فایل پاورپوینت کامل وظایف و اخلاق انتخاباتی مردم

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل وظایف و اخلاق انتخاباتی مردم – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل وظایف و اخلاق انتخاباتی مردم شامل 109 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل وظایف و اخلاق انتخاباتی مردم:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل وظایف و اخلاق انتخاباتی مردم به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل وظایف و اخلاق انتخاباتی مردم به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل وظایف و اخلاق انتخاباتی مردم با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل وظایف و اخلاق انتخاباتی مردم با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل وظایف و اخلاق انتخاباتی مردم با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل وظایف و اخلاق انتخاباتی مردم را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل وظایف و اخلاق انتخاباتی مردم :

مقدمه

«جمهوریت»، یکی از عناصر مهم تشکیل دهنده ی جمهوری اسلامی است که در جهت عینیت بخشیدن به آن، در ایران عزت مند، به طور میانگین هر ساله شاهد یک انتخابات مردمی هستیم. افتخارآمیزتر اینکه انتخابات برگزار شده در کشور ما، از نظر رعایت اخلاق و موازین اخلاقی، در مقایسه با بسیاری از کشورهای مشابه، درخشان ترین سابقه را برجای گذاشته است؛ اما نباید فراموش کرد که بداخلاقی های انتخاباتی، هرچند اندک، زیبنده ی جامعه ی اسلامی ارزشی و فضیلت گرا و نیز با اهداف بلند نظام اسلامی هم سویی ندارد؛ نظامی که همه ی ارکان تصمیم گیری و مدیریت آن را باید صالحانی تشکیل دهند که قرآن، فراهم سازی زمینه هایی را در عرصه های فردی، اجتماعی و الهی به دست و همت آنان نوید داده است:

الَّذینَ إنْ مَکنّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاهَ وَ آتَوُا الزَّکاهَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْکرِ وَ لِلّهِ عاقِبَهُ الأُمُور؛[۱] همان کسانی که هر گاه در زمین به آنها قدرت بخشیدیم، نماز را برپا می دارند، زکات می دهند، امر به معروف و نهی از منکر می کنند و پایان همه ی کارها از آن خداست.

بر این اساس باید برای برپایی ارزش ها در همه ی حوزه های اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی (امر به معروف) و مقابله با ضدارزش ها در همه ی ابعاد (نهی از منکر) و توجه به نیازهای جامعه (ایتاء زکات) گام برداشت. بدین ترتیب، مهم ترین رسالت اخلاقی انتخابات، تحقق کامل این نوید قرآنی است. به همین دلیل، از آغاز تا پایان تبلیغات و از پیروزی یا شکست تا پس از آن، نامزدها و هوادارانشان و پیروزشدگان و شکست خوردگان در انتخابات، باید اخلاق انتخاباتی و آداب اسلامی را رعایت کنند.

نوشتار پیش رو، اخلاق انتخاباتی و وظایف مردم را تبیین می نماید و در دو محور زیر سامان یافته است:

الف) اخلاق انتخاباتی

۱) شرکت در انتخابات

یکی از اصول اخلاق انتخابات، شرکت در آن است. شاید برخی تصور کنند که بعد از گذشت سال ها از انقلاب، شرکت در انتخابات مهم نیست یا اگر ما هم شرکت نکنیم، دیگران شرکت می کنند و حال اینکه اولین وظیفه ی اخلاقی مردم شرکت در انتخابات است؛ زیرا هر انسانی وظیفه دارد در تعیین سرنوشت خود و جامعه ی خویش نقش داشته باشد و در بهبود آن بکوشد. یکی از راه های ایجاد تغییر، شرکت در انتخابات است: «إنَّ اللّهَ لایغَیرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّی یغَیرُوا ما بِأنْفُسِهِم؛[۲] خداوند سرنوشت هیچ قوم و ملتی را تغییر نمی دهد، مگر آن که آنان آنچه را در خودشان است، تغییر دهند.»

مشارکت در انتخابات و تعیین سرنوشت در هر نظامی، علاوه بر جنبه های شرعی ـ که ممکن است ـ داشته باشد، به عنوان یک حق نیز قلمداد می شود؛ حقی که صاحب حق باید از آن دفاع و آن را «استیفا» نماید؛ یعنی باید تمام حق خود را مطالبه کند و هر گونه بی اعتنایی به آن اقدامی نارواست. پرواضح است که عدم توجه به این موضوع، موجب از بین رفتن حق خواهد شد. به همین دلیل مشارکت در انتخابات، ضرورتی فراتر از تکلیف شرعی است؛ چنان که مقام معظم رهبری(مد ظلّه) فرموده اند: «انتخابات، فقط یک پدیده ی سیاسی نیست. انتخابات، مظهر حضور مردم و مظهر احقاق حق است…. هم حق و هم تکلیف مردم است که بیایند و سرنوشت کشورشان را به دست خود تعیین کنند.»[۳]

از همه مهم تر اینکه امروزه شرکت در انتخابات از هر زمانی دیگر اهمیت بیش تری دارد؛ زیرا دشمنان وانمود می کنند که انقلاب پایگاه مردمی خود را از دست داده است. بر این اساس این پشتوانه ی مردم است که تبلیغات دشمنان را خنثی و اقتدار و عظمت جمهوری اسلامی را به نمایش می گذارد. امام راحل(ره) نیز، شرکت در انتخابات وظیفه ی ملی و شرعی می داند: «این وظیفه ای است الهی، وظیفه ای است ملی، وظیفه ای است انسانی و وظیفه ای است که ما باید به آن عمل بکنیم. همه مان باید در انتخابات شرکت کنیم.»[۴]

مقام معظم رهبری(مد ظلّه) فرمود: «درست در نقطه ی مقابل خواست دشمنان، همه ی ما باید در انتخابات حضور فعالی داشته باشیم. انتخابات، آبروی ملی ماست. انتخابات، یکی از شاخص های رشد ملی ماست. انتخابات، وسیله ای برای عزت ملی است.»[۵]

۲) احترام متقابل و دوری از تهمت

لازمه ی انتخابات سالم، ایجاد فضایِ سالم و اجتناب از تشنج است. این امر محقق نخواهد شد، مگر با رعایت اصل «احترام متقابل» و دوری از «حرمت شکنی»، «تهمت» و «افترا». متأسفانه گاهی فضای انتخاباتی ما به گونه ای است که طرفداران نامزدها به رقیبان و طرفداران آنها بی احترامی و تهمت می زنند؛ در حالی که رسول خدا(ص) فرمود:

مَنْ بَهَتَ مُؤْمِناً أَوْ مُؤْمِنَهً أَوْ قالَ فیهِ ما لَیسَ فیهِ أَقامَهُ اللهُ عَزَّوَجَلَّ عَلَی تَلٍّ مِنْ نارٍ حَتَّی یخْرُجَ مِمّا قالَ فیهِ؛[۶] کسی که به مرد یا زن مؤمنی بهتان بزند، یا چیزی درباره ی او بگوید که در او نیست، خدای عزوجل بر تلّی از آتش نگهش می دارد تا از عهده ی گفته ی خود برآید.

این زبان است که انسان را به چنین سرنوشتی دچار می سازد. حضرت امام(ره) فرمود:

از آقایان کاندیداها و دوستان آنان انتظار دارم که اخلاق اسلامی ـ انسانی را در تبلیغ برای کاندیدای خود مراعات و از هر گونه انتقاد از طرف مقابل که موجب اختلاف و هتک حرمت باشد خودداری نمایند که برای پیشبرد مقصود، ولو اسلامی باشد، ارتکاب خلاف اخلاق و فرهنگ، مطرود و از انگیزه های غیراسلامی است.[۷]

مقام معظم رهبری(مد ظلّه) فرمود: «آنچه در انتخابات لازم است، رقابت سالم است؛ رقابتِ بدون تهمت زنی و بدگویی به یکدیگر.»[۸]

۳) پرهیز از تفرقه

در هر جامعه ای، سلیقه های گوناگون وجود دارد. با این حال گروه ها باید با وجود اختلاف سلیقه ها و تعدد آرا در برابر منافع مشترک خود وحدت کلمه داشته باشند و از تفرقه و اختلافات بپرهیزند. هم چنین طرفداران نامزدها، باید بکوشند از تجاوز به حقوق دیگر هواداران نامزدها خودداری کنند؛ زیرا اهانت به هر شکل ممکن، وحدت کلمه را از بین می برد و زمینه ی حق کشی و انحراف را پدید می آورد. باید فضایی سالم و آرام فراهم کرد تا مردم بتوانند به درستی و با فراغ بال، درباره ی نامزدها، برنامه ها، شعارها و اهداف آنان تصمیم گیری کنند. اختلاف، فضایی را ایجاد می کند که قوه ی عقل از کار می افتد و تنها پیروی از هوا و هوس و تعصب های خشک و نادانی بر جای می ماند. همین امر، ما را به ورطه ی نابودی نزدیک می کند. حضرت علی(ع) می فرماید: «اَلخِلافُ یهْدِمُ الرَّأْی؛[۹] اختلاف، نابودکننده ی اندیشه است.»

حضرت امام(ره) فرمود:

من دارم به شما آقایان عرض می کنم، همه توجه به این داشته باشید که دنبال اختلاف نروید. فردا ممکن است انتخابات پیش بیاید؛ خب، در موقع انتخابات البته صحبت ها خواهد شد. دنبال این نروید که به هوای نفسانی خودتان برای خودتان درست کنید. می خواهد یک قضیه ای واقع بشود در ایران، دنبال این نباشید که به نفع من باشد. آن یکی بگوید به نفع من باشد. این مبدأ اختلاف است. انبیا و اولیا و کسانی که وارسته از دنیا هستند، این معانی را ندارند.[۱۰]

۴) انتخاب نامزد اصلح

گزینه ی انتخاب اصلح، خواست انسان است؛ زیرا انسان همیشه طالب کمال مطلوب خویش است و حکم عقل نیز، به گزینش شایسته ترین هاست.

بنابراین بر آحاد افراد لازم است، ضمن بررسی ویژگی های افراد، بهترین و شایسته ترین ایشان را برای تصدی امور و کارگزاری نظام اسلامی انتخاب کنند؛ زیرا واگذاری مدیریت کلان کشور به چنین افرادی، از اهمیت ویژه برخوردار است. مقام معظم رهبری(مد ظله) در آغاز سال ۱۴۰۰، درباره ی اهمیت و خصوصیات ریاست جمهوری فرمود:

ریاست جمهوری، خیلی مسئله ی مهمی است؛ یعنی مهم ترین و مؤثرترین مدیریت کشور، ریاست جمهوری است. اینکه حالا بعضی ها می گویند رئیس جمهور اختیاراتی ندارد، رئیس جمهور تدارکاتچی است، رئیس جمهور دوازده درصد یا پانزده درصد اختیارات دارد ـ چه جوری هم محاسبه می کنند من نمی دانم! چند سال است که از این حرف ها گاهی گوشه وکنار زده می شود ـ همه ی این ها خلاف واقع است؛ یا از روی بی مسؤولیتی گفته می شود، یا از روی بی اطلاعی و یا خدای نکرده غرض ورزی ای در کار است. این جوری نیست. رئیس جمهور[ی] یکی از پُرمشغله ترین و پُرمسؤولیت ترین دستگاه ها است…. تقریباً همه ی مراکز مدیریّتی کشور در اختیار رئیس جمهور است.[۱۱]

بنابراین باید کسی را به عنوان رئیس جمهور انتخاب کرد که دارای ویژگی هایی باشد که مقام معظم رهبری(مد ظلّه) در آغاز سال ۱۴۰۰ به برخی ازآن ها اشاره نمود:

… به نظر می رسد هر کسی که به دنبال سعادت کشور است، یک چنین رئیس جمهوری می خواهد. اوّلاً باکفایت باشد و دارای مدیریّت و کفایت مدیریتی. ثانیاً باایمان باشد. اگر بی ایمان بود، نمی شود به او اعتماد کرد. آدم بی ایمان کشور را، منافع کشور را، مردم را یک وقتی می فروشد؛ پس باید باایمان باشد. بعد، عدالت خواه باشد و ضدّفساد. این، یکی از مهم ترین خصوصیاتی است که باید در رئیس جمهور وجود داشته باشد.[۱۲]

بنابراین اگر انسان اصلح بر مسند قدرت قرار نگیرد، موجب گمراهی و فساد مردم می شود و این امر، بزرگ ترین عامل زوال دولت ها به حساب می آید؛ چنانچه حضرت علی(ع) فرمود: «إذا مَلَک الْأَراذِلُ هَلَک الْأَفاضِلُ؛[۱۳] آن گاه که لئیمان حاکم گردند، صاحبان فضیلت هلاک می گردند.

از این رو لازم است مردم با برخی خصوصیات نامزد اصلح آشنا شوند، تا در انتخاب اصلح مشکل ایجاد نشود. رهبر فرزانه ی انقلاب(مد ظله) فرمود:

… نکته ی بعدی در باب انتخابات، این است که مردم باید به فکر شناخت اصلح باشند؛ چون امر کوچکی نیست. مسئله ی انتخابات، مسئله ی سپردن سرنوشت بخش عمده ی امکانات کشور به یک نفر و یک مجموعه است؛ سرنوشت مسائل اقتصادی، مسائل فرهنگی، روابط خارجی و مسائل گوناگون دیگر…. در بین این مجموعه نگاه کنیم و کسی را که اصلح است، انتخاب کنیم. این هم وظیفه ی بسیار مهمی است.[۱۴]

ب) ویژگی های نامزدها

در جامعه دینی ویژگی های متعددی برای مسؤولان عالی کشور لحاظ شده است که رئیس جمهور نیز باید واجد آن ویژگی ها باشد. برخی از آنها عبارتند از:

۱. تقواگرایی

تقواگرایی، برای همگان لازم است؛ اما برای نامزدها و مسؤولان کلان، از اهمیت ویژه برخوردار است. به دلیل اینکه اینان با جان، مال و آبروی مردم ارتباط دارند و نقش بنیادی در اصلاح و فساد جامعه. پیامبر اکرم(ص) فرمود: «صِنْفانِ مِنْ أُمَّتی إذا صَلَحا صَلَحَتْ أُمَّتی وَ إذا فَسَدا فَسَدَتْ أُمَّتی؛ دو گروه از امت من هستند که اگر اصلاح شوند، امتم اصلاح می شود و اگر فاسد گردند، امت فاسد می گردد.» گفته شد که آن دو گروه کدام اند و حضرت پاسخ دادند: «الْفُقَهاءُ وَ الْأُمَراءُ؛[۱۵] فقیهان و امیران.»

حضرت علی(ع) نیز فرمود: «فَلَیسَتْ تَصْلُحُ الرَّعِیهُ إِلّا بِصَلاحِ الْوُلاه…؛[۱۶] پس کار رعیت سامان نمی یابد، مگر به شایستگی و درست کاری حکمرانان.»

طبیعی است داوطلبان و مسؤولانی می توانند به اصلاح جامعه بپردازند که خود تقوامدار باشند؛ از این رو علی(ع) مالک اشتر را به رعایت تقوا سفارش نمود: «أَمَرَهُ بِتَقْوَی اللهِ وَ ایثارِ طاعَتِهِ وَاتِّباعِ ما أَمَرَ بِهِ فی کتابِه.»[۱۷]

از سوی دیگر تقوا و انگیزه ی دینی، سبب می شود انسان جذب ریاست و قدرت نگردد و تنها برای اجرای احکام الهی و اقامه ی حق حکومت کند. حضرت علی(ع) بارها دلیل پذیرش حکومت را اقامه ی حق اعلام کرد. عبدالله بن عباس می گوید که در منطقه ی ذی قار در گذرگاه جنگ بصره، محضر امیر مؤمنان(ع) رسیدم. دیدم نعلین خود را وصله می زند. در این حال رو به من کرد و گفت: «این نعل چقدر ارزش دارد؟» در پاسخ گفتم: «قیمتی ندارد.» فرمود: «به خدا قسم، این نعل کهنه در نظر من ارزشمندتر از حکومت بر شما است؛ مگر آن که بتوانم حقی را برپا دارم، یا جلوی باطلی را بگیرم.»[۱۸]

بر این اساس باید توجه داشت که مسئله ی خدمت به مردم و مسؤولیت پذیری در نظام اسلامی، به بهانه ای برای قدرت طلبی و هواپرستی نشود؛ زیرا ریاست طلبی با تقواگرایی مسؤولان هم سویی ندارد و اگر کسی که صلاحیت کاری را ندارد خود را برای آن کار مطرح کند و آن قدرت را بطلبد، درواقع در جهت هلاکت خویش قدم برداشته است. امام رضا(ع) فرمود: «مَنْ طَلَبَ الرِّئاسَهَ لِنَفْسِهِ هَلَک فَإنَّ الرِّئاسَهَ لاتَصْلُحُ إلّا لِأَهْلِها؛[۱۹] هر کس برای خود ریاست بطلبد، هلاک شده است. ریاست جز برای کسانی که صلاحیت آن را دارند، مجاز نیست.» بر همین اساس است که انسان های ریاست طلب و محب قدرت، مورد لعن اولیای دین قرار گرفته است. امام صادق(ع) فرمود: «مَلْعُونٌ مَنْ تَرَأَّسَ مَلْعُونٌ مَنْ هَمَّ بِها مَلْعُونٌ مَنْ حَدَّثَ بِها نَفْسَهُ؛[۲۰] ملعون است کسی که ریاست طلبی کند، ملعون است کسی که بر آن همت گمارد و ملعون است کسی که به فکر آن باشد.»

۲. ساده زیستی

ساده زیستی، نگاه منطقی و خردگرایانه ی انسان های دانا به زندگی ناپایدار دنیاست که در پرتو آن، آرامش درون و برون حاصل می شود و با نوع شناخت انسان و نگرش او به زندگی دنیا مرتبط است؛ از این رو اگر مسؤولان و مدیران حکومتی این امر را رعایت کنند، بهتر می توانند به نظام و مردم خدمت کنند که در آموزه های دینی، سخت به این امر توجه شده است. سیره و گفتار حضرت پیامبر(ص) و امیر مؤمنان(ع) نیز شاهد بر این ادعاست. از سوی دیگر در نظام جمهوری اسلامی، مردم انتظار دارند مسؤولان آنها ساده زیست باشند. امروزه اگر مردم یاد و خاطره ی مرحوم رجایی را پاس می دارند، بدان جهت است که طعم تلخ فقر را چشیده و برنامه های او برای محرومیت زدایی بود. مهم تر از همه اینکه ساده زیستی مسؤولان آینده ی کشور، از دو جهت اهمیت دارد: اول آن که آنان پاسداران ارزش ها هستند و باید الگو باشند. دوم: ساده زیستی آنان موجب می شود که مسؤولان با فقر و درد محرومان جامعه بیش تر آشنا شوند و سیاست هایی را در رفع مشکلات آنها اتخاذ نمایند. نامزدها و مسؤولانی که طعم فقر را نچشیده اند، نمی توانند درد فقیران را درک کنند. حضرت علی(ع) هم، فلسفه ی ساده زیستی حاکمان اسلامی را هم دردی با فقیران می داند: «خداوند بر حاکمان عادل واجب کرده است که زندگانی خویش را در سطح مردم فقیر قرار دهند، تا رنج فقر، مستمندان را ناراحت نکند.»[۲۱]

حضرت امام(ره) فرمود:

توجه داشته باشید رئیس جمهور و وکلای مجلس از طبقه ای باشند که محرومیت و مظلومیت مستضعفان و محرومان جامعه را لمس نموده و در فکر رفاه آنان باشند؛ نه از سرمایه داران، زمین خواران و صدرنشینان مرفه و غرق در لذات و شهوات که تلخی محرومیت و رنج گرسنگان و پابرهنگان را نمی توانند بفهمند.[۲۲]

مقام معظم رهبری(مد ظلّه) نیز، به خاطر اهمیت امر، همگان به ویژه مسؤولان را به ساده زیستی و زهدگرایی سفارش کرد:

ما [که هم مسؤول حکومتی هستیم و هم روحانی] باید بیشتر مواظب باشیم؛ دیگران هم باید مواظب باشند، شما هم که دانشجویید، یا استادید، باید مواظب باشید، شما هم که رئیسید، باید مواظب باشید؛ همه باید مواظب باشند که به دام تکلّفات و تعیّنات زندگی نیفتند و در اشرافی گری و این ها غرق نشوند.[۲۳]

۳. استکبارستیزی

یکی از شاخصه های مهم انقلاب اسلامی استکبار ستیزی است؛ استکبارستیزی به گونه ای با هویت و ماهیت انقلاب اسلامی درآمیخته است که می توان این آرمان را صفت ذات انقلاب و جزو مفاهیم مُقوّم ماهیت آن قلمداد کرد. یعنی در صورت کنارگذاشتن استکبارستیزی، انقلاب اسلامی بدون تردید دست خوش بی هویتی خواهد شد. معمار کبیر انقلاب امام خمینی سیاست اصلی انقلاب را حول محور تقابل و منازعه آشتی ناپذیر با کانون های استکبار جهانی در شرق و غرب و گسست کامل از آنان تعریف می نمود: «من بارها گفته ام و در این روز بزرگ می گویم [تا] قطع تمام وابستگی ها به تمام ابرقدرت های شرق و غرب، مبارزات آشتی ناپذیرانه ملت ما علیه مستکبرین ادامه دارد.»[۲۴]

بی تردید یکی از اصول مهم جمهوری اسلامی روابط عزت مندانه و حسنه با کشورها است و هر کشوری که از این اصل پیروی کند، ایران اسلامی از آن استقبال می کند، اما اگر کشوری مانند آمریکا استقلال و عزت و اقتدار کشور ما را خدشه دار نماید و قصد سلطه برکشور ما داشته باشد، ایران مقتدر در برابر این سیاست خصمانه و انگیزه ظالمانه مقابله می نماید. براین اساس مبارزه با آمریکا به خاطرخصوصیات این کشور است، چنانکه رهبرمعظم انقلاب(مد ظلّه) به این صفات اشاره نموده است:

آنچه ما با آن مخالفیم عبارت است از حاکمیّت ظلم و طغیان و استکبار؛. ..ما با هیچ ملّتی به عنوان ملّت مخالفتی نداریم؛ با هیچ نژادی، با هیچ ملّتی؛ ما با استکبار مخالفیم، با ظلم مخالفیم، با طغیان علیه ارزش های انسانی و الهی مخالفیم. امروز آمریکا مظهر اینها است؛ مظهر ظلم است، مظهر استکبار است….[۲۵]

از سوی دیگرداشتن روحیه استکبارستیزی ریشه در عمق تعالیم اسلامی دارد و تمامی کسانی که خود را پیرو ر