فایل پاورپوینت کامل اخلاق مناظره و گفتگو

با فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق مناظره و گفتگو یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق مناظره و گفتگو شامل 71 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق مناظره و گفتگو را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل اخلاق مناظره و گفتگو با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل اخلاق مناظره و گفتگو بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل اخلاق مناظره و گفتگو با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اخلاق مناظره و گفتگو وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل اخلاق مناظره و گفتگو با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل اخلاق مناظره و گفتگو مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اخلاق مناظره و گفتگو :

اهمیت مناظره و گفتگو بر کسی پوشیده نیست. بر اساس نص آیات قرآن کریم، خداوند برای آفرینش انسان با ملائکه به گفتگو پرداخت؛ نظر آنان را جویا شد و متناسب با موقعیت و شرایط فرشتگان و مصلحت، پرسش های آنان را درزمین فلسف آفرینش انسان پاسخ داد. پس از سرپیچی ابلیس از دستور الهی مبنی بر سجده بر آدم، با ابلیس نیز گفتگو کرد. علت سرپیچی او را جویا شد و به استمهال ابلیس پاسخ مثبت داد. پس از هبوط آدم بر روی زمین نیز همواره، مستقیم و غیرمستقیم، با آدمیان گفتگو داشته است و این جریان تا ابد نیز ادامه دارد. همین الان نیز، هرچند سلسل پیامبری به پایان رسیده و خبرها و هدایت های آسمانی منقطع شده است، بندگانی در روی زمین هستند که خداوند با آنان در گفتگوست. امام علی (ع) می فرماید:

«و همواره خدا را که بخشش های او بی شمار است و نعمت هایش بسیار، در پاره ای از روزگار پس از پاره ای دیگر، و در زمانی میان آمدن دو پیامبر، بندگانی است که از راه اندیشه با آنان در راز است و از طریق خرد دمساز». البته باید توجه داشت که گفتگو، انواع متعدد و متنوعی، از قبیل گفتگوی تبلیغی، ارشادی، تعلیمی، آموزشی، اقناعی و احساسی دارد. گفتگوی خداوند با فرشتگان و آدمیان را می توان از نوع گفتگوهای ارشادی، تعلیمی و هدایت گرایانه دانست.

اخلاق گفتگو و آداب مناظره و جدال از روزگاران دور، همواره مورد توجه دانشمندان مختلف بوده است. در این میان، نقش منطق‏دانان و عالمان اخلاق از دیگران برجسته تر و چشمگیرتر است. می دانیم که یکی از مهم ترین بخش های کتاب های منطقی مبحث صناعات خمس است؛ یعنی صناعاتی مانند برهان، جدل، خطابه، شعر و مغالطه. منطقیان به هنگام بحث از صناعت جدل، دربار آداب و اخلاق جدل و مناظره نیز مباحثی را ارائه می دهند. اندیشمندان اخلاق نیز به تفصیل در زمین جدال و مراء و گفتگوهای علمی مباحثی را یادآور شده اند. ما در اینجا نیز همچون دیگر بخش های کتاب، با توجه به محدودیت های این نوشتار، به برخی از مباحث کلی و مبنایی درباره فایل پاورپوینت کامل اخلاق مناظره و گفتگو بسنده می کنیم.

۱. هدف گفتگو و مناظره علمی

ارزشمندی گفتگو، مباحثه و مناظره، به عنوان فعلی از افعال اختیاری انسان، منوط به انگیز فرد از انجام آن است، وگرنه خود گفتگو، فی نفسه، نه دارای ارزش اخلاقی مثبت است و نه ارزش اخلاقی منفی. باید دید که هدف فرد از ورود به عرص گفتگو با دیگران و انجام مناظره چیست. هرچند افراد مختلف ممکن است دارای انگیزه های متفاوتی باشند، اما به طور کلی، می توان انگیز افراد را از مناظره و گفتگو یکی از موارد ذیل دانست:

۱-۱. انگیزه های مثبت

الف) حق خواهی

گاهی برای یک فرد، حقیقت و واقعیت مسئله ای روشن نشده است و با گفتگو و مناظره با دیگران به دنبال فهم حقیقت است. یکی از فواید و برکات مهم گفتگو، این است که در جریان گفتگو و مباحثه و مناظره با صاحب نظران، بهتر و بیشتر می توان حقیقت را شناخت. تجربه نشان داده است که انسان در گفتگو بهتر و دقیق تر و با نگاهی عمیق تر به مسائل می نگرد و افکار و اندیشه های انسان بیشتر به حرکت درمی آید. در روایات فراوانی بر رایزنی علمی با دیگران و افراد صلاحیت دار تأکید شده است، و مباحثه و گفتگوی علمی به عنوان یکی از راه های کشف حقیقت و دست یابی به واقعیت معرفی شده است. به هر حال، یکی از مهم ترین و اخلاقی ترین اهداف مناظرات علمی باید کشف حقیقت باشد. طرفین مناظره واقعاً باید در پی یافتن حقیقت باشند. حال درونی آنان باید همچون حال کسی باشد که در جستجوی گمشده ای مهم و گران قیمت است تا در نتیجه هر زمانی که آنان را یافتند، خدا را شکر گفته و آرامش روحی و روانی خود را بدست آورند. اگر چنین باشد، بسیاری از آفات اخلاقی ای که ممکن است گریبانگیر طرفین مناظره شود، خود به خود رخت می بندد.

اگر کسی در جستجوی حقیقت باشد، زمانی که به صورت منطقی و مستدل به او نشان داده می شود که راهی که در پیش گرفته است او را به مقصد نمی رساند، نه تنها آزرده نمی شود، که سپاسگزار راهنما نیز خواهد شد.

ب) روشنگری

یکی دیگر از مهم ترین و ارزشمندترین اهداف گفتگو، «روشنگری و هدایت و راهنمایی دیگران» است و این البته یکی از وظایف اخلاقی ما نیز هست. یکی از مصادیق امر به معروف و نهی از منکر در حوز معرفتی، مناظره با کسانی است که نادانسته و ناآگاهانه در عرص اندیشه به انحراف کشیده شده اند و یا حقیقت برای آنان مشتبه شده است. شکر نعمت فهم حق، دستگیری معرفتی و علمی از کسانی است که به هر دلیلی، از آن نعمت محروم مانده اند.

۱-۲. انگیزه های منفی

گاهی هدف از مناظره، صرفاً غلبه بر طرف مقابل و به کرسی نشاندن سخن باطل و نادرست و غیرمستدل خود است؛ یعنی انسان یا اینکه می داند سخن یا ادعای او باطل و نادرست است، اما باز هم بر آن پافشاری می کند و کار را به «جدال و مراء» می کشاند، که یکی از بزرگ ترین و خطرناک ترین رذایل اخلاقی است. کسانی که از جریان سالم گفتگو عدول می کنند و کار را به مراء می کشانند، خبر از وجود رذایل اخلاقی فراوانی در درون خود می دهند. هدف چنین کسانی از مناظره، روشن شدن حق نیست، بلکه انگیزه های دیگری چون شهرت طلبی، مباهات، فضل فروشی و امثال آن دارند. اینان می کوشند با هر وسیله ای، فکر و اندیشه یا رفتار خود را توجیه کنند. «بدیهی است مناظره ها و گفتگوهایی که چنین اهدافی را دنبال می کنند، . . . علاوه بر اتلاف وقت، سبب تقویت خوی تعصب، خودخواهی و خودمحوری و خودنمایی انسان می شوند و اگر سبب گمراه شدن دیگری نیز بشود، گناهی بزرگ و خطایی است که خودش را تباه و دیگری را گمراه خواهد کرد و نامش در زمر گمراهان و گمراه کنندگان ثبت خواهد شد. »

۲. آداب اخلاقی مناظره

۲-۱. تأکید بر نکات مشترک

دو فرد یا دو گروه زمانی می توانند به مناظره و گفتگو بپردازند که مشترکاتی با یکدیگر داشته باشند وگرنه اگر بر سر هیچ مسئله ای با یکدیگر توافق نداشته باشند، هرگز امکان برقراری گفتگو میان آنان نخواهد بود. بنابراین، کسانی که آمادگی انجام مناظره و گفتگو با یکدیگر را دارند، هرچند در پاره ای از مسائل، مانند مسئل مورد گفتگو، ممکن است با یکدیگر اختلاف نظر داشته باشند، اما دارای مشترکاتی نیز هستند. به نظر می رسد بهتر است گفتگو بر اساس زمینه های مشترک آغاز شود.

قرآن کریم در این باره می فرماید:

بگو: «ای اهل کتاب، بیایید بر سر سخنی که میان ما و شما یکسان است بایستیم که: جز خدا را نپرستیم و چیزی را شریک او نگردانیم، و بعضی دیگر را به جای خدا به خدایی نگیرید»

پس اگر[از این پیشنهاد] اعتراض کردند، بگویید: «شاهد باشید که ما مسلمانیم[نه شما. ]»

۲-۲. فهم موضوع

مناظره و گفتگو در خلأ صورت نمی گیرد، بلکه حتماً درباره مسئله و موضوع خاصی رخ می دهد. یکی از ابتدایی ترین شرایط تحقق یک مناظر سازنده و سودمند این است که طرفین مناظره نسبت به موضوع بحث و هم ابعاد و جوانب آن آگاهی کافی داشته باشند. آگاهی پیشین طرفین از موضوع بحث، موجب می شود، دقیقاً بدانند که در صدد اثبات یا نفی چه چیزی هستند و برای اثبات نظری خود باید از کجا آغاز کنند و در کجا بحث را پایان دهند. اصولاً سازماندهی بحث و جلوگیری از دخالت مسائل حاشیه ای منوط به تعیین و شناخت دقیق موضوع بحث است وگرنه حاصلی جز اتلاف وقت و انرژی بر سر هیچ نخواهد بود. قرآن کریم، کسانی را که بدون اطلاع از موضوع بحث و حقیقت مسئله به مجادله و بحث می پردازند، به شدت مذمت کرده است:

هان، شما[اهل کتاب] همانان هستید که درباره آنچه نسبت به آن دانشی داشتید محاجه کردید؛ پس چرا در مورد چیزی که بدان دانشی ندارید محاجه می کنید؟ با آنکه خدا می داند و شما نمی دانید. بلکه چیزی را دروغ شمردند که به علم آن احاطه نداشتند و هنوز تأویل آن برایشان نیامده است. کسانی[هم] که پیش از آنان بودند، همین گونه[پیامبران شان را] تکذیب کردند. پس بنگر که فرجام ستمگران چگونه بوده است.

جلال الدین مولوی، در مثنوی معنوی، داستان مشاجره و گفتگوهای چهار نفر را آورده است. در این داستان، پیامد ناگوار عدم فهم موضوع گفتگو و عدم دقت در سخن طرف مقابل، به تصویر کشیده شده است. داستان از این قرار است که چهار نفر یکی فارس زبان، دیگری آذری زبان، سومی عرب زبان و نفر چهارم رومی، با مقدار اندکی پول، قصد تهی میوه ای را داشتند. اما هرکدام تقاضای متفاوتی داشت: یکی می گفت با این پول باید«انگور»بخریم، دیگری به شدت با این پیشنهاد مخالفت کرده، می گفت باید «عنب»خریداری کنیم، نفر سوم نیز با هردوی آنان مخالفت جدی می کرد و طالب«ازوم»بود و چهارمی نیز با هرسه مخالفت می کرد و می گفت باید«استافیل»تهیه کنیم. کار آنان به کشمکش و مشاجره کشیده شد:

مشت بر هم می زدند از ابلهی/ پر بدند از جهل و از دانش تهی

معلوم است که این مناظره و گفتگو هرگز به فرجام نیکو و خوشایندی نخواهد رسید. مولوی نیز می گوید کاش شخصی سخندان و حکیم در آنجا بود و موضوع مسئله را برای آنان مشخص می کرد و سخن هر کدام را به دیگری می فهماند، تا معلوم می شد که گفتگو و مشاجره آنان از اساس بیهوده و باطل است:

صاحب سری عزیز صد زبان/ گر بدی آنجا بدادی صلحشان

پس بگفتی او که من زین یک درم/ آرزوی جمله‏تان را می دهم

چون که بسپارید دل را بی دغل/ این درمتان می کند چندین عمل

یک درمتان می شود چار المراد/ چار دشمن می شود یک، زاتحاد

گفت هر یکتان دهد جنگ و فراق/ گفتِ من آرد شما را اتفاق

پس شما خاموش باشید انصتوا/ تا زبانتان من شوم در گفت و گو

۲-۳. صراحت

یکی دیگر از آداب اخلاقی مناظره«صراحت بیان» و پرهیز از تکلف و تعارف در گفتار و دوری کردن از به کار بردن سخنان کنایه آمیز و چندپهلو و مبهم است. در یک مناظر حق طلبانه و حق خواهانه، هرگز نباید از کلمات و سخنانی استفاده شود که تاب تفاسیر متعدد و متنوعی را دارند. مخصوصاً در مواردی که«پای مصالح اساسی انسان و اجتماع در میان باشد، ناگزیر باید با صراحت سخن گفت تا از تفسیرها و تحلیل های دلخواهانه و نادرست که منطبق بر منافع گروهی یا شخصی است، جلوگیری شود. » حتی اگر مخاطب و طرف گفتگوی ما به گونه ای است که می تواند برداشت های دیگری از سخنان و مستندات درست و صحیح ما داشته باشد، تا جایی که ممکن است باید این فرصت را از او بگیریم و برای اثبات مدعای خودمان مستندات و ادله ای توجیه ناپذیر بیان کنیم. به همین دلیل علی(ع) پیش از آغاز جنگ نهروان، زمانی که ابن عباس را برای گفتگو با خوارج اعزام می کرد، به او توصیه فرمود:

به قرآن بر آنان حجت میاور، که قرآن تاب معناهای گوناگون دارد. تو چیزی از آیه ای می گویی، و خصم تو چیزی از آی دیگر، لیکن به سنت با آنان گفتگو کن، که ایشان را راهی نبود جز پذیرفتن آن.

۲-۴. توجه به گفته و نه گوینده

یکی از آداب اخلاقی مناظره و گفتگو که رعایت آن موجب می شود تا مناظره از مسیر درست خارج نشود، این است که