بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل انفجار در فرودگاه :

فایل پاورپوینت کامل انفجار در فرودگاه

همین طور که خبردار به ستون ایستاده و چشم انتظار آمدن ستوان یار گروهان بودیم تا ما تازه واردها را نسبت به گروهان و وظایفی که می بایست انجام دهیم توجیه کند، بدون اینکه گروهبان متوجه شود، یک سره زیرچشمی ساختمان ها و محیط اطراف مان را ورانداز می کردیم تا حداقل چشم مان به آنها خو بگیرد و آن قدر غریب و نامأنوس در ذهن مان جلوه نکند. فاصله آنجا ـ که تقریباً به وسیله درخت های قد برافراشته پوشیده شده بود ـ تا فرودگاه بین المللی بغداد زیاد نبود؛ یعنی کمتر از چند کیلومتر ـ حرارت بیش از حد خورشید بعدازظهر آن روز تابستانی، عرق از سر و صورت مان راه انداخته و تشنگی زیاد به له له مان انداخته بود. وقتی خبری از آمدن ستوان یار نشد، گروهبان ـ که خودش هم حسابی کلافه شده بود ـ با دادن آزادباش، گذاشت تا روی پاهای خسته مان بنشینیم.

در دوره آموزشی هم خیلی با ستوان یارها تماس داشتیم، ولی آنها آن قدر برو بیا نداشتند. حالات و رفتار گروهبان نشان می داد که حساب این ستوان یار از بقیه جداست و باید حسابی حرفش را خواند، بالاخره پس از یک ساعت انتظار در آن هوای تفتیده، جناب ستوان یار سر رسید. درست همان طور که حدس می زدم چهره زمخت و عبوسی داشت و چشم هایش را به تقلید از افسران بعثی در پشت عینک دودی بزرگی ـ که بر صورت داشت ـ پنهان کرده بود. با فریاد گروهبان، همه در یک چشم به هم زدن خبردار ایستاده و گوش هایمان را برای شنیدن حرف های ستوان یار تیز کردیم. کلامش را با تهدید و توهین و ناسزا شروع کرد و هماهنگ با کلمات تهدیدآمیزش، دست های گنده گوشت آلودش را به شدت بالا و پایین می برد.

در همین اثنا ناگهان صدای انفجار مهیبی ـ که از فاصله ای نه چندان دور برخاست ـ پرده گوش هایمان را به سختی به رعشه درآورده و ما را از جا کند و همه نگاه ها را به سمت خود کشید. توده عظیم دود و گردوغبار از آن نقطه خود را به دل آسمان بالا می کشید. لحظه ای نگذشته بود که دوباره صدای چند انفجار خفیف تر از همان نقطه در فضا طنین انداخت. ستوان یار که انگار این حادثه خشمش را دو چندان کرده بود، با فریادهای خشن خود، نگاه های مات و مبهوت ما را به سوی خود کشید؛ در حالی که هنوز ذهن مان در پی یافتن علت این انفجارها بود.

نیمه های شب بود، اما هنوز نخوابیده بودیم؛ چون خیلی زود با چند نفر از قدیمی ها آشنا شده، تا آن موقع شب، راجع به انفجارها با یکدیگر صحبت می کردیم. یکی از آنها می گفت: «نقطه ای که منفجر شده، انبار اصلی مهمات فرودگاه بوده است.»

این انبارها از آنجا که لابه لای درخت ها پنهان شده بود، در معرض دید خلبان های جنگنده ایرانی که گاه و بی گاه خود را به آن منطقه می رساندند، قرار نداشت. بنابراین علی رغم بمباران شدن فرودگاه، آنجا سالم باقی مانده بود. او به طور قطع عقیده داشت که انفجار، حاصل تلاش چند نفر از مجاهدان مسلمان بوده است.

صبح روز بعد، همه چیز برایمان روشن شد و فهمیدم که حدس دوست جدیدم تا چه اندازه به واقعیت نزدیک بوده است. هنوز صفیر دل آزار سوت بیدارباش از گوش هایمان نیفتاده بود که گروهبان فریاد کشید:

ـ فوراً آماده شوید، قرار است شما یک چیزی را ببینید!