فایل پاورپوینت کامل اعتدال واقعی از نگاه حضرت امیر المومنین علی (ع)

با فایل فایل پاورپوینت کامل اعتدال واقعی از نگاه حضرت امیر المومنین علی (ع) یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل اعتدال واقعی از نگاه حضرت امیر المومنین علی (ع) شامل 24 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل اعتدال واقعی از نگاه حضرت امیر المومنین علی (ع) را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل اعتدال واقعی از نگاه حضرت امیر المومنین علی (ع) با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل اعتدال واقعی از نگاه حضرت امیر المومنین علی (ع) بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل اعتدال واقعی از نگاه حضرت امیر المومنین علی (ع) با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل اعتدال واقعی از نگاه حضرت امیر المومنین علی (ع) وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل اعتدال واقعی از نگاه حضرت امیر المومنین علی (ع) با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل اعتدال واقعی از نگاه حضرت امیر المومنین علی (ع) مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل اعتدال واقعی از نگاه حضرت امیر المومنین علی (ع) :

از ویژگی های مهم در سیره حضرت امیرالمومنین (ع) اعتدال و میانه‏ روى و پرهیز از افراط و تفریط در تصمیمات و اقدامات سیاسى است. امیرمؤمنان، على (ع) هرگونه افراط و تفریط و انحراف به راست و چپ را گمراهى دانست و در سیاست خود جز بر اعتدال و میانه‏روى راه نپیمود، که‏ باور او این بود که جاده حق، مسیر الهى و سنت نبوى از افراط و تفریط به‏دور است و نمى‏توان جز براساس اعتدال و میانه‏ روى به عاقبتى نیکو رسید. آن حضرت، پس از بیعت مردم با وى در مدینه، در نخستین خطبه ‏هاى حکومتى خود این امر را اعلام نمود و در عمل نیز پایبندى خویش را بدان نشان داد. سخن والاى امام (ع) دراین‏باره چنین بود:

الیَمِینُ وَ الشِّمَالُ مَضَلَّهٌ، وَالطَّرِیقُ الْوُسْطَى هِى الْجَادَّهُ. عَلَیْهَا بَاقِى الْکتَاب وَ آثَارُ النُّبُوَّهِ؛ وَ مِنْهَا مَنْفَذُ السُّنَّهِ وَ إِلَیْهَا مَصِیرُ الْعَاقِبَهِ.^[۱]

انحراف به راست و چپ گمراهى است، راه مستقیم و میانه، جاده وسیع حق است. کتاب باقى ابدى و آثار نبوت بر این راه پرتوافکن است، پیشرفت سنت از همین راه است و گردیدن عاقبت به سوى همین مقصد مى‏باشد.

اعتدال و میانه‏روى در همه امور مبناى زندگى و راه و رسم پیشوایان دینى بوده؛ چنان‏که على (ع) بدان تصریح کرده است: «طَرِیْقُنَا القَصْدُ:^[۲]راه و روش ما میانه‏روى است».

امیرمؤمنان على (ع) خود را تکیه‏گاه میانه‏اى معرفى کرده است که همه بدو توجه کنند، و از افراط و تفریط دورى نمایند و در مسیر اعتدال و میانه‏روى قرار گیرند؛ چنان‏که فرمود: نَحْنُ النُّمْرُقَهُ الوُسْطَى؛ بهَا یَلْحَقُ التَّالِى وَ إِلَیهَا یَرْجعُ الغَالِى‏.^[۳]

ما همان تکیه‏گاه میانه‏ایم، کندروباید به آن بپیوندد و تندرو به سوى آن برگردد.

على (ع) نمونه اعلاى اعتدال، تأکید داشت که پیروانش آن بلنداى اعتدال را در نظر گیرند و بدو تأسى نمایند. أَصْبَغ بن نُباته نقل کرده است که حارث هَمْدانى با گروهى از شیعیان که من نیز در زمره آنان بودم، بر امیرمؤمنان على (ع) وارد شد. در آن زمان حارث بیمار بود، خمیده گام برمى‏داشت و عصا بر زمین مى‏کوفت. امیرمؤمنان (ع) به سوى او آمد، حارث نزد حضرت منزلتى داشت. پس حضرت احوال او را پرسید و فرمود: چگونه‏اى حارث؟

حارث گفت: روزگار بر من چیره شده و سلامتى را از من گرفته است و نیز درگیرى یارانت در آستان تو مرا بیشتر ناراحت ساخته، آتشى در درونم افروخته و بى‏تابم نموده است. حضرت فرمود: درگیرى آنان بر سر چیست؟ گفت: درباره تو و سه خلیفه پیشین. گروهى افراطى و غلوکننده‏اند، گروهى میانه‏رو و همراه شما هستند و گروهى در حیرت و تردید مانده‏اند، نمى‏دانند به پیش بروند، یا بازگردند.» حضرت فرمود:

أَلا إِنَّ خَیْرَ شِیعَتِى النَّمَطُ الأَوْسَطُ، إِلَیْهمْ یَرْجعُ الغَالِى، وَ بهِمْ یَلْحَقُ التَّالِى‏.^[۴]

بدان‏که بهترین پیرو من، گروه میانه‏اند که اهل غلو به آنان برمى‏گردند و عقب‏ماندگان به ایشان مى‏رسند.

در سیاست عقلانى باید با دوست و دشمن، خویش و بیگانه و موافق و مخالف معتدل رفتار کرد. امیرمؤمنان در تمام مواضع و رفتارهاى سیاسى‏اش چنین بود. در ماجراى شورش بر عثمان، اوضاع به‏گونه‏اى پیش رفت که شورشیان به افراط و تندروى کشیده شدند، ولى در تمام آن احوال، على (ع) کاملًا معتدل رفتار کرد، نه گام در افراط نهاد و نه به تفریط میل نمود.

بَلاذُرى از قول عبید انصارى نقل کرده است: من روز قتل عثمان به نزد على (ع) در خانه‏اش رفتم، از من پرسید: بیرون چه خبر بود؟ گفتم: شر بود و خلیفه (عثمان) کشته شد. پس استرجاع (إِنّا للهِ وَ إِنّا إِلَیْهِ رَاجعُونَ‏) کرد، آنگاه فرمود:

أَحْببْ حَبیْبَک هَوْناً مَا، عَسَى أَنْ یَکونَ بَغِیضَکَ یَوْماً مَا، وَ أَبْغِضْ بَغِیضَک هَوْنا