فایل پاورپوینت کامل بررسی ریشه های بت پرستی اعراب جاهلی قبل از ظهور اسلام

فایل پاورپوینت کامل بررسی ریشه های بت پرستی اعراب جاهلی قبل از ظهور اسلام؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی ریشه های بت پرستی اعراب جاهلی قبل از ظهور اسلام شامل 52 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی ریشه های بت پرستی اعراب جاهلی قبل از ظهور اسلام را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل بررسی ریشه های بت پرستی اعراب جاهلی قبل از ظهور اسلام با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی ریشه های بت پرستی اعراب جاهلی قبل از ظهور اسلام با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی ریشه های بت پرستی اعراب جاهلی قبل از ظهور اسلام تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل بررسی ریشه های بت پرستی اعراب جاهلی قبل از ظهور اسلام را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بررسی ریشه های بت پرستی اعراب جاهلی قبل از ظهور اسلام :

شرک و بت پرستی در بین بشر همواره بوده است و یکی از بخش های اساسی دعوت انبیا را دعوت به توحید و نفی شرک و مبارزه با آن تشکیل می دهد. این انحراف در جامعه جاهلی اعراب نیز بوده است. همان طور که می دانیم ساکنین مکه از نسل حضرت ابراهیم (ع) بوده اند و همگی موحد و یکتاپرست بوده اند اما چه عاملی باعث شده است که آن ها آئین آبا و اجدادی خود را کنار گذاشته و به پرستش بت ها روی بیاورند؟ در این نوشتار سعی شده است تا به این عوامل پرداخته شود.

عوامل موثر در شرک و دوگانه پرستی

با بررسی های انجام شده تنها سه عامل، را می توان انگیزه دوگانه پرستی در بشر دانست:

۱- چون سروکار آدمی بیشتر با محسوسات است، می بیند؛ می شنود؛ سخن می گوید و…؛ همه و همه محسوس و پدید مادی و دارای شکل وگونه خاصی است. یگانه وسیل انسان برای فهم معانی عقلی احساس و خیال آدمی است؛ زیرا اوّل، چیزی را در مکان خاص و زمان مخصوص و حالت خاص می بیند و مثلاً برای رسیدن به این معنای کلی و عقلی که هر آتشی سوزاننده است خصوصیات مکان و زمان و ظرف را که ربطی به معنای کلی ندارد کنار گذاشته و حکم کلی مجرد از عوارضِ زمان و مکان را صادر می کند. حاصل این که انسان تا رسیدن به مرحل تعقل، به محسوسات خو گرفته است و اکثر افراد بشر از انس به محسوسات و پدیده های مادی که دارای شکل خاصی است دست بر نمی دارند؛ به همین جهت در خیال خود آفریدگار جهان را نیز دارای صورت و شکل می پندارند و خیال می کنند که گردانند خورشید و ماه و زمین با نیروی عظیم و برتر از تصور مانند یکی از نیرومندانی که دیده یا شنیده است می باشد و مرکز قدرت محسوسی دارد و او قبل از انجام هر کاری، اندیش خود را به کار می اندازد و سپس آن را در صورت مصلحت بودن به مرحل اجرا در می آورد. چنان که در صریح تورات به این گونه تشبیهات و پندارهای بی اساس برمی خوریم. حنبلی ها نیز – که قائل به تجسیم هستند – می گویند: خدا تختی دارد که بر فراز آن نشسته.

۲- علاقه و محبت شدید به نمایان ساختن محبوب و مطلوب خویش – تا حتی الامکان با او در تماس باشد و به هر طرف که رو نمود او را ببیند – عامل دیگری است که بشر را وا داشته است که برای آفریدگار جهان نیز مثال و صورتی بسازد.

۳- عامل سوم، خضوع و فروتنی انسان است در برابر کمال و قدرت. انسان بالفطره در مقابل هر قدرت و کمالی فروتن و کوچک می شود.

این سه عامل، انگیز پیدایش صورت و تمثال و بت پرستی گردیده زیرا بشر که به مرحل بلوغ فکری نرسیده بود نمی توانست با تمام اذعان فطری که به آفریدگار داشت، خدای متعال را جدا از اوضاع محسوس درک نماید. ناچار رفتاری را که با بزرگان و رجال محبوب خود داشت با آفریدگار یکتا نیز انجام می داد.

چنان که راز خدای سه چهر هندیان، ثالوث آن است که آفریدگار با سه صفت عمومی خویش با مخلوق خود روبه روست و به همین صورت نمودار شده است.

اکنون که به اصطلاح، عصر روشن فکری است آمار بت پرستان جهان در نواحی مختلف زمین به صدها میلیون می رسد.

روایتی از امام صادق علیه السلام در بیان ریشه بت پرستی

برای اثبات سخن روایتی را که در تفسیر قمی و علل الشرایع از امام صادق علیه السلام نقل شده می آوریم: «وَقالُوا لاتَذَرُنَّ آلِهَتَکمْ وَلا تَذَرُنَّ وَدّاً وَلا سُواعاً وَلا یغُوثَ وَیعُوقَ وَنَسْراً»[۱]؛ آنها گفتند: هرگز خدایان خود را ترک نگویید، وَدَ و سُواع و یغوث و نسر را که پدران شما به آنها تقرب می جستند رها نکنید.

این نام ها که در آی شریفه آمده اسامی عده ای از بزرگان یکتاپرست است که مورد علاق شدید جامع خود بودند تا این که مرگ آنها فرا رسید. چون مردم به افراد مزبور به شدت علاقه داشتند به سوگ آنها نشستند و به شدت از این حادثه ناراحت شدند. ابلیس چنین فرصتی را غنیمت دانسته و به آنها گفت: من تمثال هایی مانند آنها درست می کنم شما به آنها نگاه کنید و با صورت آنها مأنوس شده و خود را بدین وسیله تسکین دهید. سپس برای آنان چندین بت درست کرد و مردم به عبادت خدای یکتا قیام می نمودند و اندوه درونی خود از فقدان رجال دینی را با نگاه کردن به تمثال های آنها آرامش می دادند. تا این که فصل سرما و برف و باران رسید. ناچار بت ها را داخل محلی سرپوشیده نمودند تا آن که نسل مزبور منقرض شد. نوبت به نسل جدید رسید. گفتند:پدران ما، این تمثال ها را پرستش می کردند نه این که با دیدن آن صورت ها اندوه خود را تسکین می دادند. سرانجام به تدریج همان صورت ها مورد پرستش واقع شد.

تاریخ نیز گواهی می دهد که در یونان و روم قدیم رئیس خاندان، مورد پرستش اهالی خانواده بوده و اگر مرگ وی فرا می رسید بازماندگان بتی به نام او درست می کردند و پس از درگذشتش همان بت را می پرستیدند.

خلاصه یکی از عادت های مرسوم و معمول، ساختن تمثال بزرگان تاریخ، درگذشت بشر بوده؛ خواه بزرگ دینی باشد یا ملی یا اجتماعی و یا خانواده. اکنون در بتکده های موجود زمان ما تمثال بزرگان دینی مانند بودا و عد زیادی از شخصیت های برهمایی محفوظ و مورد پرستش است. این عمل آنان دلیل آن است که مرگ را نیستی مطلق نمی دانستند و هم چنان به زنده بودن روح آنها معتقد بودند که همان عنایت حال زندگی را داراست. بلکه پس از برداشته شدن حجاب تن، شدت وجودی و قوت اراده پیدا کرده اند. قرآن کریم در مورد فرعونِ زمانِ موسی علیه السلام نقل می کند: «وَقالَ المَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ أَتَذَرُ مُوسی وَقَوْمَهُ لِیفْسِدُوا فِی الأَرضِ وَیذَرَک وَآ لِهَتَک»[۲] اشراف و بزرگان فرعونیان به فرعون گفتند: تو موسی و قومش را هم چنان واگذاشتی تا روی زمین تباهی نمایند؟ و از پرستش تو و خدایانی که تو آنها را می پرستی سرباز زنند؟

از این آیه معلوم می شود با این که خود فرعون، مورد پرستش بوده، با وجود این، باز خودش نیز بت هایی را پرستش می کرده است.

ربّ النوع

با این که جامع بشری در ساختن تمثال بزرگان اجتماع خواه به صورت رهبر مادی و یا سیاسی و یا زمام داران دینی جدیت داشت و تا مرحل پرستش آنها رسید؛ اما تمثالی از آفریدگار درست نکرد. زیرا اجتماعات بشری به تعلیم انبیا علیهم السلام تا حدی متوجه شده بودند که خدای جهان بالاتر از قیاس و گمان است. به این جهت ساختن تمثال از ذات احدیت درست نیست. بلکه بت پرستان برای نمایان ساختن آثار تدبیر او که تا حدی می توان آنها را درک کرد به ساختن بت و تمثال اقدام کردند.

جمعیت های بشری به مناسبت احتیاجات ضروری با تدبیر مخصوص به نمایان ساختن دست زدند و خدای واحد را با پرستش بت مخصوص که نمودار تدبیر خاصی بود عبادت می کردند. مثلاً بشر که برای بزرگان ملی و اجتماعی و دینی خویش مجسمه درست کرده، آنها را طی قرون متمادی پرستش نمود. یک باره به فکرش رسید که خوب است برای آفریدگار نیز مجسمه ساخته شود. اما چگونه می توان مجسم خدایی را که از قیاس و گمان و وهم برتر است، درست کرد؟ به ناچار دست از ساختن مجسمه برای ذات آفریدگار برداشته به فکر نمایان ساختن یکی از جهات تدبیرِ وی افتادند و خدا را به وسیل همان چیزی که بادست خود فراهم کرده بودند و یک قسمت از تدبیرات جهان را به اعتقاد باطل به آن واگذاشته بودند پرستیدند. مثلاً مردم ساحل نشین، دریاها را می پرستیدند تا در نتیجه، برکات و فایده دریاها به آنها ارزانی شده و از آفات و شرور دریا و طوفان و طغیان در امان باشند. صحرانشینان مدبّر صحراها و سلحشوران، مدبّر جنگ ها را پرستش می کردند.

به این ترتیب هر جمعی مدبّری را عبادت می کرد که منافع آنها به آن بستگی داشت و برحسب مرور زمان هر کس مطابق سلیقه و ذوق خویش از ماده ای که در اختیار داشت، مانند فلزات یا چوب، صورتی برای خدای انتخابی درست می کرد و در برابر او قربانی می کرد. بالأخره عدم انضباط در انتخاب خدایان کار را به هرج و مرج رسانید. آنچه که به نظر می رسد تقریباً مورد اتفاق اکثریت بت پرستان باشد آن است که این بت ها را واسطه و شفیع درگاه الهی می دانستند تا به آن وسیله جلب خیر و دفع شر گردد و چه بسا بعضی از نادان ها آنچه را که درست کرده بودند، مستقلاً در برابر خدای متعال، خدا می دانستند و بعضی دیگر با این که آنها را واسطه می دانستند بهتر و کامل تر از خدا فرض می کردند. چنان که قرآن نقل می کن