فایل پاورپوینت کامل تجلی رحمت پیامبر صلی الله علیه و آله در جنگ ها

فایل پاورپوینت کامل تجلی رحمت پیامبر صلی الله علیه و آله در جنگ ها؛ انتخابی هوشمند برای ارائه‌های حرفه‌ای

با پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل تجلی رحمت پیامبر صلی الله علیه و آله در جنگ ها، محتوای خود را در قالب 93 اسلاید استاندارد و جذاب ارائه دهید و در نگاه اول تاثیرگذار باشید.

چرا باید از پاورپوینت استفاده کنید؟

1. چیدمان دقیق و کاربرپسند: فایل پاورپوینت کامل تجلی رحمت پیامبر صلی الله علیه و آله در جنگ ها با طراحی ساختاریافته و اصولی، مخاطب را به‌خوبی درگیر محتوا می‌کند.
2. صرفه‌جویی در زمان: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل تجلی رحمت پیامبر صلی الله علیه و آله در جنگ ها آماده‌ی استفاده هستند؛ بدون نیاز به هیچ‌گونه ویرایش.
3. نمایش با وضوح بالا: کیفیت طراحی در فایل پاورپوینت کامل تجلی رحمت پیامبر صلی الله علیه و آله در جنگ ها به‌گونه‌ای است که در هر صفحه‌نمایشی عالی به‌نظر می‌رسد.

هشدار: استفاده از نسخه‌های ناقص فایل پاورپوینت کامل تجلی رحمت پیامبر صلی الله علیه و آله در جنگ ها ممکن است باعث بروز اختلال در نمایش یا افت کیفیت شود. تنها نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل تجلی رحمت پیامبر صلی الله علیه و آله در جنگ ها، کیفیت تضمین‌شده دارد.

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تجلی رحمت پیامبر صلی الله علیه و آله در جنگ ها :

مـقدمه

«و ما ارسلناک الّا رحمه للعالمین»(انبیاء،۲۱/۱۰۷) یعنی ما تو را نفرستادیم جز رحمتی برای همه جـهانیان. در ایـن آیـه از قرآن مجید خداوند عالمان،وجود پیامبر اکرم حضرت محمّد(ص) را رحمتی برای همه اهل عالم خداوند،است. آیه کـریمه از جهات متعددی قابل بحث و تدبر و تحقیق است و از توجه به تفسیر گسترده و معانی مـفهومی آن و در نظر گرفتن روابط مـتعدد آن بـا آیات دیگر قرآن مجید نکات علمی فراوانی روشن می شود،و معلوم می شود که آیه در دید وسیع و متدبرانه، مشتمل بر موضوعات و سؤالات فراوانی است که اهم آنها عبارتند از:

در جواب می شود گفت: این رحمت بی انتها و علم بـی انتها از نـاحیه اتـصال به خداوند عالم در سطحی بسیار متعالی در وجود رسول اکرم(ص) جریان می یابد. یعنی در حقیقت ایـن رحـمت واسعه،رحمت خداوندی است که به توسط وجود شریف رسول اللّه(ص) بین عالمیان جـریان مـی یـابد.

این بحث در مجموع جهات متعدد فراوان دارد، اعم از جهاتی دیـگر کـه ذکر شد و جهاتی دیگر و ما در ایـن نـوشته به بـحث و بـررسی فـشرده ای در موضوع تجلی این رحـمت در جنگ ها می پردازیم:

رفتارهای رسول اکرم(ص) در جنگ ها

اخلاق شریف رسول اکرم(ص) که مورد تـعظیم پروردگـار عالمیان قرار گرفته، جلوه های بسیار زیبایی در جـنگ ها داشـت. خداوند در مـورد اخـلاق و شـخصیت رسول گرامیش مـی فرماید: وانّک لعـلی خلق عظیم (قلم،/۶۸ ۴). توصیف اخلاق آن حضرت با کلمه «عظیم» طرف خداوند عالم حاکی از عظمت فوق ادراک اخـلاق آن حـضرت مـی باشد.

در جای دیگر خداوند می فرماید:

فبما رحـمه مـن اللّه لنـت لهـم ولو کـنت فـظّاً غلیظ القلب لانفضّوا من حولک (آل عمران،/۳ ۱۵۹) یعنی از ناحیه رحمت خاصّه ای از طرف خداوند،نسبت به آن ها ملایم و مهربان شدی و اگر سختگیر و خشن بودی آن ها از دور تو پراکنده می شدند. در این آیـه اشاره ای شده به لطافت و جاذبه خاص اخلاق رسول الله(ص) با انسان ها و این که این درجه از نرمی و لطافت اخلاق آن بزرگوار از ناحیه رحمت خاصهّ ای است که از طرف خداوند به او عطا شده،یعنی ایـن نـوع مهربانی و لطافت اخلاق یک امر عادی متعارف نیست که در انسان های خوش اخلاق و بردبار و بزرگوار وجود دارد،بلکه این اخلاق از طرف خداوند عالم و رحمتی اختصاصی و فوق عادی است که به آن حضرت عـطا شـده است. و این درجه از ملاطفت و مهربانی اختصاص به رسول اکرم(ص) دارد و آن هم عطای الهی است.

این قسمت از بحث در جهت اثبات آن نکته ای بود که قـبلاً ذکـر شد و آن اینکه رحمت وجود پیـامبر(ص) وعـظمت و وسعت آن از ناحیه نوعی اتصال به خداوند است و در حقیقت همان رحمت واسعه بی انتهای خداوندی است که از وجود شریف رسول خدا(ص) و شخصیت و اخلاق و علم او بـسوی انـسان ها جاری می شود.

رفتارهای جـنگی آنـ حضرت را در چند جهت می شود مورد بررسی و تدبر و ارزیابی قرار داد، که مهم ترین موارد آنها عبارتند از:

دشمن موجب اسـتمرار ظـلم ها و آدمـ کشی ها از ناحیه آن ها خواهد شد.

قبل از تحلیل موارد فوق الذکر و بیان نمونه هایی از اخلاق و رفتارهای آن وجود شریف در جنگها،به ذکر و توضیح چند نکته در مورد جنگ و انواع آن می پردازیم:

انواع جنگ ها

جنگ هایی را که بین اقوام و ملت ها و حکومت هـا روی می دهد به لحاظ اهداف انسان ها در شروع آنها،می شود به چهار نوع تقسیم کرد. ـ تقسیم بندی اولیه ـ

۱.جنگ هجومی اولیه:

و آن جنگی است که یک حکومت یا یک ملت برای رسیدن به اهـدافی کـه در نظر گرفته و به دست آوردن منافعی،بر ملت و حکومت دیگری تحمیل می کند،در این جنگ که یک طرفه است ـ غالباً ـ و طرف مقابل در شروع آن نقشی ندارد وعلاقه ای به شروع آن از خود نشان نمی دهد،عنصر تعدی بـه حـقوق انسان ها و غارت یا نابود کردن امکانات و وسائل زندگی آن ها و یا ارضاء روحیه خود خواهی و تکبر حکم فرماست.

این نوع جنگ عملی است پلید و ظالمانه و تبهکارانه و منفور طبیعت انسان هـای بـا روحیه سالم.طبعاً این نوع جنگ با عواطف سالم انسان ها هم سازگاری ندارد.

نوعی از جنگ ها هم که هر دو طرف به قصد تبهکاری و زورگویی و تعدی به حقوق انسان ها آن را شروع می کنند،باز از هـمین نـوع مـحسوب می شود.

۲.جنگ دفاعی در مـقابل جـنگ هـجومی دشمن:

این جنگ جهت جلوگیری از تحقق اهداف دشمن و حفظ جان ها و حیات انسان ها و منافع خود و دیگران انجام می گیرد.انسان ها در این نوع جـنگ مـی خـواهند مانع حمله دشمن و یا رسیدن آن ها به اهـداف تـبهکارانه و جنگ طلبانه خود شوند.

۳.جنگ بازدارنده و پیشگیرانه:

در این جنگ ملتی و قومی با اطلاع از آماده شدن دشمن برای حمله بـا دلائل قـطعی،به مـنظور جلوگیری وقوع آن اقدام می کند،و فعّالیت نظامی شروع می کند،اعم از این که ایـن فعّالیت به نوعی جنگ و زدوخورد منتهی شود و یا به تظاهر نظامی و اعلام آمادگی اکتفا شود و سرانجام خطر حـمله دشـمن از بـین برود. این جنگ هم در مقابل جنگ نوع اول انجام می گیرد.

۴.جنگ آزادی بخش:

این نـوع جنگ به منظور آزاد کردن انسان های تحت سلطه یک حکومت و ملت متجاوز به حقوق انسان ها انـجام مـی گیرد.توضیح ایـن که گاهی ملتی به منطقه زندگی ملت دیگری حمله می کند و آن ملت را تـحت سـلطه و اراده خـود درمی آورد و حکومت و اراده خود را بر آن ها تحمیل می کند و حقوق و عوامل زندگی آن ملت را ضایع می کند. در ایـن صـورت مـلل دیگری می توانند به کمک آن ملت تحت سلطه اقدام کرده آن ها را آزاد کنند و دشمن اشغالگر را کـه جـنگ نوع اول را بر آن ملت تحمیل کرده،دفع کنند.

این نوع جنگ آزادی بخش دردین توحیدی بـا حـضور پیـامبر خدا و یا جانشین معصوم او یعنی امام معصوم(ع) انجام می گیرد.یعنی یک حکومت صالح کـامل کـه همان حکومت معصوم(ع) است قدرت و اجازه ایجاد چنین جنگی را دارد،یعنی این حـق خـداوندی اسـت که پیامبر او و یا جانشین معصوم او که قدرت و علم پیامبر خدا(ص) را دارد،بنده های خداوند را از سلطه حـکومت جـبّاران نجات دهد.چون این نوع جنگ ابعاد و جهات متعددی دارد و عواقب ونتایج آن برای غـیر مـعصوم(ص) قابل پیش بینی و کنترل نمی باشد،غیر از پیامبران خدا(ص) و امامان معصوم کسی نمی تواند از عهده چنین جنگی بـرآید،چون احـتمال دارد انـسان ها و حکومت های عادی بشری در مقام دفع ظلم،ظلم دیگری مرتکب شوند و آن هدف مقدس آزادی بخش در ایـن نوع جنگ تحقق نیابد.

این سه نوع اخیر از جنگ ها را در مجموع می شود جنگ دفاعی نامید.با ایـن وصـف می شود جنگ ها را بطور کلی در دو نوع تقسیم بندی کرد:

در عرف اخلاق و احکام دین توحیدی جـنگ هـجومی اولیـه عملی است پلید و ظالمانه و نامشروع و مخالف جـوانمردی و کـرامت های اخلاقی و ضایع کننده حقوق انسان ها،طبعاً هیچ گونه تأییدی و تجویزی برای این نوع جـنگ هـا در اخلاق و رفتار پیامبر اکرم(ص) وجـود ندارد.آن حـضرت عـرضه کـننده صورت کامل دین توحیدی برای انـسان ها اسـت،طبعاً در سیره شریف او که رحمتی است برای عالمیان این نوع از جنگ هیچ جـایگاهی نـدارد.

امّا همچنانکه جنگ هجومی اولیه عـملی است پلید و ظالمانه و مـنفور و شـوم و زشت،در مقابل جنگ نوع دوم یـعنی جـنگ دفاعی عملی است مقدس و مبارک و جوانمردانه و ارزشمند ومطابق با احکام و اخلاق عقلی و دیـنی.چون بـازدارنده از ظلم ها و احیاء کننده عـدالت وتـأمین کـننده حقوق انسان هـا و آسـایش و امنیت و صلح و انسان دوسـتی اسـت.

رفتارهای رسول اکرم(ص) در جنگ های دفاعی

جنگ از نوع اول که به طور کلی در عرف دیـن تـوحیدی محکوم و مطرود ومنفور است ـ بطوری کـه قـبلاً به آن اشـاره شـد ـ امـام جنگ نوع دوم هم در سـیره شریف رسول خدا(ص) با روشی بسیار کریمانه و توأم با مهربانی ها و بزرگواری ها و بکاربردن تمامی عـوامل در جـلوگیری از کشته شدن انسان ها انجام مـی گرفت،و در تـمامی جـنگ هایی کـه بـا حضور آن حـضرت و یـا به دستور او انجام گرفته رحمت خداوندی از وجود شریف رسول اکرم به سوی انسان ها جریان یافته اسـت.

روش آن حـضرت در جـلوگیری از حتی این نوع جنگ ها و حل مشکلات از طـریق دیـگری غـیر از جـنگ و در صـورت اجـتناب ناپذیر بودن و شروع جنگ،در اداره آن نشان دهنده تجلّیات مستمر رحمت گسترده الهی بوده است و جهت ارائه مواردی از آن به تحلیل و توضیح و ذکر و بیان حوادثی از بعضی جنگ ها می پردازیم.

لازم به ذکر اسـت که جنگ هایی را که شخص رسول اکرم(ص) در آن ها حضور داشت اصطلاحاً «غزوه» و جنگ هایی را که مسلمانان به دستور آن حضرت انجام می دادند و شخص رسول خدا(ص) در آن ها حضور نداشت «سریه» مـی گویند.تعداد غـزوات آن حضرت را غالب مورخان بیست و هفت تا نوشته اند:

غزوه بدر کبری

اولین غزوه ای که کار به زد و خورد بین مسلمین و کفار قریش کشید غزوه بدر کبری بود.قبل از این جنگ،چند غزوه دیگر وقـوع یـافته بود که در آن ها کار به صلح و مراجعت بدون برخورد با دشمن منجر شده بود و یا به صرف تظاهر نظامی و اعلام آمادگی برای جـنگ جـهت بازدارندگی اکتفا شده بود.بطور کـلی از بـیست و هفت غزوه رسول اکرم(ص) فقط در نه مورد از آن ها کار به جنگ یعنی زد و خورد کشید و آن ها عبارت بودند از غزوات:بدر،احد،خندق،قریظه،مصطلق،خیبر،فتح،حنین و طائف.[۱]

به عنوان مثال:در غزوه « ودّان » کـه در ماه صفر سال دوم هـجری واقـع شد،کار به انعقاد قرارداد صلح با «بنی ضمره» منتهی شد و جنگی واقع نشد و در غزوه« بواط » که به قصد جلوگیری از حمله کاروانی از قریش به مدینه آغاز شد،رسول اکرم(ص) تا «بـواط» کـه در ناحیه «رضوی» قرار دارد پیش رفت و از آن جا به مدینه بازگشت.و در غزوه «سفوان» یا «بدر اولی» که به قصد دفع «کرز بن جابر فهری» انجام گرفت،جهت این که او و همراهانش رمه مدینه را غارت کـرده بـودند،رسول خدا(ص) در تعقیب او تا وادی سفوان از ناحیه «بدر» پیش رفت و چون با او مواجه نشد به مدینه بازگشت.[۲]

از بررسی سـیره شریف رسول اعظم(ص) و دقت در رفتارهای آن حضرت برمی آید که لشگرکشی های او لزوماً بـرای جـنگ بـه معنای زد و خورد و غلبه بر دشمنان نبود و اکثر آن ها جنبه تظاهر نظامی جهت بازدارندگی از جنگ داشت و آن حضرت تـمامی سـعی خود را برای جلوگیری از زد و خورد و کشته شدن انسان ها به کار می برد.

در هر صورت اولین بـار در غـزوه «بـدر کبری» کار دو سپاه به جنگ کشید،تعداد سپاه دشمن در این جنگ سه برابر مسلمین بود و آنـ ها به قصد جنگ،مسافت بین مکه و مدینه را طی کرده بودند.

پیامبر(ص) در این جنگ هـم تلاش کرد تا کـار بـه زد و خورد نکشد فلذا پیام فرستاد برای آن ها که من دوست ندارم جنگ را شروع کنم و از شما می خواهم از این جا برگردید، شما خویشان و عشیره من هستید.[۳]

توصیه های رسول الله(ص) در خودداری از جنگ در تعدادی از سران سـپاه دشمن مؤثر واقع شد و آن ها تمایل به صلح و بازگشت پیدا کردند،مثل عتبه بن ربیعه که تلاش می کرد از وقوع جنگ جلوگیری کند،امّا فتنه انگیزی ابوجهل و بعضی دیگر کار را به جنگ کشاند.

مـشاوره رسـول اکرم(ص) با افراد سپاه خود قبل از جنگ

پیامبر خدا(ص) قبل از مواجه شدن با سپاه دشمن با افراد سپاه خود مشورت کرد و نظر آن ها را جویا شد.بعضی از همراهان نظراتی ابـراز داشـتند،آن حضرت نظرات دیگران را جویا شد تا این که «مقداد بن عمر» به پا خواست و اعلام کرد که هر راهی را رسول خدا(ص) انتخاب کند،همراهی خواهند کرد و آمادگی روحی کامل خود را بـرای جـنگ و هر تصمیم دیگری که آن حضرت بگیرد،به عرض رسانید،باز هم رسول خدا(ص) به مشورت

و بیان نظرات همراهان ادامه داد و بیشتر تمایل داشت نظرات انصار را بشنود،چون اکثر همراهان از انصار بودند.[۴] و آنـ ها قـبل از هـجرت رسول اکرم(ص) در « عقبه » بـا آن حـضرت بـیعت کرده بودند و او را به شهر خودشان « یثرب » (مدینه) دعوت کرده و متعهد شده بودند که از او و دینش حمایت خواهند کرد.

« سعد بن معاذ » در جـواب نـظر خـواهی رسول خدا(ص) عرض کرد:ای رسول خدا گـویا بـه ما نظر داری!رسول خدا(ص) فرمود:آری.سعد گفت:

پدر و مادرم فدای تو باد ای رسول خدا (ص)،ما به تو ایمان آورده و تـو را تـصدیق کـرده ایم و شهادت می دهیم به این که آن چه را آورده ای حق است و از جانب خـداوند،ما را هر طرف خواستی ببر ما همراه تو هستیم حتی اگر دستور دهی همراه تو وارد دریا شویم این کار را خـواهیم کـرد…[۵]

رسـول اکرم(ص) بعد از این نظرخواهی تصمیم به جنگ و مقابله با سـپاه دشـمن گرفت،البته با همان روشی که قبلاً ذکر شد.

رفتارهای رسول اکرم(ص) قبل از شروع جنگ

شـروع جـنگ اجـتناب ناپذیر بود،رسول الله(ص) قبلاً دستور داد تا حوضچه ای در کنار چاه های بدر ساختند و آب در آن ذخیره کـردند و بـه سـپاه خود فرمودند:اگر از سپاه دشمن کسی خواست از حوضچه آب بنوشد،مانعش نشوید.

وقتی سپاه دشمن آماده جـنگ شـدند و مـقابل مسلمین قرار گرفتند،پیامبر اکرم(ص) دعا کردند و خطاب به پروردگار عالم عرض کرد:

خـداوندا ایـن قریش است که با تکبر و فخرفروشی به دشمنی با تو روی آورده و رسول تو را تـکذیب مـی کند،پروردگارا خـواستار نصرتی هستم که به من وعده دادی،خدایا در همین صبح امروز آن ها را نابودشان ساز.[۶]

قبل از شـروع جـنگ رسول اکرم(ص) به اصحاب خود فرمود:

من می شناسم مردانی از بنی هاشم و دیـگران را کـه تـمایلی به جنگ با ما ندارند و آن ها را اجباراً به این جا آورده اند،پس اگر با آن ها مـواجه شـدید آن ها را نکشید،سپس عدّه ای را نام برد که آن ها را از روی اکراه و اجبار به جـنگ آورده بـودند.[۷]

وقـتی قبل از جنگ رسول خدا(ص) صفهای سپاه خود را مرتب و منظم می کرد،چوبی در دست داشت که بـه شـکم یـکی از اصحابش اصابت کرد،او گفت یا رسول اللّه مرا به درد آوردی،در حالی که خداوند تـو را حـق و عدالت فرستاده است،پس به من اجازه بده تا قصاص کنم!آن حضرت فرمود:

بیا قصاص کن و او جـلو رفـت و شکم رسول خدا را بوسید!حضرت سؤال کرد که به چه منظور این کـار را کـردی؟گفت:یا رسول اللّه ملاحظه می فرمایی که چه وضـعی پیـش آمـده،خواستم در آخرین ساعتی که با تو هستم بـدن شـما را بوسیده باشم!رسول خدا(ص) در مورد او دعای خیر کرد.

سرانجام جنگ با مبارزه مـشرکان شـروع شد،مسلمین با وجود کمی نـفرات و نـداشتن سلاح و امـکانات جـنگی مـناسب در اثر رهبری رسول خدا(ص) و اسـتقامت و صـبر و توکّل به پروردگار عالم و اتصال به قدرت او بر مشرکان غلبه کردند،به طـوری که هـفتا