فایل پاورپوینت کامل بررسی راهبردهای مقاومتی در اقتصاد ایران

فایل پاورپوینت کامل بررسی راهبردهای مقاومتی در اقتصاد ایران؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی راهبردهای مقاومتی در اقتصاد ایران شامل 63 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی راهبردهای مقاومتی در اقتصاد ایران را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل بررسی راهبردهای مقاومتی در اقتصاد ایران با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی راهبردهای مقاومتی در اقتصاد ایران با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی راهبردهای مقاومتی در اقتصاد ایران تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی راهبردهای مقاومتی در اقتصاد ایران را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بررسی راهبردهای مقاومتی در اقتصاد ایران :

پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (مد ظله العالی)
گفت وگو با دکتر محمدجواد ایروانی، وزیر اقتصاد دوران دفاع مقدس و عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام
با توجه به سابقه ی شما در تصدی وزارت اقتصاد و دارایی در اوایل انقلاب و سال های دفاع مقدس، اوضاع اقتصاد ایران در آن دوران را چگونه ارزیابی می کنید؟
پرداختن به شرایط اقتصادی اوایل انقلاب بدون اشاره به اوضاع کشور قبل از پیروزی انقلاب ناقص خواهد بود. یکی از استراتژی های آمریکا پیش و پس از انقلاب این بوده که همواره ما را وابسته ی به خودش نگهدارد. ترویج این عبارت در میان ایرانی ها در آن دوران که «ایرانی فقط می تواند آفتابه بسازد» حاکی از تأثیر تبلیغات غربی ها برای القای روح یأس و ناامیدی و تحقیر ملی و خودکم بینی به مردم بود. در سال های ابتدای انقلاب، اگرچه روحیه ها تغییر کرده بود، اما وضعیت کلی اقتصاد کشور همان وضع سابق بود. شرایط اقتصادی ما خوب نبود. در بخش مواد اولیه ی صنایع سبک وابسته به واردات بودیم. بخش کشاورزی داخلی نیز با واردات بسیار ارزانی که از بیرون صورت می گرفت، از نفس افتاده بود و این سیاست به پدیده ی مهاجرت و حاشیه نشینی شهرها دامن زده بود.
پیش از پیروزی انقلاب با این که دومین ذخایر گازی جهان متعلق به ما بود، ولی شهروندان ما -جز در یک شهر- از نعمت گاز محروم بودند. علاوه بر آن، مردم شهرها و روستاهای ایران از خطوط مواصلاتی مناسب و دیگر خدمات زیربنایی هم بی بهره بودند. از ظرفیت دریاهای ما در شمال و جنوب استفاده ی مناسبی نمی شد. مسائل نفتی غلبه ی خود را بر اقتصاد ایران تحمیل کرده بود و به طور کلی اقتصاد ایران نمونه ی کامل یک اقتصاد وابسته به نفت بود.
در چنین شرایطی جنگ تحمیلی آغاز شد؛ جنگی غافلگیرانه که همزمان با آن فروش کالاهای مختلف به ایران تحریم شد. این تحریم تا جایی پیش رفت که ژاپنی ها فروش موتور قایق بلم را هم با این بهانه که ممکن است مورد استفاده ی نظامی قرار بگیرد به ما ممنوع کردند. شرایط به گونه ای بود که حتی سیم خاردار هم به ما نمی فروختند. در واقع ما نه تنها با صدام که با یک جبهه ی جهانی می جنگیدیم؛ سوپراتانداردهای فرانسوی، آواکس های آمریکایی، تانک های تی شوروی، تانک های چیفتن و توپ های عظیم انگلیسی که شیمیایی هم پرتاب می کردند، تانک های لئوپارد آلمانی و کمک های بسیار دیگری که رژیم بعثی از آنها برخوردار بود تا با ایران مقابله کند.
در این وضعیت دشوار ما چه تدابیری برای غلبه بر این شرایط سخت اندیشیدیم؟ با توجه به وضعیت جنگی کشور و کمبودهای مالی، برای بخش تولید کشور چه اتفاقی افتاد؟
ما به جای این که «انفعالی» عمل کنیم، رویکرد «فعال» را اتخاذ کردیم. گفتیم اگر پول نداریم، باید بهینه مصرف کنیم. بر این اساس تأمین نیازهای اساسی مردم در اولویت قرار گرفت و تولید داخلی را با تمام ظرفیت فعال کردیم، مابقی نیازمان را هم از خارج وارد کردیم. برای تولیدکنندگان داخلی، سیاست های تشویقی در نظر گرفتیم که به اشتغال زایی و خودکفایی در تولید برخی کالاها منجر شد. سیاست مهم دیگر ما در حوزه ی پولی بود. برای اولین بار تسهیلات بانکی را نیز به سمت تولید هدایت کردیم.
در بین سال های تا در حالی که رشد بخش بازرگانی و غیر تولیدی از درصد به / رسید، رشد بخش های تولیدی مانند صنعت، کشاورزی و ساختمان تا . درصد رسید. بنابراین وضع اشتغال هم بهبود پیدا کرد. برای دفاع از تولید نیز تصمیم گرفتیم با اتخاذ سیاست فعال و هوشمند در نظام تعرفه ها و نیز جایزه ها و سوبسید صادراتی، واردات را گران و صادرات را ارزان کنیم. با این تدبیر ظرف یک سال صادرات ما دوبرابر شد و به حدود یک میلیارد دلار رسید.
در ابتدای انقلاب اسلامی و در زمانی که تحریم ها علیه ما شدت گرفته بود، یکی از راهبردهای ما برای رهایی از تحریم ها، انجام مذاکرات با کمپانی های دیگر کشورها و ایجاد حساب های تهاتری مبادله ی کالا با کالا بین دو کمپانی بود. مثلاً ما در آن زمان با شرکت های وست آلفاین اتریش، اینتربراس برزیل و ماروبنی ژاپن حساب تهاتری برقرار کردیم و کالاها را بدون تبادل ارز و در مقابل صادرات نفت می خریدیم.
نظر رهبر انقلاب که در آن زمان رئیس جمهور بودند، درباره ی این سیاست ها و تدابیر چه بود؟
در اولین جلسه ای که در زمان ریاست جمهوری آیت الله العظمی خامنه ای، به عنوان وزیر اقتصاد خدمتشان رسیدم، ایشان به رونق اقتصادی از طریق رشد تولید و حمایت از فعالان اقتصادی توجه دادند و این که سیاست های پولی تولیدمحور را پیگیری و اجرا کنیم. ایشان در مورد مالیات ها رویکرد ایجاد اعتماد متقابل را داشتند. بر همین اساس این جانب طرح مالیاتی فعال کردن اتحادیه های صنفی در امر مالیات را اجرا کردم که معظم له همواره حامی این برنامه بودند. چهارچوب فکری ایشان همواره مبتنی بر اعتدال، جامع نگری و در نظر گرفتن منافع فعالان اقتصادی به همراه منافع جامعه و نظام با هم بود.
رویکرد شما برای مهار تورم چه بود؟
ما معتقد بودیم در شرایط بحران نباید کاری کرد که تورم بالا برود. تورم برای ما به همان اندازه خطرناک بود که صدام و آمریکا. با این دیدگاه توانستیم یک بسته ی سیاستی برای کنترل تورم تدارک ببینیم؛ رویکرد ما برای حصول این نتیجه عبارت بود از نهادگرایی. اعتقاد داشتیم پیش برد این کار با رویکرد سلسله مراتبی و کارمندی و رئیسی و کارفرمایی امکان پذیر نیست، بلکه ضروری است که این کار با مشارکت فعال مردم و با رضایت آنان اجرا شود. مثلاً کار بی سابقه ای که در حوزه ی مالیاتی انجام گرفت، واگذاری تشخیص و ارزیابی مالیات ها به اتحادیه های صنفی بود. اتحادیه ها و صنوف در آغاز این طرح باور نمی کردند که دولت به همین راحتی با آنها همکاری کند. همین سیاست باعث شد که مالیات های دریافتی نه تنها کم نشود، بلکه افزایش پیدا کند. تنها اتفاقی که افتاد، این بود که آنها ما را بیشتر درک کردند و ما عادت کردیم که با هم در یک قایق بنشینیم. یعنی ما آنها و مشکلات آنها را درک کنیم و آنها هم منافع ملی را ملحوظ نمایند.
نمونه ی موفقیت آمیز دیگر این رویکرد، خودکفایی کشور در تولید لبنیات بود که پس از جنگ تحمیلی با تلاش جهادسازندگی اجرا شد. تا پیش از آن ما همیشه واردکننده ی لبنیات بودیم و سالانه فقط میلیون دلار پنیر از بلغارستان و دانمارک وارد می کردیم. تا این که شورای لبنیات کشور با حضور نفر از فعالان بخش خصوصی، تعاونی، دولتی، زارعان علوفه، دامداران و همه ی فعالان فرایند زنجیره ی تولید لبنیات تشکیل شد. سازمان های حمایت از تولیدکنندگان و مصرف کنندگان، برنامه و بودجه و وزارت بازرگانی، اداره ی کل مقررات و صادرات و وزارتخانه های ذیربط نیز در این مسأله با هم یکدل شدند تا به جای واردات، خودمان لبنیات را تولید کنیم. خارجی ها خیلی تلاش کردند ما را متقاعد کنند که خودمان دست به تولید پنیر نزنیم، اما ما قبول نکردیم و امروز بحمدالله لبنیات ایران در سطح منطقه و جهان خواهان دارد. امروز نیز ما هر اندازه که بتوانیم از تولیدکننده ها حمایت کنیم، صادراتمان رشد بیشتری خواهد داشت؛ البته با برنامه ریزی جامع، اراده ی استوار و کار و تلاش خستگی ناپذیر.
در پیش گرفتن رویکرد نهادگرایانه که به آن اشاره کردید از سوی دولت چگونه امکان پذیر می شود؟
الزاماتی دارد که دولت باید به آن پایبند باشد. مهمترین الزام آن عمل کردن دولت به تعهدات خود در قبال بخش تولید است. یعنی اگر وعده ای می دهد یا کاری را تعهد می کند، واقعاً به آن عمل کند. مثلاً ما تعهد کرده بودیم که مواد اولیه را به تولیدکننده برسانیم و واقعاً این کار را به موقع انجام می دادیم. رفتار صادقانه و منصفانه به ایجاد اعتماد می انجامد. توان هماهنگی بالا، یعنی رویکرد نهادگرایانه در تعامل بین بخش های مختلف، رمز و راز موفقیت است که به رشد جهشی در تولید منجر می شود. اما اگر بخش ها دور از هم به تصمیم گیری بپردازند و مسئولین وزارتخانه های ذیربط گوش شنوایی برای شنیدن مشکلات و محدودیت های تولیدکنندگان نداشته باشند و به آنها توجهی نکنند، تولید هم رشد چندانی نخواهد کرد.
با توجه به اوضاع اقتصادی ایران در دهه ی اول انقلاب و همزمانی آن با دفاع مقدس، از نظر شما چه عاملی باعث شد تا ما بتوانیم از چنین شرایطی موفق عبور کنیم؟
به نظر من «خودباوری ملی» و «اتکا به نفس» مهمترین این عوامل بودند که هر دو از برکات آموزه های انقلاب اسلامی و حضرت امام رحمه الله بودند. خودباوری ملی ملهم از ایمان امام و امت بود که باعث شد مردم و مسئولین و متخصصان برای هر مشکلی در هر حوزه ای به نحوی چاره جویی کنند. در این مورد می توان صدها مثال و نمونه ی خرد و کلان آورد که من به یک نمونه ی آن اشاره می کنم. در زمان جنگ برای عبور از اروندرود خروشان که غیرممکن به نظر می آمد، رزمندگان جهادسازندگی با ابتکار و نو آوری، لوله های بلااستفاده ی شرکت نفت در خوزستان را در حجم عظیم زیر آب به هم جوش دادند و تبدیل به پل بر روی رودخانه ی اروند کردند، به شیوه ای که آب با دِبی بالا از درون لوله ها عبور می کرد. با ساخت این پل تانک و تجهیزات و نیروهای ما از اروندرود عبور می کردند و به فاو و حتی نزدیکی های بصره می رسیدند. این پل تنها یک نمونه از اقداماتی بود که رزمندگان ما آن را با حداقل امکانات و با فکر و روحیه ی خودباوری و اتکا به نفس ساختند.
این همه پیشرفت و خودباوری هرگز در شرایط عادی و بدون فشار و تحریم محقق نمی شد و لذا باید خدا را شکر کرد. حتی تجربه نشان داده آن جایی که آنها به قول خودشان خواسته اند به کشورها امتیاز بدهند و مثلاً به کمپانی های خودشان اعتبار داده ان