فایل پاورپوینت کامل حقیقت شفاعت

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حقیقت شفاعت :

تعریف شفاعت

«شفاعت» در لغت، به معنای وساطت و میانجی گری است. در گفت وگوهای روزمره، به وساطت و میانجی گری شخص مورد اعتماد در نزد بزرگی- به منظور عفو مجرمی یا برآوردن حاجت کسی- شفاعت گفته می شود.

این معنا برآمده از ریشه لغوی این کلمه است؛ زیرا شفاعت از ماده «شفع» به معنای زوج- در مقابل «وتر» به معنای فرد- گرفته شده است.^[۱] گویا شخصی که متوسّل به شفیع می شود، نیروی خود را به تنهایی برای رسیدن به مقصود کافی نمی بیند؛ بدین جهت نیروی شفیع و میانجی را به آن ضمیمه می کند تا به مقصود خود نایل آید.

در اصطلاح «شفاعت، واسطه شدن یک مخلوق، میان خداوند و مخلوق دیگر، در رساندن خیر یا دفع شر- خواه در دنیا و خواه در آخرت- است».

جایگاه شفاعت

۱- در بینش توحیدی، خداوند مبدأ هستی است و همه موجودات از او، وابسته به او و پرتو فیض الهی اند.

۲- خداوند، عالم هستی را بر اساس «نظام اسباب و مسببات» بنیان نهاده است و تحقق هر پدیده و پیدایش هر نوع اثری در این عالم، از طریق سبب و علّت خاصی صورت می گیرد؛ یعنی، اراده حکیمانه او به تحقّق امور، از طریق اسباب معین، تعلق گرفته است.

امام صادق علیه السلام می فرماید: «ابی اللّه ان یجری الاشیاء الّا بأسباب، فجعل لکل شی ءٍ سبباً»^[۲]؛ «خداوند ابا دارد از اینکه امور را جز از طریق اسباب فراهم آورد، پس برای هر چیزی سببی قرار داده است».

در نتیجه: عالم هستی- که یک پارچه تجلّی فیض و عطای خداوند است- مجموعه ای به هم پیوسته از اسباب و مسبب ها است.

خداوند فیض خود را- اعم از مادی و معنوی- از طریق سبب ها و علّت ها اعطا می کند و اینها واسطه های فیض او است. «نقش اسباب و علل، وساطت در رسیدن فیض الهی به مخلوقات (شفاعت) است».

به تعبیر دیگر «شفاعت»، همان سبب بودن و تأثیرگذاری اسباب بر طبق نظام حاکم بر عالم هستی است. در حقیقت، در نگرش توحیدی، فیض الهی وقتی به اسباب و واسطه ها نسبت داده می شود، «شفاعت» است.

سبب بودن جمیع علّت ها و اسباب طبیعی (همچون: سوزندگی آتش، روشنی و حرارت بخشیدن خورشید، درخشندگی ماه) و نیز سببیت و تأثیرگذاری علل معنوی (مانند: سبب بودن توبه و استغفار برای آمرزش گناهان و نقش پیامبران و کتاب های آسمانی در جهت هدایت انسان ها) همگی شفاعت نامیده می شود. این اسباب و علت های طبیعی و معنوی، شفیعان و واسطه های فیض الهی اند.

اقسام شفاعت

با توجه به تعریفی که ارائه شد، شفاعت دارای سه قسم است:

۱- شفاعت تکوینی؛ با توجه به نگرش توحیدی، اسباب و علل در اصل وجود و نیز در علّت بودن و تأثیر گذاریشان، وابسته به «عله العلل» (خداوند) و واسطه فیض او به مخلوقات اند. این وساطت «شفاعت تکوینی» نامیده می شود.

۲- شفاعت رهبری؛ یکی از معارف مربوط به اصل معاد، انگاره «تجسّم اعمال» است. بر اساس آیات و روایات، همان گونه که باطن و حقیقت اعمال، افکار، اوصاف و اخلاق انسان به صورت حقیقتی عینی، در آخرت تجلّی می کند؛ حقیقت روابط معنوی میان انسان ها نیز در آخرت به صورت ملکوتی خود، مجسم می شود. وقتی شخصی، سبب هدایت یا گمراهی انسانی باشد، این رابطه رهبری و دنباله روی در روز رستاخیز، مجسّم شده و «رهبر» پیرو خود را به دنبال خویش وارد بهشت یا جهنم می کند.

قرآن کریم می فرماید: «یوْمَ نَدْعُوا کلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ»^[۳]؛ «روزی (رستاخیر) که هر گروهی را با رهبر و پیشوایشا