط به عدالت اجتماعی، تحریک و تشویق نمود.

شور و حرارت دهه شصت چندان به طول نینجامید و دوره ای از سرخوردگی و دل سردی، اگر نگوییم یأس و نومیدی، به دنبال آن فرا رسید. شهر سکولاری شگفت انگیزتر از ویتنام در دوره مسابقه تسلیحات هسته ای و افزایش فقر و بیکاری نمی توان یافت. بسیاری چنین احساس می کردند که مردم ویتنام در یک جامعه فاقد رحم و شفقت و آکنده از نفرت و بدبینی روزگار می گذرانند.

علاوه بر این که، برخی از مردم، پیش فرض های الهیات سکولارشدن را مورد سؤال و تردید قرار می دهند. مفروض این الهیات این بود که پویش باور مسیحی، به سمت سکولارشدن جامعه و فرهنگ و نیز تنزل دین از معنای سنتی آن جهت گیری کرده است. براین اساس، دین در مجموع، زمینه را برای طرح همه امور حتی مسائل جهانی ما فراهم می آورد و ما را با زبان، دعاوی و ارزش های خاص خود متأثر می سازد. دیت ریچ بون هوفر (Dietrich Bonhoeffer) متکلم جوان آلمانی، از آغاز شکل گیری نازیسم همواره بر هیتلر خرده می گرفت. وی در ابتدای جنگ جهانی دوم که در حال گشت و گذار علمی در امریکا بود، به آلمان بازگشت و برای براندازی هیتلر به فعالیت پرداخت. وی در آوریل ۱۹۴۳ دستگیر و دو سال پس از آن، به دار آویخته شد. او در دوران حبس خود به تفکر و تأمل پیرامون وضعیت موجود مسیحیت مشغول بود و اندیشه های خود را در قالب نامه ها و یادداشت هایی به طور مخفیانه به بیرون از زندان منتقل می ساخت. این نوشته ها بعدها تحت عنوان «نامه ها و یادداشت های زندان» منتشر گردید.^(۳) نوشته های او مباحثات داغی را به ویژه پیرامون این ایده برانگیخت که مسیحیت اینک باید آن چارچوب دینی خاصی که تاکنون در قالب آن [دین را] فهم کرده و منتشر ساخته است به دور افکند. از این رو، عنوان «مسیحیت غیردینی» مطرح شد. اما افزایش جنبش های دینی و آیین های دینی جدید، برخی از جمله جامعه شناسان را به یک نتیجه گیری بسیار متفاوتی سوق داد. این عده تنزل مستمر موقعیت دین را قویا منکر شده و مدعی نوعی بازگشت به دین هستند. به اعتقاد ایشان، مسیحیان باید به جای پی گیری طرح های جدید و ناموفق برای ساختن یک جامعه سکولار عاری از دین، باور خود [در خصوص جامعه سازی جدید[ را به آرمان های مذهبی کاملاً گسترده و جهان شمول مستند سازند.

مناظره الهیاتی در خصوص سکولارشدن، با مناظره سیاسی بر سر محافظه کاری جدید، حرکت به سمت حقوق [بشر] (The Right) و مناظره فرهنگی بر سر انتقال از مدرنیته به فرامدرنیته با یکدیگر در ارتباطند. فرامدرنیته به دو شیوه مقابل هم تفسیر و ارزیابی شده است: از یک سو، به عنوان ادامه و مکمل طرح جدید [= مدرنیته] و از سوی دیگر، به عنوان مرحله ضد مدرنیته.

[مسیحیت و سکولاریسم]

در ۱۹۸۶ کتابی^(۴) به وسیله مارسل گوچت (Marcel Gauchet) در فرانسه منتشر شد که توقعات ما را نقش بر آب ساخت و جهت گیری این مناظره را تغییر داد. این کتاب در بسیاری از جنبه ها، نظریه سکولارشدن [و تحقق جامعه سکولار] را امری اجتناب ناپذیر و در پایان با بی میلی، جامعه سکولار را محصول نهایی مسیحیت ملاحظه کرده است. در عین حال، تحلیل های این کتاب عمیق تر از تحلیل هایی است که در گذشته ارائه شده، به ویژه این که گوچت تلقی معمول ما از دین و تاریخ آن را وارونه جلوه داده است. وی مسیحیت را به عنوان «دینی که زمینه خارج شدن از دین را فراهم ساخته» توصیف می کند و مدعی است که تاریخ مسیحی، در حوالی ۱۷۰۰ به پایان رسیده و به عبارت دیگر، روند حرکت دین در جهان ما، یعنی جهان مدرن، اینک به پایان خود رسیده است.

در هر حال، وی این قضاوت را از یک منظر ضددینی (دیدگاهی که معتقد است انسان ها سرانجام خود را از کابوس دین آزاد خواهند ساخت) ابراز نکرده است. آن گونه که از عنوان نوشته گوچت برمی آید، وی به تاریخ سیاسی دین علاقه مند بوده است. از کارایی دین به عنوان یک اصل ساختی جامعه سخن گفته است. تحولات ساختی به واسطه دگرگونی های مستمر در طول تاریخ به یک نتیجه متناقض نما منتهی شده و انسان ها را به بازسازی جامعه انسانی عاری از دین و در حقیقت، برخلاف منطق دین سوق داده است.

[پایان دین]

علاوه بر این، گوچت خود تأکید می کند که پایان دین، که وی از آن سخن می گوید، در حقیقت، پایان [حضور] اجتماعی دین است. در این دیدگاه، دین به عنوان یک اصل ساختی جامعه منسوخ شده است، اما این امر مانع از استمرار و حتی جاودانگی سایر اشکال تجربه دینی در سطح تفکر، تخیل و خودآگاهی نمی شود. دین به عنوان ساخت، به پایان رسیده؛ زیرا کارکردهای آن در دنیای انسانی تحلیل رفته است، اگر چه دین به عنوان یک فرهنگ هنوز باقی است. باوردینی به گونه ای در ذهن رسوخ یافته که نه گوچت و نه هیچ یک از تحلیل های او آن را انکار نمی کنند. وی، همان گونه که قبلاً بیان شد، بر کارکرد سیاسی و تاریخ دین تأکید دارد.

[دین و سنت گرایی]

شرح غیرمعمول گوچت از تاریخ دینی سیاسی بر درک خاصی از دین مبتنی است. وی دین را به عنوان شیوه ای از تفکر و عمل ملاحظه می کند که پیش فرض آن این است که جامعه با ساخت ویژه خود از قبل برای موجود انسانی تعین یافته و از این رو، غیرقابل تغییر است. نظم اجتماعی به وسیله انسان ایجاد نشده و بسط نیافته است، بلکه سرچشمه آن را باید در جای دیگری جست وجو کرد. از این رو، دین به عنوان یک نظام اجتماعی شناخته می شود که اعضای جامعه را از قدرت سیاسی خود محروم می سازد. افراد جامعه می توانند [موضوعات] قدیمی را تکرار کنند، اما نمی توانند چیز جدیدی بیافرینند. به بیان دیگر، همه آنچه انسان ها می توانند و باید انجام دهند، پذیرش نظم اشیا به عنوان یک میراث مقدس است که باید بدون تغییر حفظ شده و به نسل بعد منتقل شود.

ناب ترین شکل این ایده، خاستگاه نظم اجتماعی را بیرون از عامل انسانی می انگارد. از این رو، نظم اجتماعی، از قبل به عنوان امری تغییرناپذیر، مقدم بر فعالیت انسانی و به طور معین، در جوامع ابتدایی یعنی جوامعی که در مراحل اولیه توسعه، پیش از ظهور دولت به وجود آمده اند؛ یافت می شود. در این مرحله از توسعه، تأسیس نظم اجتماعی به خدایان و قهرمانانی که در عهد اساطیر و دوره ماقبل تاریخ و دوره آغازین آفرینش های اولیه از جمله آغاز شکل گیری نهادهای اجتماعی زندگی می کردند، مستند می شد. آن ها و نظم اجتماعی ساخ