فایل پاورپوینت کامل آموزگارِ آموزگاران / در سوگ دکتر اسماعیل دولتشاهی

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل آموزگارِ آموزگاران / در سوگ دکتر اسماعیل دولتشاهی – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل آموزگارِ آموزگاران / در سوگ دکتر اسماعیل دولتشاهی شامل 28 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل آموزگارِ آموزگاران / در سوگ دکتر اسماعیل دولتشاهی گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل آموزگارِ آموزگاران / در سوگ دکتر اسماعیل دولتشاهی با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل آموزگارِ آموزگاران / در سوگ دکتر اسماعیل دولتشاهی از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل آموزگارِ آموزگاران / در سوگ دکتر اسماعیل دولتشاهی با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل آموزگارِ آموزگاران / در سوگ دکتر اسماعیل دولتشاهی را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آموزگارِ آموزگاران / در سوگ دکتر اسماعیل دولتشاهی :

در آخرین روزهای بهمن ۱۳۸۲ خبر از دست رفتن دکتر اسماعیل دولتشاهی رسید. او سال های سال استاد و مدّرس تاریخ عمومی جهان و تاریخ تمدّن در دانشسرایعالی تهران دانشگاه تربیت معلم امروز بود. به عبارت دیگر آموزگار آموزگاران کشور، طیّ دو نسل در تاریخ عمومی به شمار می آمد.

وی در سال ۱۳۰۶ ه . ش در کرمانشاه به دنیا آمد. و از نوادگان امام قلی میرزا عمادالدوله ششمین پسر محمدعلی میرزا دولتشاه فرزند بزرگ و ارشد فتحعلی شاه قاجار و حاکم مقتدر غرب ایران به شمار می آمد. هر چند بنا به سروده خود:

نه از دولت نشان دارم نه از شاه

در ۱۳۲۶ ه . ش در رشته حقوق دانشگاه تهران پذیرفته شد امّا پس از یکسال تحصیل، این رشته را ناتمام گذاشته و در شهریور ۱۳۲۷ به آمریکا سفر کرد و در دانشگاه برکلی کالیفرنیا نزدیک سانفرانسیسکو به تحصیل مشغول و با درجه BA در تاریخ به دریافت دانشنامه لیسانس نائل آمد. سپس عازم سوئیس شد و لیسانس تاریخ عمومی را از دانشگاه ادبیات ژنو دریافت کرد.

در ۱۳۳۳ به پاریس رفته و با پیشنهاد موضوع پایان نامه دکترای خود، تحت عنوان اختلاف ایران و انگلیس بر سر هرات به تحصیل مشغول شده و در ۱۳۳۸ با اخذ دکتری به ایران برگشت. مدتی رئیس کتابخانه وزارت صنایع و معادن شد و سپس در ۱۳۴۰ به سمت دانشیاری تاریخ در دانشسرایعالی تهران پذیرفته شد و از ۱۳۴۵ به سمت استادی این مرکز مهم علمی کشور نائل آمد و تا سال ۱۳۵۲ معاونت گروه تاریخ دانشسرایعالی و در کنار زنده یاد دکتر محمد جواد مشکور ریاست این گروه به خدمت مشغول بود. و از آن سال تا ۱۳۵۸ مدیریت گروه را برعهده داشت و در این سال به تقاضای خود بازنشسته شد.

او آموزگاری صبور و دلسوز برای همه آموزگاران که سرنوشت علمی دانش آموزان ایران را به عهده داشتند، بود. نه این ادعای راقم سطور باشد، بل نظر همه کسانی است که معاشر، همدم و فخر شاگردی وی را داشته اند.

دکتر اسماعیل دولتشاهی محجوب و بی ادعا بود. کمتر در مورد مسائل تاریخی یا زندگی روزمره حکمی صادر می کرد. او همیشه نظریات موافق و مخالف را در کنار هم می گذاشت و دوست داشت که دانشجویانش خود قضاوت کنند نه آنکه او حکمی صادر و دیگران را موظف به اجرایش نماید. در طی سال های متمادی که شاگردش بودم، هرگز او را مبلّغ نظر یا اندیشه ای خاص ندیدم مگر مطرح کردن آن اندیشه. قضاوت نهائی در مورد هر نظریه با خود دانشجو بود.

پس از سال ۱۳۵۲ که فارغ التحصیل دوره لیسانس دانشسرایعالی شده و به همراه دوستان دیگر به کار تدریس پرداخته، به واسطه دوری از تهران از زیارت استاد محروم ماندم تا سال های ۶۷ تا ۷۰ به هنگام تحصیل دوره کارشناسی ارشد در واحد مرکزی دانشگاه آزاد تهران، دیدار فراهم آمد. این دیدار به واسطه تصحیح تاریخ ذوالقرنین میرزا فضل اللّه خاوری گسترده تر شد. چون بخشی از این تاریخ مربوط به زندگی و مبارزات و دلیری های محمد علی میرزا دولتشاه است. بعد از چاپ و نشر تاریخ ذوالقرنین و سفرنامه اصفهان افضل الملک به دیدارش شتافتم و این دو کتاب را به وی هدیه دادم. به تازگی عمل دیسک نموده و از درد پا رنج می برد. به همین جهت از دو عصا استفاده می کرد. اکثر اوقات به ملاقاتش می رفتم امّا ضعف جسمانی وی روز به روز بیشتر می شد.

در همین ایّام بود که به او پیشنهاد ترجمه پایان نامه دکترایش را دادم تا به صورت کتابی چاپ و منتشر شود. امّا او نپذیرفت و گفت: خیلی دیر شده است. من قادر به نشستن در پشت میز و خواندن و ترجمه کردن آن را ندارم.

با پایان نامه دکترای وی از زمانی آشنا بودم که هنوز افتخار شاگردی ایشان را نداشتم یعنی سال ۱۳۴۵ که در شمارهای ۳ و ۴ دوره شانزدهم مجله ادبی سخن در فروردین و اردیبهشت همین سال مقالاتی با عنوان «سفارت فرّخ خان و عهدنامه پاریس» که خود بخشی از پایان نامه شان بود. این پایان نامه به زبان فرانسه و چاپ هم نشده است.او زمینه اختلاف بر سر هرات را با دولت انگلیس، عهدنامه تجاری ترکمانچای می دانست که ایران به روسیه حق می داد تا در هر شهری از شهرهای ایران که روس ها مایل باشند، کنسولگری به راه اندازند و کنسول بفرستند و کمپانی و تجارتخانه بنا کنند. روس ها در هرات نیز همین را از دولت ایران می خواستند ولی دولت انگلیس اجازه نمی داد، چون معتقد بود که منافع اقتصادی دولتش در هند به خطر می افتد. این مسائل به رو در روئی دو کشور در زمان فتحعلیشاه، محمدشاه و حتّی ناصرالدین شاه انجامید که منجر به امضاءِ عهدنامه پاریس در زمان صدارت میرزا آقاخان نوری گردید.

استاد بعد از این توضیحات اهمیت پایان نامه دکتری خود را استفاده از اسناد معتبر در انگلیس و دیگر کشورهای اروپائی می دانست. این پایان نامه با نظارت مشاوره و راهنمائی پرفسور رُنُووَن، عضو آکادمی فرانسه و استاد ایشان در دانشگاه پاریس تدوین شده و با درجه