فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار شاعران در شب ولادت کریم اهل بیت امام حسن مجتبی (علیه السلام)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بیانات رهبر انقلاب در دیدار شاعران در شب ولادت کریم اهل بیت امام حسن مجتبی (علیه السلام) :

بسم الله الرّحمن الرّحیم[۱]، الحمدلله ربّ العالمین و الصّلاه و السّلام علی سیّدنا محمّد و آله الطّاهرین سیّما بقیّهالله فی الارضین.

حرفهای نگفته ام به دل است

برای بنده این جلسه، جلسه ی بسیار مطلوب و شیرینی بود، مثل همه ی جلسات نیمه ی رمضان در سالهای متمادی؛ جلسه ی انس، جلسه ی ادب، جلسه ی صفا، دیدن پیشرفتها. شعر امروز جوانها را که من مقایسه میکنم با شعر ده سال گذشته و پانزده سال گذشته، یک احساس شوق و شکری به انسان دست میدهد از مشاهده ی این پیشرفت. بحمدالله جوانهای ما خیلی خوب شده اند، خیلی پیش رفته اند، تعداد شعرا زیاد، کیفیّت شعرها خوب، حرکت شعری در کشور بحمدالله رو به پیشرفت است. خب، البتّه ما آرزوهایمان بیش از اینها است؛ کمبودهایی هم در مسائل شعری داریم، حرفهای زیادی انسان برای گفتن با یک چنین جمع فرزانه و خردمند و اهل ذوق و اهل هنری دارد؛ خیلی حرف انسان مایل است که بگوید منتها نه وقت هست، نه حال هست؛ الان نمیدانم شما دو ساعت یا بیشتر است دارید می شنوید؛ [اینکه ] ما هم حالا سربار مجموعه بشویم خیلی مصلحت نیست ولی خب، خیلی حرف هست برای گفتن:

حرفهای نگفته ام به دل است

غزل ناسروده را مانم

یادی از مرحوم سبزواری

لازم میدانم یاد رفیق عزیز و شاعر ارجمندمان مرحوم آقای حمید سبزواری را تکریم کنم که در طول این سالهای متمادی یار همیشگی این محفل ما بود؛ همیشه -تقریباً در همه ی جلسات- ما از حضور ایشان بهره مند بودیم. وقتی از مرحوم حمید سبزواری یاد میکنیم صرفاً این نیست که از یک دوستی، از یک شاعری انسان یاد میکند، [بلکه ] یک آموزشهایی به انسان داده میشود، یک مفاهیمی منتقل میشود به ذهن انسان از یادآوری حمید و شخصیّت حمید و جمع بندی زندگی شعری حمید. تا زنده هستند این عزیزان، این جمع بندی انجام نمیگیرد -حالا هرکس هم مایل است زودتر جمع بندی بشود، راهش این است-[۲] و تا هستند، کسانی فرصت نمیکنند درست جمع بندی کنند؛ وقتی رفتند، انسان به فکر فرو میرود و نگاه میکند. در مورد مرحوم حمید، اوّلاً ایشان قریحه ی شعری اش خیلی خوب بود؛ واقعاً شاعر بود؛ یعنی شاعر بالذّات بود، متصنّع نبود. ثانیاً تسلّط بر انواع شعر داشت، تسلّط بر گستره ی واژگانی داشت، یعنی واژگان وسیعی در اختیارش بود، تنوّع در شعر داشت، به روز بود، مهم این است که به روز بود؛ یعنی از وقتی من شناختم آقای حمید را. بنده از اوایل انقلاب -از همان ماه های اوّل انقلاب- با آقای حمید آشنا شدیم و مراوده ی ادبی و شعری با ایشان پیدا کردیم در آن گرفتاری ها و اشتغالات عجیب و غریب آن روزِ ما؛ او یک دریچه ای بود که یک هوای آزادی را به ما میرساند و بنده مغتنم میشمردم. از آن وقت تا آخر عمر، همواره این مرد به روز بود؛ یعنی شعرش شعر روز بود.

ویژگی بی نظیر مرحوم حمید سبزواری

به نظر من ویژگی بی نظیر مرحوم حمید سبزواری سرودهای او است؛ هم از لحاظ کمّیّت، هم از لحاظ کیفیّت و محتوا. ما امروز این خلأ را داریم؛ ما امروز هم به سرود احتیاج داریم؛ سرود یک نیازی است. من البتّه در آخر صحبتم [میخواستم] راجع به سرود یک مطلبی را که یادداشت کرده ام [بگویم ]، خوب است حالا که اسم سرود را آوردیم، همین جا من آنچه را یادداشت کرده ام بگویم. به نظر من سرود یک نوعی از شعر بسیار پرتأثیر است، اثرگذار است. از بسیاری از انواع شعر، شاید بگوییم از همه ی انواع شعر اثرگذاری اش بیشتر است؛ یعنی گسترش اثرگذاری و سرعت اثرگذاری آن بیشتر است. فرض کنید اگر ما یک سرود مناسبی مناسب با وضع زمان داشته باشیم که این را جوانها در اردوها بخوانند، مثلاً یک مشت جوان در کوهنوردی که میروند با همدیگر بخوانند؛ در اجتماعاتی که هست بخوانند؛ فرض کنید یک مشت جوان در راه پیمایی بیست ودوّم بهمن همان سرود را بخوانند. اینها خیلی چیزهای مهمّی است، اینها تکرار معارف و گسترش دادن معارفی است که ما احتیاج به گسترش آنها داریم. سرود این کار را میکند و زود هم اثر میگذارد. فرهنگ سازی میکند؛ یکی از خصوصیّات سرود این است که در جامعه فرهنگ سازی میکند و سطح هم نمی شناسد؛ یعنی از سطوح بالای معرفتی و علمی و مانند اینها تا سطوح عامّه ی مردم همه را با سرعت فرا میگیرد که ما این را در سرودهای مرحوم حمید دیدیم.

یادی از شهید مجید حدّاد عادل

خدا رحمت کند شهید مجید حدّاد عادل را -برادر آقای دکتر حدّاد عادل خودمان- که در اوایل سال این را به من میگفت؛ میگفت وقتی در سال ، سنندج از دست ضدّ انقلاب آزاد شد -دست ضدّ انقلاب بود، مسلّط بودند؛ نیروهای ما فقط در پادگان محصور و محدود بودند- مردم خوشحال شدند و به خیابانها آمده بودند؛ سنندج قبل از اینکه آزاد بشود، خیابانها محصور بود، تهدید بود، دائم صدای گلوله از آنجا می آمد، بعد که ضدّ انقلاب را از آنجا بیرون کردند، سنندج شد یک شهر عادی. خب، سنندج شهر قشنگ و مطلوبی هم هست؛ آنهایی که دیده اند، میدانند؛ شهر خواستنی و زیبایی است. ایشان میگفت که دیدم یکی از این آبمیوه گیری ها یک بساط آبمیوه گیری کنار خیابان راه انداخته؛ این جوانها هم آمدند ایستادند و منتظر نوبتند که او آبمیوه بگیرد و بدهد به اینها. او همین طور که هویج را میگذارد در ماشین آبمیوه گیری و دسته را فشار میدهد، این را دارد میخواند: «این بانگ آزادی است کز خاوران خیزد»؛ این را تازه حمید گفته بود؛ شاید مثلاً فرض کنید یک ماه بود، دو ماه بود یا شاید هم کمتر که این شعر گفته شده بود؛ حالا در سنندج یک نفری دارد آب هویج میگیرد، کسی هم به او نگفته بخوان، به قول آقای فیض[۳] طرف دار نظام هم نبوده[۴] که به او گفته باشند این شعر را بخوان؛ نه، همین طور خودش به طور طبیعی [میخواند]. ببینید، سرود این است؛ یعنی سرود مثل هوای تازه، مثل هوای بهاری نفوذ میکند؛ هیچ لازم نیست وادار بشوند کسانی که آن را ترویج کنند، تقریظ بنویسند، شعر بگویند؛ نه، خود سرود وقتی که خوب تنظیم شد [اثر میکند]. ما این را امروز کم داریم؛ امروز به نظر میرسد که ما به این احتیاج داریم و مرحوم حمید سبزواری (رضوان الله علیه) در این زمینه بهترین بود. حالا من درست یادم نیست، به نظرم آماری که به من دادند حدود چهارصد یا بیش از چهارصد سرود ایشان گفته؛ اینها خیلی باارزش است. اینها را نباید از نظر دور داشت.

حالا اینکه من اسم آوردم از آن شعری که آقای سیّار و آقای عرفان پور مشترکاً گفته بودند[۵] -و من گفتم شنیدم آن را- [این بود که ] به نظرم همین شعر بود که شبکه های خارجی ضدّ انقلاب روی آن حسّاس شدند و آن را کوبیدند، یعنی آنها فوراً اهمّیّت این کار را درک کردند -به نظرم برای من نقل کرده بودند و گزارش دادند که از فاکس نیوز و مانند اینها، شروع کرده اند کوبیدن- و آهنگ خوبی که رویش گذاشته شده بود و مضمون خوب شعر، آنها را عصبانی کرده بود، یعنی ناراحت کرده بود؛ [ولی ] ما خودمان از آن خبر نداریم؛ یعنی ما ترویج نمیکنیم؛ سرود خوب را ترویج نمیکنیم. به نظر من گفتن سرود خیلی خوب است، آهنگهای خوب روی آن گذاشتن بسیار خوب است و حالا من توصیه هایی البتّه در مورد لفظ و ترکیب و مانند اینها دارم که بعد عرض میکنم. خدا رحمت کند حمید عزیزمان را؛ ان شاءالله امیدواریم مشمول رحمت الهی باشد و اینهایی که عرض شد که بخشی از خدمات او است، ذخیره ی آخرتش باشد.

شاعر، سرمایه ی کشور است

عزیزان من! شاعر، سرمایه ی کشور است؛ جزو فاخرترین و عزیزترین سرمایه های هر کشوری شاعر است؛ البتّه همه ی هنرمندها سرمایه اند منتها شاعر یک خصوصیّاتی دارد و شعر در بین انواع واقسام هنرها یک خصوصیّتی دارد و این خصوصیّات موجب میشود که ارزش شاعر در جامعه بالا برود؛ سرمایه است و ذخیره است. خب، این سرمایه باید در بزنگاه ها مورد استفاده ی کشور قرار بگیرد؛ این یک استنتاج خیلی روشن و طبیعی است دیگر: آنجایی که کشور -چه در زمینه ی مسائل فرهنگی اش، چه در زمینه ی مسائل سیاسی اش، چه در زمینه ی مسائل اجتماعی اش، چه در زمینه ی ارتباطات مردمی و پیوندهای اجتماعی اش، چه در زمینه ی مواجهه ی دشمنان خارجی اش- احتیاج به یک کمکی دارد، خب این ذخیره مثل همان ذخیره ی صندوق توسعه ی ملّی که ما اینجا ذخیره میکنیم از پول نفت برای اینکه یک جایی، یک وقتی به درد کشور بخورد و در آنجا استفاده بشود [باید به درد بخورد]. بنابراین اگر چنانچه ما شعری داشته باشیم که نسبت به مسائل جاری کشور هیچ موضعی نداشته باشد، این شعر به کار نیاز کشور نمی آید؛ باید موضع داشته باشد.

البتّه شماها میدانید من بارها در همین جلسه گفته ام که من طرف دار این نیستم که حتماً همه ی شعری که شماها میگویید شعر موضع دار یا سیاسی یا متعهّد یا آن چنانی باشد؛ نه، گفتن شعر غزلی و شعر عشقی هیچ اشکالی ندارد، بالاخره اینها جزو طبیعت های شاعر است و شعر میگوید، مانعی هم ندارد امّا حتّی در همان هم -یعنی در همان شعر غزلی و عشقی هم- بایستی جان مایه های هدایت باشد، نه جان مایه های فساد و انحراف؛ این البتّه به جای خود محفوظ، [امّا] غرضم این است که توقّع این نیست که حالا شما شعر که میگویید، همه ی یک غزل از اوّل تا آخر ناظر به مسائل سیاسی باشد؛ نه، ممکن است شما سه بیت، چهار بیت از یک غزل را در مفاهیم عاطفی و عشقی و این چیزها مصرف کنید، ناگهان دو بیت مثل یک نِشتری وسطش بیاورید؛ که این کاری بوده که شعرای خوب ما همواره کرده اند؛ یک غزل گفته اند، منتها در این غزل ناگهان می بینید که دو بیت اشاره به یک مسئله ی حسّاس دارد، آن مسئله را زنده میکند، مطرح میکند. بالاخره شعر شاعر بایستی زنده باشد.

مسئله ی شعرهایی است که در قضایای جاری کشور گفته شده است

یک مسئله، مسئله ی شعرهایی است که در قضایای جاری کشور گفته شده، که خب خوشبختانه ما در این دوره ی خودمان شعرایی که این شعر زنده و موضع دار را از آنها می شنویم کم نیستند؛ بحمدالله هستند؛ یعنی امروز از ده پانزده سال پیش، از این جهت جلوتریم و بهتریم؛ منتها اینها ترویج نمیشود. فرض کنید حالا مثلاً برای شهدای غوّاص یا برای مدافعین حرم چندین شعر گفته شد یا همین شعری که امشب آقا[۶] در زمینه ی مسائل مدافعین حرم خواندند؛ خب اینها شعرهای خیلی خوبی است، اینها برجسته است؛ اینها چرا ترویج نمیشود؟ سؤال من این است؛ راه ترویج اینها چیست؟ یا مثلاً برای شیخ زکزاکی[۷] شعر گفته شده؛ خب شیخ زکزاکی یک فرد مظلوم و شجاع و مصمّم در راه و طریق خودش بود که مورد تهاجم قرار گرفت و از او انتقام گرفتند. خب اگر چنانچه فرض بفرمایید ما این شعر را ترجمه کنیم، بفرستیم برای جایی که آوازه ی او به آنجا برسد، شما ببینید چقدر اثر میگذارد؛ چقدر روحیّه میدهد! این کار را ما نمیکنیم؛ ما در این زمینه ها انصافاً کوتاهی داریم؛ یا در زمینه ی فلسطین، یا در زمینه ی یمن، بحرین، و مانند اینها؛ یا در زمینه ی خیانتهای آمریکا. خب در همین قضیّه ی برجام، آمریکایی ها کم خیانت نکردند که اینها باید گفته بشود؛ و این فقط کار سیاسیّون نیست که سیاسیّون بگویند؛ بهتر از کار سیاسیّون این است که هنرمندها اینها را بیان کنند. در بین هنرها هم آن چیزی که از همه دَم دست تر و آسان تر و پُررونق تر و سریع السّیرتر است، شعر است. باید اینها گفته بشود، باید اینها بیان بشود، باید اینها منتقل بشود در افکار عمومی. یا در زمینه ی دفاع مقدّس همین جور. البتّه من از این برادرهایی که در جلسه ی ما هم الحمدلله امشب تعدادی از این برادرهایی که در این زمینه ها شعر گفتند حضور دارند، صمیمانه و از تَه دل تشکّر میکنم؛ خوب کاری کردند، ولی خب این کار باید ادامه پیدا کند، باید توسعه پیدا کند و باید ترویج بشود؛ باید ترویج بشود. من میبینم یک جاهایی گویا عکسِ این موردنظر است.

شعرمان را شعر زنده و جاندار و موضع دار قرار بدهیم و آن را منعکس بکنیم

از فلان هنرمند بی اعتقاد ولنگاری که نسبت به مفاهیم انقلاب اسلامی و نسبت به اسلام یک ذرّه از خودش گرایش در طول این سال نشان نداده است تجلیل میشود [امّا] از یک هنرمندی که همه ی عمرش را در این راه گذاشته، اصلاً هیچ تجلیلی نمیشود، هیچ احترامی نمیشود، اعتنائی به او نمیشود؛ این خیلی روش غلطی است؛ مسئولین ما باید ت