فایل پاورپوینت کامل تبعیت از دیدگاه قرآن

فایل پاورپوینت کامل تبعیت از دیدگاه قرآن؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل تبعیت از دیدگاه قرآن شامل 86 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل تبعیت از دیدگاه قرآن را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل تبعیت از دیدگاه قرآن با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل تبعیت از دیدگاه قرآن با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل تبعیت از دیدگاه قرآن تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل تبعیت از دیدگاه قرآن را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تبعیت از دیدگاه قرآن :

چکیده

با این که عموم انسان ها فطرتا کمال جویند، ولی بسیاری از ایشان با انحراف از مسیر کمال حقیقی و فرو غلتیدن در کژ راهه های کمال پنداری در دنیا و آخرت نصیبی جز سرگردانی و بدبختی ندارند. قرآن کریم راه رسیدن به کمال واقعی و نجات از بدفرجامی را تبعیت از رسولان الهی و کتاب و دستوراتشان معرفی نموده است. این مقاله درصدد تحقیق و بررسی این مسأله مهم است. بدین منظور ابتدا آیات مربوط به تبعیت استخراج و دسته بندی شده است و در مرحله بعد، تحت عناوین خاص همچون «تبعیت ممدوح و مذموم در قرآن» و «راه شناسایی هر یک از انواع فایل پاورپوینت کامل تبعیت از دیدگاه قرآن» و

…

مورد بررسی قرار گرفته است. نتیجه کاربردی این تحقیق این است که کمال هر انسانی بر اساس تبعیت او معلوم و مشخص می گردد و خداوند مراتب انسان ها را با توجه به درجه تبعیت آن ها در آن فرد یا چیزی که تبعیت می کنند تعیین کرده و بر اساس آن به ایشان کیفر و پاداش می دهد

.

مقدّمه

انسان موجودی دو بعدی است که اختیار دارد در راه خیر یا شر حرکت کند. اگر در راه خیر گام بردارد، به کمال مطلوب و سعادت اخروی نایل می شود و در صورتی که در راه شر قدم بردارد، گرفتار عذاب و بدبختی ابدی می گردد. البته در این میان خداوند مهربان او را به حال خود رها نکرده، بلکه رسولانی به سوی او فرستاده است که تبعیت از آنان ضامن رسیدن وی به سعادت ابدی می باشد. بنابراین، آشنا شدن با دیدگاه قرآن درباره تبعیت از این هادیان، به عنوان تنها راه رسیدن به کمال و سعادت جاودانی امری ضروری است. پیش از بررسی دیدگاه قرآن درباره این امر مهم، ابتدا معنای لغوی تبعیت و انواع آن بیان می گردد

.

تعریف تبعیت و انواع آن

تبعیت یعنی پی روی، دنباله روی، پذیرفتن، تعقیب کردن، موافقت کردن، جانشینی، فرمانبرداری، امتثال امر، و ملحق شدن

.^(۱)

در همه این موارد تابع، مَتِّبع، مُتتابِع یا مُتابِع از متبوع، مُتَّبَع، متتابَع یا متابَع در کارها و اعمال و حالات پیروی می کند و او را الگو، پیشرو، بالا دست و اسوه قرار می دهد و بدین وسیله در صدد است تا خود را مثل او کند. بدیهی است که تبعیت و پیروی به معنای مزبور به خودی خود نه خوب است و نه بد، بلکه با توجه به خوب یا بد بودن متبوع به دو نوع «ممدوح» و «مذموم» تقسیم می شود. تبعیت ممدوح تبعیتی است که نسبت به افراد یا اعمال پسندیده انجام گیرد و تبعیت مذموم آن است که نسبت به اشخاص یا اعمال ناپسند انجام شود

.

تبعیت در قرآن

واژه تبعیت در قرآن کریم ۱۷۴ بار به شکل های مختلف به کار رفته که برخی از آن ها از نوع ممدوح و بعضی دیگر از نوع مذموم است

.

شناسایی تبعیت ممدوح از دیدگاه قرآن از قرائنی همچون امر به آن و توصیفات و پیامدهای مثبت آن حاصل می شود. مذموم بودن تبعیت را نیز از قرائنی مانند نهی از آن و توصیفات و پیامدهای منفی آن می توان دریافت

.

تبعیت ممدوح

الف. رسولان الهی: قرآن کریم در آیات بسیاری لزوم تبعیت از رسولان الهی را بیان نموده و انسان ها را به تبعیت از آنان امر فرموده است؛ از جمله: «پس ایمان آورید به خدا و رسولش که به خدا و کلماتش ایمان دارد و از او تبعیت نمایید، امید است هدایت شوید.» (اعراف: ۱۵۸

)

در این آیه، شرط هدایت انسان ها ایمان همراه با تبعیت ذکر شده است. بنابراین، کسی که فقط او را تصدیق می کند ولی تبعیت نمی نماید، از هدایت دور بوده، در گمراهی به سر می برد

.^(۲)

در برخی دیگر از آیات، این موضوع را با نوعی تمجید و ستایش از تبعیت کنندگان از رسولان خدا و یا ملاطفت و مهربانی با آنان نشان داده است؛ چنان که یک جا در مقام دلجویی و تسکین قلب پیامبر صلی الله علیه و آله در مقابل آزار و اذیت و نیز عصیان و سرکشی دشمنان، به آن حضرت خطاب شده است: «ای پیامبر! خدا و مؤمنانی که از تو تبعیت می کنند، برای تو کافی می باشند.» (انفال: ۶۴

)

در این آیه، عبارت «مؤمنانی که از تو تبعیت می کنند» به کلمه «خدا» عطف شده است؛ یعنی مؤمنان تبعیت کننده از تو برای تو کفایت می کنند

.^(۳)

برخی گفته اند معنای آیه این است: ای محمد! خداوند تو را کفایت می کند و نیز خداوند مؤمنانی را که از تو تبعیت نمودند کفایت می کند. اما به نظر می رسد معنای این آیه به صورت «ای محمد! خداوند و مؤمنان تو را کفایت می کنند» صحیح تر باشد؛ زیرا آیه ۶۲ همین سوره صراحت دارد در این که خدا و مؤمنان محمد صلی الله علیه و آله را یاری کردند

.^(۴)

در تفسیر اهل بیت علیهم السلام مذکور است که مراد از این آیه، امیرالمؤمنین علیه السلام و تابعان آن حضرت می باشند و ظواهر اخبار شاهد این قول است

.^(۵)

و نیز در جایی دیگر خطاب به پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله در ارتباط با پیروانش آمده است: «و آن گاه پر و بالت را بر پیروان باایمانت بگستران.» (شعراء: ۲۱۵

)

این تعبیر زیبا کنایه از تواضع توأم با محبت و ملاطفت است. همان گونه که پرندگان وقتی می خواهند به جوجه های خود اظهار محبت کنند، بال های خود را گسترده و پایین آورده، آنان را زیر بال و پر می گیرند تا هم در برابر حوادث احتمالی مصون مانند و هم از تشتت و پراکندگی حفظ شوند، پیامبر صلی الله علیه و آله نیز مأمور است مؤمنان راستین را زیر بال و پر خود بگیرد

.^(۶)

آیاتی که بیانگر حال ظالمان در هنگام دیدن عذاب الهی است نیز به گونه ای دیگر نشان دهنده لزوم تبعیت از رسولان الهی است؛ از جمله: «و بترسان مردم را از روزی که عذاب به آن ها می رسد. پس ظالمان می گویند: پروردگارا! ما را تا اجل معین به تأخیر بینداز تا دعوت تو را اجابت کنیم و از رسولانت تبعیت نماییم.» (ابراهیم: ۴۴

)

مفسرّان در مورد این که سخن مذکور مربوط به زمان مرگ است یا روز قیامت، اختلاف نظر دارند. ممکن است مراد روز قیامت باشد، لکن بعید نیست که همان حین موت و حالت احتضار باشد؛ زیرا اگر روز قیامت بود، می گفتند: ما را به دنیا برگردان، نه این که اجل و مرگ ما را به تأخیر انداز

.»^(۷)

ب. قرآن: «و این کتابی است که با برکت و خیر نازل کردیم. پس، از آن تبعیت نمایید و تقوا پیشه کنید تا مشمول رحمت گردید.» (انعام: ۱۵۵

)

قرآن به مردم برکت می رساند و آن ها را به صراط مستقیم هدایت می کند و از راه های ضلال دور می گرداند، عوامل مفید در دنیا و آخرت را برای آن ها روشن می سازد و از ظلمات به سوی نور خارج می کند. لذا تبعیت از آن در تمامی موارد از قبیل شیوه تفکر و سلوک و نیز معاملات و ارتباطات و احکام و تعالیمش لازم است. البته این تبعیت باید با تقوا همراه باشد تا این که به دلیل بی ظرفیتی، در فهم آن اشتباه و انحراف رخ ندهد

.^(۸)

ج. رضوان خدا: «آیا کسی که از رضوان خدا تبعیت نموده، مانند کسی است که به خشم خدا باز گشته است؟! و منزلگاه او جهنم، و فرجام او بسیار بد است.» (آل عمران: ۱۶۲

)

مفسّران در معنای این آیه نظریات مختلفی ارائه داده اند: ۱. آیا آن کس که موجبات خشنودی حق را با طاعت خود متابعت می کند، مانند کسی است که خشم او را با معصیت، بر خود فرود می آورد؟ ۲. آیا آن کس که با ترک خیانت، رضای خدا را پیروی می کند، چون فردی است که با عمل خیانتکارانه خود خداوند را به خشم می آورد؟ ۳. آیا آن کس که با جهاد در راه حق، رضای حق را می جوید، مانند کسی است که موجبات خشم حق را با فرار از جنگ و جهاد از روی تنفر و ترس از جهاد فراهم می آورد؟

(۹) 4.

آیا اهل بیت مانند کسانی هستند که با آن ها دشمنی می کنند؟ زیرا در روایتی از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرمودند: «کسانی که از رضوان خدا تبعیت می کنند، همان ائمه علیهم السلام هستند. برای مؤمنان درجاتی نزد خداوند وجود دارد و با توجه به دوستی و شناختشان نسبت به ما، خداوند بر حسنات مؤمنان می افزاید و درجات عالی آن ها را بالا می برد و اما کسانی که به خشم خداوند رجوع نموده اند، همان هایی هستند که حق علی بن ابی طالب علیه السلام و حق ائمه علیهم السلام یعنی ما اهل بیت را انکار نمودند. پس به همین دلیل به خشم خداوند رجوع نموده اند

.»^(۱۰)

با دقت در نظریات مزبور درمی یابیم که تمامی آن ها باهم قابل جمع بوده، منافاتی با یکدیگر ندارند. بنابراین، می توان گفت تبعیت از رضوان خدا تبعیت از هر چیزی است که موجبات رضا و خشنودی پروردگار را فراهم آورد که در عمل به صورت های مختلفی نمایان می گردد

.

د. آنچه از ناحیه پروردگار نازل شده است: «تبعیت نمایید از آنچه که از ناحیه پروردگارتان به سوی شما نازل شده است.» (اعراف: ۳) درباره این آیه بعضی از مفسرّان گفته اند: یعنی از قرآن متابعت کنید با انجام اوامر و ترک نواهی آن و یا از پیامبر صلی الله علیه و آله متابعت کنید در هر چه بر شما خوانده و به شما گفته است از قرآن و سنّت

.^(۱۱)

برخی دیگر از مفسّران گفته اند: این تبعیت در امور واجب و مستحب و مباح است که باید در این امور تابع دستور خدا بوده، به آن اعتقاد داشت؛ همچنان که از حرام واجب است اجتناب کرد

.»^(۱۲)

ه. بهترین آنچه از جانب پروردگار نازل شده است: «و تبعیت کنید از بهترین آنچه از ناحیه پروردگارتان به سوی شما نازل شده است.» (زمر: ۵۵

)

مفسرّان آراء متفاوتی را درباره مصداق یا مصادیق «بهترین آنچه از ناحیه پروردگار نازل شده است»، ارائه نموده اند. برخی از این نظرات به شرح ذیل است

:

۱.

منظور بهترین چیزی است که از میان اسباب طاعت و مغفرت می توان در نظر گرفت؛ زیرا وسایل زیادی برای این دو وجود دارد که از لحاظ نتیجه دادن متفاوتند. عاقل کسی است که اسبابی را انتخاب کند که از همه بهتر بوده، بیش ترین ثمره و فراوان ترین نتیجه را دارا باشد

.^(۱۳)

۲.

مثلاً خداوند هم مباح بودن خواب را نازل کرده است و هم مستحب بودن عبادت را در شب. تبعیت از احسن مثلاً عبادت است و این گونه بیان بر طبق ترغیب است نه الزام

.^(۱۴)

۳.

یعنی قرآن و ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام و سایر ائمه علیهم السلام دلیل بر این مطلب، قول خداوند عزّوجلّ است: «تا این که نفس گوید یا حسرتا به خاطر افراط کاری در جنب خدا»؛ زیرا از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرموده اند: «ما جنب خدا هستیم

.»^(۱۵)

۴.

بعید نیست که منظور خطاب هایی باشد که به طریقه انجام حق عبودیت در راه امتثال خطاب های الهی اشاره می کند، خواه مواردی که مربوط به عقاید است و خواه مواردی که مربوط به اعمال می شود. مانند خطاب هایی که به استغراق در ذکر خداوند و نیز حبّ خدا و تقوای او و اخلاص در دین دعوت می کنند؛ زیرا پیروی از این خطاب ها موجب برخورداری انسان از حیاتی طیّب و دمیده شدن روح ایمان در او شده، اعمالش را صالح ساخته، او را در نور ولایت خدا، یعنی بالاترین کرامت، داخل می نماید

.^(۱۶)

و. راه کسی که به سوی خدا بازگشته است: خداوند متعال پس از این که در آیه ۱۴ سوره «لقمان» انسان را به شکرگزاری در مقابل خود و نیز پدر و مادر سفارش می نماید، در آیه ۱۵ همین سوره وی را از اطاعت آن دو در مواردی که به شرک خدا منجر می شود؛ نهی کرده، نسبت به رفتار نیکو با آنان در این دنیا حتی در همین صورت امر نموده و در ادامه می فرماید: «و از راه کسی که به سوی من بازگشته، تبعیت کن

.»

«

کسی که به سوی من بازگشته» یعنی کسی که به طاعت من بازگشته است، که مقصود پیامبر صلی الله علیه و آله و مؤمنان هستند

.»^(۱۷)

جمله مزبور مبنی بر حصر است؛ بدین معنا که فقط از طریقه کسانی باید پیروی نمود که راه آنان قیام به وظایف دینی و توجه به آفریدگار است

.

چنانچه درخواست پدر و مادر نیز چنین باشد، باید از خواسته آنان پیروی نمود و فی الجمله، شکرگزاری و مصاحبت با آن ها کرد

.^(۱۸)

در این جمله اختصار لطیفی به کار رفته است؛ زیرا در عین کوتاهی می فهماند که اگر پدر و مادر با خدا باشند، باید راهشان را پیروی کرد و گرنه اطاعتشان واجب نیست و باید راه غیر آن دو نفر، یعنی راه کسانی را که با خدا هستند، پیروی نمود

.^(۱۹)

لازمه تبعیت

الف. تسلیم بی چون و چرا: کسی که از متبوع موردنظر خداوند تبعیت می کند، در حقیقت خود را به کسی سپرده است که نسبت به راه های هدایت آگاهی کامل دارد و هرچه انجام می دهد حق است. چه او حقانیت یکایک اعمال متبوع را کاملاً درک کند و چه درک نکند، اجمالاً می داند هرچه وی انجام دهد، حق است. بنابراین، هرگاه در حین تبعیت با وضعیتی روبه رو شود که نتواند حقانیت آن مورد خاص را درک کند، نباید به چون و چرا کردن حول و حوش آن یا سرپیچی و عصیان از تبعیت وی بپردازد، بلکه باید کاملاً تسلیم بوده، توضیح حقانیت آن مورد را به شخص متبوع واگذار نماید تا هر وقت خود صلاح دانست، به آن مبادرت ورزد

.

نمونه چنین تبعیتی در قرآن کریم داستان حضرت موسی علیه السلام و عالم لدنّی است؛ وقتی عالم لدنّی در مقابل درخواست موسی علیه السلام مبنی بر تبعیت از وی، اظهار داشت که نمی توانی صبر کنی، حضرت موسی علیه السلام گفت: «انشاءالله مرا صابر خواهی یافت و تو را در هیچ امری عصیان نمی ورزم.» (کهف: ۶۹

)

عالم لدنّی نیز به وی گفت: «پس اگر از من تبعیت کردی