فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مدینه النبی از دیدگاه امام علی علیه السلام

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مدینه النبی از دیدگاه امام علی علیه السلام – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مدینه النبی از دیدگاه امام علی علیه السلام شامل 84 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مدینه النبی از دیدگاه امام علی علیه السلام:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مدینه النبی از دیدگاه امام علی علیه السلام به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مدینه النبی از دیدگاه امام علی علیه السلام به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مدینه النبی از دیدگاه امام علی علیه السلام با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مدینه النبی از دیدگاه امام علی علیه السلام با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مدینه النبی از دیدگاه امام علی علیه السلام با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مدینه النبی از دیدگاه امام علی علیه السلام را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مدینه النبی از دیدگاه امام علی علیه السلام :

کارشناسی ارشد جامعه شناسی و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد نی ریز

چکیده:

یک بررسی اجمالی در نهج البلاغه مبین نکوهش شدید دنیا و نفی دنیاگرایی توسط امام علی علیه السلام است. به طوری که امام، در ۱۵۲ مورد از جمع ۸۰۰ خطبه، نامه و کلمه قصار، به مساله دنیا پرداخته و در ۱۳۵ مورد به نکوهش شدید آن پرداخته است. این مساله عادی نیست، بلکه حاکی از وجود آسیب و مشکلی در درون نظام اجتماعی و سیاسی است. بررسی تاریخ اسلام و خصوصا شیوه خلافت عثمان حاکی از حیف و میل زیاد بیت المال و گرایش به نوعی اشرافیت و زراندوزی می باشد. به طوری که امام علی علیه السلام آن را یک آفت و آسیب جدی اجتماعی دیده و به عنوان امام جامعه مسلمین درصدد درمان این آسیب و حفظ اصول و آموزه های مدینه النبی از جمله ساده زیستی می باشد. از این جهت، همواره این آسیب را به جامعه گوشزد می کند و از خلیفه و مردم می خواهد که به سمت دنیا گرایش پیدا نکنند و مرتبا با سخیف ترین و موهن ترین واژه ها، پیامدهای نامطلوب و ماهیت ناپایدار و فریبنده دنیا را، یادآور می گردد.

طرح مساله

با نگاهی به مجموعه خطبه ها، نامه ها و کلمات قصار امام علی علیه السلام در نهج البلاغه، یکی از موضوعاتی که توجه هر محققی را به خود جلب می کند نگرش امام علیه السلام به دنیا است. در هر جا ایشان به دنیا اشاره ای نموده و یا به بررسی ابعاد و ویژگی های آن پرداخته، به نوعی آن را مذمت نموده و دنیاگرایان را سرزنش کرده است. کم نیست خطبه ها، نامه ها و کلمات آن حضرت که در آن ها، دنیا با موهن ترین کلمات و واژه ها نکوهش شده است. با بررسی ۱۵۲ خطبه، نامه و کلمه قصار امام علیه السلام در نهج البلاغه که به بحث دنیا پرداخته، در ۱۳۵ مورد، دنیا مذمت شده و فانی، ناپایدار و فریبنده معرفی گردیده و در ۱۷ مورد نیز جملاتی کلی درباره آن آمده است:

اگر بخواهیم محققانه در این مساله تامل کنیم، این نوع نگرش نمی تواند موضوعی عادی و طبیعی قلمداد گردد، بلکه حاکی از برخی مسائل و معضلات اجتماعی است; عادی نیست که ایشان در طول عمر شریف خود در ۸۰۰ مورد به بیان مسائل گوناگون سیاسی، اجتماعی و دینی بپردازند، در ۱۵۲ مورد آن مساله دنیا را مطرح کنند و از این میان، در ۱۳۵ مورد دنیا را مورد سرزنش شدید قرار دهند و آن را تحقیر کنند. باید دید علت چیست.

علاوه بر حجم کمی مطالبی که در رد و سرزنش دنیا آمده، تحقیر دنیا در نهج البلاغه از عمق کیفی زیادی برخوردار است. با تامل در این کتاب، ملاحظه می گردد که امام علی علیه السلام حقیرانه ترین، سخیف ترین و موهن ترین کلمات را به دنیا نسبت داده اند. برای دقت بیش تر، به جملات ذیل توجه کنید:

«دنیا آبشخوری است تیره و تار . . . ظاهر آن فریبنده و باطن و درون آن کشنده، فریبکاری است زودگذر، سایه ای است ناپایدار، تکیه گاهی است نااستوار. » ^(۱)

«من شما را از دنیا می ترسانم که در کام شیرین است، . . . متاع اندک را زیبا نماید، . . . خود را با زیور غرور بیاراید، . . . فنا شونده ای است مرگبار، کشنده ای است تبهکار . . . . » ^(۲)

«همانا دنیا نهایت دیدگاه کسی است که دیده اش کور است و از دیدن جز دنیا محجور. . . » ^(۳)

«بندگان خدا، شما را به ترس از خدا می خوانم و از دنیاتان می ترسانم که دنیا خانه رخت بستن است و کوی زندگانی تلخ و به نامراد نشستن. » ^(۴)

«دنیاخواهان، سگ های فریادکننده و درندگانی شکارجو هستند . . . دنیا ایشان را به راه کوری و گم راهی می برد. ^(۵)

«. . . ای دنیا، از من دور شو که مهارت بر کوهانت است، من از چنگالت جسته و از دام هایت رسته ام . . . کجایند کسانی که . . . فریبشان دادی. » ^(۶)

«داستان دنیا مانند مار است که چون دست بر آن بکشی نرم است، اما زهرش کشنده. » ^(۷)

«فهمیده اید که این دنیای شما نزد من خوارتر است از عطسه بز ماده. » ^(۸)

«این دنیای شما از برگ جویده ای که در دهان ملخی باشد نزد من خوارتر و بی ارزش تر است. » ^(۹)

«به خدا سوگند، این دنیای شما در نظر من از استخوان خنزیری که در دست شخص جذامی باشد، پست تر است. » ^(۱۰)

درصدد است تا علل و عوامل جامعه شناختی را که موجب چنین نگرش و گفتارهایی شده بررسی کند و بیان دارد که چه آسیبی جامعه نبوی را تهدید می نمود که امام علیه السلام به عنوان پیشوای مسلمانان چنان برترک دنیا وتوجه به آخرت تاکید می نمودند.

تعریف «آسیب اجتماعی »

«آسیب شناسی اجتماعی » ^(۱۱) مفهومی است که از علوم زیستی گرفته شده و بر شبیه دانستن جامعه با اندام واره انسان مبتنی می باشد. از دیدگاه اندام واره ای، جامعه شبیه بدن است; همان گونه که بدن متشکل از سلول، اعضا، جوارح و قوه تصمیم گیری است، جامعه نیز از خانواده، نهادها و در نهایت، قوه تصمیم گیری تشکیل شده است. از این منظر، همان گونه که اندام های بدن دچار بیماری و اختلال می شود، جامعه نیز دچار بیماری و اختلال می گردد. از این دیدگاه، اصطلاح آسیب شناسی اجتماعی برای مطالعه ریشه بی نظمی های اجتماعی به کار می رود. ^(۱۲) نزد اهالی مکتب داروینیسم اجتماعی، هر نوع پدیده و عاملی که موجب اختلال در روند تغییر و رشد جامعه شود به عنوان «آسیب » و «مشکل » تلقی خواهد شد. ^(۱۳)

می توان گفت: زمانی که افراد یا گروه هایی به تدریج، از هنجارهای اجتماعی روی بر می تابند و هنجارها را می شکنند و راهی دیگر در پیش می گیرند، دچار کج روی، انحراف و آسیب شده اند. این انحراف و آسیب زمانی که دامنگیر یکی از نهادهای اجتماعی به خصوص نهاد سیاسی یا حکومت شود، سریعا و عمیقا جامعه را فرا می گیرد; چه این که به گفته لیلین فلد ^(۱۴) ، «حکومت به عنوان قوه حاکم و تجسم وحدت جامعه، اراده های افراد جامعه را به خود جذب می کند و سپس به صورت اراده جمعی مستقیما یا به میانجی شؤون دیگر، باز به افراد باز می تاباند. » ^(۱۵)

از این نظر، آسیب هایی که نظام سیاسی را فرا می گیرد به سرعت و در سطحی وسیع، دامنگیر جامعه می شود، به گونه ای که در برخی موارد، به گفته فارابی، فیلسوف اسلامی «مدینه فاضله » را به «مدینه متبدله » تبدیل می نماید:

«جامعه متبدله جامعه ای است که درگذشته، جامعه فاضله بوده است، ولی دگرگون شده و رفتار و اندیشه هایی غیرازجامعه فاضله در آن رخنه کرده و به جامعه غیرفاضله تغییرهویت داده است. » ^(۱۶)

آسیب شناسی مدینه النبی از نظرگاه امام علی علیه السلام

بررسی تاریخ اسلام، به خصوص وقایع پس از رحلت پیامبرصلی الله علیه وآله، بالاخص در عهد خلیفه سوم بیانگر نوعی تغییر جهت خلافت اسلامی و به دنبال آن جامعه اسلامی از ارزش ها و ویژگی های اجتماعی مدینه النبی است.

در ادامه این بحث، ذکر برخی از ویژگی های اصولی مدینه النبی خواهد آمد. اما در این جا فقط اشاره می شود که بی توجهی به دنیا و مبارزه با تمرکز ثروت و ساده زیستی از مهم ترین مؤلفه های جامعه شناختی مدینه النبی محسوب می شود. در زمان خلیفه سوم، منش ومشی خلافت اسلامی به سمت نوعی اشرافیت و توجه به ثروت اندوزی و جمع آوری زر و سیم جهت گیری نمود، چنان که به تدریج، علاوه بر خلیفه و اطرافیان او، بسیاری از کسانی که سوابقی طولانی در مبارزات و جنگ های زمان رسول الله صلی الله علیه وآله داشتند نیز به دام دنیاگرایی و زرق و برق آن افتادند.

شواهد تاریخی حاکی است جامعه ساده زیست و بی توجه به دنیای زمان رسول خداصلی الله علیه وآله، شتابان به سمت تجمل گرایی و جانشینی ارزش هایی همچون مال پرستی و زراندوزی حرکت نمود. در چنین وضعیتی اجتماعی، امام علی علیه السلام، که شاهد این انحراف از اصول مدینه بنا شده توسط پیامبرصلی الله علیه وآله بودند، به خوبی به آسیبی که دامنگیر جامعه اسلامی شده بود، پی بردند و بدین روی، به طور مرتب و مستمر به نفی و نهی این آفت اجتماعی پرداختند. در واقع، از نظرگاه ایشان، آسیبی که پیکره مدینه النبی را سخت آلوده، آزرده و بیمار نموده بود چیزی نبود جز دنیاگرایی، تمرکز ثروت و دل بستگی به دنیا و متعلقات آن. از این روی، ایشان به عنوان یک پزشک، مدام جامعه بیمار و خلافت منحرف شده از سیره نبوی را هشدار می داد و از این بیماری نهی می نمود.

برای درک بهتر این اوضاع و شناخت عمیق تر این آسیب اجتماعی، نگاهی جامعه شناختی به مدینه النبی پیش و پس از رحلت پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله بجاست.

مدینه النبی و مهم ترین ویژگی های اجتماعی آن پیش از رحلت رسول خدا صلی
الله علیه وآله

منظور از «مدینه النبی » جامعه اسلامی تاسیس شده توسط رسول الله صلی الله علیه وآله می باشد که پس از بعثت، در مدینه بنیان گذاشته شد. این دوره از تاریخ اسلام هر چند کوتاه می باشد، اما به سبب حضور پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله و نزول قرآن، ویژگی های آن بسیار حایز اهمیت است. جامعه ای که در این مدت کوتاه، توسط پیامبرصلی الله علیه وآله ساخته شد، اصول و ویژگی هایی داشت که در این جا به چند ویژگی برجسته آن اشاره می شود:

۱- ساده زیستی و پرهیز از دنیاگرایی:

جامعه اسلامی در زمان حیات پیامبرصلی الله علیه وآله، بر اساس تعالیم قرآن و سیره آن حضرت، توجه چندانی به دنیا نداشت. مسلمانان صرفا برای رضای خدا و برپا داشتن احکام قرآن، با جان و مال جهاد می کردند. تشکیل مدینه النبی هر چند در دو مرحله شکل گرفت – ابتدا در مکه و سپس در مدینه – اما در هر دو مرحله، زندگی رسول الله صلی الله علیه وآله و مسلمانان ساده و زهدگرایانه بود. در مکه، که تحت فشارهای سیاسی واجتماعی قریش، از بسیاری نعمت های الهی محروم شده بودند، زندگی شان بسیار مختصر و زاهدانه بود و در مدینه نیز روی هم رفته، کردار رسول و یاران مثل مکه، مبتنی بر قناعت و زهد بود و در عین اشتغال به امور عادی، از استغراق تام در کارهای دنیوی اجتناب می ورزید. . . پیامبرهرچند افراط در زهد و پارسایی را غالبا منع می کرد، اما در عهد وی و بی شک تحت تاثیر آیات قرآنی، مسلمانان غالبا از خوف خدا چندان پروای لذت های جهانی را نداشتند و مخصوصا با سادگی و فقری که با زندگی شان همراه بود، صبر و زهد و رضا و قناعت را . . . رعایت می کردند. ^(۱۷)

این ساده زیستی و بی توجهی به دنیا هم در زندگی پیامبر صلی الله علیه وآله به عنوان رهبر و رئیس مدینه النبی، ساری و جاری بود و هم در زندگی مسلمانان.

۲- مبارزه با تمرکز و تکاثر ثروت:

به دلیل دستورات قرآنی، ^(۱۸) شکاف طبقاتی زیادی در جامعه اسلامی وجود نداشت. دستورات اجتماعی و اقتصادی قرآن طوری تنظیم شده بود که از تمرکز ثروت در دست اقلیتی محدود جلوگیری می کرد; زیرا «جامعه اسلامی . . . عرصه گذشت و بخشش و تعاون است. صحنه برپاداری نماز، اعطای زکات وصدقات، تخصیص خمس و نذورات و پرداخت قرض الحسنه و انفاق است . . . گرامی ترین مردم نزد خداوند باتقواترین آنان می باشد و تقوا در نیکی به دیگران، برپا داشتن نماز، اعطای زکات و صدقات، وفای به عهد، دستگیری و کمک به نیازمندان، انفاق مال در راه خدا، شکیبایی در سختی ها، فروتنی و سادگی، عفو و عدل و اطاعت خدا و رسول است. » ^(۱۹)

با این دستورات، مدینه النبی به سمت عدالت اقتصادی و جلوگیری از کنز مال و ایجاد نابرابری اجتماعی و شکاف شدید اقتصادی حرکت می کرد.

نگاهی جامعه شناختی به مدینه النبی پس از پیامبراکرم صلی الله علیه و
آله

پس از درگذشت رئیس مدینه تازه تاسیس اسلامی، با انحرافی که در رهبری جامعه اسلامی به وجود آمد و همچنین وقایع سیاسی موجب شدبه مرور، ازاصول وویژگی های مدینه النبی عدول گردد. به تدریج، خلفا از سیره عملی پیامبرصلی الله علیه وآله فاصله گرفتند و به تبع آنان، مسلمانان نیز زاویه ای انحرافی در شیوه زندگی خود گشودند.

انحراف خلفا از سیره نبوی از زمان خلیفه دوم، به خصوص بیش تر توسط عمال و کارگزاران مدینه النبی شروع شد و در زمان خلیفه سوم، توسط شخص خلیفه واطرافیان و اقوام و دوستان او، انحرافی عمیق وشدیدازمشی عملی رسول الله صلی الله علیه وآله صورت گرفت.

علاوه بر تغییر شیوه و سیره خلفا، فتوحات گسترده سپاهیان اسلام و تصرف اراضی ثروتمند و حاصلخیز آسیا، افریقا و حتی اروپا توسط حکومت اسلامی، ثروت هنگفتی به بیت المال و خزینه عمومی سرازیر کرد. این دو عامل موجب فاصله گرفتن از اصول و محورهای اساسی مدینه النبی گردید. از این رو، به لحاظ اهمیت موضوع، این دو عامل بررسی می شود:

الف – تاثیر فتوحات بر جامعه اسلامی:

سرزمین های گسترده ای همچون شامات، بیروت، صیدا، عرقه، جبیل، بیسان، طبریه، ایران، بعلبک، حمص، انطاکیه، قیساریه، بیت المقدس، مصر، طرابلس، اسکندریه، افریقا، اندلس و قبرس پس از پیامبرصلی الله علیه وآله، در زمان خلفای دوم و سوم به تصرف سپاهیان اسلام درآمد. این سرزمین ها ثروت های فراوانی راعایدجامعه اسلامی نمود و جامعه را به سمت دنیاگرایی و زراندوزی و عشرت طلبی سوق داد.

آقای دکتر حسن ابراهیم حسن در کتاب تاریخ سیاسی اسلام می نویسد: «ثروت های فراوان، که از گشودن کشورها سیل وار به مدینه می رسید، مردم را به رفاه و خوشی متمایل کرد; چندان که بعضی ها به عیاشی راغب شدند و نمودارهایی از