بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پیامبر اسلام(ص) و ترویج اشتغال :

حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله برای ایجاد انگیزه تولید و کسب درآمد در وجود مسلمانان از روش های مختلفی بهره می گرفت که در ذیل به برخی از آنان اشاره می شود:

۱. زمینه سازی برای رشد استعدادها

آن حضرت با استفاده از فرصت های مناسب برای شکوفایی نیروهای درونی و استعدادهای نهفته افراد، زمینه سازی می نمود و از این طریق در آنان انگیزه تولید و کسب درآمد را تقویت می کرد. روایت زیر نشانگر این روش رسول گرامی اسلام می باشد:

مردی از اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله در تنگنای زندگی قرار گرفت. وی که دارای شغل مناسبی نبود و از بیکاری رنج می برد، خانه نشین شد. روزی همسرش به او گفت: ای کاش به محضر پیامبر صلی الله علیه و آله می رفتی و از او درخواست یاری می نمودی. مرد پیشنهاد همسرش را پذیرفت و به حضور رسول اللَّه صلی الله علیه و آله رفت. هنگامی که چشم حضرت به او افتاد، فرمود:

«مَنْ سَأَلْنا اعْطَیناهُ وَمَنْ اسْتَغْنی اغْناهُ اللَّهُ؛»

هرکس از ما کمک بخواهد ما به او یاری می کنیم. ولی اگر بی نیازی بورزد و دست حاجت پیش مخلوقی دراز نکند، خداوند او را بی نیاز می کند.

او پیش خود فکر کرد که مقصود پیامبر من هستم و بدون اینکه سخنی بگوید، به خانه برگشت و حال خود را به همسرش گفت. زن گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله هم بشر است. (و از حال تو خبر ندارد) او را به وضع زندگی نکبت بار و پر مشقت خود آگاه کن. مرد به ناچار بار دوم به حضور پیامبر رفت. امّا قبل از اینکه حرفی بزند، پیامبر صلی الله علیه و آله همان سخن قبلی را تکرار کرد.

بازهم بدون اظهار حاجت به خانه برگشت. ولی چون خود را همچنان در چنگال فقر و بیکاری، ضعیف و ناتوان می دید، برای سومین بار با همان نیت به مجلس رسول اکرم صلی الله علیه و آله رفت. بازهم لب های رسول اللَّه صلی الله علیه و آله به حرکت در آمد و با همان آهنگ- که به دل قوّت و به روح اطمینان می بخشید- همان جمله را تکرار کرد.

این بار که این جمله را شنید، در قلب خود اطمینان احساس نمود.

حس کرد که کلید مشکل خویش را در همین جمله یافته است. وقتی که خارج شد، با قدم های مطمئن تری راه می رفت. با خود فکر کرد که دیگر هرگز به دنبال کمک خواستن از بندگان نخواهم رفت. به خدا تکیه می کنم و از نیرو و استعدادی که در وجودم به ودیعت نهاده است، بهره می گیرم و از او می خواهم که مرا در کارهایم موفّق گرداند و از دیگران بی نیاز سازد.

با این نیت تیشه ای عاریه کرد و به جانب صحرا رفت. آن روز مقداری هیزم جمع کرد و فروخت و لذت حاصل دست رنج خویش را چشید.

روزهای دیگر به این کار ادامه داد تا به تدریج توانست از درآمد خویش ابزار کار را فراهم نماید. بازهم به کار خود ادامه داد تا صاحب سرمایه و شتر و غلامی شد. وی در اثر تلاش و کوشش شبانه روزی یکی از افراد ثروتمند و بی نیاز گردید.

روزی به محضر پیامبر صلی الله علیه و آله آمد و وضعیت خود را به آن حضرت گزارش داد که چگونه در آن روز فلاکت بار به محضر حضرت آمد و چه گونه سخن پیامبر صلی الله علیه و آله وی را به تحرک و کار واداشت.

پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود:

من که به تو گفتم: هرکس از ما کمکی بخواهد ما به او کمک می کنیم.

ولی اگر بی نیازی بورزد خدایش او را کمک خواهد نمود.^[۱]

۲. اقدام به کارهای تولیدی و عمرانی

گرچه رهنمودهای گفتاری در تربیت افراد تاثیر دارد؛ امّا اقدامات عملی به مراتب بیشتر از شیوه های گفتاری مؤثر است. برای همین پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نه تنها با راهنمایی ها و زمینه سازی های خود موجب سوق افراد به سوی میدان های کاری می شد، بلکه خود عملًا همدوش با دیگران کار می کرد. رفتار رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله را می توان تبلور اصول و ارزش های اسلامی قلمداد نمود. آن حضرت همچنان که در صحنه سیاست، حکومت، اخلاق، معارف، علوم و حکمت، خطابه و سایر صفات والای انسانی الگوی تمام عیار مسلمانان به شمار می آید، رفتار اقتصادی آن حضرت نیز می تواند شیوه ای موفّق و کارآمد برای چگونه زیستن باشد.

در این زمینه نمونه هایی از سیره عملی ایشان را می خوانیم:

امام صادق علیه السلام به فردی که در اثر جهل و غرور، تن به کار نمی داد و خود را نیازمند دیگران کرده بود، فرمود:

برو کار کن و در بالای سرت بار حمل کن (و هر چه می توانی تلاش کن) و از مردم بی نیاز باش.

سپس به وی فرمود: همانا رسول خدا صلی الله علیه و آله سنگ ها را به دوش خود حمل می کرد و دیوار خانه اش را می ساخت.^[۲] حضرت علی علیه السلام به سلمان فرمود:

ای عبداللَّه! باغی را که پیامبر صلی الله علیه و آله با دستان خویش آن را ساخته و درخت هایش را کاشته است، برای فروش به مشتریان عرضه کن.

سلمان باغ پیامبر صلی الله علیه و آله را به معرض فروش گذاشت و به ۱۲ هزار درهم فروخت.^[۳] روزی حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: