فایل پاورپوینت کامل حقوق اقلیت ها در حکومت اسلامی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حقوق اقلیت ها در حکومت اسلامی :

یکی از وظایف مهم حکومت اسلامی و ارگان های آن، نهادینه کردن شیوه و منش اسلامی در متن زندگی انسان ها و تدوین آن به شکل کاربردی با مشخصات شناخته شده است; به گونه ای که قوانین درشکل راه کارها، بینش ها، اخلاق، قراردادها و برخوردها بر پایه مهر متقابل، محبت و بزرگواری و عدالت بین انسان ها با توجه به مبانی مختلف اعتقادی، فکری و دینی نموده شود.
دولت اسلامی با توجه به روش اسلامی اش، حکومت رحمت، گذشت وبزرگواری است. در سایه این حکومت، انسان از همه شکل های بندگی و بردگی، استعمار و استثمار آزاد می شود تا آن گونه که خداونداو را آفریده آزاد و شرافت مند گردد.
در سال های نخست ظهور اسلام مسلمانان و اقلیت های مذهبی غیرمسلمان در سایه حکومت اسلامی به حقوق کامل انسانی خویش دست یافتند. امروز نیز در سایه جمهوری اسلامی که پایه های آن راحضرت امام خمینی قدس سره نهاد و جانشین وی حضرت آیه الله خامنه ای هم اکنون رهبری آن را دارد، دست یابی انسان ها اعم از مسلمان و غیر مسلمان به حقوق انسانی فراهم آمده است.
ولی علی رغم ره آوردهای جمهوری اسلامی در جهت تثبیت حقوق اقلیت های غیر اسلامی در محورهای قانون گذاری و اجرا، استکبار جهانی هم چنان روش عداوت آمیز خویش را علیه اسلام و جمهوری نوپای اسلامی معمول می دارد و افزون بر توطئه های سیاسی، نظامی واقتصادی حمله رسانه ای خود را برای زشت جلوه دادن سیمای جمهوری اسلامی و تلاش های وی شدت بخشیده است. این همه را بدان جهت دامن می زند تا با اتهام فشار به اقلیت ها در جمهوری اسلامی از توجه غیر مسلمانان به اسلام و اندیشه های درخشان آن وتاثیرپذیری آنان جلوگیری کند.
هم چنین استکبار جهانی بر تهاجم تبلیغاتی خویش افزوده تا باایجاد موانع روانی و عاطفی بین اسلام و اقلیت های غیر مسلمان به ویژه پیروان ادیان الهی دیگر، مانع راه یابی اسلام به میان ملت هایی شود که راه خویش را به سوی مکتبی که از حقوقشان دفاع می کند، یافته اند.
استکبار جهانی بر پی آمدهای آگاهی پیروان ادیان از برخوردنیکوی اسلام و دولت اسلامی با غیر مسلمانان واقف است. او می داند اسلام دین صلح و سازش، رحمت و یگانگی است و ملت ها اگرآزاد گذاشته شوند جز اسلام را بر نمی گزینند .
در این مقاله بر آنیم که با تکیه بر قرآن کریم و سنت پیامبر واحادیث اهل بیت(ع) و با توجه به تجربه عملی جمهوری اسلامی طرح کلی حقوق اقلیت های غیر مسلمان را در دولت اسلامی پی ریزیم.
آزادی عقیده اسلام با آیات و بینات روشن خود برای هدایت جامعه انسانی آمد تاامنیت و صلح را بر روابط اجتماعی انسان ها حاکم سازد. آیات قرآنی بر این حقیقت تاکید می کند: ( ای پیامبر ما تو را گواه،بشارت دهنده و بیم دهنده فرستادیم .) ^(۱)
پیام اسلام، پیام رحمت است و پیامبر اسلام برای تحقق بخشیدن به این آرمان اسلامی در زندگی انسان ها آمده است: (ما تو را ای پیامبر جز آن که رحمتی برای عالمیان باشی نفرستادیم.) ^(۲)
خانه کعبه که محور اجتماع دل هاست جز برای هدایت ساخته نشده است: (اولین خانه ای که برای مردم ساخته شد همان است که درمکه است با برکت است و برای عالمیان هدایت بخش است.) ^(۳)
بشارت دهی و بیم دهی، رحمت و هدایت، نفی هر نوع جبر، اکراه وفشار را بر انسان در گرایش های فکری، سیاسی و اجتماعی می طلبد. در عقیده هیچ نوع اکراهی نیست و هر انسانی در مبانی عقیدتی خود آزاد است: (در دین اکراه نیست راه حق و رشد از راه باطل و گمراهی جدا شده است.) ^(۴)
هیچ کس حق ندارد دیگری را بر پذیرش عقیده اسلامی اکراه کند: (توای پیامبر یاد آوری کن چرا که تو تنها تذکر دهنده ای و تحمیل کننده نیستی.) ^(۵)
قرآن کریم، پیامبری که بالاترین مقام حکومتی را در اسلام دارد،تذکر دهنده می داند و بر احدی مسلط نیست و ایشان را راهنمایی می کند که از اکراه و فشار در القای عقاید دینی بهره نگیرد:
(اگر خدایت بخواهد همه کسانی که در زمین اند ایمان می آورند(ولی خداوند چنین نخواسته است) آیا تو می خواهی که مردم رامجبور سازی تا ایمان آورند.) ^(۶)
هر فرد و گروهی حق دارد با اختیار خود هر عقیده ای را برگزیندبدون آن که جبر و اکراهی در کار باشد. البته باید نظام حاکم رادر نظر گیرند و پذیرفته شده اکثریت مردم را احترام نهند.
پیامبر(ص) این آزادی و حق را در روش عملی خویش نشان داد واولین کاری که پس از تاسیس حکومت اسلامی بدان پرداخت قرار صلح و سازش با اهل کتاب و توجه به مرامشان بود. ^(۷)
در یک گفت و گو که یهود با پیامبر (ص) داشتند این حقیقت به وضوح تجلی کرد; پس از آن که پیامبر آنان را به اسلام دعوت کرد،در پاسخ به پیامبر گفتند: (ای محمد… ما از دین خودمان دست برنمی داریم، چراکه ما بر هدایت و حق هستم و هرگز به تو ایمان نمی آوریم و از تو پیروی نمی کنیم.) ^(۸)
و باز در یک گفت و گوی دیگر در جواب پیامبر (ص) گفتند: (ای محمد ما از مرام پدرانمان پیروی می کنیم چراکه آنان آگاه تر وبهتر از ما بوده اند.) ^(۹)
و نیز حضرت رسول (ص) در نامه ای به اسقف های نجران و کاهنان وراهبان و همه پیروان آنان نوشت که: (اینان می توانند در جوار وپناه خدا و رسول زندگی کنند، هیچ اسقفی از مقام خود و هیچ راهبی از شان خود و هیچ کاهنی از شغل خود برکنار نخواهدشد.) ^(۱۰)
و در موردی دیگر به آنان (عهد و پیمان خدا را مبنی بر این که هیچ یک از آنان از دینشان باز گرفته نشوند، داد.) ^(۱۱)
پیامبر هیچ کس را بر ترک عقیده خود و پذیرش عقیده اسلامی مجبورنساخت. (کنیز حضرت به نام (ریحانه) مدت ها بر دین یهودیت خودماند تا آن زمان که به دل خواه خود مسلمان شد.) ^(۱۲)
آزادی عقیده و اعطای حریت در مرام از حقایقی است که همه مسلمانان در طول تاریخ اسلام بدان پای بند بوده اند و در زمان ما نیز امام خمینی قدس سره بر این حق تاکید کرده اند ^(۱۳) واز همه فقیهان بیشتر راه را بر امت ها و ملت ها و ادیان بازگذاشته اند. این حقیقت را می توان در افکار و عواطف و موضع گیری های امام به خوبی مشاهده کرد. ^(۱۴) وی غم خوار همه محرومان و مستضعفان عالم با همه گرایش های فکری و عقیدتی بود. او حق آزادی عقیده و دین را برای همه اقلیت های غیر مسلمان وفرزندان آنان قائل بود، چراکه طفل تابع پدر خویش است و پس ازبلوغ حق اختیار و انتخاب از آن اوست. در ابتدای پیروزی جمهوری اسلامی امام قدس سره نظام اسلامی را بر ملت ایران و قومیت هاو گرایش های مختلف دینی تحمیل نکرد بلکه آزادی کامل برای انتخاب عمومی داد و این ملت ایران بود که اسلام را با اکثریت قاطع پذیرفت.
قانون اساسی جمهوری اسلامی در اصل سیزدهم، حق آزادی عقیده وانجام مراسم دینی را برای ادیان مختلف که در سایه جمهوری اسلامی زندگی می کنند به رسمیت شناخته است. در اصل بیست و سوم هم در مورد همه افراد کشور می گوید: (تفتیش عقاید ممنوع است وهیچ کس را نمی توان به صرف داشتن عقیده ای مورد تعرض و مواخذه قرار داد.)
حق اظهار نظر و آزادی بیان غیر مسلمانان حق دارند در همه زمینه های مختلف عقیدتی، فکری وقانون گذاری و سیاسی اظهارنظر کنند و از آزادی بیان برخوردارباشند. آنان می توانند به دور از هرگونه فشار و ترس بحث و گفت و گو داشته باشند و اسلام این حق را در حکومت خود در راستای مبانی و اهدافش در استفاده از عقل و اندیشه با استدلال و نیروی دلیل و برهان تثبیت کرده است.
اسلام هرگز از این که انسان رایش را آزادانه بدون تقلید و تبعیت بسازد، جلوگیری نکرده است.
قرآن به رسول خدا دستور داده است تا با حکمت و جدال احسن،انسان ها را به اسلام دعوت کند: (به سوی راه پروردگارت با حکمت و پند نیکو بخوان و بهترین شیوه گفت و گو با آنان رابرگزین.) ^(۱۵)
طبیعت بحث و جدل مفید آن است که انسان در گفته و عقیده خودآزاد باشد و قرآن صریحا می گوید که میدان برای بحث و اظهارنظرباز است: (بگو ای اهل کتاب توجه کنید به سخنی که پذیرفته ما وشماست و بیایید به سوی این که جز خدا را نپرستیم و هیچ چیزی را شریک او نسازیم و کسان دیگر را خدایان خویش نگیریم و اگرروی گرداندند به آنان بگویید که بر مسلمان بودن ما شاهدباشید.) ^(۱۶)
اهل کتاب با مسلمانان در ارتباط با بعضی از مفاهیم و معتقدات دینی بحث و گفت و گو داشتند: (ای اهل کتاب چرا درباره ابراهیم بحث می کنید که….) ^(۱۷) هم چنین آنان حق تبلیغ داشتند و ازمبانی عقیدتی، فکری و سیاسی اجتماعی خویش دفاع می کردند:
(وقالوا کونوا هودا او نصاریس تهتدوا; گویند یا یهودی و یانصرانی باشید تا هدایت یابید.) ^(۱۸)
یکی از نمودهای اجرای این حق در سال های نخست اسلام این بود که غیرمسلمان ها اعم از اهل کتاب و کفار با رسول خدا بحث و جدل می کردند با این که رسول خدا بالاترین قدرت در دولت اسلامی بود وپیامبر به آنان آزادی کامل می داد تا نظریات خود را بازگوکنند. در یک مورد که برخی از بزرگان یهود را به اسلام دعوت می کرد در پاسخ پیامبر گفتند: (ای محمد چیزی نیاورده ای که ما آن را بشناسیم و معجزه ای برایت نیامده تا ما به جهت آن از توپیروی کنیم.) ^(۱۹)
و در یک مورد دیگر چنین گفتند: (ای محمد آیا می خواهی ما تو رابپرستیم آن گونه که نصاری عیسی را می پرسیدند.) ^(۲۰)
و پیامبر (ص) با سازش و آرامش پاسخ می داد که: (به خدا پناه می برم که جز خدا را بپرستم و یا دستور به پرستش جز خدا بدهم.) ^(۲۱)
در نشستی که با بزرگان یهود و نصاری داشت آنان پیامبر خدا رابه پیروی از مرام خویش می خواندند: (ای محمد هدایت همان است که ما بر آنیم تو هم از ما پیروی کن تا هدایت گردی.) ^(۲۲) بزرگان نصاری نیز همین گفته را بازگو کردند. در این جا بود که این آیه از سوی خداوند نازل گشت: (گویند یا یهودی و یا نصرانی باشیدتا هدایت شوید، ای پیامبر بگو بر مرام ابراهیم هستم او حق گرابود و از مشرکان نبود.) ^(۲۳)
وقتی که مشرکان (بنی تمیم) آمدند و از بیرون اتاق های پیامبرصدا می زدند: (ای محمد بیرون بیا) حضرت بیرون آمد، گفتند: (ای محمد آماده ایم تا فخر خویش بازگوییم اجازه ده شاعر و خطیب ماسخن گوید)، پیامبر اجازه داد، سپس شاعر و سخن گوی آنان هرکدام به پا خاستند و افتخارات آن گروه را بیان داشتند. ^(۲۴) و پیامبر(ص) همچنان به سخنان آنان گوش می داد.
آزادی بیان پس از پیامبر (ص) نیز محفوظ ماند و خلفا، برای بحث و گفت و گو با غیر مسلمانان جلسه هایی را به پا می داشتند و درآن جلسه ها به اعتراض ها و نظریه های آنان گوش فرا می دادند.
آنان در بیان دیدگاه های خودشان آزادی مطلق داشتند. از همین موارد گفته یک یهودی به امام علی(ع) است که: ( شما ازدفن پیامبرتان فارغ نشده بودید که اختلاف کردید.) امیرمومنان(ع)
پیامبرتان فارغ نشده بودید که اختلاف کردید.) امیرمومنان (ع)
هم در جوابش فرمود: (ما در آن چه از او رسیده بود اختلاف کردیم ولی در خود پیامبر اختلاف نداشتیم.) ^(۲۵)
برای آنان این حق محفوظ بود که به فرزندان و پیروان خود، آموزه های دینی مرامشان را بیاموزند و آنان مراکزی داشتند که در آن مسائل و امور دینی خود را بررسی می کردند. در صدر اسلام درجایگاه هایی به نام (بیت المدارس) جمع می شدند. ^(۲۶) هم چنین اهل کتاب حق داشتند تورات و انجیل و دیگر کتاب های خود را بنویسندو چاپ کنند و نشر دهند. ^(۲۷) امام خمینی، پس از پیروزی انقلاب اسلامی، همین رویه را داشت.
قانون اساسی در ماده شصت و چهار بر شرکت اقلیت های غیر مسلمان در مجلس شورای اسلامی تاکید دارد. آنان حق دارند دیدگاه های خودرا درباره همه شوون دولت و جامعه اسلامی بیان دارند. هم چنین حق اعتراض و پیشنهاد دادن و حق رای دارند.
البته این حق، قیودی دارد که تنها مخصوص غیر مسلمانان نیست،بلکه مسلمان هم باید به حقوق دیگران توجه کند و از اتهام زدن به دیگران و آسیب رسانی و خلاف گویی برحذر باشد. آزادی اندیشه وبیان مقید به قیود اخلاقی و عرفی است، در نتیجه غیر مسلمان هم نمی تواند به مبانی اعتقادی اسلام و مقدسات این دین جسارت کند.
از جمله این قیود عبارت است از:
۱- به کتاب خدا اهانت نکنند و آن را تحریف ننمایند;
۲- پیامبر را به دروغ متهم نسازند و از او عیب جویی نکنند;
۳- از دین اسلام بدگویی نکنند. ^(۲۸)
اسلام نیز، مسلمانان را به پای بندی به همین قیود ملتزم ساخته است، مسلمانان نیز نباید به مقدسات دیگران اهانت کنند و تنهاباید به هنگام بحث گفت و گو به اظهارنظر بر مبنای دلیل و برهان و با هدف دست یابی به حقیقت و با توجه به اصول مورد قبول دربحث و گفت و گو اکتفا کنند.
سیمون مسیحی که در اواسط قرن اول هجری می زیسته می گوید:
(مسلمانان که خداوند سرزمین ها را به آنان داد هرگز به دین مسیحیت حمله نکردند… آنان ما را در دین یاری می کردند واحترام خدا و قدیسان ما را داشتند.) ^(۲۹)
حق قانون گذاری
اسلام بر پایه آزادی عقیده و بیان پذیرفته است که انسان ها درپذیرش احکام آزاد باشند، هر گروه و یا دینی تشریع ویژه ای دارد که هرگز دولت اسلامی در تغییر و دگرگون سازی آن دخالتی نخواهد داشت و هرگز شیوه اسلامی ای که دولت بر آن حرکت می کندآن چه را صاحبان ادیان حلال می دانند حرام نمی کند و هر آن چه را آنان حرام دانسته اند حلال نمی سازد، بنابراین در روابطدرونی خودشان، حلال آنان حلال و حرامشان حرام است. اینان بایدبه قوانین دین خود پای بند باشند و اگر از دولت اسلامی خواستندباید در امورشان دخالت کند. امام صادق (ع) فرمود: (هر گروهی که به دینی معتقدند احکام آن دین بر آنان ثابت خواهد شد.) ^(۳۰)
در پرتو پذیرش این حق، اسلام عبادت آنان را پذیرفته است. آنان حق دارند آن گونه که در شریعت خود واجب می دانند عبادت کنند.
در صدر اسلام گروهی از نصارای نجران به مسجد پیامبر اکرم (ص)
درآمدند و به سوی شرق نماز گزاردند، پیامبر اکرم فرمود: (آنان را آزاد بگذارید.) ^(۳۱) و در نتیجه هیچ یک از مسلمانان به شیوه عبادت آنان اعتراضی نکرد.
آنان در اعیاد خود، جشن هایی در داخل مراکز عبادی شان با آزادی تمام برگزار می کردند. در یکی از موارد پیامبر خدا(ص) خواست تا به یکی از کنیسه های یهود وارد شود، سه مرتبه با یهودیان آن کنیسه در این باره صحبت کرد ولی آنان نپذیرفتند و دخول پیامبر را خوش نداشتند، پیامبر (ع) بازگشت و از تصمیم خودمنصرف شد. ^(۳۲)
آنان حق دارند بر طبق شریعت خود رفتار کنند; گرچه آن عمل ازدیدگاه اسلام حرام باشد و احدی از مسلمانان حق اعتراض ندارد،مگر این که به آن عمل حرام تجاهر کنند که در این صورت به مقتضای شریعت اسلام با آنان رفتار می شود. ^(۳۳) و اگر کاری را که هم از نظر ما و هم از دیدگاه آنان حرام است انجام دهند حاکم اسلامی مختار است که در این ارتباط بر پایه شریعت اسلام حکم کندیا آن که آنان را به حاکم خود ارجاع دهد. از باب نمونه آنان می توانند شراب بنوشند و هیچ کیفری در این خصوص ندارند، ولی اگر مسلمان شراب خورد چه در نهان و چه در آشکار در هر دو صورت کیفر می شود. ^(۳۴)
بنابراین شراب برای آنان حرام نیست، چون به حلال بودن آن معتقدند، در نتیجه می توانند در خانه ها و معابدشان بنوشند.
آنان می توانند آن چه را که مسلمان مالک نمی شود، مالک شوند وهیچ کس حق ندارد آنان را از تملک این اشیا باز دارد گرچه دراسلام، ملکیت آن اشیا پذیرفته شده، نباشد. ^(۳۵)
اسلام این حق را برای غیر مسلمانان قائل است که به احکام شرعی خود در مسائل ازدواج پای بند باشند گرچه آن احکام در دیدگاه مسلمانان نادرست است و در نتیجه کارهایی که انجام می دهند اگراز دیدگاه خودشان صحیح باشد از نظر اسلام صحیح محسوب می شود وباز اسلام حق ارث و وصیت برای آنان قائل است به همان گونه که معتقدند و همین طور در موارد ملکیت. ^(۳۶)
امام خمینی قدس سره فتوی داده اند که: (در صورتی که جلوگیری از احداث معابد آنان شرط نشده باشد می توانند معابدخویش را تعمیر کنند و در صورتی که از بین رفته است از نوبسازند.) ^(۳۷)
حق امنیت و مصونیت
یکی از مسوولیت های دولت اسلامی، گسترش امنیت و حمایت از غیرمسلمانانی است که در تابعیت حکومت اسلامی اند و در محدوده حکومت اسلامی سکونت دارند، و از همین سو منش اسلامی، تعرض به آنان و آزارشان را به هر شکل منع کرده است. بنابراین تجاوز به شخصیت، جان، عرض و اموالشان جایز نیست. ^(۳۸) پیامبرخدا (ص)
فرمود: (هر کس ذمی را آزار دهد مرا آزار داده است.) ^(۳۹) و نیزفرمود: (هشدارید هرکس به انسانی که در پناه اسلام است ظلم کندو او را کم انگارد و بیش از طاقتش بر او تکلیف کند یا چیزی رااز او بدون رضایت بگیرد من روز قیامت در برابر او خواهم بود وعلیه او سخن خواهم گفت.) ^(۴۰)
پیامبر خدا در برقراری این حق گام های عملی برداشت و پیمان های خویش را با آنان در نامه هایی که به مهر خویش ممهور کرده بودثبت کرد.
ایشان به (نحیه بن رویه) نوشت: (این امان خدا و محمد پیامبر ورسول خدا به نحیه بن رویه و اهل ایله است… خداوند و محمدپیامبر عهده دار آنان و هرکس که با آنان از اهالی شام و یمن وبحر است می باشد.) ^(۴۱) هم چنین آن بزرگوار برای اهالی یمن واهالی آذرح و اهالی جریا و مقنا برای هرکدام نامه نوشت که:
(آنان در امان خدا و امان محمد هس