فایل پاورپوینت کامل آثار و فواید اجتماعی روزه در ماه مبارک رمضان

با فایل فایل پاورپوینت کامل آثار و فواید اجتماعی روزه در ماه مبارک رمضان یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل آثار و فواید اجتماعی روزه در ماه مبارک رمضان شامل 61 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل آثار و فواید اجتماعی روزه در ماه مبارک رمضان را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل آثار و فواید اجتماعی روزه در ماه مبارک رمضان با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل آثار و فواید اجتماعی روزه در ماه مبارک رمضان بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل آثار و فواید اجتماعی روزه در ماه مبارک رمضان با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل آثار و فواید اجتماعی روزه در ماه مبارک رمضان وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل آثار و فواید اجتماعی روزه در ماه مبارک رمضان با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل آثار و فواید اجتماعی روزه در ماه مبارک رمضان مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آثار و فواید اجتماعی روزه در ماه مبارک رمضان :

مقدمه

بی شک، اسلام تنها دینی است که تمام احکام و آداب و بنیان خود را بر اجتماع نهاده است و این معنا را آشکار اعلام کرده و در هیچ شانی از شئون بشری مسئله اجتماع را مهمل نگذاشته است. (موسوی همدانی،۱۳۷۴، ج ۴: ۱۴۹)

اجتماعی بودن احکام و آداب اسلام در فروع دین بسیار روشن است و در میان فروع دین آنچه به ذهن متبادر می شود این است که حداقل نماز و روزه در حوزه فردی مطرح می باشد و کاری به حوزه اجتماع ندارد؛ در حالی که، شارع مقدس این دو واجب را هم نمی پسندد که در حوزه فردی انجام شود به همین خاطر، دستور می دهد تا جایی که امکان دارد نمازها به جماعت و اجتماعی خوانده شود و نماد بزرگ آن «نماز جمعه» در اسلام می باشد و در روزه هم خداوند تبارک و تعالی یک ماه در سال را به آن اختصاص داده است و جامعه مسلمان را امر می کند که همگی برای تقرب به خدا باید در این ماه دست از خوردن و آشامیدن بردارند و جامعه اسلامی سراسر وجودش رنگ و بوی الهی بیشتری پیدا کند. مهم ترین دلیل آن قرار گرفتن روزه در کنار دیگر واجباتی است که همه رنگ و بوی اجتماعی دارند. به همین دلیل، امام صادق(ع) می فرماید:

بُنِیَ الْإِسلَامُ عَلَی خَمْسَهِ أَشْیَاءَ عَلَی الصَّلَاهِ وَالزَّکاهِ وَالْحَجِّ وَالصَّوْمِ وَالْوَلَایَه… (کلینی، ۱۳۶۲، ج ۲: ۱۹).

اساس و بنیان اسلام بر پنج چیز استواراست: نماز، زکات، حج، روزه، و ولایت….

بدیهی است که چهار موضوع دیگر این روایت صددرصد اجتماعی هستند؛ بنابراین، روزه هم در این سیاق قرار دارد و به عنوان واجبی اجتماعی باید شناخته شود، گرچه در اذهان بیشتر رنگ فردی به آن می دهند.

براین اساس پرسشی که مطرح می شود این است: آیا روزه داری آثار و فواید اجتماعی هم دارد یا فقط افراد در حوزه فردی از آن بهره مند می شوند و به دیگر سخن: آثار و فواید اجتماعی روزه ماه مبارک رمضان چیست؟

در پاسخ به این پرسش و برای دوری از طولانی شدن مطالب، آثار و فواید اجتماعی فهرست وار ارائه می شود.

۱. ایجاد روحیه مراقبت فردی و اجتماعی و در پی آن کاسته شدن از جرم و بزه در اجتماع

امام صادق(ع) حقیقت روزه و حدود روزه کامل را به این شکل بیان می فرمایند:

بی گمان، روزه تنها دست کشیدن از طعام و آشامیدنی نیست و برای آن شرطی است که تنها با رعایت آن، روزه کامل می گردد و آن شرط، سکوتی است که از تفکر درونی نشئت گرفته باشد. .. پس هنگامی که روزه گرفتید زبان خود را از دروغ نگه دارید و دیدگانتان را از ناروا فرو پوشید، با یکدیگر نزاع مکنید و بر هم حسد مبرید و غیبت یکدیگر را نکنید و با هم بحث های جدلی نکنید و دروغ نگویید و با همسر خود آمیزش نکنید، و با یکدیگر به اختلاف نپردازید و نسبت به هم خشمگین نشوید و دشنام و ناسزا مگویید و القاب زشت بر یکدیگر مگذارید و با هم دشمنی و جنگ مکنید و بر یکدیگر ستم نورزید و بی خردی مکنید و از هم دل گیر مشوید. از یاد خدا و نماز غفلت مکنید و ملازم سکوت و خاموشی و بردباری، پایداری و راستی و دوری از بدکاران باشید. از سخن ناروا و دروغ و افتراء و دشمنی و گمان بد و غیبت و سخن چینی اجتناب ورزید.

چنان باشید که گویی قیامت و آخرت را در منظر خود و مرگ را در پیش روی دارید و چشم به راه تحقق وعده های الهی باشید و برای لقای خداوند توشه برگیرید.

بر شماست مراعات آرامش و وقار و خضوع و خشوع و چونان بنده ای که از کیفر مولایش می هراسد برای خدا شکستگی پیشه کنید؛ در حالی که، از عقوبت او در هراس و اضطراب و به رحمت او امیدوار و مشتاقید.

و باید که دل[هایتان را از عیب] ها پیراسته کنید و باطن [هایتان از حیله ها پاک باشد و جسم را از پلیدی] ها پاکیزه کنی. باید از غیرخدا بیزاری جویی و در روزه ات ولایت خداوند را داشته باشی و به وسیله صمت و خاموشیِ برخاسته از تفکر درونی، در همه جهات از هر آنچه که خداوند از آن نهی نموده است، در آشکار و نهان، [برحذر باشی] و در برابر خداوند در آشکار و نهان، همان گونه که حقش هست، خاشع باشی و جانت را در روزه داریت به پیشگاه خداوند تقدیم بداری و دلت را برای او از هرچیز فارغ کرده و خود را بر آنچه خداوند فرمان داده و به انجام آن فراخوانده بگماری.

پس چون این اعمال را، به طور کامل، انجام دهی، حقیقت روزه را برای خداوند به جا آورده ای و آنچه را که خداوند به آن امر فرموده، بنا کرده ای. اما اگر از این اعمال که برایت بیان داشتم، بکاهی، به همان مقدار از فضل و ثواب روزه ات کاسته خواهد شد.

به راستی، روزه تنها دست کشیدن از طعام و آشامیدنی نیست، بلکه خداوند آن را مانعی در برابر رفتار و گفتاری که روزه را باطل می کند، قرار داده است. چه کم اند روزه داران و چه بسیارند کسانی که [فقط] گرسنگی می کشند. (همان ۸۷).

بنابراین، حقیقت روزه مجموعه ای از مراقبت ها و مواظبت های فردی و اجتماعی است. اگر هم بپذیریم که آثار روزه در حوزه فردی است، نتایج آن به جامعه برمی گردد، چراکه تقوای آحاد جامعه اسلامی به تقوای اجتماع منجر می گردد و این همان خواسته الهی در قرآن است که می فرماید: «لَعَلَّکمْ تَتَّقُونَ» (بقره: ۱۸۳)

براین اساس، اگر روزه به این شکل انجام گیرد، بزه و بزه کاری از اجتماع رخت برمی بندد و جامعه به سوی تکامل و تعالی حرکت خواهد کرد. در نهایت، پایین آمدن آمار جرم و تخلف از برکات این واجب اجتماعی است که همگان به آن اذعان دارند.

در بعضی از روایات مواردی بیان شده است که موجب از بین رفتن ثواب روزه می شود و بیان کننده این هستند که روزه کامل و حقیقی حاصل نمی شود، مگر با ترک گناهانی که مستقیم یا غیرمستقیم، با جامعه بشری ارتباط دارد.

امام باقر(ع) می فرماید:

إنَّ الْکذِبَهَ لَتُفَطِّرُ الصَّائِمَ وَالنَّظْرَهَ بَعْدَ النَّظْرَهِ وَالظُّلْمَ قَلِیلَهُ وَکثِیرَهُ (همان، ۳۴۰).

همانا دروغ، نگاه پشت سر هم (به نامحرم) و تمام اقسام ظلم کم باشد یا زیاد روزه را باطل می کند.

پیامبر اعظم(ص) تأثیر غیبت بر روزه را این گونه تشریح می فرمایند:

الصَّائِمُ فِی عِبَادَهٍ وَإِنْ کانَ عَلَی فِرَاشِهِ مَا لَمْ یَغْتَبْ مُسْلِماً (همان ص:۶۴).

روزه دار دائماً در حال عبادت است، حتی اگر [فقط] بر فرش خود نشسته باشد، [البته] مادامی که از مسلمانی غیبت نکرده باشد.

۲. ارائه سبکی از زندگی مطلوب

انسانی که توانسته است خود را به گرسنگی و تشنگی عادت دهد و ایامی از زندگی خود را به این حال بگذراند به یقین، روحیه ای محکم و خلل ناپذیر دارد و این آمادگی را دارد که خود را با شرایط مختلف و سخت و آسان زندگی وفق دهد و دشواری های آن، برای او به معضل تبدیل نشود. در بخشی از حدیث معراج این گونه آمده است:

قالَ یَا رَبِّ مَا مِیرَاثُ الْجُوعِ قَالَ. .. وَخِفَّهُ الْمَئُونَهِ بَیْنَ النَّاسِ وَقَوْلُ الْحَقِّ وَلَا یُبَالِی عَاشَ بِیُسْرٍ أَوْ بِعُسْرٍه. .. (دیلمی،۱۴۱۲، ج ۱، ص۲۰۰)

پیامبر خدا(ص) به خداوند متعال عرضه داشتند: «اثر گرسنگی چیست؟» خداوند متعال فرمود: «… و سبُکی هزینه [زندگی] در میان مردم و بیان گفتار حق و اینکه انسان باکی ندارد از اینکه در آسانی زندگی کند و یا در سختی.»

زندگی انسان در دنیا همیشه همراه با رنج است چه اینکه خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید: «لَقدْ خلَقْنَا الْإِنْسانَ فی کبَدٍ (بلد:۴) به راستی که انسان را در رنج آفریده ایم.»

باتوجه به این مطلب باید دانست که حتی لذت های دنیا نیز لذت هایی خالص نیستند و در واقع، لذت در دنیا چیزی جز برطرف شدن یا کم شدن رنج های انسان نیست. انسان در دنیا با پاسخ به نیازهایش برای خویش لذت می آفریند؛ پس هرچه نیاز و رنج بیشتر باشد، برطرف ساختن آن نیاز و رنج لذت بیشتری برای انسان به همراه خواهد داشت. البته، این به معنای این نیست که انسان بی دلیل و به صورت غیرطبیعی برای خویش رنج و سختی ایجاد کند، بلکه معنای این سخن آن است که اگر در اعمال و فعالیت­ های صحیح زندگی رنجی هم وجود دارد این رنج را بپذیر تا هم به مقصد صحیح خویش برسی و نیز زمینه لذتی بالاتر را برای خود فراهم آورده باشی.

امام هادی(ع) می فرماید:

السَّهَرُ أَلَذُّ لِلْمَنَامِ وَالْجُوعُ یَزِیدُ فِی طِیبِ الطَّعَامِ.(مجلسی محمد باقر ج۷۵:۳۶۹)

شب زنده داری خواب را لذیذتر می کند و گرسنگی بر گوارایی غذا می افزاید.

منظور امام(ع) ترغیب و تشویق به شب زنده داری و روزه گرفتن است و ارائه سبکی جدید از زندگی که مومن مسلمان خود را به این سبک و مدل از زندگی عادت دهد و طوری زندگی اجتماعی خود را تنظیم نماید که به حداقل ها اکتفا کرده و این را وسیله تقرب به خالق هستی قرار دهد.

جالب است که در سیره حضرت عیسی(ع) نیز به همین نکته تصریح شده است. امیر مؤمنان علی(ع) در بیان سیره ایشان می فرمایند:

فلَقَدْ کانَ یَتَوَسَّدُ الْحَجَرَ وَیَلْبَسُ الْخَشِنَ وَیَأْکلُ الْجَشِبَ وَکانَ إِدَامُهُ الْجُوعَ وَسِرَاجُهُ بِاللَّیْلِ الْقَمَرَ وَظِلَالُهُ فِی الشِّتَاءِ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا وَ فَاکهَتُهُ وَرَیحَانُهُ ما تنْبِتُ الْأَرْضُ لِلْبَهَائِمِ وَلَمْ تَکنْ لَهُ زَوْجَهٌ تَفْتِنُهُ وَلَا وَلَدٌ یحْزُنُهُ وَلَا مالٌ یَلْفِتُهُ وَلَا طَمَعٌ یُذِلُّهُ دَابَّتُهُ رِجْلَاهُ وَخَادِمُهُ یَدَاه. (اخوان حکیمی، ۱۳۸۰، ج۲، ص ۳۴۷).

همانا او سنگ را بالش خود قرار می داد، لباس پشمی خشن به تن می کرد و نان خشک می خورد، نان خورش او [و چیزی که با آن طعم غذا را می افزود] گرسنگی بود، و چراغش در شب ماه و پناهگاه زمستان او شرق