فایل پاورپوینت کامل تخصصی شدن الزاماً به معنای تجزی اجتهاد نیست

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل تخصصی شدن الزاماً به معنای تجزی اجتهاد نیست :

درباره تخصصی شدن فقه به چند نکته اشاره کرد که بدین شرح است؛

نکته نخست؛

در ابتدای بحث لازم است تذکر بدهیم میان بحث تخصصی شدن با بحث تجزی در اجتهاد نباید خلط صورت گیرد. از این رو ممکن است شخصی در هنگام تحصیل و طی کردن فرآیند علمی و اجتهادی به اجتهاد مطلق دست پیدا کند، یعنی قوه استنباط احکام شرعی از منابع را با توسل به ادله تفصیلی در همه ابواب فقه تحصیل کند، ولی در عین حال در تحقیق و تتبع در یکی از بحث های فقه متمرکز شده و با مسائل، موضوع شناسی، قواعد و لوازم آن بحث آشنایی عمیق تر و بیشتری پیدا کند.

لذا می توان میان این دو امر جمع کرد که تخصصی شدن پس از دستیابی به قوه اجتهاد برای افراد امکان دارد. اگر این امر اتفاق بی افتد از آسیب هایی که فقها و اصولیون در بحث تجزی در اجتهاد گوشزد می کنند دچار نخواهیم شد و اجتهاد در عین این که به تخصصی شدن نزدیک می شود در فرآیند دست یابی به مسأله و رسیدن به حجت واقعی دچار آسیب نخواهد شد.

نکته دوم؛

ضرورت بحث تخصصی شدن است. در کنار تأکید بر تحصیل قوه اجتهاد و تسلط بر مبانی اصولی، رجالی و قواعد فقهی که به عنوان زیربنای اجتهادی فقه شیعه شناخته می شوند، امروزه با توجه به گسترش نیازها در عرصه های مختلف اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، تربیتی، فرهنگی و… و همچنین با پیچیده شدن مسائل جدید و ضرورت درک و تلقی درست از موضوعات مستحدثه، ضروریست افراد در بررسی حکم یک مسأله یا یک باب خاص به همه ابعاد و نکات دقیق در آن باب و مجموعه توجه کنند. زیرا ابواب فقه متعدد است و به طور طبیعی امکان بررسی تفصیلی با توجه به تمامی این ابعاد، برای نوع محققان مشکل و سخت خواهد بود. از این رو برای شناخت درست مسائل و موضوعات، توجه به ابعاد و زوایای آن و بررسی چند جانبه یک مسأله خوب است مجتهدان برای تعمیق مباحث در باب خاصی تمرکز کنند که از آن به تخصصی شدن اجتهاد یاد می شود.

همچنین امروزه ما با ضرورت استخراج نظام سازی مواجه هستیم؛ لازمه رسیدن به دیدگاه و مکاتب کلان فکری از نگاه اسلام، شناخت علمی مباحث مطرح در این عرصه، تسلط بر مبانی و مکاتب فکری رقیب و تأمل ژرف در این مسأله است که این امر جز با تخصصی شدن قابل دستیابی نیست.

نکته سوم؛

تخصصی شدن دارای مزایا و ویژگی های مختلفی است؛ از مزایا آن بررسی عمیق و چند جانبه یک مسأله است؛ بررسی یک مسأله با توجه به موضوع شناسی و مباحث علمی مطرح در آن سبب می شود فقیه بتواند درک درستی از مسأله و ابعاد آن داشته باشد تا به خوبی به تشخیص حکم بپردازد.

در این رویکرد می توانیم دست به نظام سازی بزنیم برای نمونه مکتب و نظام اقتصادی، تربیتی و… را از اسلام استخراج کرده و به یک منظومه فکری و منسجم در آن