فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی

با فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی شامل 55 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اخلاق و عرفان اسلامی :

اشاره

در ادامه سلسله مباحث اخلاقی استاد مصباح یزدی، در این شماره نیز شرح یکی دیگر از خطبه های امیرالمؤمنین علیه السلام در نهج البلاغه را به محضر اهل معرفت تقدیم می داریم:

«این العقول المستصبحه بمصابیح الهدی و الابصار اللامحه الی منار التقوی؟ این القلوب التی وُهبت لله و عوقدت علی طاعه الله؟ ازدحموا علی الحطام، و تشاحّوا علی الحرام. و رُفع لهم عَلَم الجنه و النّار فصرفوا عن الجنه وجوههم و اقبلوا الی النار باعمالهم و دعاهم ربهم فنفروا و ولَّوا. و دعاهم الشیطان فاستجابوا و اقبلوا.»^(۱)

راه اصلاح جامعه

امیرالمؤمنین علیه السلام در این خطبه به برخی از نابسامانی های دینی و فرهنگی زمان خود اشاره می فرمایند و با بیان این مطلب که سرّ این نابسامانی ها در دنیازدگی و دلدادگی به لذایذ دنیاست، آرزوی نجات کسانی را می کنند که گرفتار این آلودگی ها شده اند، در حالی که، خدای متعال به آنان وسایل و امکاناتی را عطا فرموده بود که هم می توانستند خود را نجات دهند و هم دیگران را.

از منظر حضرت علی علیه السلام ، اصلاح جامعه از مفاسد اجتماعی در گرو تحقق سه چیز است: اول، عقلی که از نور هدایت بهره مند شده باشد. دوم، توجه به منبع و نقطه ای که محل درخشش تقواست. و سوم، دل هایی که به خدا سپرده شده و پیمان بسته باشند که جز محبت و اطاعت خدا چیزی را در خود راه ندهند: «این العقول المستصبحه بمصابیح الهدی و الابصار اللامحه الی منار التقوی؟ این القلوب التی وُهبت لله و عوقدت علی طاعه الله؟» این سه چیز معمولاً در کم تر جامعه ای وجود دارند. آنچه بیش تر مردم در اغلب جوامع به دنبال آن هستند، ازدحام مردم برای به دست آوردن متاع پست و ناچیز دنیاست و نزاع با یکدیگر برای کسب مال حرام: «ازدحموا علی الحطام و تشاحّوا علی الحرام.»

حضرت می فرمایند: با آن که نشانه های بهشت و جهنم برافراشته شده و مسیر بهشت از دوزخ مشخص و جدا گردیده، مردم با اعمال زشت خود، جهنم و شقاوت ابدی را بر بهشت و سعادت جاودانی ترجیح دادند؛ روی خود را از بهشت به سمت دوزخ برگرداندند: «رُفع لهم عَلَم الجنه و النار فصرفوا عن الجنه وجوههم و اقبلوا الی النار باعمالهم.» آنان دعوت خدا را نادیده گرفتند و به دعوت شیطان لبیک گفتند: «دعاهم ربهم فنفروا و ولَّوا. و دعاهم الشیطان فاستجابوا و اقبلوا…»

امیرالمؤمنین علیه السلام در این فراز از خطبه، وضع عمومی مردمی را مجسم می کنند که از نور هدایت و معنویت الهی گریزانند و در پی هوس های نفسانی و لذات دنیوی روان. این وضع مردمی است که راه را گم کرده اند، سعادت خود را نشناخته و هوس هایشان را بر خواست الهی مقدم داشته اند. چنین افرادی، هم موجبات گمراهی خود را فراهم می آورند و هم وسایل گمراهی دیگران را.

شناخت صحیح، در گرو داشتن عقل نورانی

شناخت درست، مهم ترین عامل دستیابی به سعادت اخروی است. بدون شناخت صحیح، هیچ گاه انسان به نتیجه مطلوب نمی رسد؛ حرکت ناآگاهانه و تقلید محض، تضمین کننده سعادت حقیقی انسان نیست. از این رو، انسان باید مسیر حرکت خود را بشناسد و راه را از بیراهه تشخیص دهد: «قد تبیّن الرشد من الغی» (بقره: ۲۵۶). اما این شناخت با چه وسیله ای به دست می آید؟ پاسخ روشن است؛ با عقل. این سخن بدان معنا نیست که هرکسی که ادعای عقلانی بودن رفتارهای خود را دارد واقعا تابع عقل است. همه انسان ها، حتی کودکان از مایه عقلانی برخوردارند. یک کودک وقتی به سن بلوغ می رسد توان این را پیدا می کند که خوب را از بد و صحیح را از خطا تشخیص و تمیز دهد. اما سخن بر سر این است که همه انسان ها یکسان درک نمی کنند؛ اگر این سرمایه الهی را درست به کار بسته و این استعداد را به خوبی شکوفا کرده و به فعلیت رسانده باشند، از عقلشان به درستی استفاده می کنند، ولی اگر در چنگال شیاطین گرفتار آمده باشند، همین نیروی عقل به جای این که آن ها را در مسیر حق و سعادت به پیش ببرد، با شبهات، ابهام ها و تشکیکاتی که شیاطین القا می کنند، وسیله گمراهی آنان می شود.

عقل زمانی می تواند راه درست را به انسان بنمایاند که از نور هدایت بهره مند باشد. عقل به مثابه چراغی است که برای نورافشانی احتیاج به سوخت دارد؛ اگر سوخت لازم به آن نرسد، خاموش می شود. صرف وجود قوه عقلانی در انسان، نباید موجب غرور آدمی گردد و تصور کند که چون عقل دارد، حتما همه چیز را می فهمد. اگر این گونه بود، این همه اختلاف در درک ها نبود. عقل انسان دارای مراتب و درجاتی است، باید آن را شکوفا ساخت و به فعلیت رساند. عالمان و مربیانی که آگاهانه به تربیت نوجوانان و جوانان می پردازند و عقل آن ها را به فعلیت می رسانند، بزرگ ترین خدمت را به جامعه می کنند؛ زیرا انسان هایی عاقل، رشد یافته و خردورز واقعی تربیت می کنند. درست است که اسلام دعوت به تعقل می کند، اما تعقل زمانی واقعی است که توأم با نور هدایت باشد. اگر بنا بود عقل خود به خود شکوفا شود، درک همه انسان ها همانند یکدیگر بود. اختلافی که در درک ها وجود دارد به این دلیل است که توان تشخیص حق و باطل در افراد ضعیف است. البته، به طور متوسط عموم مردم توانایی این را دارند که اصل حق را بشناسند. اما در موارد خاص و جزئی، همه افراد از درک صحیح عاجزند. این جاست که عقل باید از انوار هدایتی، که از سوی خداوند به او افاضه می شود، کمک بگیرد. از این رو، برای این که انسان بتواند ابتدا خود و در مرحله بعد، دیگران را نجات دهد، به «عقل نورانی» نیازمند است.

بنابراین، اگر عقل از نور هدایت بهره مند شد، راه درست را از راه خطا و راه بهشت را از راه جهنم به انسان نشان می دهد. چه بسیارند کسانی که به مسائل مختلف علم دارند، اما به آن ها عمل نمی کنند؛ نه تنها خودشان عمل نمی کنند، بلکه می خواهند دیگران هم به آن مسائل عمل ننمایند. برخی افراد به اصطلاح روشنفکر به مردم می گویند: تنها دنبال عقلتان باشید و از آن پیروی نمایید. کدام عقل؟! عقل خاموش شده، عقل مغلوب شهوت و عقلی که ابزار دست شیطان شده؟! آن ها با این کار، در واقع قصد فریب مردم را دارند؛ یعنی می خواهند مانع رشد عقل ها شوند. اگر عقل بخواهد موجب نجات انسان شود، باید زمینه رشد آن در جامعه فراهم گردد؛ یعنی شرایطی در جامعه به وجود آید که عقول مردم رشد کند تا آنان اسیر شهوت و هوس ها نشوند.

پس از این که ما عقل صحیح پیدا کردیم، باید جهت گیری و گرایشمان را نیز اصلاح نماییم؛ یعنی به همان سمتی حرکت کنیم که عقل تشخیص داده است. راه را که شناختیم، چشمان خود را به روی حقیقت و واقعیت نبندیم. وقتی از نور عقل بهره مند شدیم چشم های خود را به نقطه های نورانی، که انسان را به سوی خدا سوق می دهد، بدوزیم. بنابراین، پس از این که شناخت حاصل شد، میل و توجه انسان باید به نقطه ای که منشأ کمال و سعادت حقیقی انسان است، معطوف گردد.

شرایط اصلاح جامعه و مبارزه با مفاسد اجتماعی

عقل هم احتیاج به تربیت دارد، اما معمولاً به این تربیت، «تعلیم» می گویند. علوم گوناگون و کیفیت استفاده از ادلّه عقلیه و نیز تمرین های استدلالی، موجب رشد عقل انسان می شود. عقل با علم صحیح، اعم از علوم عقلی و علوم نقلی، تربیت می شود.

برای این که تمایلات انسان جهت و سمت و سوی مشخصی پیدا کند، باید تحت تربیت قرار بگیرد. منشأ تمام حرکت های آگاهانه انسانی، قلب و دل انسان است. در اصطلاح فرهنگ قرآنی و اسلامی، قلب مرکز احساسات، عواطف، فطریات پاک و آرمان های متعالی است. دل است که گاهی به خدا داده می شود و گاهی به شیطان، گاهی دنبال هوس ها می رود: «ارأیت من اتخذ الهه هواه»: (فرقان: ۴۳) و گاهی معبود حقیقی را می شناسد، گاهی سرشار از محبت دنیاست و گاهی مملو از محبت خدا و اولیای الهی و ارزش های عالی انسان. انسانی که شبانه روز به فکر امور دنیا و کارهای پست دنیایی است، آیا دیگر جایی برای خدا در دلش باقی می ماند؟! آیا این دل می تواند «عرش الرحمن» شود؟ در مقابل، کسانی که دلشان را به خدا سپرده اند، حتی از این که فکر امور پست به ذهنشان بیاید، شرمسار و خجلت زده می شوند، چه رسد به این که بخواهند آن کارها را انجام دهند: «استغفرک من کل لذّهٍ بغیر ذکرک» یا «بغیر اُنسک».

کسی که می خواهد خود را از آلودگی های دنیا نجات دهد، به دیگران نیز در این مسیر کمک کند و با سپاهیان مختلف شیطان، اعم از نظامی، فرهنگی، هنری و… مبارزه نماید، باید از یک سری حداقل هایی برخوردار باشد. انسانی که خود به دنبال مال دنیاست، چگونه می تواند با