فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار اعضای انجمن های اسلامی دانش آموزان

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار اعضای انجمن های اسلامی دانش آموزان – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار اعضای انجمن های اسلامی دانش آموزان شامل 96 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار اعضای انجمن های اسلامی دانش آموزان:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار اعضای انجمن های اسلامی دانش آموزان به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار اعضای انجمن های اسلامی دانش آموزان به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار اعضای انجمن های اسلامی دانش آموزان با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار اعضای انجمن های اسلامی دانش آموزان با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار اعضای انجمن های اسلامی دانش آموزان با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار اعضای انجمن های اسلامی دانش آموزان را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار اعضای انجمن های اسلامی دانش آموزان :

بسم الله الرّحمن الرّحیم[۱]

خیر مقدم به حضار

الحمدلله ربّ العالمین و الصّلاه و السّلام علی سیّدنا محمّد و آله الطّاهرین، خیلی خوش آمدید عزیزان من! جلسه جلسه ی بسیار شیرین و مطلوبی است برای من؛ حضور جوانها با این نشاط، با این شور، با این حرفهای خوب، با این منطقهای شیوا، با این برنامه هایی که انجام گرفت، حقیقتاً جلسه ی ما را جلسه ی شیرینی کرد و امروز برای من روز به یادماندنی ای خواهد بود ان شاءالله.

رجب، فرصتی برای تقویت بُعد معنویت گرای انسان

اوّلاً یک کلمه در باب ماه رجب عرض بکنیم. یک بُعد لطیف معناگرا در هر انسانی وجود دارد. خب، انسان مجموعه ی ابعاد مختلف است؛ غرایز هست، امیال هست، نیازها هست؛ یک بُعد، بُعد معناگرا است در هر انسانی، همه ی انسانها. این بُعد، بُعد بسیار لطیفی است و در سنین جوانی لطافت این بُعد و شفّافیّتش بیشتر و زلال تر است. این بُعد را اگر ما آحاد بشر بتوانیم در خودمان تقویت کنیم، بقیّه ی ابعاد ما را هدایت خواهد کرد. نه اینکه بُعد معنوی و معناگرا جلوی غرایز را، جلوی نیازها را، جلوی تعقّل و خردورزی را بگیرد؛ نه، همه ی اینها به جای خود محفوظ است، این بُعد معنویّت و معناگرایی در انسان همه ی این ابعاد دیگر را هدایت میکند، اگر در ما باقی بماند، اگر تقویت بشود. آدمهای خبیثی که در دنیا مشاهده میکنید که یا ظالمند، یا سفّاکند، یا پول پرستند، یا شهوت پرستند، یا شکم پرستند و ابعاد مادّی بر وجود اینها غلبه کرده، اینها کسانی هستند که آن بُعد معناگرا را، معنویّت گرا را در خودشان رشد ندادند، بتدریج ضعیف شده و از بین رفته. من به شما جوانها عرض میکنم از ماه رجب استفاده کنید، بهره ببرید برای تقویت این بُعد معنویّت گرا.

بعد از ماه رجب هم ماه شعبان است، بعد ماه رمضان است، بهار معنویّت است. شماها هم -همان طور که آقای حاج علی اکبری فرمودند- مظهر بهار انسانیّت هستید؛ چون در بهار عمر قرار دارید؛ از این بهار معنویّت هرچه میتوانید استفاده کنید. یاد خدا، ذکر خدا، دعاهایی که وارد شده، توجّه به مضامین این دعاها، تلاوت قرآن، نماز اوّل وقت، پرهیز از گناه، اخلاق نیک، در این ماه فرصتهای بزرگی است که در اختیار همه ی ما هست امّا شما جوانها از این فرصتها بهتر میتوانید استفاده کنید؛ درست مثل این فرصتهای مادّی. یک میدانی را فرض کنید، یک شاخصی را در ته آن میدان گذاشته اند، یک چیزی هم آنجا گذاشته اند، به بنده ی حقیر و به شما میگویند که هرکدام زودتر رسیدید، بردارید؛ خب، چه کسی زودتر میرسد؟ معلوم است که شما جوانید، نیرو دارید، نشاط دارید، تا بنده بیایم به خودم بجنبم شما رسیدید و برداشتید. معنویّت هم عیناً همین جور است؛ این را بدانید. در معنویّات هم شماها زودتر، راحت تر، سریع تر، شیرین تر میتوانید به مقصود دست پیدا کنید. این کسانی که شما دیدید، انسانهای نورانی ای که در زمان ما بودند، مثل مرحوم آیت الله بهجت -مِن باب مثال- که یک انسان نورانی ای بود؛ پیرمرد و بسیار نورانی؛ اینها همان کسانی هستند که از جوانی، یعنی از همین سطح زندگی شما مراقب خودشان بودند. آنهایی که دیر به فکر می افتند، توفیقاتشان کمتر است. آنهایی که اصلاً به فکر نمی افتند، از آن نورانیّت و شفّافیّت و زلالی محروم میمانند؛ میشوند مثل خیلی از آدمهایی که در دنیا هستند؛ این حرف اوّل ما.

خب، با شما جوانهای عزیز -شما خودتان به خودتان میگویید نوجوان، من همه ی شما را میگویم جوان- ما خیلی حرف داریم؛ در بخشهای گوناگون، حرفهای گوناگونی با شما هست. بالاخره شماها به یک اعتبار، برادران و خواهران این حقیر هستید؛ به یک اعتبار فرزندان من هستید؛ به یک اعتبار هم در حکم نوه های این بنده محسوب میشوید؛ عزیزان ما هستید. هم شما که اینجا حضور دارید، هم عقبه ی شما، همان چندهزار دانش آموز انجمنها و دوازده میلیون دانش آموز -آن طوری که این جوان عزیزمان گفتند- همه ی شما در این حکم هستید که ما عرض کردیم. خب، حرفهای زیادی داریم با شما.

مطالبه ای از انجمنها و از اتّحادیّه ی انجمنها

امروز من یک حرف محوری را میخواهم مطرح کنم که متضمّن یک مطالبه از انجمنها و از اتّحادیّه ی انجمنها است.

جبهه های درگیری استکبار با انقلاب اسلامی ایران

مقدّمه ای را عرض میکنم: ما با یک جبهه ی دشمن که جبهه ی استکبار و دنباله ها و حواشی اش است، درگیریم؛ این معلوم است. محورش آمریکا و صهیونیسم است، دنباله ها و آویزه ها و حاشیه هایش هم بعضی از این قدرتها و نیمه قدرت های موجودی هستند که مشاهده میکنید؛ ما با اینها درگیریم؛ انقلاب اسلامی و نظام اسلامی با اینها درگیر است. این درگیری بر سر چیست؟ یا به عبارت دیگر، این درگیری ما با استکبار در چه عرصه هایی است؟ اگر بخواهیم عرصه هایی که ما در آن عرصه ها با آنها درگیری داریم بشمریم، شاید من الان بتوانم ده مورد را بگویم؛ اگر بنشینیم فکر کنیم و مطالعه کنیم، بیشتر هم میشود؛ بیست مورد، سی مورد یا بیشتر، نقاط درگیری ما با استکبار است.

الف-مسئله استقلال کشور

حالا مثلاً فرض کنید یک مسئله مسئله ی استقلال کشور است -استقلال اقتصادی، استقلال سیاسی، استقلال فرهنگی- این یکی از عرصه های درگیری ما با استکبار است. استکبار و قدرتهای مستکبر طبیعت شان دست اندازی است؛ چه در دوران استعمار که مربوط به قرن هجدهم و نوزدهم و ادامه اش تا قرن بیستم است، چه به شکلهای جدیدتر و مدرن تری که بعدها تأسیس کردند و الان دارند مدام روزبه روز، نوبه نو وارد میدان میکنند. هدفشان دست اندازی است؛ دست اندازی به منافع ملّتها، به کشورها و سلطه و نفوذ. هدف استکبار این است. خب، اگر یک کشوری بخواهد در مقابل این هدف ایستادگی کند، و از استقلال خودش -چه استقلال فرهنگی، چه استقلال سیاسی، چه استقلال اقتصادی- دفاع کند، طبعاً درگیری به وجود می آید؛ یکی از میدانهای درگیری ما با استکبار این است.

ب-مسئله ی پیشرفت

یکی از میدانهای درگیری ما مسئله ی پیشرفت است. اگر کشور ایران با بی نیازی ای که از قدرتهای جهانی از خودش نشان داده و به اینها اعتنا نکرده، به آنها وابسته نشده و به آنها تکیه نکرده -با این خصوصیّات- به پیشرفت برسد، این میشود پیشرفت الگوساز؛ یعنی الگو میشود برای کشورهای دیگر، برای ملّتهای دیگر. این پیشرفت یکی از مراکز و عرصه های دعوای بین ما و استکبار است؛ ما میخواهیم به این پیشرفت دست پیدا کنیم، آنها میخواهند ما به این پیشرفت دست پیدا نکنیم.

یکی از اساسی ترین انگیزه هایی که قدرتهای مستکبر را در قضیّه ی هسته ای در مقابل ما به صف آرایی وادار کرد همین بود؛ حالا بهانه های دیگری می آوردند امّا چند انگیزه ی اصلی داشتند. یکی از آنها همین بود که یک کشوری بدون اینکه به آمریکا یا انگلیس یا هر قدرت دیگری متّکی باشد، بتواند خودش به یک عرصه ی علمیِ فوق العادّه حسّاسی مثل عرصه ی هسته ای، دست پیدا کند؛ این برایشان خیلی مهم بود، خطرناک بود و نمیخواستند این اتّفاق بیفتد. و بنده مطمئنّم که اگر ما رو بدهیم به اینها، اینها فردا سرِ قضیّه ی مسائل زیست فنّاوری، سرِ مسئله ی نانو، سرِ مسائل گوناگون علمی دیگر هم بازی درمی آورند و اِشکال درست میکنند. پیشرفت علمی، پیشرفت اقتصادی، پیشرفت تمدّنی، جزو عرصه های اختلاف و دعوای جمهوری اسلامی با استکبار است.

ج-مسئله ی حضور قدرتمندانه ی جمهوری اسلامی در منطقه و جهان

یکی از مسائل مورد اختلاف و عرصه های اختلاف، مسئله ی حضور قدرتمندانه ی جمهوری اسلامی در منطقه و جهان است؛ این حضور قدرتمندانه، جلوی نقشه های استکبار را میگیرد. آمریکا الان برای منطقه ی غرب آسیا -که خودشان به آن میگویند خاورمیانه، و بنده اصرار دارم که این کلمه را به کار نبرم به دلایلی که گفتم، یک وقتی ذکر کردم[۲]- نقشه دارد؛ دیدید تحت عنوان خاورمیانه ی بزرگ، خاورمیانه ی جدید، که در دوران ده دوازده سال گذشته این عناوین را مدام تکرار کردند، برنامه دارند.

این برنامه ها موجب شده تا یک کارهایی را شروع کنند [امّا] حضور قدرتمندانه ی جمهوری اسلامی مانع از پیشرفت کارهای آنها است. این هم یکی از عرصه های دعوا و اختلاف و مانند اینها است.

د-مسئله ی فلسطین،مقاومت،سبک زندگی و…

یکی دیگر از عرصه ها مسئله ی فلسطین است؛ یکی از عرصه ها مسئله ی مقاومت است؛ یکی از عرصه ها مسئله ی رواج فرهنگ غربی و سبک زندگی غربی است که اگر در یک کشوری سبک زندگی مورد قبول و مورد ترویج غربی ها یا آمریکایی ها رواج پیدا بکند، نخبگان آن جامعه تبدیل میشوند به برّه های رامی در مقابل سیاستهای آمریکا و غرب و همان قدرت مقابل؛ اصرار دارند که این اتّفاق بیفتد، و جمهوری اسلامی میخواهد نگذارد این اتّفاق بیفتد.

خب، حالا من چند [نمونه ] از این عرصه های درگیری را شمردم؛ عرض کردم اگر من الان بخواهم همین طور ذهنی بگویم، شاید ده عرصه را بتوانم بگویم امّا اگر بنشینیم فکر کنیم -شما فکر کنید، ما فکر کنیم- ده بیست سی یا بیشتر هم اضافه خواهد شد.

مسئله ی جوانها

خب، حالا میرسیم به مسئله ی اصلی مورد نظر من. یکی از عرصه های اختلاف و درگیری بین جمهوری اسلامی و استکبار مسئله ی جوانها است؛ مسئله ی جوانها. امروز سرِ قضیّه ی جوانها، یک جنگ نرمِ زیرپوستیِ بسیار فراگیری بین جمهوری اسلامی و آمریکا و همدستان آمریکا و صهیونیست ها برقرار است. من چند سال پیش خطاب به جوانهای دانشجو گفتم: «شماها افسران جنگ نرم هستید»؛[۳] شما هم هستید، شماها هم همه تان افسران جنگ نرم هستید. وقتی جوان، انگیزه دارد و اعتماد به نفس دارد و قدرت اندیشیدن دارد و شجاعت دارد، افسر است -افسر در درگیری های رزمِ نرم، جنگ نرم- خصوصیّت جوان این است.

جنگ نرم خطرناک تر از جنگ سخت

خب، حالا شما فرض کنید افسری را با یک هویّتی که مطلوب جمهوری اسلامی است و افسری را با هویّتی که مطلوب دشمنِ جمهوری اسلامی است؛ اینها را با هم مقایسه کنید، ببینید چه جوری درمی آید؛ حالا محلّ بحث ما جنگ نرم است که خطرناک تر از جنگ سخت است؛ گاهی اوقات ما را به جنگ سخت و بمباران و حمله و مانند این چیزها هم تهدید میکنند امّا غلط زیادی میکنند؛ [این] نیست، زمینه ی این کار را ندارند، جرئتش را هم ندارند و [اگر] هم بکنند تودهنی میخورند.

امّا جنگ نرم چرا؛ جنگ نرم همین الان برقرار است، طرف مقابل مشغول حمله است؛ ما هم از این طرف مشغولیم؛ حالا ما مشغول حمله ایم یا مشغول دفاعیم، آن [یک ] بحث دیگری است که عقیده ی من این است که این طرف هم به جای دفاع باید حمله کند، ضمن اینکه مراکز دفاعی خودش را هم باید حفظ کند. پس یک جنگی وجود دارد؛ حالا شما این جنگ نرم را تشبیه کنید به جنگ سخت و جبهه ی جنگ؛ مثل همان [وضعی ] که الان فرض کنید که در سوریه یا عراق یا یمن یا هرجای دیگر هست؛ این جنگهایی که الان هست یا در دوران دفاع مقدّس، هشت سال در ایران بود. افسری را در نظر بگیرید که در قرارگاه خودش یا در سنگر خودش نشسته؛ این افسر دو جور میتواند باشد؛ دو نوع هویّت یا دو نوع تعریف برای این افسر وجود دارد: یک وقت این افسر در هیئت یک انسان مصمّم، هوشیار، پُرانگیزه، امیدوار، پُرکار، دارای اندیشه، اندیشه ورز، شجاع و فداکار است. خب اگرچنانچه افسری در قرارگاه خود یا در سنگر خود با این خصوصیّات باشد، میتوان یک نتیجه ای را برای این جنگ حدس زد. افسر شجاع است، رشید است، بافکر است، باایمان است، باامید است، تصمیم دارد، انگیزه دارد؛ این یک جور افسر است. همین افسر را میشود با یک شاکله ی دیگری و با یک هویّت دیگری فرض کرد. فرض کنید آدمی است ناامید؛ یعنی معتقد است که [جنگیدن ] فایده ای ندارد؛ [میگوید] بیخود ایستاده اید، فایده ای ندارد؛ ناامید است. یا آدمی است تسلیم پذیر، حال معارضه کردن و ایستادگی کردن ندارد؛ حالا یک مقداری ممکن است بِایستد ولی وقتی فشار زیاد شد و زور زیاد شد تسلیم میشود؛ روحیه اش این است. یا آدمی است فریب خور؛ به لبخند دشمن اعتماد میکند، به فریب دشمن اعتماد میکند یا اصلاً فریب دشمن را نمیفهمد. خب جنگ پُر از فریب و پُر از خدعه است؛ همه ی جنگها همین جور است: اَلحَربُ خُدعَه.[۴] در همین جنگهای سخت، یکی از کارهای اساسی، که یک فرمانده مقتدر میتواند انجام بدهد، این است که با یک عملیّاتی و با یک حرکتی دشمن را فریب بدهد؛ دشمن خیال کند از آنجا میخواهد حرکت کند و حواسش به آنجا پرت بشود، بعد از پشت حرکت کند. حالا فرض کنید این افسر، افسری است فریب خور؛ نمیفهمد معنای فریب دشمن را و تشخیص نمیدهد. یا یک آدمی است اصلاً بی حال؛ دلش میخواهد بگیرد استراحت کند و بخوابد. یا معتاد است؛ یا معتاد به موادّ مخدّر، یا معتاد به شهوت رانی، یا معتاد به بعضی از این بازی های کامپیوتری که اخیراً باب شده -شنیده ام بعضی ها به این اعتیاد پیدا میکنند- و بی فکر و بی اعتنا به سرنوشت خود و دیگرانی که به او چشم دوخته اند. یا سرگرم غرایز [است ]؛ مثلاً همین آقای افسر، در سنگر به فکر اشباع غرایز مادّی خود و غرایز حیوانی خودش باشد؛ سرگرم عیش ونوش. پس این افسر را در این شکل و در این هیئت و در این شاکله هم میشود تصوّر کرد. نتیجه ی جنگ چیست؟ معلوم است دیگر. پس هویّت افسران جنگ نرم دو جور میتواند تعریف بشود.

این یکی از موارد سخت اختلاف بین ما و دشمنان ما است.

دشمن، افسر جنگ نرم ما را، که جوانها هستند، یک جور می پسندد، جمهوری اسلامی یک جور می پسندد. این را که در جمهوری اسلامی بر روی تدیّن، پاک دامنی، پارسایی و پرهیز از افراط غرایز تکیه میشود، حمل نکنند بر تعصّب و، به قول خودشان، دگم اندیشی و تحجّر و مانند اینها؛ نه، این شیوه ی تربیتی است، این برگرفته و برخاسته ی از تعریف افسر و فرمانده جنگ نرم است. یکی از عرصه های چالش ما با آمریکا این است. آمریکایی ها دلشان میخواهد جوانهای ما آن شجاعت را نداشته باشند، آن امید را نداشته باشند، آن انگیزه را نداشته باشند، آن تحرّک را نداشته باشند، آن توان جسمی را نداشته باشند، آن توان فکری را نداشته باشند، نسبت به دشمن خوش بین باشند، نسبت به فرماندهی خودی و عقبه ی خودی بدبین باشند؛ جوان ما را دشمن این جوری می پسندد. هدف تبلیغات رادیویی و تلویزیونی و اینترنتی دشمن و همه ی کارهای گوناگونی که میکند، که مخاطبش جوانهای ما باشند، این است؛ جوان ایرانی را میخواهد تبدیل کند به آن چنان عنصری؛ عنصری که نه ایمان درستی دارد، نه شجاعت آن چنانی دارد، نه انگیزه ای دارد، نه امیدی دارد؛ میخواهد تبدیل کند به این. جمهوری اسلامی درست نقطه ی مقابل [است ]؛ میخواهد این جوان تبدیل بشود به یک عنصر فعّال و اثرگذار.

خودسازی و دگرسازی

حالا اینجا مطالبه ی بنده از شما عزیزان من و فرزندان من: شما باید نقش ایفا کنید برای اینکه همسالان خو