فایل پاورپوینت کامل ارائه الگوی تربیتی مبتنی بر نامه های امام حسین علیه السلام در واقعه ?? هجری

فایل پاورپوینت کامل ارائه الگوی تربیتی مبتنی بر نامه های امام حسین علیه السلام در واقعه ?? هجری؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل ارائه الگوی تربیتی مبتنی بر نامه های امام حسین علیه السلام در واقعه ?? هجری شامل 76 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل ارائه الگوی تربیتی مبتنی بر نامه های امام حسین علیه السلام در واقعه ?? هجری را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل ارائه الگوی تربیتی مبتنی بر نامه های امام حسین علیه السلام در واقعه ?? هجری با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل ارائه الگوی تربیتی مبتنی بر نامه های امام حسین علیه السلام در واقعه ?? هجری با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل ارائه الگوی تربیتی مبتنی بر نامه های امام حسین علیه السلام در واقعه ?? هجری تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل ارائه الگوی تربیتی مبتنی بر نامه های امام حسین علیه السلام در واقعه ?? هجری را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ارائه الگوی تربیتی مبتنی بر نامه های امام حسین علیه السلام در واقعه ?? هجری :

مقدمه

از دیرباز یکی از مهم ترین دغدغه های فکری انسان ، موضوع تعلیم و تربیت و روش های آن بوده و همواره در تمامی ادوار این امر توجه آدمی را به سوی خود معطوف نموده است. اهمیت موضوع تا به آن حد است که در هم اعصار، نظام های تعلیم و تربیت به این مهم پرداخته اند (باقری، ۸۵:۱۳۸۹)؛ زیرا نقش تعلیم و تربیت نه تنها در عینیت بخشیدن به زندگی مادی و معنوی فرد متوقف و محدود نمی شود، بلکه تمام شئون اجتماعی او را دربر می گیرد و عامل رشد و تحول اساسی جامعه می گردد؛ چراکه برای رسیدن به اوج قل تعلیم و تربیت، پایه های محکم و یک چهارچوب مشخص به نام نظام تعلیم و تربیت مورد نیاز است. نظام تربیتی شامل مجموعه ای از ارکان و اجزائی است که در ارتباط باهم کار می کنند (بهشتی، ۶۵:۱۳۹۰).

حضرت امام حسین (ع) نمون بارز یک مربی تربیتی است و نهضت عاشورا بزرگ ترین و جامع ترین دانشگاه تربیتی است که قادر است بشریت را در تمام مراحل حیاتش در نیل به اهداف عالی انسانیت ارتقا بخشد. با درک صحیح از مجموع حرکات و سکنات حضرت اباعبدالله (ع) در قیام حسینی، انسان ها می توانند به اسرار هستی نائل گردند و اهداف خویش را بر اساس اصول و مبانی آن پایه گذاری کنند (سنگری، ۵۴:۱۳۹۲). در واقع نهضت عاشورا از آغاز تا انجام، صحنه ای است که هم الگوهای تربیتی را ارائه داده است ؛ پس می توان با یک دیدگاه تربیتی ، به بررسی دقیق و تحلیل رفتار، گفتار، منش، حوادث، حواشی و بعد زمان و مکان و. .. امام حسین (ع) در واقع عاشورا پرداخت و یک الگو و مدل تربیتی به دست آورد تا بتوان این الگوی تربیتی را در نظام تعلیم و تربیت پیاده سازی کرد و به نتایج مطلوب و اهداف عالی موردنظر نظام تعلیم و تربیت رسید (دلشاد تهرانی، ۷۴: ۱۳۷۹).

در کشور ایران با گذشت بیش از چندین دهه از استقرار نظام اسلامی و با وجود تلاش های انجام شده در نظام تعلیم و تربیت جهت آشناسازی کودکان و نوجوانان با اصول و مفاهیم دینی و اخلاقی، تحقیقات انجام شده در مدارس، نشانگر آن است که مسئل تعلیم و تربیت از وضعیت مطلوبی برخوردار نیست وحتی گاه با تأثیرات منفی نیز همراه و باعث شده است تا ناکارآمدی های مذکورتاحدزیادی دربحران آفرینی هاوکاستی های فرهنگی واجتماعی مشاهده شود و در رفتارهای دینی نسل نوجوان و جوان ما سهم مؤثری داشته باشد (شریعتمداری، ۱۳۹۵). از سوی دیگر در بررسی های به عمل آمده درزمین تعلیم و تربیت و کیفیت آن، می توان گفت وضع موجود در مدارس از جهات مختلف و به علل گوناگون ازجمله برنامه های درسی، نیروی انسانی و امکانات ، رضایت بخش نیست؛ چنانکه در تحقیقات انجام شده نشان می دهد، دانش آموزان به نتایج مطلوب و موردنظر نرسیده اند (شکوهی، ۱۱۲:۱۳۹۰).

به عبارتی، نظام تعلیم و تربیت کشور – به رغم فعالیت های اصلاحی و تلاشی که برای بهبود اجزا و عناصر آن در طول سه دهه بعد از انقلاب اسلامی در آن انجام داده است، نتوانسته است کارکرد مورد انتظار را داشته باشد، به گونه ای که بتواند تربیت یافتگانی متعالی در تراز جمهوری اسلامی پرورش دهد که از شایستگی ها و توانمندی های اجتماعی، رفتاری و هماهنگ با نیازهای جامعه برخوردار باشند (شعاری نژاد، ۹۸:۱۳۸۸).

ازاین رو تحول در نظام آموزش وپرورش کنونی کشور ضرورتی اجتناب ناپذیر است. تاکنون سیاست ها و راهبردهای مختلفی برای تحول در این نظام به کار گرفته شده که چندان موفقیت آمیز نبوده اند. ازآنجاکه نظام آموزش وپرورش موجود، کهنه، وارداتی، تقلیدی و غربی است و خروجی آن یعنی دانش آموزان فارغ التحصیل، دارای ویژگی های شخصیتی موردانتظار نیستند، با اقدامات مدیریتی نمی توان عملکرد آن را اصلاح نمود، بلکه به تحول و مهندسی مجدد با رویکرد فرهنگ و ارزش های اسلامی نیازمند است (شکوهی، ۶۳:۱۳۹۸).

هرچند در سه ده گذشته تلاش های وافر و قابل تقدیری از سوی مسئولان و دست اندرکاران نظام تعلیم و تربیت برای بهبود و اصلاح نظام آموزشی کشور به عمل آمد که خوشبختانه نتایج مثبت و مفیدی نیز برجای گذاشته است؛ اما هنوز نظام تعلیم و تربیت با چالش های جدی روبه رو است و برونداد آن در طراز جمهوری اسلامی ایران و پاسخگوی تحولات محیطی و نیازهای جامعه نیست. ازاین رو، تأکیدات حکیمان رهبر فرزان انقلاب اسلامی، مبنی بر ضرورت تحول بنیادی درنظام وتعلیم وتربیت باتکیه برفلسفتعلیم وتربیت اسلامیایرانی، چراغ راه برون رفت از چالش های نظام آموزشی کشور خواهد شد (علم الهدی، ۱۰۲:۱۳۸۴).

اگرچه این نقص در سایر نظام های اسلامی نیز مشاهده می شود، اما نظام تربیتی اهمیت بیشتری دارد. شاهد این مدعا همان است که بعد از گذر سال ها از انقلاب اسلامی ایران و حتی انقلاب فرهنگی، هنوز صاحبنظران تعلیم و تربیت بر نظام آموزش وپرورش و متون کتاب های درسی و دانشگاهی ایراد فراوانی دارند. با مطالع اجمالی محتوای کتاب های درسی و بررسی محتوای فعالیتهای تربیتی مدارس به راحتی می توان دریافت با وجود تلاش هایی که برنامه ریزان آموزشی و درسی در گنجاندن مفاهیم و توضیحاتی برای تبیین فلسف تربیتی عاشورا دارند، اما در مرحله عینیت بخشیدن به این هدف، دچار کاستی های زیادی، هم در محتوای دروس و هم در فعالیتهای تربیتی مدارس است (کاظمی ، ۷۸: ۱۳۹۳).

اگرچه تعلیم و تربیت انسان ها، کاملا وابسته به آموزش وپرورش رسمی نیست؛ اما باید اذعان نمود که جریان تعلیم و تربیت از طریق نهادهای رسمی، یکی از مهم ترین و هدفمندترین بخش های تعلیم و تربیت آدمی است؛ چنانکه در بند چهارم پیشگفتار کلیات طرح تغییر بنیادی نظام آموزش وپرورش آمده است: «چون وظیف اصلی نظام آموزش وپرورش، تربیت انسان های الهی و هم جهت و هماهنگ با معیارهای اسلامی است، لازم است تزکیه و تربیت همچون نوری بر تمامی عناصر، اجزا و برنامه های نظام بتابد و به منزل بستری برای یکایک آنها باشد. توجه به این مهم که تزکیه نه تنها از تعلیم جدا نیست، بلکه به صورتی انفکاک ناپذیر به آن پیوسته است و بر آن تقدم رتبتی دارد، موجب می شود که در کلی مراحل سازماندهی و اجرای نظام، تربیت متعادل و متوازن تمام ابعاد شخصیت انسان تا وصول به درج انسان کامل جهت اصلی حرکت باشد» (طرح کلیات نظام آموزشی و پرورشی جمهوری اسلامی ایران، مصوب ۹:۱۳۶۷).

و در بخش سوم این طرح که اصول حاکم بر نظام در آن ذکر گردیده است، در اصل پنجم آن تحت عنوان «اولویت تعلیم و تربیت دینی» بیان شده است که : «تعلیم و تربیت دینی و اخلاقی از اولویت برخوردار است و آموزش های دینی و اخلاقی با تربیت عملی دینی و اخلاقی همراه است.» مفاد این اصل، جایگاه تعلیم و تربیت دینی در کل نظام آموزشی را تبیین می نماید و سیاستگذاران و برنامه ریزان را راهنمایی می کند که در صورت وجود تعارض و تزاحم میان برنامه ها و طرح های موردنظر، همواره تعلیم و تربیت دینی و اخلاقی را بر سایر امور مقدم دارند. برای تبیین دقیق وضع موجود و گمانه زنی درباره آینده، به کالبدشکافی و شناخت گذشته نیاز است. اگر برنامه ها و فعالیت های گذشته، منصفانه و آگاهانه، موردنقد و بازشناسی قرار گیرند، می توان از تجربیات و دستاوردهای مثبت و منفی آن، چراغی فراروی آینده افروخت و در پرتوی نور آن به اصلاح و بهینه سازی فرایند تعلیم و تربیت پرداخت و زمینه برنامه ریزی مناسب را برای دستیابی به آینده مطلوب، میسر ساخت (طرح کلیات نظام آموزشی و پرورشی جمهوری اسلامی ایران، مصوب ۱۳۶۷: ۱۵).

ازآنجاکه کشور ایران، جامعه ای اسلامی است که باورهای دینی دارد و آموزه های اهل بیت علیهم السلام در عمق فرهنگ آن نمایان است؛ در این جامعه نظام تعلیم و تربیت و به ویژه نظام تعلیم و تربیت اسلامی از اهمیت ویژه ای برخوردار است؛ نظام تعلیم و تربیتی که مشتمل بر مجموعه ای از اصول و دستورالعمل هایی است که به کارگیری روش های متخذ از آن مربی را در نیل به اهداف تربیت، یاری می کند، زیرا لزوم تحقق نظام تعلیم و تربیت اسلامی مطلوب، مستلزم اعتقاد جدی به رابط دین و معنویت با نظام تعلیم و تربیت است (باقری، ۹۷:۱۳۸۰). شاهد بر این مدعا آن است که مهم ترین گزاره ارزشی سند تحول بنیادین آموزش وپرورش مندرج در بیانیه ارزش ها، بر اساس آموزه های قرآن کریم ، نقش معنوی، اسوه ای، هدایتی و تربیتی پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم و حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها و ائمه معصومین علیهم السلام به ویژه امام زمان عجل الله است (صادق زاده، ۸۵:۱۳۸۴).

همچنین در این راستا نکت اساسی قابل توجه آن است که سیستمهای تربیتی تنها در صورتی قادرند متربیانشان را در نیل به اهداف عالی انسانی رهنمون باشند که از برترین و جامعترین الگوهای تربیتی برخوردارباشند.پیامهای عالی تربیتی تنهاازاین طریق برای مخاطبانشان قابل درک است و زمینههای رشد و تکامل را در آنها فراهم خواهد ساخت. در پرتو سرمایه انسانی متعالی است که جامعه بشری آمادگی تحقق حکومت جهانی انسان کامل را می یابد و در سای آن ظرفیت و استعدادهای بشر به شکوفایی و کمال می رسد (علم الهدی، ۱۳۸۴). پژوهش حاضر در پی استخراج و الگوسازی تربیتی امام حسین (ع) از رهگذر تحلیل نامه های ایشان در پرتو واقع عاشورا است.

پیشین تحقیق

رضوانی (۱۳۹۷) در پژوهش خود تحت عنوان «بررسی مؤلفه های نظام تعلیم و تربیت در اسلام»، به بررسی مؤلفه های نظام تعلیم و تربیت در اسلام پرداخته است. در این مسیر دیدگاه های موجود را مطرح کرده و درنهایت، جمع بندی صورت گرفته است. دستاورد پژوهش مذکور، نشان می دهد که منظور از مؤلفه های نظام تربیتی اسلام، همان بخش های اصول، هدف، مبنا، روش، ساحت ها، عوامل، موانع و مراحل است که بر پای یک اساس اسلامی بنا شود تا تربیت انسان شایسته انجام گیرد. یاراحمدی (۱۳۹۱) پژوهش خود با عنوان «تبیین پیامدهای تربیتی واقعه عاشورا» را با هدف تبیین پیامدهای تربیتی قیام عاشورا، با شیوه توصیفی، تحلیلی انجام داده است. در این تحقیق، رویکرد تربیتی برمبنای کرامت انسانی، خردورزی، بدعت ستیزی، آزادمنشی، احسان ، تأثیرگذاری بر محیط، عزت، حقیقت طلبی ، تقوی ، توانایی های انسانی با هدف کشف و اصول تربیتی مانند: کرامت انسانی، تعقل، حفظ سنت پیامبر، آزادگی، فضل مسئولیت، تکریم، حق طلبی، تذکر، عدل و روش های تربیتی مانند: عدم یادآوری بخشش ، عبرت آمیزی، آزادی انتخاب و عمل، افشای بدعت ها، خودباوری توجه و تشبیه، ابتلاء، تحریک و غیره معرفی شده اند. ریزوان و همکاران (۲۰۱۳) پژوهش خود با عنوان «ایدئولوژی مذهبی و مباحث تحلیل انتقادی مرثیه حسین (ع)» را با هدف تبیین مباحث سوگواری و مرثی امام حسین (ع) و با شیوه توصیفی – تحلیلی صورت داده است. در این تحقیق، به دنبال نشان دادن این امر است که باید مرثیه ها، توضیح و تفسیر شوند و تأثیرات آن در اجتماع، تعلیم و تربیت مشخص شود. میکائیلیا و القرایی (۲۰۱۴) در پژوهش خود با عنوان «بصیرت و آموزش اسلامی؛ روش های آموزش وپرورش در اسلام»، نشان می دهند که واقع عاشورا یک اتفاق بسیار مهم بود که بعد از زندگی پیامبر رخ داد و موضوعی شد که عقاید مسلمانان در زندگی پس از مرگ را توضیح می دهد و مردم را به رستگاری سوق می دهد. عبود و الغنطوسی (۲۰۱۱) در پژوهش «تاملات و مواضع انسانی و تربیتی از قیام امام حسین (ع) و آثار آن در اصلاح فرد و اجتماع» پیامدهای تربیتی قیام عاشورا را مورد بررسی قرار داده و اثرات این قیام را در اصلاح فرد و اجتماع بیان کرده است.

مفهوم شناسی تربیت

بدون شک، تربیت یکی از پربحث ترین مفاهیم مطرح شده در حوزه علوم انسانی است. تربیت، مفهومی بنیادی در جامعه است ، زیرا بنیان نظم و اداره هر جامعه بر آن نهاده شده است و بدون تربیت افراد و مدیریت، پیشبرد اهداف اجتماعی و رسیدن به جامع مطلوب آن ممکن نخواهد بود. بی تردید نیاز به الگوی تربیتی ، یک واقعیت عینی و خارجی است که تعالی انسان ها هم در گرو آن است (مطهری، ۵۲:۱۳۸۳). تربیت در زندگی انسان و شکل گیری شخصیت او، نقش کلیدی دارد. آنچه از واژه تربیت استنباط می شود، این است که تربیت شامل ایجاد یا فعلیت بخشیدن هر نوع کمالی در انسان می شود که مطلوبیت و ارزش داشته باشد. این کما