فایل پاورپوینت کامل نقش شهید حاج حسین خرازی در تغییرات سیاسی و نظامی جمهوری اسلامی ایران دردوران دفاع مقدس

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نقش شهید حاج حسین خرازی در تغییرات سیاسی و نظامی جمهوری اسلامی ایران دردوران دفاع مقدس :

مقدمه

تغییرات قابل رؤیت سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی جوامع در طول زمان که جریان تاریخی آن را متحول کند، دگرگونی گویند. چگونگی درجات شدت و ضعف تغییر جوامع در چشم اندازهای سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی را نیز دگرگونی گویند. نخبگان و قهرمانان مثل پیامبران و یا سلاطین و حکام در تاریخ اثرگذار بوده اند. اینان با توان و استعدادی که دارند میتوانند جوامع را شناخته و بر آنها اثر گذارند، بیتردید عمل نخبگان بسته به شرایط اجتماعی نیز دارد. از منظر جامعه شناسی تاریخی دو عنصر تداوم و تغییر در ارتباط با یکدیگر هستند و نخبگان میتوانند منشأ اثر در این باره باشند. گذر زمان نمایشی از چگونگی درجات شدت و ضعف نقش نخبگان در دگرگونی جامعه در چشم اندازهای مختلف است. بررسی دگرگونیهای اجتماعی نشان از تثبیت موقعیت اجتماعی داشته و حتی از منظر هویت شناسی میتواند پیوسته منظر کم و بیش ثابتی را جهت نقش اجتماعی نخبگان به نمایش گذارد. قهرمانان سرمایه اجتماعی بسیار گرانقدری برای تحولات جوامع هستند و چنانچه به نماد تبدیل گردند در هویت و فرهنگ و عناصر و ابزارهای فرهنگی جوامع به عنوان اسوه بازتاب خواهند داشت. برخی از این قهرمانان چنان جایگاهی خواهند یافت که همچون فریدون، رستم و آرش کمانگیر قهرمانان شاهنامه حکیم فردوسی در تاریخ فرهنگ ایران، حسین بن علی (علیه السلام)، ابوذر، حجربن عدی و مختارثقفی در تاریخ اسلام، اثری پایدار و برای ابدیت جاودانه داشته اند. این قهرمانان دیگر یک اثر و بنای تاریخی نیستند که در سیر حوادث دچار آسیب و تخریب گردند، بلکه هیچگاه از خاطره ایرانیان زدوده نخواهند شد و اثر جاودانه در هویت و فرهنگی ایران خواهند داشت. شهید خرازی یکی از فرماندهان ارشد دوران دفاع مقدس بود که در تغییرات سیاسی و نظامی دوران دفاع مقدس تأثیر به سزایی داشت. سؤالات این تحقیق عبارت است از:

۱- اسباب رشد و پیشرفت سریع فرماندهی نظامی و ماندگاری شهید حسین خرازی در انقلاب اسلامی و دفاع مقدس چه بوده است؟

۲- عوامل، شرایط و کارگزاران تغییر در درون دفاع مقدس چه بوده است؟

زیست نامه شهید خرازی

حاج حسین خرازی، فرزند کریم و طیبه تابش متولد ظهر عاشورای سال ۱۳۳۶ ش در یکی از محلات قدیمی اصفهان به نام کوی باغ کلم در خیابان مسجد سید کنونی به دنیا آمد. وی در سال ۱۳۵۵ ش دیپلم متوسطه را در رشته طبیعی از دبیرستان نمونه اصفهان گرفت و سپس به خدمت وظیفه عمومی – رفت. در مشهد ضمن گذراندن دوران خدمت نظام وظیفه در محافل مذهبی به مطالعه علوم قرآنی پرداخت. در این هنگام او را به اجبار به منطقه ظفار در کشور عمان فرستادند؛ ولی خرازی چون این سفر را معصیت میدانست نمازهای خود را کامل میخواند. در سال ۱۳۵۷ شمسی پس از صدور فرمان امام خمینی(ره) مبنی بر فرار سربازان از پادگان ها وی نیز فرار کرد و به صفوف مردم پیوست و با کوشش تمام در راه به ثمر رسیدن انقلاب فعالیت کرد (دوازده امامی، ۱۳۷۹: ۱۷۴).

خرازی پس از پیروزی انقلاب اسلامی به کمیته دفاع شهری اصفهان که پس از مدتی به سپاه پاسداران تبدیل شد، وارد شد و به سبب آشناییاش با تجهیزات نظامی، به مسؤولیت اسلحه خانه کمیته منصوب شد. در پائیز سال ۱۳۵۸ برای مبارزه با ضد انقلاب به همراه ۱۲۰ نفر از اعضای سپاه استان اصفهان به گنبد و بندر ترکمن رفت در این مأموریت پیشنهاد فرماندهی نیروهای اعزامی از اصفهان را نپذیرفت و به عنوان فرمانده دسته در پاک سازی شهر گنبد شرکت کرد. وی با ایجاد امنیت در ترکمن صحرا به فرماندهی عملیات سپاه بندر ترکمن منصوب شد و پس از حدود سه ماه، به اصفهان باز گشت.

(مشاهدات شخصی نویسنده) هنگامی که زمزمه ی خودمختاری کردستان بلند شد و در این منطقه گروه های ضد انقلاب اسلامی آشوب بر پا گردید، حسین به کردستان و شهر پاوه رفت و سپس در آزادسازی شهر سنندج از دست گروه های مخالف انقلاب اسلامی نقش مؤثری ایفا کرد. حسین خرازی باهوش و استعدادی که داشت تاکتیک ها و فنون نظامی و مراتب فرماندهی را خیلی سریع کسب کرد، به گونه ای که به فرماندهی گردان ضربت سپاه سنندج منصوب گردید. در خطه ی کردستان هنگامی که فرماندهی گردان ضربت را بر عهده داشت، کوشش بسیاری برای آزادسازی و امنیت شهرها و روستاها از خود نشان داد و با یافتن کمین های دشمن و مقابله با آنها، امنیت ستون های نظامی و مردم را در جاده ها تأمین میکرد و در آزاد سازی و پاکسازی شهرهای کردستان نقش مهمی داشت، گردان ضربت که وی فرماندهی آن را برعهده داشت با رزمندگان شجاع و دلاور خود در آرامش و امنیت شهرهای کردستان مؤثر بود، بنابر گفته سردار محسن رضایی فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شهید خرازی:

«خرازی در اوج درگیریهای کردستان به آنجا رفت، بعد از تسخیر کردن شهر سنندج، همراه با علی رضاییان فرمانده قرارگاه تاکتیکی حمزه، در سمت فرماندهی گردان ضربت که از قویترین گردان های آن زمان محسوب میشد، وارد عمل شد. وی در تسخیر شهرهای دیگر کردستان از قبیل دیوان دره، سقز، بانه، مریوان و سردشت نقش مؤثری ایفا نمود» (محسن رضایی، ۱۳۹۴/۹/۱۵).

نقش شهید خرازی در دگرگونیهای دفاع مقدس

با شروع جنگ تحمیلی از آنجاییکه هیچ خط دفاعی در جنوب در برابر حملات بعثیها نبود و عملیات پارتیزانی نیروهای مردمی و سپاه با اسلحه و تجهیزات بسیار محدود برای مقابله با تهاجم بعثیها کافی نبود. خبر سقوط شهرهای جنوب یکی یکی شنیده میشد، شهید خرازی با وجود نگرانیهایش در کردستان، در آغازین ماه های جنگ تحمیلی از کردستان به جبهه های جنوب آمد و از سوی سردار رحیم صفوی به فرماندهی منطقه عملیاتی دارخوئین منصوب شد (بنیلوحی وهمکاران، ۱۳۷۹: ۱۴۶). با انتخاب او تحول عظیمی در جبهه ی دارخوئین روی داد. حسین برای جلوگیری از نفوذ دشمن در روستای محمدیه از توابع سلیمانیه جوی آبی را در نزدیکی کارون به همراه نیروهای تحت امر خود به یک خاکریز تبدیل کرد و این نخستین خط دفاعی منطقه بود که به خط شیر معروف شد. پس از مدتی ابتکار و طرح اولیه احداث یک کانال توسط محمود پهلوان نژاد مطرح شد (بنیلوحی وهمکاران، ۱۳۷۹: ۱۳۶) و مورد موافقت شهید خرازی قرار گرفت. نیروهایی که از کردستان آمده بودند به همراه نیروهای تازه نفس اعزامی از اصفهان شیاری به طول ۱۷۵۰ متر تا نزدیک خطوط بعثیها کندند. از نیمه ی دوم بهمن ۵۹ هدایت عملیات در منطقه عمومی دارخوئین به او واگذار شد. حسین با آموزش مستمر رزمندگان تحت امر خود آنان را برای یک عملیات سرنوشت ساز آماده ساخت ولی ستاد عملیات جنوب از پذیرش عملیات خودداری میکرد. سرانجام با دعوت شهید مصطفی ردانی پور از شهید آیت الله سید محمد حسین بهشتی رئیس قوه قضائیه که در آن زمان در اهواز بود، حضور آن شهید در میان رزمندگان در محل انرژی اتمی دارخوئین و سخنرانی مهیج (عکس ضمیمه) و وساطت وی نزد فرماندهان، ستاد عملیات جنوب با عملیات موافقت کرد. حاج حسین فرمانده ی جبهه ی دارخوئین و همرزمان او، در عملیاتی برنامه ریزی شده در طی چندین ماه سرانجام موفق شدند، با استعداد سه گروهان مواضع لشگر زرهی در شمال منطقه ی سر پل نیروهای بعثی عراقی در شرق جاده اهواز به آبادان را در هم بشکنند و حماسه ای به وجود آورند که نقش بسیار مؤثری در روند سیاسی و نظامی آن مقطع جنگ تحمیلی ایفا کرد. هم زمان با این عملیات در تاریخ ۶۰/۳/۲۱ امام خمینی (ره) سید ابوالحسن بنیصدر را از فرماندهی کل قوای مسلح ایران عزل کرد، لذا این عملیات به نام فرماندهی کل قوا خمینی روح خدا نام گذاری شد. یکی از بازتاب های این عملیات تقویت خط امام و عزل بنی صدر از ریاست جمهوری از سوی مجلس شورای اسلامی بود (بنیلوحی و..، ۱۳۷۹: ۱۵۵). این عملیات که با فرماندهی سردار رحیم صفوی و شهید خرازی انجام گرفت و طلسم شکست ناپذیری بعثیها برای اولین بار شکست (اصغرصبوری، ۱۳۹۳، شماره ۱۰۶). در این عملیات خرازی به عنوان فرمانده درنوک حمله قرار گرفت و تا زمان شهادتش همیشه خط شکن بود (نصراصفهانی، ۱۳۹۳، شماره ۱۰۶). این عملیات باعث افزایش تجربیات نظامی نیروهای مردمی و سپاه پاسداران گردید و میتوان به آن «آموخته های سلسله عملیات الگو» نام داد. از جمله تأثیر نزدیک شدن به دشمن برای شروع حمله، رعایت اصل غافلگیری، تأثیر حضور فرماندهان در میدان نبرد و خطوط مقدم و… با انجام این عملیات هسته اصلی تیپ امام حسین (علیه السلام) شکل گرفت و این عملیات زمینه ساز عملیات بزرگ ثامن الائمه و عملیات دیگر گردید (مصاحبه منتظرالقائم، با بنی لوحی، ۱۳۹۳/۴/۵).

عملیات ثامن الائمه یک عملیات مهم و حساس بود. چرا هدف اول آن آزادسازی آبادان از محاصره و تحقق فرمان امام و دوم شکست استکبار جهانی و رسانه های وابسته به جنگ روانی علیه ایران و شکست نیروهای متجاوز بعثی عراق بود زیرا بعثیها یک بار در تاریخ ۶۰/۵/۲۸ به مواضع رزمندگان حمله کرد و با تلفات زیاد و دادن ۳۰ اسیر عقب نشینی کرد. عملیات ثامن الائمه همزمان با بحران داخلی در ایران پس از فاجعه هفتم تیر و شهادت ۷۲ تن از یاران امام و فاجعه شهادت رجایی و باهنر در هشتم شهریور ماه انجام گرفت. درگیریهای هواداران بنیصدر و منافقین با مردم و نیروهای انقلاب در شهرها مشکلات بسیاری را ایجاد کرده بود. حاج حسین نیروهای تحت امر خود را به استعداد سه گردان از سه محور کنار کارون، کنار جاده اسفالت آبادان اهواز و کنار نهر شادگان کرد تا حرکت نهایی در تاریخ ۶۰/۷/۵ آغاز گردید. تصرف پل قصبه اهمیت زیادی داشت، لذا فرماندهان جبهه ی دارخوئین مانند حاج حسین، ردانیپور، سلیمانی، عسکری، سلیمان پور از این مسیر در عملیات شرکت کردند و این پل را تصرف کردند.

تصرف این پل باعث اختلال در تصمیم گیری فرماندهان عراقی شد؛ زیرا باید نیروهای خود را در پل حفار متمرکز میکردند و رزمندگان این پل را به آتش بستند و باعث سردرگمی و بحران در منطقه تحت تصرف دشمن شد (بنیلوحی و..، ۱۳۷۹: ۲۱۵ -۲۱۶). از نتایج مهم این عملیات موجب قطع ارتباط میان نیروهای بعثی در شمال و جنوب هورالعظیم گردید و کار تدارک و عملیات را بر نیروهای بعثی سخت کرد.

به غنیمت گرفتن ده ها تانک از تیپ ۶ زرهی بعثی عراق بود که سپاه پاسداران با استفاده از این تانک ها نخستین یگان زرهی خود را تشکیل داد. پس از این عملیات اقدام به تشکیل تیپ های امام حسین (ع)، کربلا، نجف اشرف و عاشورا شد و آنها با استفاده از غنائم بسیاری که در عملیات ثامن الائمه به دست آوردند یگان های خود را تسلیح نمودند (مصاحبه منتظرالقائم با بنیلوحی، ۱۳۹۳/۴/۵ شمسی).

این یگان ها در عملیات آزادسازی بستان (طریق القدس) شرکت فعال داشتند. با ابلاغ ستاد عملیات جنوب تیپ امام حسین (علیه السلام) با استعداد ۱۵ گردان به فرماندهی شهید خرازی و جانشینی شهید حج الاسلام و المسلمین مصطفی ردانیپور تشکیل شد (بنیلوحی و..، ۱۳۷۹: ۲۲۲). یک ماه بعد در تاریخ ۶۰/۹/۸ عملیات طریق القدس از محور شمال کرخه شروع و با انهدام کامل لشکرهای متجاوز بعثی عراق و تصرف تپه های رملی چزابه با موفقیت به آزادسازی بستان منجر گردید. دشمن در این عملیات تلفات بسیاری از لحاظ نفرات و ادوات داشت. آزمون فرماندهی عالی شهسوار اسلام شهید خرازی در عملیات طریق القدس و آزادسازی بستان با دور زدن دشمن بعثی از تنگه چزابه با موفقیت همراه بود. در طرح های مانور عملیات نظر حسین تعیین کننده بود. شهید خرازی در بعدازظهر روز عملیات حماسه شگرفی آفرید که در تاریخ جنگ های دنیا بینظیر بود به سانی که هنگام پاتک یگان های بعثی عراق، تنها با یک گروهان جلو حملات سخت آنان را سد کرد و سپس با یک نیروی ۱۵ نفره پیاده به مقابله پاتک بعثیها رفت و تا نیمه شب مقاومت کردند و سپس با حمله نیروهای تازه نفس حملات بعثیها دفع گردید.

تجربه ی نظامی او بسیار پر ارزش و در جلسات قرارگاه روی طرح های وی حساب جداگانه ای باز میکردند. روش حاج حسین به این گونه بود که وقتی منطقه عملیات مشخص میشد زمان بندی میکرد و به نظر مسئولین یگان تحت امر خود تا رده ی دسته گوش میداد و مشورت میکرد او معتقد بود ارزش نهادن به نظر و فکر آنها باعث رشد فکری و انگیزه دادن به آنها در مأموریت و عملیات میشود و آنها را برای آینده فرماندهی یگان های تیپ امام حسین (علیه السلام) آماده میکرد. دشمن بعثی با انتقال نیروها و ادوات و تجهیزات وسیعی در تاریخ ۶۰/۱۱/۱۷ به چزابه حمله کرد (گذری بر دو سال جنگ، ۱۳۶۹: ۱۳۱).

در عملیات مولای متقیان (علیه السلام) رزمندگان تیپ امام حسین (علیه السلام) حماسه بزرگی آفریدند و طی ۱۴ روز به سختی مقاومت کردند. اوج عملیات روز ۶۰/۱۲/۱ بود رزمندگان با ایثار و از خود گذشتگی و شهادت طلبی با چنگ و دندان از منطقه چزابه حفاظت کردند. در این میان شهید خرازی خود در خط مقدم در کنار رزمندگان اسلام حضور داشت (مصاحبه منتظرالقائم با بنی لوحی، ۱۳۹۳/۴/۵ شمسی).

رزمندگان ما با چنگ و دندان توانستند تنگه چزابه را حفظ کنند اگر دشمن آن را تصرف کرده بود اول جشن پیروزی انقلاب اسلامی برای مردم تلخ می شد دوم نوار پیروزی قطع میشد سوم دشمن روحیه میگرفت و چهارم آمادگی ما برای عملیات فتح المبین تحلیل میرفت (مصاحبه با نصر اصفهانی، ۱۳۹۳، شماره ۱۰۶).

حماسه ی مقاومت خرازی دلاور مرد بیهمتا، در حمله بیش از ۲۰ تیپ زرهی، مکانیزه و پیاده عراق به تنگه چزابه در تاریخ ۶۰/۱۱/۱۷، بر همگان اثبات کرد که وی یکی از شمشیرهای بران و آب دیده انقلاب اسلامی و امام خمینی(ره) و یکی از فرماندهان عالی جمهوری اسلامی ایران میباشد. خروش حماسی شهید خرازی چنان بود که خالد حسین النقیب یکی از افسران ارشد عراقی در چزابه مینویسد: «در آن موقعیت آرزو میکردم به جای مرگ تدریجی یک بار و برای همیشه از دنیا بروم. در صحنه رویارویی تیپ های ویژه با نیروهای ایرانی متجاوز از ده تیپ به طور کامل در چزابه تار و مار شدند» (خالدحسین النقیب: ۱۳۶۸، ج ۲: ۸۰).

حاج حسین پس از دفع حمله بعثیها به چزابه مأموریت یافت منطقه عملیات فتح المبین در جاده دهلران دزفول و دشت عباس تا عین خوش را از اشغالگران بعثی تصرف نماید. وی نیروهای پیاده تیپ امام حسین (علیه السلام) درحدود ۱۵ گردان را در پادگان دو کوهه تحت آموزش سخت قرار داد و شخصا در کار آموزش حضور مییافت بر آن نظارت داشت (مشاهدات شخصی نویسنده). حسین پس از این آموزش ها دستور داد نیروها به منطقه دالپری وتی شکن اعزام شوند. واحدهای تیپ حدود یک ماه پیش از عملیات در منطقه مستقر شدند و گردان های پیاده حدود ۲۰ روز قبل از عملیات در موقعیت مهدی در منطقه دالپری مستقر گردیدند. عملیات پس از یک وقفه یک روزه در تاریخ ۶۱/۱/۱ آغاز شد و نیروهای تیپ امام حسین (علیه السلام) به فرماندهی شهید خرازی از دو محور موفق شدند محورهای مورد نظر را در باغ شماره ۷ و جاده دهلران عین خوش تا پل چهل دهانه تصرف کنند و نیروهای بعثی مستقر در کوه های شمالی منطقه تا غروب آفتاب به اسارت در آمدند. تیپ امام حسین (علیه السلام) به اهداف خود دست یافته بود، ولی به دلیل عدم موفقیت جناحین در محاصره قرار گرفت. بعدازظهر پیکی از طرف قرار گاه به نزد شهید خرازی آمد که شما عقب نشینی کنید ولی شهید خرازی به شهید ردانی پور گفت استخاره به قرآن بزند و سوره فتح آمد لذا حاج حسین به قرارگاه اعلام کرد ما مقاومت میکنیم. شب حاج حسین دستور داد تمامی خودروهای واحدها را با چراغ روشن از جاده عین خوش به سوی دشت عباس عبور دهند و چراغ خاموش برگردند و این تاکتیک سبب شد تا بعثیها که در صدد حمله بودند منصرف گردند.

سرانجام تیپ امام حسین (علیه السلام) پس از سه روز مقاومت با موفقیت جناح های دیگر از محاصره خارج گردید (مصاحبه منتظرالقائم، با رضایی اردستانی، ۱۳۹۴/۲/۱۵). بدین سان عملیات پیروزمند فتح المبین به نتایج خود دست یافت و حدود ۲۴۰۰ کیلومتر از خاک اشغالی جمهوری اسلامی ایران و جاده مهم دهلران دزفول آزاد گردید و شهرهای اندیمشک، دزفول و شوش از تیررس دشمن خارج گردید (راهنمای عملیات جنگ ۸ ساله، ۱۳۶۹: ۳۸).

خرازی و نیروهای تحت امر او در عملیات بیت المقدس حماسه های دیگری آفریدند و سهم به سزایی در آزادسازی منطقه عملیاتی و شهر خرمشهر از تصرف دشمن متجاوز داشتند. عملیات در تاریخ ۶۱/۲/۱۰ از غرب کارون آغاز گردید. هنگامی که رزمندگان با پای پیاده عازم جاده خرمشهر اهواز بودند سحرگاهان هنگامی خرازی دید هوا در حال روشن شدن است دستور داد رزمندگان سوار بر تانک ها و نفربرها و خودروها شده و خود را به جاده برسانند. تیپ امام حسین (علیه السلام) به فرماندهی شهید خرازی به همراه تیپ نجف و محمد رسول الله (ص) حماسه شکوهمند دیگری آفرید و قلب ملت ایران را خوشحال کرد. وی در مرحله چهارم سه گردان را از جاده شلمچه پل نو مأمور فتح خرمشهر کرد. رزمندگان تیپ امام حسین (علیه السلام) صبح روز ۶۱/۳/۲ به گمرک رسیدند. از اولین لحظه های رسیدن نیروها به اروند در خط مقدم مستقر شد و سرتاسر منطقه را کنترل میکرد و قبل از شروع مرحله ی نهایی به نیروهایش گفت باید هدف ما تصرف خرمشهر باشد اگر تا بصره هم پیش برویم مردم در انتظار آزادی خرمشهر هستند. در ساعت های اولیه روز ۶۱/۳/۳ یکی از افسران عراق به اسارت درآمد و حاج حسین با او صحبت کرد و خیلی قاطع به او گفت تو را به شهر میفرستم و تو با سربازان عراقی صحبت کن و بگو با آنها بدرفتاری نخواهیم کرد و آنها را قانع کن که نترسند و تسلیم شوند و گرنه بسیاری از آنها زیر آتش کشته خواهند شد. لحظاتی بعد هزاران عراقی با صدای الله اکبر و الموت لصدام و با در دست داشتن پارچه های سفید که پیراهن های خود را در آورده بودند و با زیر پیراهن های سفید به طرف ما میآمدند. از آن نقطه ۱۵ هزار سرباز دشمن به اسارت درآمدند و یکی از عجیب ترین رویدادهای ۸ سال دفاع مقدس اتفاق افتاد.

سردار سرلشکر محسن رضایی میگوید آن دو نفری که تیر خلاص را به صدام زدند در فتح خرمشهر (عملیات بیت المقدس) حسین خرازی و احمد کاظمی بودند (مساح: ۱۳۸۹، ۸۰). شهید صیاد شیرازی در سخنانی به مناسبت آزادی خرمشهر در سال ۱۳۷۱ درباره شهید خرازی گفت: «در قرارگاه صدای شهید خرازی را از بیسیم شنیدیم که میگفت اجازه بدهید با یک گردان وارد خرمشهر شویم ولی به وی گفتیم مگر میشود با یک گردان با چند لشکر روبرو شد. به هر صورت او اصرار میکرد ناخودآگاه به او اجازه دادیم پس از ساعتی دوباره وی با بیسیم گفت عراقیها تسلیم شدند و ما باورمان نمیشد زیرا واقعا این کار باور کردنی نبود که انجام دادند». بدین سان شهید خرازی بنابر گفته فرماندهان عالی جنگ در طی طول سال دوم جنگ تحمیلی در دگرگونیهای سیاسی و نظامی جبهه های جنگ و دگرگونی اوضاع به ضرر صدام و اشغالگری حزب بعث نقش تعیین کننده بزرگی داشت و در پیروزیهای جمهوری اسلامی از عملیات فرماندهی کل قوا تا بیت المقدس سهم به سزایی ایفا کرد.

شهید خرازی در عملیات رمضان جانشین قرارگاه فتح و سپاه سوم صاحب الزمان بود و پس از عملیات رمضان و کنار کشیدن شهید مصطفی ردانی پور از فرماندهی قرارگاه به علت اشکالاتی که وی به طرح عملیات داشت وی به جای مصطفی منصوب شد. حاج حسین در عملیات محرم فرمانده قرارگاه فتح بود و در عملیات والفجر مقدماتی به فرمانده سپاه سوم صاحب الزمان منصوب شد و چندین لشکر زیر نظر او وارد عملیات شدند. وی در مرحله آخر عملیات والفجریک، بار دیگر به فرماندهی لشکر امام حسین (علیه السلام) منصوب گردید. شایان توجه است که تیپ امام حسین (علیه السلام) از عملیات محرم به لشکر ارتقا یافته بود. آزمون فرماندهی شهید خرازی بار دیگر در عملیات والفجر ۲ در تاریخ ۶۲/۴/۲۹ در منطقه حاج عمران به اثبات رسید. شهید خرازی در عملیات والفجر۴ در تاریخ ۶۲/۷/۲۷ در منطقه مریوان و پنجوین به همراه رزمندگان تحت امر خود در لشکر ۱۴ امام حسین (علیه السلام) حضور داشت و در انهدام قوای دشمن بعثی طی ۳۳ روز رشادت های بینظیری به ویژه در تصرف تپه کانی مانگا از خود نشان دادند (مصاحبه منتظرالقائم، با رضایی اردستانی۱۳۹۴/۲/۱۵). شهید خرازی در عملیات خیبر ابتدا در منطقه پاسگاه زید در تاریخ ۶۲/۱۲/۳ عملیات سختی را با استعداد ۱۵ گردان در سه محور انجام داد و با عبور از میادین مین و چندین رشته سیم های خاردار و موانع خورشیدی و کانال های سدکننده و سنگرهای کمین، به عمق خط دفاعی دشمن دست یافت ولی به دلیل عدم الحاق یگان های دیگر از سوی قرارگاه دستور بازگشت به مواضع قبلی صادر شد. پس از آن لشکر امام حسین (علیه السلام) مأمور عملیات در منطقه طلائیه گردید. حاج حسین و نیروهای تحت امر وی آزمون سخت دیگری دادند و با شجاعت بینظیر و توکل به خداوند با عبور از میادین مین و سنگرهای کمین دشمن و عبور از شکاف دژکنار هورخطوط دفاعی دشمن را منهدم کردند ولی به علت روشن شدن هوا و آتش سنگین دشمن و نرسیدن به پل طلائیه کار پیش روی کند گردید. شهید خرازی برای کنترل خط در کنار رزمندگان تحت امر خود با صلابت باقی مانده بود و سرانجام به شدت مجروح و دست راست خود را تقدیم انقلاب اسلامی نمود.

نامبرده در این باره میگوید: «خواستند ملائکالله مرا به عالم بالا ببرند، هنوز دل از دنیا نکنده بودم، ولی فقط همین اندازه لیاقت داشتم» (مصاحبه منتظرالقائم، با بنی لوحی، ۱۳۹۳/۴/۵ شمسی).

شهید خرازی پس از سه ماه معالجه و بهبودی به جبهه بازگشت و بار دیگر در عملیات بدر شرکت کرد. این عملیات در تاریخ ۶۳/۱۲/۱۹ در منطقه هور هویزه انجام گرفت و مأموریت شهید خرازی و نیروهای تحت امر وی دست یابی به جاده کنار رودخانه دجله بود؛ ولی برخلاف رشادت گسترده فرماندهان گردان های لشکر به دلیل عبور از آب گرفتگی ده ها کیلومتر و عدم دسترسی به آتش پشتیبانی و تدارک رزمندگان و با شهادت سه نفر از فرماندهان گردان های لشکر سرانجام دستور بازگشت به نیروهای لشکر صادر گردید. پس از آن چند روزی حفاظت از جاده ۱۳ کیلومتری خندق در داخل هور بر عهده شهید خرازی گذاشته شد. وی با هوشمندی و نظارت دقیق از نزدیک کار زدن سنگرهای بتنی برای حفاظت از رزمندگان را علی رغم داشتن یک دست دنبال میکرد و با وجود شهادت فرمانده محور و یار دیرینه خود قربانعلی عرب و آتش سنگین هوایی و توپخانه دشمن در کنار رزمندگان باقی ماند و این جاده را حفاظت کرد (مشاهدات شخصی نویسنده).

شهید خرازی در عملیات والفجر هشت، پس از حدود چهار ماه آموزش آبی و خاکی نیروهای لشکر تحت امر خود در تاریخ ۶۴/۱۱/۲۰ در شبه جزیره فاو وارد عملیات شد. شهید خرازی با آموزش های آبی بسیار سخت نیروهای غواص گردان یونس و منتخبین گردان های پیاده را برای عملیات عبور از اروند رود آماده ساخت. وی با نیروهای رزمنده گردان های خود از اروند عبور و در شبه جزیره فاو به سوی جاده بصره پیشروی کردند (مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: ۶۶). شهید خرازی و نیروهای تحت امر وی در منطقه کارخانه نمک پس از ۲۰ روز با آتش سنگین و حضور در خط و شلیک مستقیم با مسلسل موفق شد پاتک های دشمن بعثی و گارد ریاست جمهوری عراق را دفع کند (محمودزاده، ۱۳۷۵: ۲۱۸) و حماسه دیگری بیافریند و ماشین جنگی ارتش صدام را از کار بیندازد. آن گونه که روزنامه واشنگتن پست مینویسد:

«شکست سختی که بر نیروی ویژه گارد ریاست جمهوری عراق وارد آمده است، موجب شده که رژیم صدام از تلاش های خود جهت باز پس گیری فاو دست بردارد. عراق نمیتواند اجازه دهد ایرانیها در این شهر باقی بمانند، زیرا این مسئله به