فایل پاورپوینت کامل راهکاریی برای رفع افراطی گری مذهبی

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل راهکاریی برای رفع افراطی گری مذهبی – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل راهکاریی برای رفع افراطی گری مذهبی شامل 56 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل راهکاریی برای رفع افراطی گری مذهبی گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل راهکاریی برای رفع افراطی گری مذهبی با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل راهکاریی برای رفع افراطی گری مذهبی از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل راهکاریی برای رفع افراطی گری مذهبی با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل راهکاریی برای رفع افراطی گری مذهبی را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل راهکاریی برای رفع افراطی گری مذهبی :

برخی بدون اینکه درس خوانده باشند و هنری داشته باشند برای اینکه خود را برتر از دیگران نشان دهند، بیش ازحد، از مخالفین اظهار تنفر می کنند. قرآن کریم از ابتدا با افراط گرایی مبارزه کرده است. باید حدّ هر چیزی را نگه داشت و البته این حدود هم باید حدود الهی باشد نه حدودی که افراد تعیین می کنند. قرآن می فرماید: «تِلْک حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا وَمَنْ یتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَئِک هُمُ الظَّالِمُونَ» یعنی کسانی که از حدّ و حدود الهی تجاوز می کنند، ظالم هستند. درهرحال بایستی توجه داشت که اسلام، دین عدالت و اعتدال هست و برای هر چیزی حدّ و حدودی معین کرده که باید این حدّ و حدود را شناخت و پا را از آن فراتر نگذاشت.

«حبّ و بغض افراطی» یکی از عوامل افراطی گری و تفریط گری است. برای اینکه افراد را کور و کر کنند تا هر چه به آن ها گفته شد، قبول کنند حب و بغض افراطی را در آن ها ایجاد می کنند. با وجود حب و بغض، هر چه به افراد گفته شود، به راحتی می پذیرند. همچنان که مسیحیان آن قدر محبت حضرت عیسی (ع) را بالا بردند که بعداً گفتند: حضرت عیسی پسر خداست و بعد کم کم گفتند: ایشان خود خداست و مردم قبول کردند. درصورتی که حضرت عیسی (ع) هیچ گاه نگفتند که خدا هستند و در هیچ جای انجیل، مردم به پرستش ایشان دعوت نشده اند! متأسفانه وقتی می پرسید که به چه دلیل می گویید که اعتقاد شما عین توحید است؟ میگویند: این دیگر سر و راز است. این طرز تفکر نتیجه حب افراطی است.

متأسفانه در تمام ادیان بعد از رفتن پیغمبران چنین افکاری به صورت فرقه ها وارد می شود. عجیب است که این فرقه ها را کم کم به جای اصل دین می نشانند و مذهب و فرقه را پررنگ می کنند. البته گاهی وقت ها هم دست های سیاست کار می کنند. مثلاً تا قبل از صفویه این طور که سبّ و لعن در میان شیعیان رایج شد، رایج نبود. صفویان چون می خواستند با دولت عثمانی جنگ کنند برای بسیج کردن مردم، سب و لعن را توسط فرقه سبّیه ترویج کردند و از آن طرف هم در دولت عثمانی برای اینکه مردم را علیه دولت صفوی بسیج کنند، تکفیر را ترویج کردند. بدین ترتیب صفویه، سب و لعن را به شدت در تمام نقاطی که در سلطه آن ها بود توسعه دادند به طوری که هنوز ایران و جهان اسلام، گرفتار مسئله سبّ، لعن و تکفیر است.

شیعیان و اهل سنت باید توجه کنند که سب و لعن یا تکفیر در زمان رقابت سیاسی صفویان با عثمانی برای ایجاد روحیه جهادی از دو طرف، برجسته و باب شده است و ریشه آن سیاسی است. در مورد این موضوع باید اطلاع رسانی و پژوهش تاریخی انجام شود.

لعن ها در قرآن

برخی استدلال می کنند که در قرآن بارها از لعن استفاده شده است اما هیچ کدام نمی گویند که لعن هایی که در قرآن آمده است، کلی هست و از مقدسات کسی نام برده نشده است. قرآن حتی به مؤمنین می گوید از خدایان کفار هم بدگویی نکنید تا آن ها هم به خدای شما توهین نکنند. قرآن می گوید که هر کس کار بدی را انجام دهد، لعنت خدا بر او می آید مثل: «الا لعنه الله علی القوم الظالمین»، «فَلَعْنَه اللَّهِ عَلَی الْکافِرِینَ» و … اما به فردی نمی گوید که لعنت خدا بر تو! در هیچ جای قرآن چنین چیزی نیست و پیغمبر آن هم این کار را نکرده اند. متأسفانه وقتی این استدلال برای آن ها بیان می شود، متوسل به روایت ضعیف می شوند. از روایت ضعیف هم که ناامید می شوند، متوسل به خواب می شوند. مثل اینکه می گویند ائمه به خواب کسی آمده اند و گفته اند که چون سب و لعن نمی کند، از او ناراحت هستند!

یکی از مصادیق افراط گرایی را رفتار افرادی نام برد که دنبال یک دین بدون تکلیف و راحت هستند. این افراد گاهی اوقات از برخی از کلمات متشابه بهم به نفع افکار و عقاید افراطی یا تفریطی خود سوءاستفاده می کنند و کارشان به جایی می رسد که هر کاری را که طرف مقابل می کند، برعکس انجام می دهند.

یکی دیگر از مصادیق افراطی گری قمه زنی عنوان است. این یک کار بسیار عوامانه و تقلید کورکورانه از مسیحیان افراطی است. مسیحیان افراطی هم خودزنی می کنند و مرتب به سر و سینه می زنند. متأسفانه برخی از افراد هم در برابر این رفتارها سکوت می کنند که مقصرند و فردای قیامت باید جواب دهند. به تعبیر امام حسین (ع) هیبت عالم به خاطر امربه معروف و نهی از منکر است و اگر امربه معروف و نهی از منکر نکند، هیبتش از میان مردم می رود. قرآن بارها علمای یهودی را نکوهش کرده است که از منکراتی که در جامعه یهود انجام می گرفت، مردم را نهی نمی کردند. قمه زنی در دین نیست و جزء دستورات خدا، پیغمبر و ائمه نیست. این بزرگ ترین گناه است که از خود چیزی در دین وارد کنند چون تمام زحمات مجتهدین برای این است که مبادا از خود حرفی بیان کنند! در کنار این زحمات، نباید هر کسی اجازه داشته باشد که هر چیز می خواهد، روایت کند. در مورد قمه زنی معروف است که طرفداران این کار خدمت آیت الله بروجردی رفتند و ایشان، آن ها را نهی کردند و آن ها هم گفتند که آقا! در تمام سال از شما تقلید می کنیم جز ماه محرم و صفر. این گونه افکار و حرف ها عامیانه است و باید جلوی آن گرفته شود.

مبارزه اسلام با فرقه گرایی

اسلام به شدت تمام با فرقه گرایی به این معنا که چیزی را که خود بشر ساخته است، در دین وارد کند، مبارزه کرده و آن را شرک می داند. قرآن می فرماید: «وَلَا تَکونُوا مِنَ الْمُشْرِکینَ مِنَ الَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ وَکانُوا شِیعًا کلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَیهِمْ فَرِحُونَ». پیامبر عظیم الشأن اسلام فرمودند: امت من هم مانند امت یهود و نصاری به هفتادوسه فرقه تبدیل می شوند و فقط یکی از آن ها درست است. سؤال کردند که کدام درست است؟ فرمودند آن که مطابقت با دین و اسلام دارد و من به آن عمل می کنم. متأسفانه سراغ هر فرقه ای روید، می گوید آن یک فرقه مورداشاره پیامبر (ص)، آن ها هستند و فقط خودشان هستند که به بهشت می روند. یکی از مشکلات این است که فرَق مختلف به جای اینکه خودشان را با دین پیغمبر و اهل بیت منطبق کنند، پیغمبر و اهل بیت را با خود منطبق می کنند. می گویند اهل بیت (ع) مثل ما بودند و چون جای آن ها در بهشت است، پس جای پیروان این فرَق هم در بهشت است! متأسفانه اغلب افراد هم هیچ اطلاعی نه از مذهب و فرقه دیگران و نه از مذهب و فرقه خود دارند و نه اطلاع از قرآن و اسلام!

دین باید خروجی توحید داشته باشد و باید مایه وحدت میان امت باشد. در عربستان که از کلمه توحید بدترین تفرقه را ایجاد کرده اند، می گویند فقط آن ها موحد هستند و بقیه همه مشرک اند. در مسئله امامت هم با اینکه فاطمه زهرا (س) می فرماید: فلسفه امامت، ایجاد نظام امت واحد و وحدت میان مردم است، افراط گران از آن شدیدترین تفرقه ها را ایجاد کرده اند. تنها راه نجات این است که همه به دین اصیل و الهی بازگردند مانند همان چیزی که پدر ادیان، حضرت ابراهیم (ع) تأکید داشتند و همان چیزی که امام خمینی (ره) بارها با اسلام ناب از آن یاد می کردند. متأسفانه استعمارگران از وضعیت حاضر نهایت سوءاستفاده را می کنند و روزبه روز به تفرقه موجود دامن می زنند.

اگر برای احادیث ضعیف، به تسامح در ادله سنن استناد کنیم، انحرافات موجود رخ خواهد داد/ متأسفانه برخی با بیان روایات ضعیف، مردم را به افراطی گری و تفریط گری می کشانند

در گذشته اگر کسی می خواست روایات پیغمبر و اهل بیت را بیان کند، حتماً باید پیش یک شخصیت بزرگ، اجازه می گرفت. متأسفانه در حال حاضر هر کس می رود از هر کتابی، حدیث نقل می کند و عجیب است که همه هم گوش می دهند. توجیه خیلی از افراد هم حدیث «من بلغ» است. طبق این حدیث، اگر در روایتی به کسی گفته شود که در صورت انجام کاری، به ثواب خواهد رسید حتی اگر این روایت درست هم نباشد و این شخص به آن کار عمل کرده باشد، به آن ثواب می رسد و کارش هم درست است. متأسفانه این حرف، بهانه ای برای جاعلان حدیث است که متأسفانه هم در میان شیعه و هم در میان اهل سنت رواج دارد و توسط افراط گرایان باب شده است. معنای این حدیث این نیست که اگر حتی از افرادی که اجازه روایت ندارند، حدیثی را شنیدید، آن حدیث درست است.

مشکل دیگر این است که برخی برای پذیرش احادیث ضعیف، به تسامح در ادله سنن استناد می کنند. می گویند در مستحبات نیاز نیست که دنبال دلیل قطعی باشید. چون عملی مستحب است، اگر روایتش هم ضعیف باشد، اشکال ندارد. ولی مسئله این است که آن قدر روایات ضعیف، انحرافی و خرافاتی فراوان هست که اگر بنا شود که با تسامح در ادله سنن اجرا شوند، همین انحرافات موجود رخ خواهد داد. همه دستورات خدا اعم از واجب، مستحب، مکروه یا حرام، باید مستند باشد. نمی توان گفت که یک روایت ضعیف جزء گفته های خدا و پیغمبر است. اگر این حرف گفته شود، طبق فتوای مراجع