فایل پاورپوینت کامل آداب دوستی

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آداب دوستی :

آنان که در برقراری دوستی ها به موفقیت دست می یابند، یک نوع رضایت درونی و اعتماد به نفسی خاص پیدا می کنند.

بی شک استمرار این دوستی ها، در گرو پای بندی و التزام به قوانین و آدابی است. «رسم رفاقت» را در قوانین ذیل می توان جستجو کرد:

۱- پایداری

محافظت بر دوستی و پایداری بر تداوم آن، هنر رفاقت است.

پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می فرماید:

انَّ اللّهَ تَعالی یحِبُّ المُداوَمَهَ عَلی الاخاءِ القَدیمِ فَدامُوا عَلَیه^[۱]

خداوند پایداری بر رفاقت با دوستان قدیمی را می پسندد، پس این گونه رفاقت ها را تداوم بخشید.

۲- گشاده رویی

خوش رویی و گشاده بودن چهره و تبسم، خاطره انگیزترین و در عین حال کم خرج ترین ادب دوستی است که رعایت این ویژگی در برخورد با دوست، امری شایسته است.

رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرماید:

ألقِ أخاک بِوَجهٍ مُنبَسِطٍ^[۲]

دوست خود را با رویی متبسم و گشاده دیدار کن.

حضرت علی علیه السلام نیز بر کتمان غم ها و گشاده رویی در برخوردهای دوستانه تأکید نموده و می فرماید:

المُؤمِنُ بُشرُهُ فِی وَجهِهِ وَ حُزنُهُ فِی قَلبِهِ^[۳]

شادی مؤمن در چهره اش نمایان و اندوه او در قلبش پنهان است.

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم هرگاه یکی از اصحاب را اندوهگین می دید او را باشوخی و مزاح خوشحال می کرد.^[۴]

۳- دست گیری

یاری دوست و سودمندی برای او به هنگام درماندگی و مشکل، شرط لازم رفاقت است. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرماید:

اگر کسی در صدد برآوردن نیاز دوستش باشد، خداوند در صدد برآوردن حاجتش بر می آید.^[۵]

دوست مشمار آن که در نعمت زَنَد

لافِ یاری و برادر خواندگی

دوست، آن باشد که گیرد دست دوست

در پریشان حالی و درماندگی^[۶]

امام صادق علیه السلام می فرماید:

هرگاه فهمیدی دوست تو حاجتی دارد، قبل از این که بر زبان آورد، آن را انجام بده و وی را ناگزیر مکن که انجام آن را از تو درخواست کند.^[۷]

۴- دوری از ستیزه جویی

حضرت علی علیه السلام بر لزوم دوری از ستیزه جویی در برابر دوستان، می فرماید:

ایاکم و المِراءَ و الخُصُومهَ فَانَّهُمَا یمرِضانِ القُلوبَ عَلَی الاخوانِ و ینبِتُ عَلَیهما النِّفاقَ^[۸]

از مجادله و ستیزه جویی بپرهیزید، زیرا این دو، دل های برادران دینی را نسبت به یکدیگر مکدر می کند و بذر نفاق را پرورش می دهد.

۵- نیک خواهی

جوان باید نسبت به دوست خود همچون خود بنگرد. دوست را به جای خویش گذارد و آنچه برای خود می پسندد برای او نیز بپسندد. امام علی علیه السلام در نامه خود به فرزند جوان خویش، بدین قانون چنین اشاره فرموده است:

پسرم! خود را میان خویش و دیگری میزانی بشمار، پس آنچه برای خود دوست می داری برای جز خود دوست بدار و آنچه تو را خوش نیاید برای او ناخوش بشمار و ستم مکن چنان که دوست نداری بر تو ستم رود و نیکی کن چنان که دوست می داری به تو نیکی کنند. و آنچه از دیگران زشت می داری برای خود زشت بدان و از مردم برای خود آن را بپسند که برای خود می پسندی^[۹]

۶- فروتنی

پرهیز از تکبر، نداشتن ژست غرورآمیز و دارا بودن وقار، از خصلت های پسندیده ای است که باید بر رفاقت ها سایه افکند. چرا که رعایت این ویژگی، دوستی آفرین است. و از آن سو، کبر و غرور، پیوند رفاقت را از هم می گسلد و جوان را از نعمت دوست های خوب و شایسته محروم می سازد.

آب از بالا به پستی در رود

آنگه از پستی به بالا بر رود

گندم از بالا به زیر خاک شد

بعد از آن او خوشه ای چالاک شد

دانه هر میوه آمد در زمین

بعد از آن سرها برآورد از دفین

اصل نعمت ها ز گردون تا به خاک

زیر آمد شد غذای جان پاک

از تواضع چون زگردون شد به زیر

گشت جزو آدمی حی دلیر^[۱۰]

۷- توجه به ارزشها و بزرگواری ها

حضرت علی علیه السلام به فرزندش می فرماید:

چون دوستت از تو ببُرد خود را به پیوند با او وادار، و چون روی برگرداند، مهربانی پیش آر، و چون بخل ورزد از بخشش دریغ مدار و هنگام دوری کردنش از نزدیک شدن، و به وقت سختگیری اش از نرمی کردن و به هنگام خطایش از عذر خواستن. چنان که گویی تو بنده اویی، و چونان که او تو را نعمت داده- و حقی بر گردنت نهاده- و مبادا این نیکی را آنجا کنی که نباید، یا درباره آن کس که نشاید.^[۱۱]

آیت الله بهاءالدینی (ره) از خاطرات دوران جوانی خود با امام خمینی (ره) می گوید:

در جلساتی که امام با دوستانشان شرکت می کردند، آنها را جلو می انداختند و خودشان از عقب می آمدند و با این حرکت از دوستانشان تجلیل می کردند.

این کار، کار یک دفعه و دو دفعه نبود، بلکه کار بیست سال بود که خود من شاهد این مسأله بودم.^[۱۲]

۸- آراستگی

حضرت علی علیه السلام می فرماید:

لِیتَزَینَ أحَدُکم لِاخِیهِ المُسلِمِ کما یتَزَینُ لِلغَریبِ الّذی یحِبُّ أن یراهُ فِی أَحسَنِ الهَیئَهِ^[۱۳]

همان گونه که انسان