فایل ورد کامل پاورپوینت چالش ها و آینده تمدن بشری؛ ضرورت احیای تمدن گفت وگوها

فایل فایل ورد کامل پاورپوینت چالش ها و آینده تمدن بشری؛ ضرورت احیای تمدن گفت وگوها که هم اکنون ارائه می‌شود، یک راه‌حل جامع و بی‌نظیر برای نیازهای تحقیقاتی و آموزشی شماست. این مجموعه شامل 120 اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ریختگی احتمالی در متون زیر ،دلیل ان کپی کردن این مطالب از داخل فایل می باشد و در فایل اصلی فایل ورد کامل پاورپوینت چالش ها و آینده تمدن بشری؛ ضرورت احیای تمدن گفت وگوها،به هیچ وجه بهم ریختگی وجود ندارد

بخشی از متن فایل ورد کامل پاورپوینت چالش ها و آینده تمدن بشری؛ ضرورت احیای تمدن گفت وگوها :

Normal
۰

false
false
false

EN-US
X-NONE
AR-SA

MicrosoftInternetExplorer4

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin:0in;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:Arial;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

در گفت وگو با
پرفسور سیدحمید مولانا

اشاره

:

پرفسور سیدحمید
مولانا، که به سال

۱۳۱۵

شمسی در یک خانواده علمی و متدین
در تبریز دیده به جهان گشود، در سال ۱۳۳۷ پس از اتمام تحصیلات متوسطه برای ادامه
تحصیل راهی امریکا شد. در سال ۱۳۴۲ پس از طیّ مدارج علمی در رشته های اقتصاد، علوم
سیاسی و ارتباطات از دانشگاه نورث وسترن امریکا، دپارتمان ارتباطات بین الملل را در
دانشگاه امریکن واشنگتن بنیان نهاد و تاکنون ریاست آن را برعهده دارد. وی به عنوان
استاد میهمان در اکثر دانشگاه های معتبر جهان تدریس دارد و تاکنون صدها استاد و
محقق در رشته ارتباطات بین الملل از محضر ایشان کسب فیض نموده اند. بیش از ۲۰
عنوان کتاب و صدها مقاله و دریافت ۱۵ جایزه و لوح تقدیر به پاس خدمات علمی و پژوهشی
ارزشمند ایشان، برگ زرینی از کارنامه افتخارآمیز ایشان است

.

چندی پیش ایشان به
عنوان استاد میهمان در مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) حضور یافتند و در گفت وگو
با مجله معرفت به سؤالات ما پاسخ گفتند. آنچه می خوانید حاصل این گفت وگوست

.

وضعیت و موقعیت
انقلاب اسلامی ایران را در جهان معاصر چگونه ارزیابی می کنید؟

انقلاب اسلامی ایران آخرین انقلابی بود که در قرن بیستم به وقوع پیوست.
قرن بیستم هم چنین قرن انقلابات و دگرگونی های بزرگ و کوچک متعددی بود، ولی فقط در
ایران بود که دو انقلاب در یک قرن، چهره و ماهیت این سرزمین اسلامی را بکلی عوض
کرد؛ نخست، انقلاب مشروطه که در اوایل قرن بیستم علیه استبداد صورت گرفت، ولی
ربوده شد و در دامان نوگرایی و ظواهر غربی فرو افتاد

.

دوم، انقلاب اسلامی که
علیه طاغوت داخلی و استکبار خارجی بود و هویت اسلامی را به ایران بازگرداند.
انقلاب اسلامی ایران با انقلابات پیشین دیگر تفاوت فاحشی داشت. ویژگی انقلاب اسلامی
ایران نه تنها در ماهیت و هویت اسلامی خود انقلاب بلکه در رهبری مداوم و نادر آن و
در جهان بینی و جهان شمولی بنیاد گذار آن قرار داشت. انقلاب اسلامی ایران دو پدیده
مهم قرن بیستم؛ یعنی بنیاد و ساختار نظام «ملت دولت» و نیز مدرنیته یا نوگرایی
غربی، را زیر سؤال برد و یک ایده جهانی سازی و جهانی شدن اسلامی را که فراسوی
مرزهای سیاسی، زبانی، فرهنگی و نژادی باشد در دستور روز قرار داد. یکی از منابع
بزرگ اقتدار در روابط بین المللی تعیین دستور روز است

.

هر گروه، فرد و یا ملتی
که بتواند دستور روز را تعیین کند، او در دنیا اولویت پیدا می کند

.

در انقلاب مشروطه برخی از آمال و شعارهای انقلاب فرانسه الهام
می گرفتند

.

در سه دهه آخر قرن بیستم دیگران و حتی غرب از انقلاب اسلامی ایران
الهام می گرفت. به عقیده من انقلاب اسلامی ایران یکی از بزرگ ترین عوامل دگوگونی در
شوروی سابق و در اروپای شرقی بود که باید درباره آن پژوهش های مفصلی صورت گیرد.
این جانب از نزدیک ناظر این جریان بودم. امروز علی رغم مشکلات و سدهای بسیار بزرگی
که برای جلوگیری از توسعه انقلاب اسلامی ایران در جهان ایجاد کرده اند، اسلام در
دستور قرن بیست و یکم قرار گرفته، ولی در عین حال الگوی غالب مدرنیته در جلد و
نقاب

«

جهانی سازی» و «جهانی شدن» احیا گردیده، و ایران تنها سنگر مقاومت علیه
نظام جهانی شده است. مسلمانان در سراسر دنیا نیز به مقاومت و مبارزه خود، همان گونه
که در فلسطین اشغالی و در سایر نقاط در این چند دهه مشاهده کرده ایم، ادامه
می دهند. ولی متأسفانه آن ها فاقد یک نظام حکومتی و دولتی مثل ایران هستند. امروز
همه به ایران نگاه می کنند؛ آیا ایران به خود پرداخته و مأموریت تاریخی خود را
فراموش کرده و در نظام کنونی «ملت دولت ها» به عنوان یک واحد «مستقل» ادغام
خواهد شد و یا این که خواهد توانست به عنوان یک الگوی نوین خداسالاری و
مردم سالاری مدلولات تفکری و زیر ساخت های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، و اطلاع رسانی
و آموزش و پرورش را به جهانیان عرضه کرده و بدین ترتیب، تحولات و تغییرات و
انقلابات درونی و بیرونی انسانی را در جوامع اسلامی و نظام های وابسته به استکبار
جهانی به وجود آورد؟

این است وضعیت و موقعیت کنونی انقلاب اسلامی ایران. ما مدتی است در یک
مرحله تقاطع قرار گرفته ایم. این ها برخی از پرسش هایی است که قرائت جدید را از
تاریخ ارتباط بین المللی در سال های نزدیک و آینده شکل خواهد داد

.

اعتقاد
من این است که تقاطع های برهه زمانی ما، حوزه ما را به عنوان تقاطع میان سعادت
بشری و طمع بشری می نگرد. در سطح مردمی امروز جوش و خروش زیادی در دنیا و
سرزمین های اسلامی وجود دارد، ولی در سطح دولتی و اجرایی و برنامه ریزی و تفکر
سیاسی، ما در حال انفعال قرار داریم. دولتمردان و گروه های حاکم اغلب شعارها و
مفاهیم تراوش شده از غرب را تکرار می کنند، بدون این که حتی آگاهی کاملی از تکامل
چنین پدیده هایی را در تمدن غرب داشته و یا توانایی پیاده کردن این ایده ها را در سرزمین
و فرهنگ های خود داشته باشند

.

نظام «ملت دولت» در کشورهای اسلامی از
آغاز با بحران مشروعیت مواجه بوده است. چالش دو قرن اخیر ما چالش بین دولت از یک
طرف و جامعه از طرف دیگر بوده است. در دنیای اسلام مسأله دولت جامعه می تواند،
تحت آموزه «امت اسلامی» و جامعه شناسی آن حل گردد

.

ساده اندیشی است اگر
معتقد باشیم که تلقی های همه از اسلام، یکسان و مساوی است، اما چه کسی می تواند در
دنیای امروزی این خلأ را ترمیم کرده و وحدت فکری و عملی به وجود آورد؟ اگر ما در جهان
معاصر این مأموریت و رهبری و چالش را به عهده نگیریم، دیگران، چه معاندان و دشمنان
و چه نادانان و کج روان، این مأموریت را عهده دار خواهند بود. امروز در جغرافیای
سیاسی جهان میزان و سرعت تأثیر و تأثر افزایش یافته است؛ اگر حقانیت، مظلومیت،
مشروعیت و مقبولیت و عبودیت با ماست و اگر ایمان ما سست نبوده و راسخ است، و اگر
مرعوب دیگران نشده ایم و خودخواهی و طمع قدرت و ثروت نداریم، پس چرا منتظریم و عمل
نمی کنیم؟ امروز دولتمردان، رهبران و روشنفکران ما را به امتحان و آزمایش کشیده
است

.

ما در نیم قرن آینده و مسلما در طول قرن جاری حاضر، شاهد تحولات، نهضت ها
و مقاومت ها و مبارزه های بزرگی در دنیای اسلام خواهیم بود. افزایش جمعیت، آموزش و
پرورش جدید، آگاهی و ادراک موضوعات مادی و معنوی، تمرکز و تقسیم و تولید منابع
طبیعی، آلودگی های محیط زیست و اجتماعی و بالاتر از همه دورنمایی که از سعادت بشری
ترسیم خواهد شد، همه و همه در مسیر این تدارکات عظیم اجتماعی در حرکتند

.

تمدن
غرب نیز به سوی یک تمدن ابزار آلات اطلاعاتی و اقتصادی و مادی بیش تر در حرکت است.
گرچه چهارچوب چنین نظام جهانی از جنبه فیزیکی و سازمانی و مدیریت در حال تکوین
است، ابعاد معنوی و انسانی آن در غرب و در سایر نقاط دنیا مثل چین و هند مبهم
می باشد

.

امریکا آخرین امپراتوری است که توسط یک واحد «ملت دولت» به نام
ایالات متحده هدایت می شود. نظام های جهانی، امپراتوری های آینده به انواع مختلف
به یک کشور تعلق نخواهد داشت بلکه چند واحدی، ملیتی و فراملیتی خواهد بود. اگر چنین
روایت و گفتمان و نظری را قبول داشته و یا در نظر بگیریم چه خواهد بود و چه باید
باشد؟ چه تدارکات و آمادگی هایی برای آن اندیشیده ایم؟ چه عواملی، مثلاً، باعث شده
است که تا امروز ممالک اسلامی در تفرقه و پراکندگی باشند؟ چرا در نیم قرن گذشته و
امروز وحدت و همسویی حتی بین چند کشور اسلامی مثل ایران، پاکستان، افغانستان و
عراق و غیره که هم مرز نیز می باشند ایجاد نشده است؟ ما چه مفاهیم و ایده ها و
نقشه های بزرگی در جوامع بین المللی، مانند سازمان ملل متحد، ارائه داده ایم که
ابتکاری، کارا و برنده بوده و توانسته باشد دیگران را دست کم در دنیای اسلام با ما
در یک جبهه و قطب مقتدر جهانی استوار و تحکیم بخشد؟ چه الگوی جدید از تشکل سیاسی و
حزبی و مطبوعاتی و رسانه ای و اطلاع رسانی و مدیریت و سازمانی، و مالی و اقتصادی
که مستقل و نوین و ابتکاری باشد برای خود و جهانیان و دنیای اسلام عرضه کرده ایم؟
چه انقلاب آموزش و پرورشی، دانشگاهی، فرهنگی و تدریسی، که ما را از دیگران متمایز
کرده و جلو بیندازد برای خود و ارائه به دیگران تهیه دیده ایم؟ آوازه و گفتمان و
گزارش ها و مقالات و حضور ما در مجامع علمی دنیا و جهانی در چه ردیف است و چه
کسانی از اندیشه ها و دانشمندان دنیای اسلام در غرب به نفع جوامع و زیرساخت های
خود استفاده می کنند؟ با شاخص هایی که در دست است می توان گفت که خطر و تهدید برای
غرب در نیم قرن و یک قرن آینده نه از دنیای اسلام و نه از نقاط دیگر غیر اسلامی،
بلکه از داخل و خود دنیای غرب خواهد بود. همزمان با این، دنیای اسلام از عارضه های
مدرنیته و تجددگرایی ظاهری به دغدغه آمده و تناقضات موجود و فزاینده فساد جهانی و بومی
و داخلی تشنه و انتظار رهبری بالاتری را خواهد داشت. آیا ما خواهیم توانست خود را
برای آن روز آماده کنیم؟ و آیا این گونه آمادگی تقاضا نمی کند که خود و افکار و
اعمال خود را انقلابی نگه داریم؟ همان طور که بارها گفته ام، انقلاب اسلامی ایران
هم طولانی تر و هم کوتاه تر از انقلابات دیگر صورت گرفت؛ طولانی تر، زیرا ریشه های
آن با معیارهای علوم انسانی و اجتماعی غرب نامریی به نظر می رسید؛ کوتاه تر، زیرا
سرعت حرکت این جهش اجتماعی خارجی از شاخص های جامعه شناسی روز در نوسان بود.
انقلاب فکری ریشه های انقلاب اصیل است و اصالت انقلاب اسلامی در وحدت گرایی و زیبایی شناسی
الهی آن می باشد

.

برای مبارزه با
تبلیغات مسموم کننده جوامع غربی بر علیه انقلاب اسلامی، چه راهکاری را پیشنهاد
می کنید؟

ما نباید انتظار داشته باشیم که غرب از تبلیغات مسموم کننده خود علیه
انقلاب اسلامی دست بردارد. اگر ما از طریق انگاره سازی و «روابط عمومی» و فنون پیشنهادی
بنگاه های تبلیغاتی بخواهیم از این تبلیغات جلوگیری کنیم و «جلوه و محبوبیت» در
جهان برای خود در نزد غرب ایجاد کنیم، باید از ارزش های انقلابی و اصیل خود دست
برداریم. آن ها که پیشنهاد می کنند ما خود را با تصاویر ترسیمی غرب اصلاح کرده و
از دغدغه آن ها بکاهیم، راه اشتباه و خامی را می پیمایند. اگر آموزش و ادراکات
جدیدی در غرب درباره ما ایجاد نشود، ما در تبلیغات خود به آن ها تسلیم خواهیم شد

.

بنابراین، چند چیز لازم و ضروری است: اول این که ما باید کارکرد و زیرساخت
سیاسی و اقتصادی و فرهنگی جوامع غرب را، آن طور که حقیقتا هستند، درک کرده و از
آن ها آگاه باشیم و از تغییرات حاصله در آن ها اطلاع پیدا کنیم. دوم این که
محصولات خبری، تفریحی، علمی، تحلیلی و تفسیری خود را در داخل قوت بخشیم. سوم
این که کادر و مدیریت و حجم و کیفیت تبلیغات و اطلاعات خود را در خارج قوی کنیم.
چرا کتاب ها و مقالات موردنیاز و مهم امروزی غرب را در سر وقت و با هوشیاری و دقت
ترجمه، چاپ و توزیع نمی کنیم؟ چرا در ترجمه، نشر و توزیع افکار و اندیشه های
بزرگان خود، چه در داخل و چه در خارج از ک صفحه محتوای تخصصی است که با دقت بالا تهیه شده است.