فایل پاورپوینت کامل انتظار سازنده

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل انتظار سازنده :

انتظار در فرهنگ تشیع جایگاه ویژه ای دارد. می توان آن را به عنوان یکی از عوامل بنیادین در بالندگی تاریخ تشیع دانست. البته مسئله انتظار و مهدویت اختصاص به شیعه ندارد؛ بلکه همه فرقه های اسلامی به گونه ای از آن سخن گفته اند و در ادیان آسمانی هم، ظهور منجی در ردیف عقاید مهم آنان قرار دارد؛ اما به نظر می رسد بهترین برداشت و تفسیر از این مسئله در بینش تشیع و کلام امامان معصوم(ع) قابل بررسی و تحلیل می باشد؛ زیرا نزدیکترین دیدگاه بلکه مساوق با قرآن و سیره نبوی است.

آینده جهان در نگاه قرآن و وعده های آن، آینده ای روشن، امید دهنده و پیروزمند برای انسان های صالح ترسیم شده است. پاره ای از آیات قرآن که بر پیامبر(ص) اعظم نازل گردیده، این حقیقت را بیان می نماید که چشم اندازی نوید بخش و رهایی آفرین فرا روی صالحان و بندگان شایسته خداوند به نظاره نشسته، بدون ذرّه ای تخلف در وعده آسمانی، از این مقوله با تعبیرهای گوناگونی یاد شده است از جمله: وراثت زمین از آن بندگان صالح (انبیاء/ ۱۰۵) پایانی نیکو و نشاط انگیز برای باتقوایان (اعراف/ ۱۲۸) پیروزی و برتری دین خداوند علی رغم مشرکان و کافران (توبه/ ۳۳) و (صف/ ۹) امامت مستضعفان (قصص/ ۵)

مسئله اصلی

مفهوم و پدیده انتظار مرتبط با همین مسئله ای است که در فرهنگ قرآنی مطرح می باشد و به زندگی مسلمانان معنای خاصی می بخشد و اگر به خوبی از آن بهره برداری گردد و معنای واقعی و غیرتحریف شده اش برای عموم مردم تعریف بشود، بسیاری از مشکلاتی که امروز دامن گیر جوامع اسلامی است، برطرف خواهد شد؛ البته به شرط پای بندی حتمی و پیروی منطقی از لوازم آن که مهمترین آن ها عبارتست از عمل نمودن به همه توصیه ها و سفارشاتی که از معصومین(ع) برای عصر غیبت صادر شده است. این مؤلفه، انتظار واقعی و درست را از انتظار ظاهری و غیر درست جدا می کند.

پرسش مهم این است که چگونه می توان در عصر غیبت به یک مفهومی منطقی کارآمد از انتظار دست پیدا کرد تا عامل پویایی در حیات اجتماعی مسلمانان باشد؟ در پاسخ به این پرسش (که در واقع فرضیه اصلی این نوشتار را تشکیل می دهد) می توان گفت: در صورتی که انتظار در فرم صحیح خودش مدیریت بشود، حتماً مقوله ای سازنده و نشاط آفرین خواهد بود. مسؤولیت تبیین این مسئله در مرحله اول با کسانی است که عهده دار هدایت و فرهنگ سازی جامعه هستند به ویژه پژوهشگران دین.

چنانچه این تعهد تاریخی و دینی درست انجام شود، جامعه اسلامی از برکات آن بهره مند می شود؛ البته زمینه ها و عوامل مهم دیگر نیز می بایست فراهم گردد و به یکسان سازی و بهسازی فرهنگ فایل پاورپوینت کامل انتظار سازنده کمک نمایند؛ از فضاهای آموزش رسمی گرفته تا مجامع عمومی از قبیل مساجد، جلسات مذهبی زنانه و مردانه، رسانه ها و عوامل مؤثر در اطلاع رسانی.این انسجام دینی از گسست فرهنگی و تهاجم تولیدات بیگانگان جلوگیری می کند. واقعیت آن است که ما در ارائه چهره دین کارآمد و تامین کننده سعادت فردی و اجتماعی چندان موفق نبوده ایم و شاید کمی هم دیر شده است؛ اما اگر باز هم سستی و سهل انگاری بکنیم، باید در انتظار پیامدهای ناگوار دیگر باشیم.

انتظار واقع گرایانه

اهمیت دادن اسلام به تعهد عملی مسلمانان نسبت به ایمان و اعتقاد آنان، تصویری واقع گرا از دین ارائه کرده است. هر عاملی که سبب کم رنگ شدن این مؤلفه بشود، نوعی تحریف و ارتجاع تلقی می گردد. این آسیب ممکن است دامن هر یک از مفاهیم دینی را بگیرد و آن را از هویت اصلی اش تهی کند. امام علی(ع) در چهارده قرن و اندی پیش نگرانی خود را از این مساله اظهار می دارد که روزگاری بر مردم خواهد گذشت که از قرآن فقط رسم و نشان آن باقی می ماند و از اسلام هم تنها نام آن، مساجد در آن روزگار بنایی؛ شکوه خواهد داشت در حالی که مایه هدایت نخواهد بود.(۱)

با این وصف، ما با دو مفهوم از انتظار رو به رو هستیم:

۱- انتظار رسمی و اسمی

۲- انتظار حقیقی و واقع گرایانه.

کدام یک از این دو مفهوم با حقیقت دین سازگاری دارد؟ بهتر است پاسخ این پرسش را از یک کارشناس و متخصص دین شناس دریافت کنیم. ایشان با تجربه فراوانی که از شناخت جریانات دینی و فرهنگی دارد این گونه اظهار می دارد:

معنای انتظار از مسیر اصلی انحراف پیدا کرده و به مجالس و ظواهر تبدیل شده است.(۲)

کم رنگ شدن انتظار در معنای منطقی خود، سبب رشد ظاهرگرایی می شود و در نتیجه بازار «مدعیان دروغین» مرتبط به امام زمان(عج) فرصت پیدا می کنند تا با الغائات فریبنده، گروهی را گرد خود جمع نمایند و با این عمل خود، هم به دین خیانت کنند و هم فرهنگ عمومی را با چالش های جدی مواجه سازند و در نتیجه وحدت ملی نیز آسیب پذیر می شود که این در روند توسعه همه جانبه کشور هم، مشکلاتی به وجود خواهد آورد.

تصویری از انتظار کارآمد

در انتظار واقعی عوامل تخدیری و ظاهرگرایی دینی که روح ناامیدی را در دل انسان پرورش می دهد، جایگاهی ندارد. جامعه منتظر، جامعه با نشاط، توانمند و پرحرکت است. می توان این گونه تعبیر نمود که در جامعه و فرهنگ انتظار، مردمانش همواره در حال برگزاری آزمون و تمرین چگونه زندگی کردن بر مبنای فهم درست از قرآن و دین هستند؛ یعنی همه افعال عبادی، اخلاقی، سیاسی و اجتماعی مناسب این فرهنگ است و قرار نیست معجزه ای رخ دهد و یا دستی از آسمان بیرون آید تا مشکلات و ناهنجاری ها و همه کژی را برطرف نماید.

لذا در قرآن دو نشانه مهم و عمده برای پیروان دین محمد(ص) بیان می کند و حتی بنیان سعادت بشری را مبتنی بر تحقق آن دو می داند و آن عبارت است از ایمان و عمل شایسته. ایمان در معنای عمیق و گسترده اش یعنی دست یافتن به باور و اعتقادی که فرد در سایه آن به حوزه امن الهی راه می یابد (اشاره به سوره العصر) و عمل صالح یعنی آنچه با فطرت و نهاد دست نخورده آدمی در تلائم است و مایه تعالی انجام دهنده اش می گردد. خداوند به زمان سوگند یاد می کند که: همه انسان ها در زیان و خسران قرار دارند مگر کسانی که ایمان آوردند و عمل خوب انجام دادند (سوره العصر).

مرحوم علامه طباطبایی در بیان این سوره و اهمیت آن می گوید: این سوره به صورت خلاصه و اشاره کل معارف قرآنی را در بر دارد.(۳)

به نظر می رسد جایگاه عمل صالح در عینیت کمال ایمان در عرصه زندگی فردی و اجتماعی آن قدر اهمیت دارد که علامه از این سوره چنین تصویری ارائه می دهد.

انتظار و عمل

بنابراین در فرهنگ انتظار، پیروان آن اهل عمل هستند و در انتظار یک اتفاق به سر نمی برند بلکه همواره تلاش می کنند تا ضمن درخواست های مکرر و دعا به درگاه خداوند، با انجام تکالیف و تعهدات دینی، خود را به وضعیت مطلوب برسانند و زمینه ظهور موعود را فراهم نمایند.

حدیث انتظار فرج و بهترین عبادت، در کتاب های حدیثی ما به وفور وارد شده است. پیامبر(ص) این گونه فرموده است که: «افضل اعمال امتی انتظار فرج الله؛(۴) بهترین اعمال امت من انتظار فرج الهی است». اگر ما در این روایت، انتظار مطلق را فرض بگیریم، بدون تردید برترین مصداق آن، در انتظار نشستن مسلمانان برای ظهور مهدی موعود است.

انتظار و سنت نبوی

موضوع انتظار فرج در سخنان دیگر معصومین(ع) نیز گزارش شده و به ارزش و جایگاه آن تأکید فراوان گردیده است. حضرت امیر(ع) در یکی از جلساتی که با اصحاب خود داشتند، چهارصد نکته مربوط به دین و دنیای مسلمانان را در حوزه های مسائل اخلاقی، اجتماعی، سیاسی، رفتاری، بهداشتی و… بر می شمرند. از جمله در مورد انتظار فرج می فرمایند: «انتظروا الفرج و لا تیأسوا من روح الله فان احبّ الاعمال الی الله عزوجل انتظار الفرج.»(۵)

منتظر فرج بمانید و هرگز از رحمت الهی ناامید نگردید چرا که بهترین کارها در پیشگاه خداوند، انتظار فرج است.امام جواد(ع) نیز بهترین اعمال شیعیان را انتظار فرج می داند. «افضل اعمال شیعتنا، انتظار الفرج.»(۶)

دقت داشته باشیم مساله انتظار همزاد شریعت و دین نبوی است یعنی زمانی که هنوز شخص پیامبر(ص) حضور داشته است، به عنوان اولین شخصیت اسلام به این موضوع متذکر می شود که در فراروی امت اسلامی چه جریان مهم و حیاتی وجود دارد. پیامبر(ص) با طرح موضوع انتظار در واقع تکلیف امت را پس از خود معین کرده است. یعنی این که جامعه اسلامی تا آینده ای نامشخص (تنها برای خداوند ظهور موعود معلوم است).(۷)

می بایست عهده دار زنده نگاه داشتن دین باشند، آن هم با چنگ زدن به کتاب و عترت؛ البته با تدبیر عالمان دینی که دارای شرایط باشند و تعامل امت با آنان و مراجعه به دریافت های اجتهادی عالمان از سوی مردم در مسائل نوظهور، این یعنی مشخص شدن تکلیف دین داران در دوره غیبت و انتظار تا پدید آمدن ظهور حضرت حجت. از این رو است که در روایات معصومین(ع) از حاملان علم دین به امناء الرسول یاد شده است که به زبان امروزی می توان به عنوان کارشناس دین (مجتهد) تعبیر نمود.

پیامبر(ص) فرمود: «الفقها، امناء الرسل ما لم یدخلوا فی الدنیا».(۸)

فقیهان امنای پیامبران هستند البته تا زمانی که دنیایی نشده باشند. از ایشان می پرسند که نشانه آن چیست می فرماید: دنباله روی از سلطان و اقبال به دنیا پس اگر فقیهی این چنین کرد نسبت به دین خودتان از او ترسناک و در اندیشه باشید و در روایت دیگری آمده: «الفقها، امناء الرسل فاذا رایتم الفقهاء قدرکنوا الی السلاطین فاتهموهم؛(۹) فقها امنای پیامبرانند اما اگر احساس کردید به سوی سلاطین گرایش داشتند، آنان را در مظان اتهام قرار دهید.»

انتظار، جریان مستمر

نتیجه منطقی بحث تا این مرحله چنین خواهد بود که مسئله انتظار یک جریان دنباله دار و مستمر است و یک منتظر واقعی و یک جامعه منتظر، روابط و مناسبات زندگی خود را به گونه ای تنظیم می کند که برآیند آن، بروز و ظهور خوبی ها و اجرای عدالت است. گر چه هیچ گاه انتظار تحقق جامعه آرمانی امام زمان(عج) نمی رود، ولی هدف و جهت تکاپوی فرهنگ و خرد جمعی، عینیت یافتن آن جامعه خواهد بود. با این وصف انتظار یک جریان ذهنی منفی و خالی از عمل و حرکت نیست. انتظار آدمی را به ناامیدی و مسدود شدن باب اراده و تحول آفرینی، دعوت نمی کند. انتظار مفهومی مخالف از زندگی و تعهد با آنچه که در کلیت اندیشه دینی وجود دارد، ارائه نمی نماید.

سوگمندانه باید اعتراف کرد در تجربه تاریخی تشیع در بخشی از بدنه فکری آن، برداشت ها و تحلیل های ناصوابی صورت گرفته که زمینه ساز بسیاری از مشکلات حتی بازماندگی های اجتماعی شده است. جامعه منتظر و فرد در حال انتظار همواره در حال بازسازی و آماده سازی توانمندی های خود برای ظهور در آن اتفاق بزرگ (ظهور موعود) است. برای آمدن حضرت ولی عصر(عج) پیش از آنکه دعا خواندن و استغاثه