فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مسائل فرهنگی مسجد

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مسائل فرهنگی مسجد؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مسائل فرهنگی مسجد انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 66 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مسائل فرهنگی مسجد:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مسائل فرهنگی مسجد آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مسائل فرهنگی مسجد با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مسائل فرهنگی مسجد از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مسائل فرهنگی مسجد، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آسیب شناسی مسائل فرهنگی مسجد :

مسجد مهم ترین پایگاه و سکوی پرش انسان مومن است. در کنار مدیریت فرهنگی خوب و توانمند در مساجد، اموری نیز نیاز به تجدید نظر دارد تا اصلاح کامل صورت گیرد.

دراین باره سه بحث کلی مطرح است:

الف- بیان آسیب های مدیریت فرهنگی مسجد؛

ب- علل آسیب های مدیریت فرهنگی مسجد؛

ج- پیشگیری و درمان آسیب های مدیریت فرهنگی مسجد.

در این بخش، ما فقط به بیان آسیب های مدیریت فرهنگی مسجد پرداخته ایم؛ گرچه در ضمن آن راه های پیشگیری و درمان نیز بیان شده است؛ اما بحث از علل آسیب های مدیریت فرهنگی مسجد به دلیل تخصصی و گسترده بودن بحث به تحقیق و پژوهش بیشتری نیاز دارد که ما اکنون در صدد آن نیستیم.

قبل از ورود به بحث، باید چند مقدمه بیان شود:

– تعریف آسیب شناسی مدیریت فرهنگی مسجد؛

– اهمیت و جایگاه آسیب شناسی؛

– تاریخچه ی آسیب شناسی مسجد.

تعریف آسیب شناسی مدیریت فرهنگی

آسیب در لغت به معنای صدمه، گزند و آفت و در اصطلاح عبارت است از عامل هایی که موجب صدمه زدن به چیزی می گردد. با توجه به این تعریف، آسیب شناسی مدیریت فرهنگی مسجد، یعنی شناخت عامل هایی که موجب صدمه زدن و تخریب برنامه های فرهنگی مسجد می گردد.

بعد از کارکرد عبادی، مهم ترین کارکرد مسجد کارکرد فرهنگی آن است که گسترده است؛ از این رو برای تحقق مطلوب برنامه های فرهنگی مسجد باید مجموعه ای از شرط ها فراهم شود و مانع ها برطرف گردند. مدیر فرهنگی مسجد باید با شناسایی دقیق عامل ها و مانع های طراحی و برنامه ریزی جهت پیشگیری و درمان سریع آسیب ها برنامه بریزد. شناخت آسیب ها و برطرف کردن آن ها به ما کمک می کند که برنامه های مسجد برای همه اقشار مردم، به خصوص قشر جوان و نوجوان، جاذبه ی بیشتری داشته باشد و موجب حضور گسترده افراد در مسجد شود که پایگاه عبادت و مرکز نشر معارف دینی است. بحث از آسیب های مدیریت فرهنگی مسجد بحث گسترده و دامنه داری است که به تحقیقات میدانی جامع و کاملی نیاز دارد که پژوهش های بیشتری می طلبد تا بتوان همه ی ابعاد آن را بررسی کرد. گرچه اکثر آسیب ها در همه ی مساجد مشترک است اما بعضی از آسیب ها به دلیل نوع منطقه و اقلیم متفاوت است.

مسأله ی آسیب شناسی بعدهای مختلف مسجد، به خصوص بُعد فرهنگی، چیز جدیدی نیست و از صدر اسلام مطرح بوده است؛ چنان که با بررسی روایات می بینیم که دراین باره مطلب های زیادی گفته شده، که برای ما قابل استفاده است.

مهم ترین آسیب های فرهنگی مساجد

قبل از بیان تفصیلی آسیب ها، به ذکر چند آسیب مهم می پردازیم که مدیر فرهنگی مسجد باید به بدان ها توجهی ویژه بکند:

– هدف دانستن ابزارهای تربیتی و توقف در روش هایی که خود هدف نیستند بلکه راه رسیدن به هدف هستند؛ از قبیل هنر و ورزش. گاه آن قدر به این برنامه ها توجه می شود که فعالیت های دیگر مسجد تحت الشعاع قرار می گیرد. علت این گونه افراط و تفریط ها فقدان برنامه ی صحیح و عدم جامع نگری متولیان فرهنگی مسجد است.

– عدم استمرار برنامه های فرهنگی و مقطعی بودن آن ها. در خیلی از مسجدها، برنامه های فرهنگی فقط در مقطعی از سال، مثل ماه تابستان، وجود دارد و در بقیه ی سال هیچ برنامه ی مستمر و پایداری نیست. این روش به ضعف برنامه ها و فعالیت های فرهنگی مسجد و عدم موفقیت امور فرهنگی منجر می شود.

– عدم تعادل در ایجاد شور و شعور(عشق و بصیرت، عاطفه و فهم). شور و شعور در واقع دو بال پرواز دانش آموزان به سوی قله ی هدایت و تربیت هستند که بدون داشتن هر کدام از این دو بال، نمی توان به مقصد رسید. شور بدون شعور بی فایده است و به فعلی مثبت نمی انجامد.

– گرفتار شدن به معضل کمیت گرایی. بسیاری از مسئولان فرهنگی ملاک موفقیت برنامه ها و طرح ها را تعداد شرکت کنندگان می دانند؛ لذا اکثر مربیان مسجدی و گردانندگان امور فرهنگی در گزارش های خود بیشتر به ثبت آمار و ارقام و تظاهر به پررونق بودن کلاس ها می پردازند. درحالی که، نگاه اسلام به تربیت افراد مؤمن نگاهی کیفی و ارزشی است. قرآن کریم دراین باره می فرماید: «کَم مِّن فِئَهٍ قَلِیلَهٍ غَلَبَتْ فِئَهً کَثِیرَهً»، چه بسیارند گروه های اندک که به اذن خداوند بر گروه های پر جمعیت غالب می شوند. همچنین در نگاه قرآن، آنچه باعث پیروزی مؤمنان می شود تعداد آن ها نیست بلکه اراده و مقاومت آنان است. قرآن می فرماید: «إِن یَکُن مِّنکُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ یَغْلِبُواْ مِئَتَیْنِ وَ إِن یَکُن مِّنکُم مِّئَهٌ یَغْلِبُواْ أَلْفًا مِّنَ الَّذِینَ کَفَرُواْ»، اگر بیست نفر از شما صابر باشند، بر دویست نفر غلبه می کنند و اگر صد نفر باشند بر هزار نفر غلبه خواهند کرد.

– داشتن نگاه اقتصادی به فعالیت های فرهنگی.

آسیب هایی معاونت آموزشی- تربیتی مسجد

– بی برنامگی و عدم نظارت بر فعالیت های آموزشی تربیتی مسجد؛

– کمبود امکانات فرهنگی و آموزشی و فقدان ابزارهای رایانه ای و نرم افزاری روز؛

– کم رنگ شدن فعالیت های مسجد در تعلیم و تربیت دینی؛

– نداشتن تبلیغات روشمند دینی و استفاده نکردن از ابزارهای تبلیغاتی مناسب؛

– عدم ارتباط مسجد با آموزش و پرورش و مرکزهای آموزشی و فرهنگی دیگر؛

– نبود برنامه خاص آموزشی برای کودکان و نوجوانان در اکثر مسجدها؛

– مقدم داشتن آموزش علوم دیگر بر آموزش احکام دین در برخی مسجدها؛

– ساخت مراکز متعدد فرهنگی به جای تقویت و گسترش فضای فرهنگی و هنری مسجد؛

– فعال نبودن کتابخانه ی بیشتر مسجدها و عدم تقویت آنها؛

– تعدد مرکزهای تصمیم گیری که موجب بروز مشکلات زیادی در همه زمینه های فرهنگی مسجدها می گردد؛

– استفاده نکردن از ابزارهای تشویقی، مانند دادن هدایا و برگزاری مسابقات قرآنی، سرود، تواشیح؛

– کمبود فضای مسجد برای آموزش و برگزاری کلاس ها و مزاحمت آن با برنامه های عبادی؛

– فعال نبودن مسجد در زمینه های آموزشی و تربیتی، به خصوص در فصل تابستان و اوقات فراغت نوجوانان و جوانان؛

– عدم همکاری خادم مسجد با معاونت آموزشی تربیتی مسجد؛

– عدم استمرار برنامه های آموزشی تربیتی؛

– کمبود بودجه و مشکلات مالی جهت برگزاری و توسعه فعالیت های آموزشی؛

– توجه بیشتر به تلاوت و فنون قرائت و حفظ قرآن و کم توجهی به برگزارکردن جلسه های تفسیر قرآن و مفاهیم آن و اخلاق؛

– عدم ارزیابی ماهانه یا سالانه ی آموزشی تربیتی مسجد توسط مدیریت فرهنگی مسجد؛

– جریان های فکری ضددین مثل سکولاریسم و لیبرالیسم که دین را عامل مخدر و افراد دیندار را مرتجع معرفی می کنند؛

– ضعف علمی مدیریت فرهنگی مسجد در مسائل آموزشی تربیتی و عدم آشنایی با روش های آموزشی تربیتی؛

– عدم تجهیز مسجد به شبکه ی اینترنتی و نبود سامانه ی اطلاع رسانی.

آسیب شناسی معاونت تبلیغی

– عدم برنامه ریزی و نا منظم و ناهدفمند بودن برنامه های تبلیغی در مسجد؛

– عدم استمرار برنامه های تبلیغی در طی سال؛

– کمبود امکانات تبلیغی برای برنامه های تبلیغی در مسجد؛

– عدم کنترل و نظارت بر نحوه ی اجراء برنامه های تبلیغی در مسجد؛

– عدم ارتباط دوستانه ی امامان جماعت با نوجوانان و جوانان و ناآگاهی از مشکلات روحی و روانی؛

– مطابقت نکردن اعمال و رفتار بعضی مبلغان با گفتار و کلام آنها؛

– عدم پاسخ مناسب و قانع کننده در برابر پرسش های جوانان؛

– عدم ارزیابی هفتگی یا ماهانه بر عملکرد و برنامه های تبلیغی مسجد؛

– آشنا نبودن بیشتر مبلغان با علوم روان شناسی و جامعه شناسی؛

– تکراری بودن بحث های سخنرانان؛

– عدم توجه جدی به امر نوآوری و ارائه راه های نو در جذب اقشار مختلف؛

– کم رنگ شدن مسائل تبلیغی در مسجد؛

– عدم برگزاری دوره های آموزشی کوتاه مدت و بلند مدت و آموزش های غیر حضوری و مکاتبه ای توسط نهادهای فرهنگی برای امامن جماعت مسجدها.

آسیب شناسی معاونت مراسم ها و مناسبت ها

بیشتر آسیب ها درباره مراسم های عزاداری است و سپس جشن ها که مهم ترین آسیب ها را بیان می کنیم:

– بی برنامگی و فراموشی هدف اصلی.

عدم برنامه ریزی و نظارت و نظم در برگزاری مجلس ها از سوی مدیریت فرهنگی مسجد؛ مثلاً بسیاری از مراسم هایی که جوانان و نوجوانان برگزار می کنند تا پاسی از شب ادامه می یابد؛ تا حدی که افراد به دلیل خستگی از نماز صبح محروم می شوند و نمازشان قضا می شود؛ در واقع عمل واجب فدای عمل مستحب می شود؛

– بروز بدعت ها و رفتارهای سطحی و احساسی و بی محتوا در عزاداری ها و ولادت ها؛

– گریاندن به مثابه هدف.

برای برخی از مرثیه خوان ها و مداحان گریاندن مردم هدف است؛ در صورتی که عزاداری فقط وسیله ای برای یادآوری زندگی و مصائب ائمه و اولیاء دین علیهم السلام است؛

– دروغ گفتن و جعل کردن روایات. تحریف در مراسم نه تنها جاذبه واقعی ایجاد نمی کند که دافعه ای قوی برای مسجد، مسجدیان، دین و مذهب به شمار می رود؛

– توجه برخی از مداحان به قالب و وزن و تقلید از موسیقی های مبتذل و عدم توجه دقیق به پیام و هدف اصلی در مداحی اهل البیت علیهم السلام؛

– مداح محوری و سکوت عالمان.

متأسفانه، مجلس های کنونی عزاداری بیش ازآنکه بر محور عالمان و سخنرانان فاضل باشد بر محور مداح و مداحی است؛

– آزار و اذیت دیگران با صدای بلندگو یا بسته شدن خیابان ها؛

– استفاده از تعبیرهای خوارکننده و ترحم انگیز در مورد خاندان عترت و طهارت علیهم السلام؛ مانند زینب مضطر، زین العابدین بیمار؛

– اکتفاکردن به مداحی و کاستن از برنامه های محتوایی و داشتن شور بدون شعور و محبت بدون معرفت؛

– آسیب رساندن به بدن با قمه و یا هر وسیله ی دیگر؛

– استفاده نمودن از اشعار و نواهایی که در شأن عزاداری نیست؛

-. استفاده از علم و دیگر ابزار عزاداری جهت خودنمایی و فخر فروشی؛

– عدم بهره برداری مناسب از جمعیت ها و اجتماعات حاضر جهت تبیین فلسفه ی قیام سیدالشهداء علیه السلام و بیان فضائل و مناقب اهل البیت علیهم السلام؛

– عدم برگزاری مراسم برای ولادت و شهادت دیگر ائمه علیهم السلام در اکثر مسجدها؛

– کم رنگ شدن تجلیل از شهداء انقلاب اسلامی و دفاع مقدس؛

– طولانی شدن برنامه ها؛

– عدم سازماندهی وجوه نقدی و غیرنقدی نذرکنندگان؛

– غلبه بُعد عاطفی و رثایی بر بعد عقیدتی و حماسی عاشورا؛

– استفاده ی زیاد از زبان حال با وجود کثرت مقتل ها در زمینه ی وقایع عاشورا؛

-. افراط در وصف سیمای ظاهری معصومان علیهم السلام در مداحی ها؛

– سوء استفاده های مالی ب