فایل پاورپوینت کامل خرد جمعی، متاع گم شده اصلاحات

با فایل فایل پاورپوینت کامل خرد جمعی، متاع گم شده اصلاحات یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل خرد جمعی، متاع گم شده اصلاحات شامل 39 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل خرد جمعی، متاع گم شده اصلاحات را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل خرد جمعی، متاع گم شده اصلاحات با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل خرد جمعی، متاع گم شده اصلاحات بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل خرد جمعی، متاع گم شده اصلاحات با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل خرد جمعی، متاع گم شده اصلاحات وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل خرد جمعی، متاع گم شده اصلاحات با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل خرد جمعی، متاع گم شده اصلاحات مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل خرد جمعی، متاع گم شده اصلاحات :

گفت وگو با مراد ثقفی

حیات نو، ۱۸/۷/۸۱

چکیده: آقای مراد ثقفی در این گفت وگو بر نکته تاکید می کند که اصلاح طلبان به معنای دقیق کلمه نتوانسته اند از ظرفیت های سیاسی استفاه کنند و در شرایط حاضر، تنها در صورتی می توانند توفیق یابند که امکان بهره برداری از خرد جمعی را برای خود فراهم کنند

.

آیا اصلاح طلبان توانسته اند نیروی لازم را برای پیشبرد برنامه های خویش در ساختار قدرت بسیج کنند؟

به نظر من در این دو سال اخیر و پس از اینکه اصلاح طلبان اکثریت را در مجلس به دست آوردند، از نقطه نظر جنبش اصلاحی ما وارد دوران جدیدی شده ایم; دورانی که با این تصور آغاز شد که اکنون دیگر نیروهای لازم برای پیشبرد اصلاحات بسیج شده اند

.

حرف اصلاح طلبانی که با انتخابات دوم خرداد به قدرت رسیدند همواره این بود که قانون اساسی، بسیج نیروهای لازم برای پیشبرد اصلاحات را اجازه خواهد داد . مسئله این بود که اصلاح طلبان حکومتی مدعی بودند که می توانند قرائت خود از قانون اساسی را به بقیه جامعه بقبولانند . اگر بقیه جامعه این قرائت را می پذیرفت، در آن صورت امکان داشت ادعا شود که یک ضعیت حقوقی وجود دارد که انسجام جامعه را حفظ خواهد کرد

.

منظورتان «جامعه سیاسی » است؟

بله . اما دیگر نمی توان به شیوه حقوقی برنامه را پیش برد، بلکه به شیوه حقیقی باید این کار را انجام داد; یعنی یارگیری به صورت یارگیری حقوقی، مانند یارگیری و بسیج برای پیروز شدن در انتخابات مجلس نیست; بلکه یارگیری حقیقی است . پس بازی سابق، یعنی بازی ای که از دوم خرداد شروع شد، دیگر وجود ندارد . لذا بازی از جنبه حقوقی، وارد جنبه حقیقی شده است و باید در حوزه حقیقی یارگیری کرد

.

خروج از حاکمیت برای چه کاری است و تا چه اندازه جدی است؟

خروج از حاکمیت اگر برای حقیقتا نیرومندترشدن و تواناترشدن برای مقابله با زور باشد، مثبت است; یعنی با بیرون رفتن از حاکمیت، دست بازتر شده، گفتار شفاف تر و توانایی بسیج نیروها بیشتر می گردد و شعارهای مناسب تری برای جامعه گزینش خواهد شد; اما در جایی که بازی، بازی قدرت است، تلاش برای اعمال قدرت از طریق از دست دادن ارکان قدرت کار بیهوده ای است . نباید تنها به بیرون آمدن معتقد باشیم . بیرون بیاییم تا چه کنیم؟ چه حرفی بزنیم؟ چه شعاری بدهیم؟ آیا می خواهیم بیرون بیاییم و جبهه گسترده ای تشکیل دهیم که از جمهوری خواهان تا هواداران مردم سالاری دینی را دربرگیرد؟ یعنی بیرون آمدن از حاکمیت نیز برنامه می خواهد . اگر بیرون آمدن از حاکمیت یک «حرکت » سیاسی است، باید معنا، آمادگی و برنامه سیاسی داشته باشد . اگر بخواهیم همان گونه که برنامه اصلاحات را بدون برنامه سیاسی پیش بردیم، اکنون نیز بدون برنامه سیاسی، قدرت را رها کنیم، نتیجه بهتری نخواهیم گرفت . نکته دیگر اینکه اگر به این نتیجه رسیده ایم که باید از حاکمیت بیرون آمد تا برنامه سیاسی دیگری را پیش ببریم، باید آن برنامه را همین حالا اعلام کنیم; به عنوان مثال، اعلام کنیم که می خواهیم از حاکمیت خارج شویم تا جبهه گسترده تری از نیروهای مردم سالار را گردهم آوریم . ازاین رو، باید بکوشیم تا جایی که می توانیم قدرت قانونی را تقویت کنیم، لوایحی را از مجلس بگذرانیم; حتی اگر پشت در شورای نگهبان بماند، باز هم باید کار خود را بکنیم و فشار لازم را ایجاد کنیم

.

مشکل احزاب دوم خردادی، به عنوان نیروی سیاسی پیش برنده اصلاحات، این است که گفتار سیاسی ندارند و یا گفتار سیاسی شان نارساست . خروج از حاکمیت به خودی خود معنای سیاسی ندارد . از حاکمیت خارج شویم که چه کنیم؟

!

پس به اعتقاد شما مطرح کردن نظریه خروج از حاکمیت، بیشتر از استیصال ناشی می شود; نه از یک برنامه یا پروژه سیاسی؟

بحث بنده این است که بنابرقاعده باید چنین باشد، اما متاسفانه وقتی این حاکمیت به دست آمد، برنامه شفافی ارائه نشد و اکنون هم که بحث خروج از حاکمیت مطرح می گردد همین طور است . دلیل آن هم این است که اصلاح طلبان حکومتی، جامعه را تنها در روز رای گیری به کار گرفتند

.

به نظر من این استیصال نیست، بلکه اصولا کم توانی نیروهای هژمونیک دوم خرداد در ارائه برنامه سیاسی است و این از ابتدای کار آشکار بود . ما از انتخابات دوم خرداد به بعد، این کم توانی و کم خونی سیاسی را در خانم ها و آقایان پیش برنده اصلاحات دیده ایم . آنها به زبان سیاسی صحبت نمی کنند . فرهنگ سیاسی ما به سبب دوره های طولانی استبداد، پیشرفت چندانی نداشته است . حتی در سال های پیش از انتخابات دوم خرداد، آن چنان بازی سیاسی وجود نداشت . به بده بستان سیاسی یا تعامل سیاسی نیازی نبود . اکنون در واقع، تنها یک دهه است که بازی سیاسی در کشور شکل گرفته است

.

شما معتقدید خروج از حاکمیت باید بر اساس یک برنامه سیاسی باشد وگرنه ابتر خواهد بود . شاید این برنامه خروج از حاکمیت اصلاح طلبان، برای رفتن به یک تعطیلات برهه ای باشد تا خودشان را بازسازی تئوریک کرده و برنامه سیاسی شان را برای ورود دوباره به قدرت طرح کنند . اگر ما به طور تسامحی معتقد باشیم که اندیشه دوم خرداد، ناشی از دست کم ده یا پانزده سال کار روشن فکری دینی بود که در نشریات بازتولید می شد، و این کار روشن فکری، اکنون به ظرفیت هایی رسیده است که یک خون جدید می خواهد، این نیازمند آن است که اصلاح طلبان بار دیگر مدتی به تعطیلات بروند و در محافل فکری خود بنشینند و با یک برنامه جدید برگردند؟

این به فکر عجیب و غریب نیاز ندارد . ما دوران فراگفتارها را گذرانده ایم که به نظریه حیرت انگیزی نیازمند است تا بعدها به صورت یک فرانظریه، در همه حوزه ها این را جلو ببرد و به قول مفصل و فیلسوفانه و … احتیاج داشته باشد . ما به استفاده از خرد گسترده جمعی نیازمندیم

.

بعضی معتقدند باید طرف گفت وگوی خود را تغییر دهیم . در حال حاضر با کسانی گفت وگو می کردیم که هیچ گونه عمق استراتژیکی ندارند و تنها طلایه دار آن هستند . لذا باید این مخاطب را عوض کرد